Ширли тас жолы (Вирджиния): тарихы, құрылысы, маңызды мәліметтер. АҚШ-тың ең алғашқы бақылаусыз тас жолы туралы біліңіз! (Shirley tas zholy (Virdzhiniya): tarihı, qūrılısı, mañızdı mälimetter. AQSh-tıñ eñ alğaşqı baqılawsız tas zholy turallı bilіñіz!)
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генри Г. Ширли еске алу тас жолы, көбінесе Ширли тас жолы деп қысқартылады, АҚШ Виргиния штатындағы 95 және 395 тас жолдарының 28 шақырымдық (17.3 миль) бөлігінен тұрады. Ширли тас жолы Вирджиния штатындағы алғашқы шектеулі кіруге рұқсат етілген тас жол болды. 1941 жылы құрылысы басталған бұл жол 1952 жылы Вирджиния штатының Вудбридж қаласының солтүстігіндегі Колчестердегі 1-ші АҚШ тас жолынан бастап, Вирджиния мен Вашингтон арасындағы Потомак өзені арқылы өтетін 14-ші көшедегі көпірге дейін аяқталды.
The Henry G. Shirley Memorial Highway, often shortened to Shirley Highway, consists of a 17.3 mile (28 km) portion of Interstates 95 and 395 in the U. S. Commonwealth of Virginia. Shirley Highway was the first limited access freeway in Virginia. Begun in 1941, the road was completed from U. S. Route 1 in Colchester, Virginia, just north of Woodbridge, to the 14th Street Bridge over the Potomac River between Virginia and Washington, D. C. in 1952.
20 ғасыр
Ширли тас жолы 1922 жылдан 1941 жылға дейін Вирджиния штатының Тас жолдар департаментінің (қазір Вирджиния штатының Көлік департаменті) басшысы Генри Г. Ширлидің құрметіне аталған. Ол 1941 жылдың шілдесінде, жаңа тас жол құрылысына бастау беруге рұқсат бергеннен кейін бірнеше аптадан соң қайтыс болды. Бастапқыда бұл төрт қатарлы тас жол болды және Вирджиния штатының Вудбридж қаласының жанындағы Ококуан өзенінің солтүстігіндегі АҚШ 1-ші бағытымен қиылысынан бастап, Арлингтон штатындағы Пентагон маңындағы АҚШ 1-ші бағытымен қиылысына дейін 350-ші мемлекеттік тас жолы деп белгіленді. Құрылыс 1941 жылдың қазан айында басталды. Арлингтондағы алғашқы бөлігі, Пентагоннан оңтүстікке қарай 7-ші мемлекеттік тас жолға дейін, көбінесе екі қатарлы, 1943 жылдың қазан айында ашылды. Бұл бөлігінің құрылысы 1944 жылдың қазан айында аяқталды. Екінші дүниежүзілік соғыстың шектеулеріне байланысты, жаңа тас жолда Ширлингтон айналымының солтүстігіндегі Вашингтон және Ескі Доминион темір жолы үстінен көпірдің орнына, ерекше деңгейдегі темір жол өткелі салынды. Осы жерде 1952 жылдың 26 маусымында пойыз бен жүк көлігі соқтығысып, адамдар қаза болды. Ширли тас жолының қалған бөліктері 1952 жылы аяқталды. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Арлингтон округінің Ширлингтон, Паркфейрфакс және Фейрлингтон аудандарында қарқынды дамуына мүмкіндік берді, сондай-ақ сол кезеңде қаланы Ширлингтон сауда орталығындағы қала маңындағы сауда мүмкіндіктерімен байланыстырды, ол сол кезде бес минуттық жерде орналасқан.
