Жалпы сионистер: Израильдегі орталық саяси қозғалыс, Хаим Вейцманның жақтаушылары. Ликуд партиясының алғашқы тамырлары, тарихы мен мақсаты туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жалпы сионистер (הַצִיּוֹנִים הַכְּלָלִיים) – Израильдегі орталық сионистік қозғалыс және саяси партия. Жалпы сионистер Хаим Вейцманның басшылығын қолдады, ал олардың көзқарастары көбінесе Орталық Еуропа мәдениетімен қалыптасқан. Бұл партияның консервативті және либералды бағыттары болған, және ол қазіргі Ликуд партиясының түп-тамыры саналады.
The General Zionists (הַצִיּוֹנִים הַכְּלָלִיים) were a centrist Zionist movement and a political party in Israel. The General Zionists supported the leadership of Chaim Weizmann and their views were largely colored by central European culture. The party was considered to have both conservative and liberal wings, and is one of the ancestors of the modern day Likud.
Тарих
Жалпы сионизм бастапқыда Сионисттік Ұйымның (ЗО) мүшелерінің көпшілігінің наным-сенімдерін білдірді, олар ешқандай нақты фракцияға немесе партияға қосылмаған және тек өздерінің жалпыұлттық сионисттік ұйымдарына ғана мүше болған. Бұл термин алғаш рет 1907 жылғы Сионисттік конгресте еңбек сионизміне де, діни сионизмге де жатпаған делегаттарды сипаттау үшін қолданылды. 1922 жылы әртүрлі бейтарап топтар мен жеке тұлғалар Сионисттік ұйым (кейіннен Дүниежүзілік сионисттік ұйым) ішінде идеологиялық емес партия ретінде Жалпы сионистер ұйымын құрды, осы кезде сионисттік қозғалыс еңбек сионистері мен жаңартушыл сионизм арасында поляризациялана бастады. Көп ұзамай Жалпы сионистер жеке меншік пен капитализмге байланысты еуропалық либералдық және орта таптың наным-сенімдерімен байланыстырылды. 1929 жылы Жалпы сионистер әлемдік ұйым құрып, 1931 жылы алғашқы конференциясын өткізді. Осы конференцияда консервативті оңшылдар мен орташа көзқарасты ұстанушылар арасында келіспеушіліктер туды. Израиль мемлекеті тәуелсіздік алғаннан кейін екі топ арасындағы алшақтық одан әрі ұлғайды. Жалпы сионистер А 1949 жылғы Кнессет сайлауында 5 мандат жеңіп алып, Мапай басқарған үкіметтік коалицияға кірген Прогрессивті партияны құруға көмектесті. "Жалпы сионистер Б" партиясы 7 мандат жеңіп алып, оппозицияда қалуды жөн көрді. 1936 жылы Жалпы сионистер күнделікті газет, HaBoker-ді құрды, оның алғашқы он жылында бас редакторы Перец Бернштейн болды. Газет 1965 жылы жабылды.
General Zionism initially referred to the beliefs of the majority of members of the Zionist Organization (ZO) who had not joined a specific faction or party and belonged to their countrywide Zionist organizations only. The term was first used at the 1907 Zionist Congress to describe the delegates who were neither affiliated with Labor Zionism nor religious Zionism. In 1922, various non aligned groups and individuals established the Organization of General Zionists as a non ideological party within the Zionist Organization (later the World Zionist Organization) at a time when the Zionist movement was becoming polarized between Labour Zionists and Revisionist Zionism. Eventually the General Zionists became identified with European liberal and middle class beliefs in private property and capitalism. In 1929, the General Zionists established a world organization, holding their first conference in 1931. At this conference, rifts opened up between the conservative right wing and those who held more moderate views. After the independence of the State of Israel, the gap between the two groups widened. The General Zionists A helped form the Progressive Party, which won 5 seats in 1949 Knesset elections and entered the Mapai led governing coalition. The General Zionists B, running as the General Zionists, won 7 seats and chose to remain in the opposition. In 1936 the General Zionists established a daily newspaper, HaBoker, which was edited for the first ten years of its existence by Peretz Bernstein. It ceased publication in 1965.
