Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ревизионисттік сионисттік әскери ұйым
Сионисттік жастар қозғалысы
Revisionist Zionist paramilitary organization
the Zionist youth movement
Бетар қозғалысы (Бетар), сондай-ақ Бетар (בית"ר) деп те жазылады, 1923 жылы Латвияның Рига қаласында Владимир (Зеев) Жаботинский құрған ревизионисттік сионисттік жастар қозғалысы. Бұл сол кезде пайда болған және ерекше амалдар мен форма киімдерді қабылдаған бірнеше оңшыл жастар қозғалыстарының бірі болды. Израильдің ең танымал саясаткерлерінің көптегені жастық шағында Бетар мүшелері болды, олардың ішінде премьер-министрлер Ицхак Шамир және Менахим Бегин, Жаботинскийдің жанкүйері ерекше көзге түседі. Бүгінде Бетар университеттер мен жергілікті қауымдастықтарда еврей лидерлігін дамытуға жәрдемдеседі.
The Betar Movement , also spelled Beitar (בית"ר), is a Revisionist Zionist youth movement founded in 1923 in Riga, Latvia, by Vladimir (Ze'ev) Jabotinsky. It was one of several right wing youth movements that arose at that time and adopted special salutes and uniforms. Some of the most prominent politicians of Israel were Betarim in their youth, most notably prime ministers Yitzhak Shamir and Menachem Begin, an admirer of Jabotinsky. Today, Betar promotes Jewish leadership on university campuses as well as in local communities.
Этимология
Бетар בית"ר атауы Бар-Кохба көтерілісінде (136 ж.) құлаған соңғы еврей бекінісіне және ұйымның еврей атауының "Берит Трамплдор" немесе "Брит Йосеф Трамплдор" (ברית) деген қысқартылған түріне сілтеме жасайды. Трамплдордың аты дұрыс түрімен тет (ט) деп жазылса да, акроним жасау үшін таф (ת) деп жазылды. Жаботинский Бетарды жаңа еврей буынын қалыптастыру үшін құруды ұсынды, оларды ұлттық идеалдармен тәрбиелеп, яһудилердің барлық жауына қарсы әскери қимылға дайындау мақсатында болды. 1931 жылы Данцигте өткен бірінші дүниежүзілік конференцияда Жаботинский рош Бетар ("Бетар басшысы") болып сайланды. 1920 жылы Тель-Хайда қаза тапқан еврей қоныс салушылардың басшысы Жозеф Трамплдор Бетардың негізгі үлгісі болды. Бір қолы бар мүгедек адам, ол халқын елді мекенді қорғауға бастап, "Еш нәрсе емес, еліміз үшін өлгенің өзі жақсы" (ивритше: "אין דבר, טוב למות בעד ארצנו") деген сөздермен қайтыс болды. Бұл ерекше маңызға ие болды, өйткені яһудилердің әлі елі болмады: Трамплдор тәуелсіз еврей мемлекетін құру жолында өмірін құрбан етуді білдірді. Шир Бетар ("Бетар әні") Жаботинский жазған өлең жолдарында Трамплдордың соңғы сөздерінен "еш нәрсе емес" деген сөз келтіріледі. Әнші былай деп жырлайды: Бетар жастары Трамплдор сияқты "мақтанды, жомарт және қатал" болуы керек. Сионистер мен сионист емес яһудилердің қарсылығына қарамастан, Бетар Польшада, Палестинада, Латвияда, Литвада, Австрияда, Чехословакияда, Германияда және басқа да елдерде көптеген жақтастар жинады. Ол әсіресе Польшада сәтті болды, сол кезде Еуропада ең көп еврей халқы тұрды. 1934 жылы Бетардың 70 мың мүшесінің 40 мыңы Польшада болды. Бетардың Варшавадағы күнделікті іс-шараларына әскери жаттығулар, еврей тіліндегі сабақтар және ағылшын тілін үйренуге ынталандыру кірді. Бетар Польша ұйымдастырған милициялық топтар антисемиттік ОНР шабуылдарына қарсы қорғануға көмектесті. Польша үкіметі Бетарға әскери оқумен көмектесті. Кейбір мүшелері поляк ұлтшылдарына құштарлық танытып, олардың кейбір аспектілерін еліктеді. 1937 жылдан 1944 жылға дейін Бетар еврейлердің Палестинаға кеңінен көшіп келуіне көмектесті, бұл британдық мандаттың иммиграциялық квоталарын бұзды, олар нацистік қуғын-сүргін мен еврейлерді өлтіруден қашқан босқындардың көбеюіне қарамастан арттырылмады. "Акция" операциясы аясында Бетар, оның ұйымдастырушыларының бірі Уильям Р. Перлдің айтуынша, осындай шектеулер бойынша Палестинаға шамамен 40 000 яһудиді контрабандалық жолмен әкеуге жартылай жауапты болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бетар мүшелері, соның ішінде бұрынғы польшалық армия офицерлері, Варшава геттосы көтерілісінде соғысқан Żydowski Związek Wojskowy (ŻZW; "Еврей әскери одағы") құрды. Мордехай Аниелевич, басқа ірі көтеріліс тобының басшысы, Żydowska Organizacja Bojowa (ZOB; "Еврей ұрыс ұйымы"), сонымен қатар Бетарда әскери дайындық алды. 1938 жылы ол беделді "Бетар Варшава" ұйымының хатшысы болды. Ол Варшавадағы солшыл сионисттік Хашомер Хацзаир тобына қосылып, тез арада басшылықты қолға алды. 1941 жылдың жазында Хрубишоудағы Юденраттың (Еврейлер кеңесі) төрағасы