Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын тілінде үш әріпті ереже (Майкл Альпердің 1972 жылы атаған термині), бір және екі әріпті сөздердің көбінесе "I", "at", "he", "if", "of", "or" сияқты ғана мағыналық сөздер болатынын көрсетеді.
In English spelling, the three letter rule,#tag:ref|So named by Michael Alper in 1972. is the observation that one and two letter words tend to be function words such as I, at, he, if, of, or, etc.
Шығу тегі
Көптеген мазмұндық сөздер, егер функциялық сөздердің "артық" әріптері болмаса, ортақ функциялық сөздердің гомографтары болар еді: мысалы, be/bee, in/inn, I/eye, to/two. Отто Джесперсен қысқа жазуды басымдықтың азаю белгісі деп ұсынды. Мазмұндық сөздерде әрқашан кем дегенде бір басымды дыбыс бар, ал функциялық сөздер көбінесе мүлдем басымды емес; қысқа жазу мұны көрсетуге көмектеседі. (Ах, э, ло, йо сияқты үндеу сөздер әрқашан басымды айтылады. Пунктуация осы элементтерді бөліп көрсету үшін қолданылады.) Қысқа сөз ережесі ерте заманауи ағылшын тілінен басталады. Ежелгі ағылшын тілінде, инфлекциялар көптеген мазмұндық сөздердің ұзындығын арттырды. Он жетінші ғасырға дейін, ағылшын тілінде орфографиялық жазу бекітілмей тұрғанда, кейбір мазмұндық сөздердің қысқаша түрлері кездеседі, мысалы, eg (жұмыртқа), ey (көз), lo (төмен) және т.б. Керісінше, ақындар функциялық сөздердің қысқа және ұзын түрлерін метрде немесе одан тыс қолданылуына қарай ауыстырып отырды. Кейбір зерттеушілер мұндай конвенцияны Джон Милтонға жатқызады, бірақ басқалары оның типографиялық түзетулерден әсер етіп, біркелкі орындалмағанын және шатастыратынын айтады.
Many content words would be homographs of common function words if not for the latter's "redundant" letters: e. g. be/bee, in/inn, I/eye, to/two. Otto Jespersen suggested the short spelling was a marker of reduced stress. Content words always have at least one stressed syllable, whereas function words are often completely unstressed; shorter spellings help to reflect this. (Interjections such as ah, eh, lo, yo are always stressed. Punctuation serves to isolate these elements.) The short word rule dates from the Early Modern English period. In Old English, inflections increased the length of most content words in any case. Through to the seventeenth century, before English spelling was firmly settled, short forms for some content words did occur, such as eg (egg), ey (eye), lo (low), etc. Conversely, poets alternated between short and long forms for function words, depending on whether they occurred on or off the meter. Some commentators have ascribed such a convention to John Milton, although others suggest that it was unevenly implemented and clouded by intervention from the printer.
Ерекшеліктер
Көптеген функциялық сөздердің екі әріптен астамы бар (мысалы, and, she, were, therefore), бірақ ережеден тыс жағдайларда көбінесе екі әріпті мағыналық сөздер кездеседі. Мұндай сөздердің тек азы ғана көптеген мәтіндерде жиі қолданылады: go (кейде "бірдеңе жасауға бару" идиомасында қолданысқа ие), өгіз және, әсіресе американдық мәтіндерде, балта. Бұл сөздерді етіс ретінде ("анте көтеру" сияқты) немесе атау ретінде ("инс пен аутс" сияқты) қолдануға болады. "be", "am", "is" және "do" етістіктерін мағыналық етіс ретінде қолданғанда ерекшелік деп қарастыруға болады, себебі олар мағыналық сөздер болып табылады, ал көмекші етіс ретінде қолданғанда – функциялық сөздер. Көптеген жаңа сөздер бастапқы тілдегі жазуын сақтайды немесе ағылшыл тілінен өзге фонетикалық ережелерге сәйкес жазылады. Осының нәтижесінде сольфедж шкаласының ноталары сияқты қысқа сөздер пайда болды (до, ре, ми және т.б.; латын тілінен итальян тілі арқылы) немесе грек әліпбиі (пи, ну және т.б.), сондай-ақ бо, ци, ом және ка сияқты басқа да сөздер. Карни мұндай сөздерді "ережені дәлелдейтін ерекшеліктер" деп атайды, олардың жазылуы арқылы экзотикалық екені анық көрінеді. Қысқартылған сөздер де ережеге қосымша ерекшеліктер енгізеді: ad (жарнама), za (пицца).
While many function words have more than two letters (and, she, were, therefore, etc. ), the exceptions to the rule are rather two letter content words. Only a few of these occur commonly in most texts: the words go (which also has a functional usage in the idiom going to do something), ox and, especially in American texts, ax. allowing verbal uses such as to up the ante or nominal uses such as the ins and outs. The verb forms be, am, is and do can be considered exceptions when used as lexical verbs, which are content words, though not when used as auxiliary verbs, which are function words. Many recent loanwords retain spelling from the source language or are romanized according to non English phonetic conventions. This has resulted in short words such as the notes of the solfège scale (do, re, mi, etc. ; from Latin via Italian) or the Greek alphabet (pi, nu, etc.) and miscellaneous others such as bo, qi, om, and ka. Carney calls such words "exceptions which prove the rule, clearly marked as exotic by the spelling". Clipped words introduce more exceptions to the rule: ad (advertisement), za (pizza).