The Shirley Highway is named in honor of Henry G. Shirley, the head of the Virginia Department of Highways, now Virginia Department of Transportation, from 1922 to 1941, who died in July, 1941, just a few weeks after giving the "go ahead" for work on the new highway. The road was originally a four lane highway, and it was designated State Route 350 from its southern intersection with U. S. Route 1 north of the Occoquan River near Woodbridge, Virginia, and its northern intersection with U. S. Route 1 near the Pentagon in Arlington, Virginia. Construction began in October 1941. The first section in Arlington, from the Pentagon south to State Route 7, mostly two lanes, was opened in October 1943. This section was completed with four lanes in October 1944. Due to World War II constraints, the new highway had an unusual at grade railroad crossing instead of a bridge over the Washington and Old Dominion Railroad just north of Shirlington Circle. This location was the site of a fatal collision between a train and a dump truck on June 26, 1952. The remaining portions of the Shirley Highway south to U. S. Route 1 in Colchester, just north of Woodbridge, were completed in 1952. It facilitated the rapid development of Arlington County in the Shirlington, Parkfairfax, and Fairlington neighborhoods during World War II, and during that period connected the city to suburban shopping opportunities at Shirlington Shopping Center, which at the time was a five minute drive away.
"Қатты араластыру" ыдысы: әлемдегі ең үлкені
Жаңа Ширли тас жолы, 1944 жылы аяқталған жаңадан салынған Пентагонның (Соғыс министрлігі ғимараты) жанындағы "Араласу тостағаны" деп аталатын қиылыс кешенін қамтыды. Осы жерде 27-ші штаттық тас жолы (Вашингтон бульвары) Ширли тас жолымен бірігіп, кейін тағы да бөлінеді. Алғашқы қиылыста әр бағытта 1/3 мильге созылған біріктіру участалары және көліктер қарама-қарсы бағытқа өтуге ниеттенгенде тоғысатын үшінші "аралас жолақ" болды. 1960 жылдары ол қайта жаңартылды. Жаңартудан кейін ол әлемдегі ең ірі қиылыс кешеніне айналды. Қазіргі таңда 52 шақырымдық жолдар мен пандустар, төрт тас жолының түйісулері, көптеген жергілікті пандустар және қайтарымды экспресс (HOV) тас жолына бірнеше қосылулар бар, бәрі де Ширли тас жолының 4 километрлік бөлігінде орналасқан.
The new Shirley Highway included the "Mixing Bowl" interchange complex near the newly completed Pentagon (War Department Building), which was completed in 1944. At this location, the State Route 27 freeway (Washington Blvd.) merges with the Shirley Highway and then branches off again. The original interchange had a merge section each way, about 1/3 mile long, with a third "mixing lane" where the vehicles would weave when they wanted to change to the other freeway. It was rebuilt in the 1960s. After rebuilding, it was the largest interchange complex in the world. There are currently 52 lane miles of roadways and ramps, with four freeway junctions and numerous local ramps, and with several interchanges to the reversible express (HOV) roadway, all within a 2.5 mile (4 km) section of the Shirley Highway.
I-95, I-395
1965-1975 жылдары Ширли тас жолы мемлекетаралық тас жолдар жүйесі стандарттарына сәйкес қайта құрылды. Жекелеген бөлімдері аяқталған сайын, олар Interstate 95 деп белгіленді. Бұл жоба Twin Bridges Hot Shoppes мейрамханасын сатып алуға және бұзуға, сондай-ақ Вашингтон және Олд-Доминион теміржолын жабуға әкелді – соңғысы теміржолдың тоқтатылуына қатысты дау шешілгенге дейін тас жолды кеңейтуді кешіктірді. Бастапқы жоспар бойынша I 95 Вашингтон қаласынан өтіп, Мэриленд штатындағы Капитал айналма жолымен (I 495) жалғасуы тиіс еді. Бірақ 1977 жылы жергілікті тұрғындардың наразылығы осы жоспарды тоқтатты, соның салдарынан жоспарланған қаржыландыру Вашингтон метрополитенінің құрылысына жұмсалды. I 95-тің бастапқы жобадағы, Колумбия округіндегі Нью-Йорк даңғылынан басталып, Принс-Джордж округі арқылы 495-ші тас жолына (Капитал айналма жолы) дейін созылатын бөлігі жойылғандықтан, I 95 атауы айналма жолдың шығыс жартысына қайта бағытталды. Спрингфилдтен солтүстікке қарай Ширли тас жолының қалған бөлігі Interstate 395 деп қайта аталды, ол АҚШ 50-ші бағытында (Нью-Йорк даңғылы) аяқталады.