Сэмюэл Брандттың туысы болған Хорзовтан келген Бетар көшбасшысы Юлек (Джоэл / Якоб) Брандт Варшава геттосының бірнеше жүз Бетар мүшелерін жергілікті фермаларда және иеліктерде, соның ішінде Дуйвниоу мен Вербковицеде жұмыс істеуге дайындады. Бетар жастарының көпшілігі 1942 жылдың көктемінде және одан кейінгі айларда жергілікті еврей халқымен бірге өлтірілді. Алайда, аздаған адам геттоға оралды және кейіннен ŻZW қатарында Варшава геттосының көтерілісіне қатысты. Брандт Собибордағы өлім лагеріне бара жатқан пойыздан қашып кетті. Жергілікті шаруалар оны айыптады, олар оны Хрубишоудағы гестапоға тапсырды. Ол жерде Гестапоның Оберштурмбаннфюрері Эбнер оны шағын еңбек лагерінің бастығы етіп тағайындады. 1942 жылдың соңында немесе 1943 жылдың басында Эбнер оны атып өлтірді. Бетар Литваның басшысы Йозеф Глазман басшылығымен еврейлер литвалық партизандармен бірге Вильнюстің сыртындағы ормандарда нацистермен шайқасты; Алайда, басқа елдердегі нацистерге қарсы партизандар Бетармен бірге шайқасуға дайын емес еді. "Партизандар әні" Холокосттан аман қалғандардың Йом ХаШоа күні ән салған әнұраны, Глазманға арналған және оның есіміне арналған. 1938 жылы Дэвид Разиел Бетар мен Иргун Звай Леуми ("Этцель" деп аталатын Ұлттық әскери ұйым") басшысы болды. Иргун әнұраны Бетар әнінің үшінші және соңғы шумағы болды. Разиел Екінші дүниежүзілік соғыстың басында Ирактағы Анбар провинциясының Хабания аймағында немiс мүдделерiне қарсы британдық саботаж мiссиясында қаза тапты. Иргун-Бетар коалициясының тактикасы араб шабуылдарына жауап ретіндегі ұстаным саясатымен келіспеді. 1930-жылдардың басы мен 40-жылдарының көп бөлігінде екі ұйым да кез келген палестиналық еврейге жасалған кез келген шабуылға жауап ретінде араб азаматтарының жиындарын бомбалады. Иргун Палестинада және бүкіл әлемде, әсіресе Палестинаға заңсыз көшіп келуге қатысты, Бетармен тығыз жұмыс істеді, бірақ олар ұйымдық және құрылымдық жағынан бөлек қалды. Британ саясаты мен еврейлердің қажеттіліктері/талаптары одан сайын қарама-қарсы болғанда, Бетар мен Иргун британдықтарға қарсы әскери науқанын күшейтті, негізінен саботаж бен қастандық тактикасына негізделген. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Разиел мен Жаботинский британдықтарға қарсы шартсыз тыйым салды, өйткені Ұлыбритания мен сионистердің Германияда ортақ жауы болды. Разиелдің оң қолы Авраам "Яир" Штерн, жарылып, LEHI (Lohamei Herut Yisrael, "Израиль азаттығы үшін күрескендер") құрды, ол британдық нысандарға шабуылдауын жалғастырды. Бетардың радикалды элементтері LEHI-ге қосылды, бірақ көпшілігі Иргунмен болды. Болашақ Израиль премьер-министрі Менахем Бегин, соғысқа дейін Бетар Польшасын басқарған, соғыс аяқталғанда Палестинаға жетіп, бірден Бетар Палестинасы мен Иргунның бақылауын алды. Ол екі ұйымды жаңадан құрылған Израиль мемлекетінің алғашқы шекараларын белгілеген 1948-49 жылғы соғысқа үлес қосуда басшылық етті. Бетар мен Иргун функционалды түрде араласып, үнемі басшылық пен кадрларды бөлісті. Контраст ретінде, еврей агенттігінің ресми қорғаныс ұйымы Хагана және оның әскери қанаты Пальмах Бетар мүшелерінен дерлік құралмады. Бетар мүшелері Израильдің теңіз күштерін құруда да маңызды рөл атқарды. Израильдің алғашқы ұшағы Жаботинскийдің ұлы Эри Палестинаға әкелді, ол сол кезде Бетар әлемдік атқару комитетінің мүшесі болды. Израильдің ең көрнекті консерваторларының көптегені Бетардың "түлектері" болды, соның ішінде бұрынғы премьер-министрлер Менахем Бегин, Ицхак Шамир және Эхуд Олмерт, сондай-ақ бұрынғы қорғаныс министрі Моше Аренс. Бұрынғы Ликуд/Кадима министрі (бірнеше лауазымда) Ципи Ливни депутаты жас кезінде Бетар мүшесі болды. Йоэль Хассон депутаты бұрын Израилдағы Бетардың ұлттық басшысы болды. Ливни мен Хассон кейін Хатуах партиясын құрды, ол 2015 жылы орталық-солшыл сионистік Одақтағы Лейбористпен бірікті. Израильдің БҰҰ жанындағы ағымдағы елшісі Дэнни Данон Бетар мүшесі және әлемдік Бетар ұйымының бұрынғы басшысы. 1970 жылдардан бері Бетар мүшелігі мен қызметі азайды. Алайда, ол сионистік белсенділікке белсенді қатысып келеді. Бетардың жас ересектер қозғалысы Тагар 1980 жылдары Солтүстік Америкадағы көптеген университеттерде Ревизионисттік сионистік қауымдастықтың бір бөлігі ретінде белсенді болды және Бетар кеңестік өкіметтің еврейлерді қудалауы туралы хабардарлықты арттыруға және кеңестік еврейлердің Израильге көшіп кету құқығы үшін күресуге үлкен үлес қосты. Ол салыстырмалы түрде маңызды...
