Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Франк Ллойд Райттың қысқы үйі мен мектебі, Скоттсдейл, Аризона, АҚШ. Аризонадағы Талиесин мүлігі.
Frank Lloyd Wright's winter home and school, Scottsdale, Arizona, US
the Taliesin property in Arizona
Табиғи жарық дизайнде де маңызды рөл атқарды. Сурет салу бөлмесінде Райт шатыр ретінде мөлдір кенеп қолданды (кейіннен Аризонаның күнінің күшті тозуынан пластикпен ауыстырылды). Оңтүстікке қараған асханада Райт қабырғаларды еденнен төбеге дейін салмай, төбені қабырғалардан сәл шығарып жасады, бұл арқылы күн сәулесінің тікелей түсуіне жол бермей, бірақ бөлмеге көлденең жарық түсуін қамтамасыз етті. Райт табиғи жарықтың оның шәкірттерінің жұмыс ортасын жақсартады және ғимараттың ішін табиғи ортамен байланыста ұстайды деп сенді. Талиэзин Весттің әр бөлігі Франк Ллойд Райттың жеке қолтаңбасын тасымалдайды. Висконсиннен жаздан қайтып келген сайын Райт бірден балғасын алып, кешенді аралап шығатын. Ол әр бөлмеде жүріп өзгерістер енгізіп, шәкірттеріне дөңгелек арбалары мен құралдарымен ілесіп жүретін еді. Ол үнемі жобасын өзгертіп, жетілдіріп, туындаған мәселелерді шешіп, жаңа жағдайларға бейімделіп отырды. Жылдар бойы ол асхананы кеңейтті, сондай-ақ кабаре театрын, музыкалық павильонды және көптеген басқа бөлмелерді қосты. Барлық жиһаз бен әсемдеулерді Райт жасады, ал көпшілігін шәкірттері салды. Райттың дизайндегі керемет ерекшелігі – кабаре театры. Стандартты тас-бетон қоспасынан, алтыбұрышты пішінде салынған театр, көрермендеріне біреу "95% акустикалық кемелділік" деп атағандай, тамаша дыбыс беру мүмкіндігін ұсынады. Соңғы қатарда отырған адам сахнадағы спикердің ең жұмсақ сөзін де ести алады.
Natural light also played a major part in the design. In the drafting room, Wright used translucent canvas to act as a roof (later replaced by plastic because of the intense wear from the Arizona sun). In the south facing dining room, Wright did not take the masonry walls from floor to ceiling, and designed the roof to hang past the walls preventing unwanted sun rays from penetrating but allowing for horizontal light to pass through the room. Wright believed natural light aided the work environment he had his apprentices in, keeping the inside of his building in touch with the natural surroundings. Every part of Taliesin West bears Frank Lloyd Wright's personal touch. Upon every return after a summer in Wisconsin Wright would grab a hammer and immediately make his way through the complex. He would walk through each room making changes or shouting orders to apprentices closely following with wheelbarrows and tools. He constantly changed and improved on his design fixing arising problems and addressing new situations. Throughout the years he enlarged the dining room, as well as added the cabaret theatre, music pavilion and numerous other rooms. All of the furniture and decorations were designed by Wright and the majority built by apprentices. A brilliant aspect of Wright's design is the cabaret theatre. Built with six sides, out of the standard rock concrete mixture, in an irregularly hexagonal shape, the theatre provides its occupants with what someone has called "95% acoustic perfection". Someone sitting in the back row can hear the lightest whisper from a speaker on stage.
Электр желілері туралы дау
Талиэсин батысындағы көрініс оның табысына өте маңызды болды. 1940 жылдары Райт эстетикалық себептермен жоғары кернеулі электр сымдарына қарсы күресті. 1940 жылдардың соңында Талиэсин батысынан электр сымдары көріне бастағанда, Райт президент Гарри С. Трумэнға хат жазып, оларды жерге көмуді талап етті; алайда бұл күрес жеміссіз аяқталды. Сондықтан ол қысқа ғана уақытқа Тусон қаласында жаңадан салуды ойластырғанмен, "арқасын бұрып", кіреберісті басты ғимараттың арт жағына көшірді.
The view at Taliesin West was critical to its success. In the 1940s, Wright waged a battle against overhead power lines on aesthetic grounds. In the late 1940s when power lines appeared within the view of Taliesin West, Wright wrote President Harry S. Truman, demanding they be buried; it was a losing battle. So after briefly considering rebuilding in Tucson, he "turned his back on the valley," moving the entrance to the rear of the main building.
