Америка Азамат Соғысының 1861 жылғы Гринбрайер өзені шайқасы: Батыс Вирджиниядағы шайқас, конфедерат әскерлерінің қиындықтары, және генерал Рейнольдстың рөлі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1861 жылғы Американдық Азаматтық соғысының шайқасы
1861 battle of the American Civil War
Гринбриер өзенінің шайқасы, сондай-ақ Бартоу лагерінің шайқасы деп те белгілі, 1861 жылдың 3 қазанында Вирджиния штатының Покахонтас округінде (қазіргі Батыс Вирджиния) Американдық Азаматтық соғысының Батыс Вирджиния науқаны аясында болды.
The Battle of Greenbrier River, also known as the Battle of Camp Bartow, took place on October 3, 1861 in Pocahontas County, Virginia (present day West Virginia) as part of the Western Virginia Campaign of the American Civil War.
Өмірбаян
1861 жылдың қыркүйек айының ортасында Конфедерация әскерлері Чит-Маунтин аймағында Бартоу лагерін құрды. Конфедерация әскерлері жерді жақсы білу арқасында үстемдікке ие болды, бірақ аурулардың салдарынан сандары күрт азайды. Полковник Уильям Талияферро өз әскерінің үштен бір бөлігіне дейін кемігенін хабарлады. Чит-Маунтин және Тайгарт-Вэллидегі Одақ күштерін бригадир генерал Джозеф Рейнольдс басқарды. Рейнольдс әскерінің рухы генерал Уильям В. Лоринг әскерлерін кері тартудағы сәттіліктерінен көтерілді. Рейнольдс Конфедерация әскерін жеңіп, Вирджинияға жылдам жол ашу үшін тауды тазарта алатынына сенді. Екі күн бойы тоқтаусыз жаңбыр жауып, суық ауа райынан екі тараптың да әскерлерінен адам шығыны болды.
In mid September 1861 Confederate troops established Camp Bartow in the Cheat Mountain Area. The Confederates had the advantage of knowing the land but their numbers were greatly reduced due to sickness. Colonel William Taliaferro had reported that his army had been reduced to one third strength. Controlling the Union forces in Cheat Mountain and Tygart's Valley was Brigadier General Joseph Reynolds. Reynolds’ army's spirits had been heartened due to their success in repelling General William W. Loring's troops. Reynolds believed that he would be able to defeat the Confederates and clear the mountain for a quick route to Virginia. For two days it rained non stop and due to the cold weather both troops lost men.
Қазақстан Республикасы
Рейнольдс армиясы 24-ші, 25-ші және 32-ші Огайо жаяу әскерінен; 7-ші, 9-шы, 13-шы, 14-ші, 15-ші және 17-ші Индиана жаяу әскерінен; капитан Альбион Хоу басқаратын 4-ші АҚШ артиллериясының G батареясынан; Лоумистің батареясынан; 1-ші Батыс Вирджиния жеңіл артиллерия полкінің A батареясынан; сондай-ақ Робинсонның Огайо кавалериясының бөлімдерінен, Гринфилдтің Пенсильвания кавалериясынан және Брэккеннің тәуелсіз Индиана кавалерия компаниясынан, 1-ші Индиана кавалериясының K компаниясынан тұрды. Рейнольдс әртүрлі қару түрлерінен – жаяу әскер, кавалерия және артиллериядан 5000-ге жуық адамға ие болды.
Reynolds' army was composed of the 24th, 25th, and 32nd Ohio Infantry; the 7th, 9th, 13th, 14th, 15th, and 17th Indiana Infantry; Battery G, 4th U. S. Artillery, commanded by Captain Albion Howe; Loomis' Battery; Battery A, 1st West Virginia Light Artillery Regiment; and parts of Robinson's Ohio Cavalry; Greenfield's Pennsylvania Cavalry, and Bracken's Independent Company Indiana Cavalry, Company K, 1st Indiana Cavalry. Reynolds had about 5,000 men of different arms, infantry, cavalry and artillery.
Конфедерация
Конфедерация күштері полковник Эдвард Джонсон басқаратын 1-ші Джорджия жұмыскерлік әскері (Рэмси) және 12-ші Джорджия жұмыскерлік әскерінен, подполковник Джордж Хансброу басқаратын 23-ші, 44-ші және 25-ші Вирджиния жұмыскерлік әскерінің батальонынан, полковник Альберт Раст басқаратын 3-ші Арканзас жұмыскерлік әскерінен, 31-ші Вирджиния жұмыскерлік әскерінен, Андерсон және Шумейкер батареяларынан, сондай-ақ Аугуста округының капитан Франклин Стеррет басқаратын Черчвилл атты әскерінің бір бөлігінен тұрды. Ал 9 шақырымдай қашықтықта полковник Джон Болдуин басқаратын 52-ші Вирджиния жұмыскерлік әскері орналасқан.