The name Betar בית"ר refers to both the last Jewish fort to fall in the Bar Kokhba revolt (136 CE) and to the altered abbreviation of the Hebrew name of the organisation, "Berit Trumpeldor" or "Brit Yosef Trumpeldor" ( ברית יוסף תרומפלדור ). Although Trumpeldor's name is properly spelt with tet (ט), it was written with taf (ת) so as to produce the acronym. Jabotinsky proposed creating Betar to foster a new generation of Jews thoroughly indoctrinated in these nationalist ideals and trained for military action against all enemies of Judaism. In 1931, Jabotinsky was elected rosh Betar ("head of Betar") at the first world conference in Danzig. Joseph Trumpeldor, the leader of the Jewish settlers who were killed at Tel Hai in 1920, served as the primary role model of the Betar. A disabled man with only one arm, he led his people in the futile defense of the settlement and reportedly died with the words, "Never mind, it is good to die for our country" (Hebrew: "אין דבר ,טוב למות בעד ארצנו"). This was particularly significant given that the Jews did not yet have a country: Trumpeldor was referring to sacrificing one's life in order to further the establishment of an independent Jewish state. The words of Shir Betar ("The Betar Song"), written by Jabotinsky, include a line that quotes Trumpeldor's last words of "never mind". As the song expresses, Betar youth were to be as "proud, generous, and fierce [alternately translated as 'cruel']" as Trumpeldor, and as ready to sacrifice themselves for Israel. Despite resistance from both Zionist and non Zionist Jews, Betar quickly gained a large following in Poland, Palestine, Latvia, Lithuania, Austria, Czechoslovakia, Germany, and elsewhere. It was particularly successful in Poland, which had the largest Jewish population in Europe at the time. In 1934, Poland was home to 40,000 of Betar's 70,000 members. Routine Betar activities in Warsaw included military drilling, instruction in Hebrew, and encouragement to learn English. Militia groups organized by Betar Poland helped to defend against attacks by the anti Semitic ONR. The interwar Polish government helped Betar with military training. Some members admired the Polish nationalist camp and imitated some of its aspects. From 1937 to 1944, Betar aided the widespread immigration of Jews to Palestine in violation of the British Mandate's immigration quotas, which had not been increased despite the surge of refugees from the Nazi persecution and murder of Jews. In total, as part of Operation Action, Betar was, according to one of its organisers, William R. Perl, partly responsible for smuggling an estimated 40,000 Jews into Palestine under such restrictions. During World War II, Betar members, including former Polish Army officers, founded Żydowski Związek Wojskowy (ŻZW; "Jewish Military Union"), which fought in the Warsaw Ghetto Uprising. Mordechai Anielewicz, the head of the other major uprising group, Żydowska Organizacja Bojowa (ZOB; "Jewish Combat Organization"), also gained his military training in Betar. He was the secretary of the prominent Betar Warsaw organization in 1938. He left it to join and quickly take leadership of the left wing Zionist Hashomer Hatzair group in Warsaw. In the summer of 1941, Julek (Joel/Jakób) Brandt, a Betar leader from Chorzów who was a relative of Samuel Brandt, the chairman of the Hrubieszów Judenrat (Jewish Council), arranged for several hundred Betar members from the Warsaw Ghetto to work on local farms and estates, including one in Dłużniów and Werbkowice. Most of the Betar youth were killed in the spring of 1942 and in subsequent months, together with the local Jewish population. A small number, however, returned to the ghetto and later took part in the Warsaw Ghetto uprising in the ranks of the ŻZW. Brandt escaped from a transport heading for the death camp at Sobibor. He was denounced by local peasants who turned him over to the Gestapo in Hrubieszów. There, he was put to work by Gestapo Obersturmbannführer Ebner, who named him chief of a small work camp. At the end of 1942 or the beginning of 1943, Ebner shot and killed him. Jewish fighters under the leadership of Josef Glazman, head of Betar Lithuania, battled the Nazis alongside the Lithuanian partisans in the forests outside Vilnius; anti Nazi partisans in most other nations, however, were unwilling to fight alongside Betar. The Song Of The Partisans, an anthem traditionally sung by Holocaust survivors on Yom HaShoah, was written in memory of and dedication to Glazman. In 1938, David Raziel became the head of both Betar and the Irgun Zvai Leumi ("National Military Organisation", known as "Etzel"). The Irgun's anthem was the third and final verse of the Betar song. Raziel died shortly into World War II, while taking part in Iraq in the Habbaniyeh area of Anbar Province in a failed British sabotage mission against German interests. The tactics of the Irgun Betar coalition were at odds with the mainstream Zionist establishment's policy of restraint in response to Arab attacks. Throughout most of the 1930s and '40s, the two organizations typically bombed collections of Arab civilians in response to any attack of any kind on any Palestinian Jews. The Irgun worked closely with Betar in Palestine and worldwide, particularly with respect to illegal immigration into Palestine, but they remained organizationally and structurally separate. As British policy and Jewish needs/demands grew more opposed, Betar and the Irgun stepped up their military campaign against the British, based primarily on guerrilla tactics of sabotage and assassination. With the outbreak of World War II, Raziel and Jabotinsky declared an unconditional ceasefire against the British, as Britain and the Zionists had a common enemy in Germany. Raziel's second in command, Avraham "Yair" Stern, broke away and formed the Stern Group, later renamed LEHI (Lohamei Herut Yisrael, "Freedom Fighters For Israel"), which continued to attack British targets. Radical elements of Betar joined LEHI but most stayed with the Irgun. Future Israeli Prime Minister Menachem Begin, who had headed Betar Poland prior to World War II, reached Palestine at the war's end and took immediate control of both Betar Palestine and the Irgun. He led the two organizations in their contribution to the 1948–49 war that established the initial borders of the newly proclaimed state of Israel. Betar and the Irgun remained functionally intermingled, consistently sharing leadership and manpower. By contrast, the Haganah, the official defense organization of the Jewish Agency, and its military wing, the Palmach, had practically no Betar members. Members of Betar were also instrumental in setting up Israel's navy, the Israeli Sea Corps. The first Israeli plane was flown into Palestine by Jabotinsky's son, Eri, at the time a member of the Betar World Executive. Many of Israel's most prominent conservatives have been "graduates" of Betar, including former prime ministers Menachem Begin, Yitzhak Shamir, and Ehud Olmert, and former Defense Minister Moshe Arens. Former Likud/Kadima minister (in several offices) Tzipi Livni MK was a youth Betarist. Yoel Hasson MK was formerly national head of Betar in Israel. Livni and Hasson later formed Hatnuah, which in 2015 allied with Labor in the center left Zionist Union. Israel's current Ambassador to the UN, Danny Danon, is a Betarist and a former leader of the World Betar Organization. Since the 1970s, Betar has suffered a decline in membership and activities. It remains much involved in Zionist activism, however. Tagar, Betar's young adult movement, was active on many university campuses throughout North America during the 1980s, as part of the Revisionist Zionist Association, and Betar played a major part in raising the awareness of Soviet oppression of Jews, and fighting for the right of Soviet Jews to emigrate to Israel. It remains relatively prominent in Australia and in Cleveland, Ohio. In the early 21st century, Betar had around 21,000 members globally. Most recently, in 2014, Betar organized marches and demonstrations in France, to protest the rise in anti semitic incidents there, including attacks against synagogues and individual Jews. At those marches, some Betar members displayed the emblem formerly used by the Jewish Defense League.
