Кіріспе

SA мүшесі

Якоб Гриммингер (25 сәуір 1892 – 28 қаңтар 1969) – неміс нацистік партиясы мен Шутцштаффельдің (СС) мүшесі. 1923 жылғы Мюнхен төңкерісінде қанға боялған нацистік қозғалыстың белгілі туы – Блютфаненің ресми ту ұстаушысы ретінде Гриммингер көбінесе суреттерде және салтанаттарда Гитлерге жақын болып көрінетін.

Ерте өмір

Гриммингер Бавария корольдігінің Аугсбург қаласында дүниеге келді және он алты жасында Императорлық неміс армиясына қабылданып, қызметке түсті. 1914-1917 жылдары Бірінші дүниежүзілік соғыста әуе полкінде механик болып қызмет етті. Ол Галлиполи шайқасында күресті. Бұдан бөлек, ол Палестинада бір жыл қызметтен кейін Германияға қайтып оралды. Екінші дәрежелі Темір крест, Бавария медальдары және түрік Темір жарты ай ордендерімен марапатталған Гриммингер 1919 жылы неміс армиясынан демобилизацияланды.

Нацистік партия қызметі

1922 жылы Гриммингер нацистік партияға (НСДАП) қосылып, Штурм бөлімшесінің (СА) мүшесі болды. Ол 1922 жылы Кобургтегі көше шайқастарына және 1923 жылғы 8 қарашада Мюнхендегі сыра залы төңкерісіне қатысты. НСДАП-тың бас штабы – Браунхауста қызметтенгеннен кейін, 1926 жылы ол Қорғау жасағының (СС) құрамына қабылданды. Гриммингер СА және СС қатарында қызмет еткен кезінде жоғарылатылып, ақырында СС штандартенфюрері (полковник шеніне баламалы) шеніне жетті. СС мүшесі ретінде ол сыра залы төңкерісінен қанға малған Блютфане туын алып жүруге тағайындалды. Ол Алтын партия белгісімен, Қан орденімен (№ 714) және Кобург белгісімен марапатталды – бұл НСДАП-тың ең құнды үш наградасы. 1945 жылдың ортасында нацистік Германияның құлауынан кейін, Гриммингердің қамқорлығында болған «Блютфане» туының тағдыры белгісіз болып қалды.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең

Гриммингер Екінші дүниежүзілік соғыстан аман қалды және 1946 жылы одақтастар оны СС мүшесі болғаны үшін, сондай-ақ он тоғыз жыл бойы нацистік партияның үгіт-насихатының бір бөлігі ретінде "Блутфане" туын салтанатты түрде алып жүргені үшін сотқа берді. Ол түрмеге қамалмады, бірақ барлық мүлкі тәркіленді. Өмірінің соңғы жылдары саясатқа қатысуға тырысып, Мюнхенде кеңесші болып қызмет еткені хабарланды, алайда оның өткені осы мансабын жалғастыруына кедергі келтірді. 1969 жылғы 28 қаңтарда 76 жасында Мюнхенде қайтыс болды. Оның денесі Мюнхендегі Вальдфридхофқа жерленді, бірақ кейіннен қабір қайта иеленді, ал денесі Герцеброк-Клархольцтағы белгісіз қабірге көшірілді.