The Confederate force was composed of the 1st Georgia Infantry (Ramsey's) and the 12th Georgia Infantry under Colonel Edward Johnson; the 23d, 44th, and a battalion of the 25th Virginia Infantry under Lieutenant Colonel George Hansbrough; the 3d Arkansas Infantry under Colonel Albert Rust; the 31st Virginia Infantry, Anderson's, and Shumaker's Batteries, and a part of the Churchville Cavalry from Augusta County under Captain Franklin Sterrett. And about nine miles away, the 52d Virginia Infantry under Colonel John Baldwin.
Шайқас
Рейнольдс әскерлері 1861 жылғы 2 қазанда түн ортасында қозғала бастады және таңға дейін Конфедерация лагерінен шамамен төрт миль қашықтықтағы Гринбриерге енді. Сағат 8-де лагерьді күзеткен Конфедерация сарбаздары өз бекеттерінен кетіп, Одақ әскерлері Конфедерация лагеріне кірді. Атыс басталғанда Конфедерация армиясы қаруларын іске қосуда қиындыққа тап болды, және оларды жөндеуге тырысқанда Одақ армиясының күшті атыс күшінен ашыққа шығуға мәжбүр болды. 52-Виргиния жұмыскерлік полкінің командирі, полковник Джон Браун Болдуин оқ атысының шуын естігенде, дереу барлық әскерімен лагерден шығып, Конфедерацияға көмекке келді. Олар шайқас алаңына жеткенде, бәрі тым кеш деп ойлады, бірақ Одақ әскері жаңа күштерді көрген соң атуын жалғастырды, және шайқас тағы шамамен бес сағатқа созылды. Рейнольдс әскерлеріне шайқасты тоқтатып, Чит тауына қайтуға бұйрық берді.
Reynolds troops began to move at midnight on October 2, 1861 and by daylight they entered Greenbrier, roughly four miles from the Confederate camp. At 8 o’clock in the morning the Confederate soldiers guarding the camp left their posts and the Union soldiers entered the Confederate camp. Upon opening fire, the Confederate Army was having trouble working their weapons and while they were trying to fix them they were forced to move out into the open due to the Union armies significant firepower. When Colonel John Brown Baldwin, who was in charge of the 52nd Virginia Infantry, heard the gunshots he immediately left camp with all of his men and went to help the Confederates. By the time they reached the battlefield they thought it was too late, but when the Union army saw more men coming they continued to fire and the battle continued for approximately five more hours. Reynolds ordered his troops to return to Cheat Mountain breaking off the battle.
Салдары
Соғыс аяқталғаннан кейін екі жақ та шығын көп емес екенін түсінді. Өздерін басым көрсету үшін Одақ та, Конфедерация да жаудың шығындарын көбейтті және екеуі де шамамен 300 адамды жоғалтқанын хабарлады. Нәтижелер есептелгенде Одақта 8 адам қаза тапты, 35 адам жарақат алды. Конфедерация 6 адамды жоғалтып, 33 адам жарақаттанды, ал 13 адам жоғалып кетті. Гринбриер өзені шайқасының нәтижесі шешімсіз болды.
After the battle was finished, both sides realized the losses were not great. In an attempt to appear superior, both the Union and the Confederates increased the enemies losses and both reported that they had lost around 300 men. When the results were calculated the Union had eight men killed and thirty five men wounded. The Confederates had lost six men, had thirty three wounded, and thirteen men missing. The result of the Battle of Greenbrier River was inconclusive.
Жауынгерлік алаңның сақталуы
Стаунтон Паркерсбург автокөлік жолы альянсы Ұлттық саябақтар қызметінен Greenbrier River / Camp Bartow нысанының болашағы үшін қоғамдық келісім мен сақтау жоспарын әзірлеуге 46 000 долларлық грант алды. Сақтауға жәрдемдесетін серіктес осы жоспарға қауымдастықтың қолдауын іздейді және Камп Бартоу тарихи ауданының болашағын қарастырады. 2016 жылдың күзінде Америка шайқас алаңы қоры мен оның серіктестері бірлесіп, Батыс Вирджиния жер қоры арқылы шайқас алаңының негізгі бөлігін сақтап қалды. Ұйым 2018 жылы бұл нысанға халықтың кіруін ұйымдастыруды жоспарлап отыр.
The Staunton Parkersburg Turnpike Alliance received a $46,000 grant from the National Park Service to develop community consensus and a preservation plan for the future of the Greenbrier River/Camp Bartow site. The preservation partner will seek community support for this plan, and will address the future of the Camp Bartow Historic District. In the fall of 2016, in conjunction with the American Battlefield Trust and its partners, the West Virginia Land Trust acquired that preserve the core of the battlefield. The organization plans to develop public access to the site in 2018.