Израиль
Бір кезде оппозициялық "Херут" партиясына байланысты белсенді қозғалыстың бірі болған Бетардың Израильдегі жақтастары 1970 жылдан бері саяси жағдайдың өзгеруіне байланысты азайып кетті. Израильде дінге консервативті көзқарас ұстанатындардың күшеюі маңызды өзгеріс болды. Бетар, қарқынды өсіп келе жатқан "Гуш Эмуним" ("Адалдар блогы") және Ұлттық діни партияға байланысты "Бней Акива" жастар қозғалысымен ұқсас саяси мақсаттарға ие болғанымен, зайырлы қозғалыс болып қала берді. Олар соңғы ұйымдармен бірге даулы Батыс жағалау мен Газа секторын аннексиялауға ұмтылмады. 1980 жылдары Менахем Бегиннің (Херут және оның мұрагері "Ликуд" қозғалысының басшысы) келіссөздері арқылы қол жеткізген Кемп-Дэвид келісімдері нәтижесінде "Зайырлы оңшылдардың" күшеюіне байланысты ұқсас әсер болды. Көбірек радикалды қозғалыстар жастарды Бетардан алшақтатып жіберді. Бенжамин Нетаньяхудың басшылығындағы "Ликуд" партиясы ревизионистік сионизмнің дәстүрлі құндылықтарынан алшақтаған кезде, Бетар идеологиялық тазалықты ұстанатын Израиль консерваторларының сынына іріктелді. Бетар Израильдегі ықпалды саяси тұлғалардың көзі болғанымен, оның басшылары үлкен идеологиялық мақсаттардан жоғары партиялық саяси тиімділікті қойғаны үшін сынға ұшырады. 1990 жылдардың соңында Бенни Бегин "Ликудтан" бөлініп, "Херут – Ұлттық қозғалысын" құрды.
Once a vibrant movement tied to the opposition Herut Party, Betar's following in Israel has declined since the 1970s due to a generally transformed political landscape. An important change has been the rise of religious conservatives in Israel. Though Betar had many of the same political goals as the rapidly growing Gush Emunim ("Bloc of the Faithful") and Bnei Akiva youth movements (tied to the National Religious Party), they remained a secular movement. They did not join the latter organizations in seeking annexation of the contested West Bank and Gaza Strip. During the 1980s, as a result of the Camp David Accords negotiated by Menachem Begin (the leader of Herut and its successor movement Likud), a similar effect occurred due to the rise of the "Secular Right". The more extreme movements drew youth away from Betar. As the Likud party under Benjamin Netanyahu moved away from the traditional values of Revisionist Zionism, Betar drew criticism from Israeli conservatives who identified as ideological purists. While Betar had consistently been a source of powerful political figures in Israel, its leaders were criticized for placing partisan political expediency above greater ideological priorities. In the late 1990s, Benny Begin broke away from Likud to form Herut – The National Movement.
Канада
Betar Toronto қазіргі уақытта Израиль апартеидіне теңеуге қарсы күреске бағытталған. 2006 жылдың ақпан айында Торонто университетінде Тагар «Радикалды исламды тану апталығын» ұйымдастырды, онда белсенді Нони Дарвиш, бұрынғы судандық құл Саймон Денг, доктор Салим Мансур (Орта Шығыстағы гейлер құқықтары туралы сөйлейтін мұсылман белсендісі), сондай-ақ Honest Reporting және Palestinian Media Watch ұсынған баяндамалар болды. Іс-шараға Торонтоның зайырлы альянсы және басқа да одақтас топтар да қолдау көрсетті. Betar сонымен қатар Торонто мен Монреальде Канададағы зайырлы және қатысушы саясаттың маңыздылығын насихаттау үшін Canadian Coalition for Democracies сияқты кампустан тыс ұйымдармен жұмыс істеді. 2007 жылдың наурыз айында Торонто университетіндегі Betar Tagar өз атын «U of T-дағы сионистер» деп өзгертті. Betar Tagar 1980-ші жылдардағы Ливан-Израиль қақтығысы кезінде Монреаль мен Торонтода белсенділік танытты. 2006 жылдың 9 қарашасында Монреальде «Бостандыққа қадам: Батыстағы терроризм» атты іс-шара өтті. Баяндамашы ретінде доктор Салим Мансур тартты және бұл Макгилл университетінде «Obsession: Радикалды исламның Батысқа қарсы соғысы» фильмінің тұңғыш көрсетілімі болды. Іс-шара консервативті Макгилл студенттерімен бірлесіп ұйымдастырылды. 2007 жылдың наурызында Макгилл университетінде Betar Montreal Торонто университетінде өткенге ұқсас «Радикалды исламды тану апталығын» өткізді. Баяндамашылар қатарында канадалық заңгер және қауіпсіздік маманы Дэвид Б. Харрис және Маккензи институтының өкілі Джон Томпсон болды. 2007 жылғы Монреаль бағдарламасымен бірге Торонтодағы Betar Торонто университетінде «Азаттық және демократия апталығын» өткізді. Баяндамашыларға Western Standard газетінің негізін қалаушы Езра Левант және National Review журналының авторы Джона Голдберг кірді.