From 1965 to 1975, the Shirley Highway was reconstructed to Interstate Highway System standards. As portions were completed, they were designated as Interstate 95. This project led to the purchase and demolition of the Twin Bridges Hot Shoppes Restaurant and the closure of the Washington & Old Dominion Railroad the latter of which delayed the widening of the highway while a fight over its abandonment was resolved. Original plans called for I 95 to cut straight through Washington, D. C., and connect with the Capital Beltway (I 495) in Maryland. However, community opposition halted this plan in 1977, diverting planned funding to construction of the Washington Metro subway system. Because of the cancellation of the originally proposed section of I 95 from New York Avenue in the District of Columbia, northward into Prince George's County to Interstate 495, the Capital Beltway, the I 95 designation was rerouted onto the eastern half of the Beltway. The remaining portion of the Shirley Highway north of Springfield was redesignated Interstate 395, which continues into D. C. to its end at U. S. Route 50 (New York Avenue).
Ширли Басуэй
1969 жылдың 22 қыркүйегінде Эдсолл жолы мен SR 7 арасындағы екі бағытты қозғалысқа арналған жол тас жолдағы алғашқы бөлінген автобус жедел транзиті (BRT) бағытына айналдырылды, ол таңғы сағаттарда (06:30–09:30) жұмысқа бару үшін пайдаланылды. Бұл бағыт келесі күні Ширлингтонға дейін созылды. Автобус жолы 1970 жылдың қыркүйегінде Глейб-роудтың солтүстігіне дейін, ал 1971 жылдың 5 сәуірінде жаңа Орталық көпіріне дейін кеңейтілді. Ширли тас жолындағы экспресс автобус жобасы 1971 жылдың маусымынан 1974 жылдың соңына дейін іске асырылды, бұл тас жолында BRT жүргізудің қоғамдық көліктің жолаушылар ағынын арттырудың және кешігусіз қызмет көрсетудің тиімді тәсілі екенін көрсетті. Дегенмен, Lindenwold жоғары жылдамдықты жеңіл темір жолмен салыстырғанда, ол шамамен бірдей қашықтықта қызмет көрсетеді және шамамен бірдей адамдарды тасымалдайды, профессор Вукан Р. Вучич Ширли автобус жолындағы жолаушылар саны мен кірістің азырақ екенін анықтады.
On September 22, 1969, the reversible roadway between Edsall Road and SR 7 was converted to the first separated bus rapid transit (BRT) route on an Interstate highway during peak morning commute hours (0630–0930); this was extended north to Shirlington the next day. The busway was extended to north of Glebe Road in September 1970, and then to the new Center Span Bridge on April 5, 1971. The Shirley Highway Express Bus on Freeway Project was implemented from June 1971 to the end of 1974, demonstrating that BRT on a highway was a feasible way to boost public transit ridership and on time performance. However, compared to the Lindenwold High Speed Line, a light rail service of comparable distance serving approximately the same number of people, Prof. Vukan R. Vuchic found the Shirley Busway had fewer riders and revenue.
Спрингфилд алмастыруы
Спрингфилд алмасуының тамырлары Ширли тас жолынан бастау алады. Вирджиния штатының Спрингфилд қаласында I 395, I 95 және Астана белдеуі қиылысатын бұл автокөлік жолдары торабы ресми түрде "Спрингфилд алмасуы" деп аталады. Халық арасында оны "Араласу ыдысы" деп атайды, бірақ тас жол басқармасы әлі де осы терминді Пентагон маңындағы алмасу кешенін сипаттау үшін қолданады (Пентагонның жол желісіне қараңыз).
The roots of the Springfield Interchange began with the Shirley Highway. This jumble of highways in Springfield, Virginia, where I 395, I 95, and the Capital Beltway meet, is officially called the "Springfield Interchange." It is colloquially referred to as the "Mixing Bowl," but highway officials still use that terminology to refer to the interchange complex at the Pentagon (see Pentagon road network).