Райт қабір орны
1959 жылы 9 сәуірде Финиксте қайтыс болғаннан кейін Райт өзінің тілегі бойынша Висконсин штатындағы Талиэсинге жақын Ллойд Джонс зиратындағы Біріккен шіркеудің қасына жерленді. Үшінші әйелі Ольгиваннаның өмірден баю алдындағы тілегі – Райт, ол және оның бірінші некесінен туған қызы бірге өртеніп, Талиэсин-Уэстте салынып жатқан естелік бақшаға қойылуы еді. Ольгиванна Райттың мәйітін жылжыту үшін заңдық шаралар қабылдамағанмен, сондай-ақ басқа отбасы мүшелерінің және Висконсин заң шығарушы органының қарсылығына қарамастан, 1985 жылы Талиэсин қоғамының мүшелері Райттың мәйітін қабірінен алып, кремациялап, Скотсдейлге жіберді, ол жерде кейін естелік бақшаға қойылды. Висконсиндегі бастапқы қабір орны қазір бос, бірақ Райттың есімімен әлі де белгіленген.
After his death in Phoenix on April 9, 1959, Wright was buried, in accordance with his wishes, next to the Unity Chapel in the Lloyd Jones cemetery, near Taliesin in Wisconsin. His third wife Olgivanna's dying wish was that Wright, she, and her daughter by her first marriage all be cremated and interred together in a memorial garden being built at Taliesin West. Although Olgivanna had taken no legal steps to move Wright's remains and against the wishes of other family members, as well as the Wisconsin legislature, in 1985, Wright's remains were removed from his grave by members of the Taliesin Fellowship, cremated, and sent to Scottsdale, where they were later interred in the memorial garden. The original grave site in Wisconsin, now empty, is still marked with Wright's name.
Мұра
Өзінің өмірі бойы Райт ғимараттар кешенін үнемі өзгертіп, кеңейтіп отырды, олардың барлығын студенттер салған. Райттың ең танымал ғимараттарының көптегені Талиэсин Весттегі жобалау бөлмесінде жобаланды, соның ішінде Нью-Йорктегі Гуггенхайм мұражайы және Темпедегі Аризона мемлекеттік университетінің Грейди Гаммедж аудиториясы. Талиэсин Вест Франк Ллойд Райт қорының және оның бірнеше бағдарламаларының штаб-пәтері болып табылады. Бұл құрылыс 1974 жылғы 12 ақпанда Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді және 1982 жылғы 20 мамырда Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. 2008 жылы АҚШ Ұлттық паркі қызметі Талиэсин Вестті және Франк Ллойд Райтқа тиесілі тағы тоғыз мүлікті Дүниежүзілік мұра тізіміне ілігу үшін алдын ала тізімге ұсынды. 10 нысан бірлік ретінде ұсынылды. Ұлттық паркі қызметінің веб-сайтында 2008 жылғы 22 қаңтарда жарияланған баспасөз хабарламасында былай делінген: "Алдын ала тізімді дайындау – бұл нысанды Дүниежүзілік мұра тізіміне ұсыну процесінің қажетті алғашқы қадамы". Түзетулер енгізілгеннен кейін, Талиэсин Вест және тағы жеті мүлік 2019 жылдың шілдесінде "Франк Ллойд Райттың 20 ғасыр сәулеті" деген атаумен Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізілді.
During his lifetime, Wright continually altered and added to the complex of buildings, all of which were constructed by students. Many of Wright's most famous buildings were designed in the drafting room at Taliesin West, including the Guggenheim Museum in New York City and Grady Gammage Auditorium at Arizona State University in Tempe. Taliesin West continues as the headquarters of The Frank Lloyd Wright Foundation and its several programs. The structure was added to the National Register of Historic Places on February 12, 1974, and was designated as a National Historic Landmark on May 20, 1982. In 2008, the U. S. National Park Service submitted Taliesin West along with nine other Frank Lloyd Wright properties to a tentative list for World Heritage Status. The 10 sites have been submitted as one single site. The January 22, 2008, press release from the National Park Service website announcing the nominations states that, "The preparation of a Tentative List is a necessary first step in the process of nominating a site to the World Heritage List." After revised proposals, Taliesin West and seven other properties were inscribed on the World Heritage List under the title "The 20th Century Architecture of Frank Lloyd Wright" in July 2019.