Betar Toronto currently focuses on opposing the Israeli apartheid analogy. In February 2006 at the University of Toronto, Tagar organized a "Know Radical Islam Week" featuring activist Nonie Darwish, former Sudanese slave Simon Deng, Dr. Salim Mansur (a Muslim activist speaking on gay rights in the Middle East), and presentations by Honest Reporting and Palestinian Media Watch. The event was also co sponsored by the Toronto Secular Alliance and other allied groups. Betar has also worked in Toronto and Montreal with off campus organizations, such as the Canadian Coalition for Democracies, to promote the importance of secular and participatory politics in Canada. In March 2007, Betar Tagar at the University of Toronto changed its name to 'Zionists at U of T'. Betar Tagar was active in Montreal and Toronto during the 1980s Lebanon Israel conflict. A revival of Betar occurred in Montreal on November 9, 2006, as an event entitled "Taking Liberties: Terrorism in the West". It featured keynote speaker Dr. Salim Mansur and was the first film screening of Obsession: Radical Islam's War Against the West at McGill University. It was co organized with Conservative McGill students. At McGill University in March 2007, Betar Montreal held a "Radical Islam Awareness Week" similar to the one at the University of Toronto the year before. Speakers included David B. Harris, a Canadian lawyer and security specialist, and John Thompson of the Mackenzie Institute. Concurrent with the 2007 Montreal program, Betar in Toronto held "Freedom and Democracy Week" at the University of Toronto. Speakers included Ezra Levant, co founder of the Western Standard newspaper, and Jonah Goldberg of the National Review.
Америка Құрама Штаттары
Бетардың АҚШ-тағы алғашқы филиалы 1929 жылдың қазан айында құрылды, оны негізінен Джозеф Бедер, Уильям Кац, Хаим Мессер және Израиль Поснанский басқарды. Бедер 1929 жылдың көктемінде Мандат астындағы Палестинаға сапар шегіп, ондағы Бетар мүшелерімен байланыс жасады. Betar USA-ның алғашқы іс-шарасы – жергілікті филиалдармен бірге Ханука кеші болды, бұл филиалдар Нью-Йорк пен Лоуэр-Ист-Сайдта бұрыннан бар еді. КСРО ауру дәрігер Михаил Стернді, оның ұлдары ашық түрде сионист болғандықтан түрмеге қамағанда, Нью-Йорк қаласынан жеті бетари КСРО-ға барып, оның орнына оның жазасын өтеуге ұсыныс жасады. Кеңес үкіметі олардың ұсынысын қабылдамай, оларды депортация жасады. Топты Фред Пирс басқарды, оның құрамында Эли Йосеф және Гилад Фрёнд болды. Бетар Нью-Йорк пен Огайо штатының Кливленд қалаларында шалиах ұстайды. Кливленд бөлімшесі барлық қалаларға ашық жазғы және қысқы лагерь ұсынады. Бетар Израильге жазғы және қысқы турларды ұйымдастырады. Бұл студенттерге Батыс Жағалауды (Западный берег) бару мүмкіндігін беретін сирек қозғалыстардың бірі. Екі бағдарлама да студенттерге Кедумин, Итамар, Алон Море, Шығыс Иерусалим және Хеброн қалаларында уақыт өткізуге мүмкіндік береді. Олар ресми түрде Кедумин қаласын бауырлас қала ретінде қабылдады және көп уақытын ерікті жұмыс істеуге арнайды. Қысқы тур колледж студенттеріне арналған және желтоқсан айының соңында өтеді. 90-жылдардың басында Рон Торосян Ұлттық Президент болып сайланды және Betar USA мүшелерінің санын жүздегенге дейін арттырды. АҚШ-тағы бұрынғы басшылар: Рой Урман, Гленн Монс, Барри Либен, Фред Пирс (70-жылдардың басы мен ортасы) және Бенни Розен (60-жылдар). Жас студенттерге арналған бағдарламалармен қатар, Betar USA-да Tagar деп аталатын колледж студенттеріне арналған филиалды бағдарлама бар. Бетар американдық еврейлердің Израильге көшіп кетуін белсенді түрде қолдайды. АҚШ-тағы бұрынғы шалиахтар: Саллай Меридор, АҚШ-тағы бұрынғы Израиль елшісі (1980-жылдардың соңы); Жапониядағы Израиль елшісі Эли Коэн (1990-жылдардың басы); Това Вагими; Шарон Цур; Ицхак Керштейн; Шломо Ариев; және Шломи Леви.
The first branch of Betar in the United States was founded in October 1929, led principally by Joseph Beder, William Katz, Haim Messer, and Israel Posnansky. Beder had visited Palestine under the Mandate in the spring of 1929 and come in contact with Betar members there. The first activity of Betar USA was a Hanukkah party alongside local branches which existed already in eastern New York and the Lower East Side. When the USSR imprisoned the ailing Dr. Mikhail Stern because his sons were openly Zionist, seven Betarim from New York City went to the USSR and offered to and serve his sentence in his stead. The Soviet government refused their proposal and deported them. The group was led by Fred Pierce and included Elie Yossef and Gilad Freund. Betar maintains a Shaliach in New York City and Cleveland, Ohio. The Cleveland chapter offers a fall and spring camp that is open to all cities. Betar offers summer and winter tours of Israel. It is one of the few movements that offer students a chance to visit the West Bank. Both programs allow students to spend time at Kedumin, Itamar, Alon Moreh East Jerusalem, and Hebron. They have officially adopted Kedumin as a sister city and spend an extensive time volunteering there. The winter tour is for college age students and runs in late December. During the period of the early to mid 90s, Ronn Torossian served as National President and increased Betar USA membership into the hundreds. Previous leadership in the U. S. included; Roey Urman, Glenn Mones, Barry Liben, Fred Pierce (early to mid 70s), and Benny Rosen (60s). In addition to its programs for younger students, Betar USA also has an affiliated program for college age students called Tagar. Betar strongly promotes the emigration of American Jews to Israel. Previous Shaliachs in the U. S. have included Sallai Meridor, former Israel Ambassador to the U. S. (late 1980s); Eli Cohen, former Israel Ambassador to Japan (early 1990s); Tova Vagimi; Sharon Tzur; Yitzhak Kerstein; Shlomo Ariav; and Shlomi Levy.