Израильдегі саяси қызмет
Жалпы сионистер 1949 жылы бірінші Кнессетке сайлауға қатысты. Олар дауыс берудің 5,2 пайызын және жеті орынды жеңіп алды, бірақ Дэвид Бен-Гурионның коалициялық үкіметтерінің ешқайсысына кірмеді. 1951 жылғы сайлауда партия үлкен жетістікке қол жеткізіп, 20 орын алып, Кнессетте екінші орынға ие болды. Сайлаудан кейін партия Сефардтар мен Шығыс қауымдастықтары партиясы және Йемен қауымдастығымен бірігіп, кеңейді (бірақ бір Йемен қауымдастығының депутаты сессия аяқталғанға дейін партиядан қайта шықты). Үшінші үкіметке коалицияға кірмегенімен, Бен-Гурион діни білім беру мәселесіне байланысты бұрынғы үкіметті құлатқаннан кейін «Агудат Исраэль» және «Поалей Агудат Исраэль» ультра-ортодоксалды партияларын қызметтен босатып, партия төртінші үкіметке енгізілді. Ол Моше Шареттің бесінші үкіметіне де кірді, бірақ алтыншысына жоқ. 1955 жылғы сайлауда партия 13 орынға дейін төмендеп, үшінші Кнессеттің коалициялық үкіметтерінің ешқайсысына кірмеді. 1959 жылғы сайлауда 8 орынға дейін құлдырап, коалициядан шеттетілуі партияны стратегиясын қайта қарастыруға мәжбүр етті. Ақырында партия 6 орындық Прогрессивті партиямен бірігіп, Либералды партияны құруға шешім қабылдады. Дегенмен, партия 1961 жылы «Херутпен» бірлесіп Лавон ісі бойынша үкіметке сенімсіздік білдіру туралы ұсыныс енгізген кезде үкіметті құлатуға көмектесті. 1961 жылғы сайлауда жаңа Израиль Либералды партиясы 17 орын жеңіп алып, Кнессетте үшінші орынға ие болды. Сессия барысында он депутат (көбінесе бұрынғы Жалпы сионистер) оңшыл «Херутпен» бірігіп «Гахалды» құрды, ал қалған жетісі (көбінесе Прогрессивті партиядан) «Тәуелсіз либералдарды» құрды. Кейіннен «Гахал» «Ликудқа» айналды.
The General Zionists entered the elections for the first Knesset in 1949. They won 5.2% of the vote and seven seats, and were not included in either of David Ben Gurion's coalition governments. The 1951 elections were a huge success, with the party winning 20 seats, making it the second largest in the Knesset. The party was enlarged soon after the elections when the Sephardim and Oriental Communities party and the Yemenite Association merged into it (though the one Yemenite Association MK left the party again before the end of the session). Although it was not included in the coalition for the third government, it was brought into the fourth government after Ben Gurion had sacked the Ultra orthodox parties, Agudat Yisrael and Poalei Agudat Yisrael, over the dispute over religious education that had brought down the previous government. It was also included in Moshe Sharett's fifth government, but not the sixth. In the 1955 elections the party slumped to 13 seats, and were not included in either of the third Knesset's coalition governments. A further slump to eight seats in the 1959 elections and exclusion from the coalition made the party rethink its strategy. Eventually the party decided to merge with the 6 seat Progressive Party to form the Liberal Party. Nevertheless, the party helped bring down the government in 1961 when it and Herut tabled a motion of no confidence in the government over the Lavon Affair. In the 1961 elections the new Israel Liberal Party won 17 seats, making it the third largest in the Knesset. During the session, ten MKs (mostly former General Zionists) merged with the right wing Herut to form Gahal while the other seven (most from the Progressive Party) set up the Independent Liberals. Gahal later became Likud.
Кнессет сайлауының нәтижесі
СайлауЛидерДауыс%ОрынЖаңадан жеңілген орын саны+/−1949Прец БернштейнИсраил Рокач22,6615.25-ші1951111,39416.22-ші 13195587,09910.23-ші 71959Прец БернштейнЙосеф Сапир59,7006.25-ші 51961Либералдық партияның бір бөлігі 1
ElectionLeaderVotes%PlaceSeats won+/−1949Peretz BernsteinIsrael Rokach22,6615.25th1951111,39416.22nd 13195587,09910.23rd 71959Peretz BernsteinYosef Sapir59,7006.25th 51961Part of the Liberal Party 1