Лондонның Шент-Джордж шіркеуі және ауданы

Кіріспе

парыш және жергілікті маңай

Сент-Джордж Ист – бұл Сент-Джорджға арналған Англикан шіркеуі; Лондонның шығыс бөлігінде, Канон көшесіндегі Cannon Street Road, The Highway және Cable Street арасында орналасқан. Шіркеудің артында алғашқы зират – Сент-Джордж бақтары жатыр.

Қоғамдық жұмыс

2015 жылдың мамыр айында шіркеу Теология және қауым орталығымен (CTC) серіктестікке кірісті, ол Шығыс криптасында орналасқан экуменикалық қайырымдылық ұйымы. CTC үшін жұмыс істейтін англикан дін қызметкерлері енді приходқа қызмет етеді, ал екінші қабатта Сент-Джордж қауымы тұрады, бұл шіркеудің құлшылық және миссиясына көмектесетін мирян христиандардың тобы.

Тарих

Бұл шіркеу Англияның Лондон қаласындағы алты Хоксмур шіркеуінің бірі. Ол 1714 жылдан 1729 жылға дейін, 1711 жылғы Парламент Актісінен қаржыландырыла отырып салынған. Оның атауы айналасындағы екі шіркеу (жер учаскелері) үшін қолданылған – біреуі діни, екіншісі азаматтық, жергілікті басқарудың үшінші деңгейі. Соңғысы 19 ғасырдың соңында қоғамдық мекемелерге көмек көрсеткен, бірақ азайып бара жатқан функцияларын Степни Метрополитендік округіне өткізгендіктен 1927 жылы таратылды. 1950 жылы шіркеу І санаттағы ескерткіш ретінде тіркелді. 1836 жылы Шығыс Сент-Джордж шіркеуі 1834 жылғы Кедейлер заңына енгізілген өзгерістерге сәйкес, Кедейлер заңы бойынша кедейлер шіркеуі болып құрылды. 1850 жылдары Лондон епископы Арчибальд Кэмпбелл Тейт Төменгі шіркеу лекторын тағайындады, бұл ректор мен куратордың Жоғары шіркеу көзқарасына қайшы келді. Наразылық ретінде әртүрлі дауыстар естілді, мүйіздер үріліп, кейбір ер адамдар құбырларын шығарып, бас киімдерін киген күйі, иттің ұрсылдауымен шіркеуге кірді. Алтарьға қоқыс лақтырылды. 1859 жылы шіркеу біраз уақытқа жабылды, ал ректор денсаулығының нашарлауына байланысты автор Том Хьюздің кеңесімен міндеттерін уақытша орынбасарына тапсырды. 1941 жылдың мамырында Лондонның доктарындағы Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі бомбалау кезінде шіркеуге бомба тиді. Ішкі кеңістік өрттен қирады, бірақ қабырғалары мен ерекше «бұрышқы мұнаралар» сақталды. 1964 жылы қазіргі заманғы интерьерлер ағаш қабырғалардың ішінде салынды және әр бұрыштық мұнараның астында жаңа пәтерлер салынды. Иан Нейрн 1966 жылғы Лондон бойынша жолсілтемесінде былай деп жазды: «Коммерциялық көшеден оңтүстікке қарай орналасқан, жоғалған Степнидің қираған жерлерінің арасында. Ескі өмір жойылды немесе қасақана жойылды, ал жаңасы әлі екі пенске тұрарлық ешқандай үлгі мен ғимараттармен келген жоқ. Бұл Хоксмурдың ерекше поэзиясына ешқандай әсер етпейді. Бұл, мүмкін, Лондонның сипаттауға ең қиын ғимараты. Бұл фантазиядан асып түсетін бір сахна, ол әдетте салауаттылықпен байланысты: бұл есірткіге тәуелді адамның арманынан гөрі шынайы әлем».

The church is one of six Hawksmoor churches in London, England. It was built from 1714 to 1729, with funding from the 1711 Act of Parliament. Its name has been used for two forms of parish (areas of land) surrounding, one ecclesiastical which remains and one a Civil counterpart, a third tier of local government. The latter assisted public facilities in the late 19th century but ceded its dwindling purposes to the Metropolitan Borough of Stepney so was abolished in 1927. The church was designated a Grade I listed building in 1950. In 1836, the parish of St George in the East was constituted as a Poor Law parish under the Poor Law Amendment Act 1834. In the 1850s, Archibald Campbell Tait, then Bishop of London, appointed a Low Church lecturer, which was contrary to the High Church attitude of the rector and curate. As a protest, there were catcalls and horn blowing, and some male members of the congregation went into the church smoking their pipes, keeping their hats on, and leading barking dogs. Refuse was thrown onto the altar. The church was closed for a while in 1859, and the rector, owing to his poor health, was persuaded by the author Tom Hughes to hand over his duties to a locum. The church was hit by a bomb during the Second World War Blitz on London's docklands in May 1941. The original interior was destroyed by the fire, but the walls and distinctive "pepper pot" towers stayed up. In 1964 a modern church interior was constructed inside the existing walls, and a new flat built under each corner tower. Ian Nairn wrote of it in his 1966 guide to London: "A ruin among ruins, in the lost part of Stepney, south of Commercial Road. The old life has gone or been deliberately killed, the new has not yet come up with any pattern or buildings worth twopence. It makes no difference to Hawksmoor's bizarre poetry. This is probably the hardest building to describe in London This is a stage somewhere beyond fantasy, which is always comfortably related to common sense: it is the more than real world of the drug addict's dream."

Танымал мәдениет

Ол 1980 жылғы Боб Хоскинстің ойнаған "The Long Good Friday" фильмінде көрінді. Сондай-ақ, ол "Killing Eve" сериалының S02E01 эпизодында да пайда болды.