Ұлыбритания
Betar UK 1930 жылдардың соңында құрылды, бірақ Израиль мемлекеті құрылған кезде қызметін тоқтатты. Қозғалысты қайта жандандыру 1974 жылы Эли Джозеф бастауымен, Эрик Граус және Джордж Эвниннің көмегімен басталды. Дүниежүзілік Betar қозғалысының өкілі Исраил Медад 1975 жылы Ұлыбританияға келіп, Англияның Дорсет графтығындағы Шерборн мектебінде қысқы лагерь, Францияның солтүстік-батысында жазғы лагерь және Израильде екі апталық жазғы лагерь ашты. Лондонның түрлі аудандарында және басқа да жерлерде бөлімшелер ашылды. Білім беру және мәдени шаралар ұйымдастырылды, кеңес еврейлері мен араб елдеріндегі еврейлер тақырыбында, сондай-ақ британдық мәселелер бойынша демонстрациялар өтті. Betar, "Tel Chai House" үйінде, Лондондағы 73 Compayne Gardens мекенжайында "Herut қозғалысымен" бірлесіп кеңселерді пайдаланды. Бұл мүлік сатылғаннан кейін Betar жиналыстарын Стемфорд-Хилл және Үлкен Лондонның басқа да аудандарында өткізді. 2004 жылдан 2010 жылға дейін Лондонның Оксфорд көшесіндегі Marks & Spencer дүкенінің алдында әпте-апта антисионистік демонстрациялар мен BDS пикеттері өтті. Betar және Tagar UK осы кезеңде Израильді қолдайтын апталық қарсы демонстрацияны ұйымдастырып, жүргізді. 2004 жылы Betar, Англия мен Уэльс қайырымдылық комиссиясы Betar-дың "қайырымдылық емес, саяси мақсаттарды ілгерілетумен айналысқандай көрінетінін" мәлімдегеннен кейін, тіркелген қайырымдылық статусын жоғалтты. Betar-дың көптеген мүшелері жылдар бойы Израильге эмиграциялады. Betar UK қазіргі таңдағыда шамамен 150 мүшеден тұратын шағын, белсенді топқа ие, олардың көп бөлігі Лондонда. Ол сионистік белсенділік, өзін-өзі қорғау және жекпе-жек өнерін оқыту, үкіметтік лоббилеу, мүшелері жағдайсыз деп санайтын БАҚ-тағы Израильге қарсы мақалаларды сынау, сондай-ақ Израильді қолдайтын демонстрацияларды ұйымдастыру және қолдаумен айналысады. Оның веб-сайты бірнеше жылдан бері жаңартылмаған, бірақ Betar мүшелерінің әлі де белсенді екені белгілі және олар Лондонда тұрақты кеңсе ашуды қарастырып жатыр.
Betar UK existed in the late 1930s but had ceased functioning when the state of Israel was established. The movement's revitalization began in 1974 with Eli Joseph with the assistance of Eric Graus and George Evnine. Yisrael Medad of the World Betar Movement arrived in the UK in 1975 and built a winter camp at Sherborne School in Dorset, England, a summer camp in north west France, and a two week summer camp in Israel. Branches were opened in various locations in Greater London and elsewhere. Educational and cultural activities were organized and demonstrations were held on the themes of Soviet Jewry and Jews in Arab lands as well as on local British issues. Betar shared offices with the Herut Movement at 73, Compayne Gardens, London, at the "Tel Chai House". When that property was sold, Betar held its meetings at various locations in Stamford Hill and other Greater London areas. Anti Zionist demonstrations and BDS picketing occurred weekly outside the flagship Marks & Spencer store on Oxford Street in London from 2004 until 2010. Betar and Tagar UK organised and led a weekly pro Israel counter demonstration during that period. Betar lost its registered charity status in 2004 when the Charity Commission for England and Wales stated that Betar "appeared to be in furtherance of a political purpose rather than a charitable purpose". Many of Betar’s members have emigrated to Israel over the years. Betar UK currently has a small active group of around 150 members, mainly in London. It is involved in Zionist activism, self defence and martial arts training, government lobbying, criticism of what its members regard as biased, anti Israel articles in media, and organises and supports pro Israel demonstrations. Its website has not been updated for a number of years but Betar members are still known to be active and are considering permanent headquarters in London.
Австралия
Бетар Австралия – Мельбурн, Сидней және Квинсленд штаттарында бөлімшелері бар белсенді қозғалыс. Осы бөлімшелердің әрқайсысы әр штат бойынша көптеген іс-шаралар, функциялар мен еврей жастар лагерьлерін ұйымдастырады. Бетар Австралия Австралазиялық Сионистік Жастар Кеңесінің мүшесі. Бетар Австралия бастапқыда Мельбурнда құрылып, содан кейін Жаңа Оңтүстік Уэльс (Сидней) және Квинсленд (Брисбен) штаттарына тарады. 1948 жылы Харбин (Қытай) және басқа жерлерден келген Бетар мүшелері Мельбурнда Бетарды қайта құрды, бұл Холокосттан аман қалған көптеген еврейлерге көмектесу үшін жасалды. Кейін, 1953 жылы Бетар Сиднейге кеңейді, онда Бетар NSW Қытайдан келген еврей иммигранттарымен құрылды, олардың алғашқы мефакед (директоры) Ханс Дрейер және Боб Штейнман болды. Содан әрі Бетар Канберра мен Брисбенге тарады, бірақ Канберра бөлімшесі белсенділігін жалғастыра алмады. Квинсленд бөлімшесі 2006 жылы 50 жылдық мерейтойын тойлады. Сидней қозғалысы кеңейіп, тарылудың әртүрлі кезеңдерін бастан өткерді, ең жақсы нәтижесі 1990-шы жылдардың басында байқалды. Сол кезде қысқы лагерьлерге тұрақты түрде 220-дан астам шанихим (лагерьге қатысушылар) жиналды. Жазғы лагерьлер де ірі болды және көбінесе Бетар Австралияның қалған бөлігімен бірге өткізілді. Осы кезеңде бірнеше жалпы ұлттық лагерьлер өткізілді, соның ішінде Квинсленд штатының Тоуомба қаласындағы Джамборе. Бетар Австралия жыл сайын аға мүшелері үшін семинарлар, сондай-ақ жетекшілері үшін білім беру және оқыту конгрестерін өткізеді. Бетар Австралиядағы еврей белсенділігінің алдыңғы қатарында тұрды. Бетар Австралия 1952 жылы Мельбурнда нацистік идеологияны қолдайтын неміс пианисті Уолтер Гизекингтің концерті кезінде көгершіндер мен жаман иіс шығаратын бомбаларды лақтыру арқылы нацистік жақтастар мен оларға жақын тұрғандарға қарсы наразылық білдіре бастады. Топ 1960-шы жылдары неонацистік топтармен күресті, ал 1970-ші және 1980-ші жылдары Сиднейдегі еврей қауымының атынан кеңестік еврейлерді қолдау үшін наразылықтарды ұйымдастырды. Топ Трелони көшесіндегі Кеңес консулдығының алдындағы жыл сайынғы наразылық акциясын ұйымдастыруға және Сиднейдегі ойын-сауық орталығында Болшой балеті мен Мәскеудегі Мұз циркінің алдындағы жаппай наразылықтарды қолдауға көмектесті. Сонымен қатар, Кеңес Одағының сыртқы істер министрі Эдуард Шеварднадзенің Канберра мен Сиднейге сапарына қарсылық білдірді. 1970-ші жылдары топ Палестина студенттерінің жалпы одағының Австралия студенттер одағына саяси солшылдарға ауысқаннан кейін келген сапарына қарсы наразылық көрсетті. Кейінгі жылдары Бетар Австралия Қазан соғысы кезінде Канберрадағы Ирак елшілігінің алдында және Иранның терроризмді қолдауына қарсы наразылық білдіру үшін Иран елшілігінің алдында қоғамдық наразылық акцияларын ұйымдастырды. Сонымен қатар, топ Сиднейдегі неміс консулдығының алдынан шеру жасап, соғыстан кейінгі Германияда антисемитизмнің жаңадан өршуіне наразылық білдірді. 2004 жылы Бетар Сидней доктор Ханан Ашрауидің Сидней премьерінің бейбітшілік сыйлығын алғанына қарсылық білдірді. Австралия Бетаримі көбінесе Израильге көшіп кетеді және екі елдің арасындағы байланысты сақтайды. Бетар Австралия жыл сайын Израильдің хасбара бағдарламасына бірнеше мүшелерін жібереді.
Betar Australia is an active movement with branches in Melbourne, Sydney, and Queensland. Each of these branches organizes many activities, functions, and Jewish youth camps in each state. Betar Australia is a member of the Australasian Zionist Youth Council. Betar Australia was initially established in Melbourne and branched out to New South Wales (Sydney) and Queensland (Brisbane). In 1948, Betar members from Harbin, China and elsewhere reestablished Betar in Melbourne to help provide refuge for the many Jewish survivors of the Holocaust who remained without assistance. Later, in 1953, Betar expanded to Sydney where Betar NSW was established by Jewish immigrants from China such as their first mefaked (director) Hans Dreyer and Bob Shteinman. Further, Betar expanded to Canberra and Brisbane, although the Canberra branch did not continue to stay active. The Queensland branch celebrated its 50th reunion in 2006. The Sydney movement has experienced various periods of expansion and contraction, reaching its zenith in the early 1990s. During that time, winter camps regularly attracted over 220 chanichim (campers). Summer camps were also large, often held in conjunction with the rest of Betar Australia. Several federal camps were held during that time, including Jamboree in Toowoomba, Queensland. Betar Australia also holds annual seminars for senior members as well as educational and training conventions for its senior leaders. Betar has been at the forefront of Jewish activism in Australia. Betar Australia began protesting Nazi supporters and sympathizers in 1952, when it released pigeons and stink bombs during a concert by allegedly pro Nazi German pianist Walter Gieseking in Melbourne. The group battled neo Nazi groups in the 1960s, and in the 1970s and 1980s, it spearheaded the protests of the Sydney Jewish community on behalf of Soviet Jewry. The group was instrumental in supporting the annual protest outside the Soviet Consulate in Trelawney Street, Woollahra, which occurred each Pesach, and has supported mass protests outside the Bolshoi Ballet and the Moscow Circus on Ice at the Sydney Entertainment Centre. It also protested Soviet Foreign Minister Eduard Shevardnadze's visit to Canberra and Sydney. In the 1970s, the group demonstrated against a visit of the General Union of Palestine Students to the Australian Union of Students after the latter had moved to the political left. In later years, Betar Australia took the initiative to organize community protests outside the Iraqi Embassy in Canberra during the Gulf War and outside the Iranian Embassy to protest Iranian state sponsorship of terrorism. The group also marched in front of the German Consulate in Sydney to protest what it perceived to be a resurgence of anti Semitism in postwar Germany. In 2004, Betar Sydney was active in protesting Dr. Hanan Ashrawi's receiving of the Sydney Premier's peace prize. Australia Betarim very often emigrate to Israel and maintain close relations between the two nations. Betar Australia sends several members to Israel's hasbarah programs each year.
Оңтүстік Африка
Бір кездері Оңтүстік Африкадағы ең ірі жастар қозғалыстарының бірі болған Бетар Оңтүстік Африка қазірге саябыр тартты. Жоханнесбургте штаб-пәтері орналасқан бұл ұйым, бұрын әр желтоқсан айында 3 апталық жазғы лагерь ұйымдастырып, жастарды Израильге жіберу үшін жыл сайынғы бағдарламалар өткізетін. Бетар Австралия сияқты, Бетар Оңтүстік Африка да көптеген мүшелерін Израильге көшіріп жіберді.
Once one of the largest youth movements in South Africa, Betar South Africa has since dwindled greatly. Headquartered in Johannesburg, the group used to host a 3 week summer camp each December and annual programs to send youth to Israel. Like Betar Australia, Betar South Africa saw many of its members permanently emigrate to Israel.
Бразилия
Бетар Бразилия – Порту-Алегре, Рио-де-Жанейро және Сан-Паулу қалаларында филиалдары бар белсенді қозғалыс. Осы филиалдардың әрқайсысы тұрақты түрде іс-шаралар мен шараларды, сондай-ақ жазғы және қысқы лагерьлерді (Маханот) және көптеген басқа да қоғамдық бастамаларды ұйымдастырады. Сонымен қатар, жиі ұлттық семинарлар өткізіледі, ал кейбір шаралар үш маозимнің бірігіп жүзеге асырады. Бетар 2010 жылдардың соңында Бразилияда айтарлықтай күш алды және одан әрі қарқынды өсуде. 2018 жылы Рио-де-Жанейродағы Бетар филиалы Теодор Фукс, Николас Безнос, Габриэль Урам, Гильерме Джаффэ, Фелипе Лазкани, Габриэла Снайдерман, Эдуардо Оливен, Бернардо Пресс, Бруно Снайдерман, Габриэль Кац Нигри, Пауло Оренбух, Дави Безнос, Каио Коэн және Виктор Коэннің басшылығымен ресми түрде ашылды. 2019 жылы Сан-Паулу филиалы да құрылды, оны Маркос Злотник, Рафаэль Харари, Дэвид Бреслауэр және Илан Чарчат басқарды. Бетар Бразилияның қайта жандануы Джулиана Кац, Моно Сомер (World Betar-дың Рош Чинух) және Неря Меирдің (World Betar-дың бас директоры) көмегімен мүмкін болды. 2020 жылы ондаған жылдардан кейін алғашқы Ханага Артзит құрылды. Жаботинскийдің идеялары елдегі ең ірі екі еврей қауымдастығында қайта жаңғырды. Бүгінде әрбір маозда 50-ден астам бетарим, оның ішінде мадрихим мен шанихим бар.
Betar Brasil is an active movement with branches in Porto Alegre, Rio de Janeiro, and São Paulo. Each of these branches organize consistent activities, events, both summer and winter camps (Machanot) as well as a lot of other community initiatives. There are also frequent National Seminars and some activities are carried out by all three maozim together. Betar has gained significant strength in Brazil by the end of the 2010s decade and seems to continue growing considerably. In 2018, the Betar branch in Rio de Janeiro was officially inaugurated, under the leadership of Theodor Fuchs, Nicholas Beznos, Gabriel Uram, Guilherme Jaffé, Felipe Lazkani, Gabriela Sznajderman, Eduardo Oliven, Bernardo Press, Bruno Sznajderman, Gabriel Kac Nigri, Paulo Orenbuch, Davi Beznos, Caio Cohen, and Victor Cohen. By 2019 São Paulo's branch was established too, with the leadership of Marcos Zlotnik, Raphael Harari, David Breslauer and Ilan Charchat. The revival of Betar Brasil was only possible with the help of Juliana Katz, Mono Sommer (World Betar's Rosh Chinuch), and Nerya Meir (CEO of World Betar). In 2020, the first Hanagah Artzit was formed after decades. Jabotinsky's ideas were finally reborn in the two largest Jewish communities of the country. Today, each maoz counts with more than 50 betarím, including madrichim and chanichim.
Уругвай
Бетар Уругвай – Уругвайдағы ең ірі жастар қозғалыстарының бірі. Оның маозы Монтевидео қаласында орналасқан, және апта сайын түрлі іс-шаралар өткізіледі, сондай-ақ еврей жазғы лагерьлері (Маханот) мен континенттік семинарлар ұйымдастырылады.
One of the largest youth movements in Uruguay, Betar Uruguay has expanded greatly. Its maoz is located in Montevideo and there are weekly activities carried out as well as Jewish summer camps (Machanot) and Continental Seminars.
Италия
Жақында құрылған, Римдегі жаңа маоз итальяндық жасөспірімдер тобы және бүкіл әлемнен келген бетаримдердің бірлескен күшімен іске асырылды.
Recently created, the new maoz in Rome was founded by an Italian teen group, together with betarím from all over the world.
Тунисі
Топ Тунисте белсенді қызмет етті және бірнеше мерзімді басылымдарды, оның ішінде Cahiers du Bétar журналын жариялады.
The group was active in Tunisia and published several periodicals, including Cahiers du Bétar.
Спорт
Бетар (немесе "Бейтар") атты бірнеше спорт командалары бар. Олардың ішінде Бейтар Иерусалим футбол клубы, Бейтар Тель-Авив, Бейтар Иерусалим баскетбол клубы және Бейтар Рамат-Ган футбол клубы бар.
There are a number of Betar (or "Beitar") sports teams. Included among them are Beitar Jerusalem F. C., Beitar Tel Aviv, and Beitar Jerusalem B. C., and Beitar Ramat Gan F. C.