Кіріспе

Польшаның саяси партиясы

Құрылу

Familia саяси партиясы ретінде II Августтың билігінің соңғы онжылдығымен байланысты. Чарториски әулеті патшалық рудан шыққан, бірақ салыстырмалы түрде кедей болған. Казимеж Чарторискидің саяси мүмкіндіктерді пайдалануы отбасына Ұлы Солтүстік соғысы кезінде байлығын сақтауға мүмкіндік берді, ал Казимеж көп ұзамай II Августтың басшылығымен маңызды саяси лауазымдарға ие болды. 1718 жылы Михал Фредерик Чарторискидің саяси аренаға енуі отбасының саяси беделін одан әрі нығайтты, ол Сеймде алғаш рет пайда болғанда ақсүйектер арасында қолдаушыларын біріктіруде ерекше шеберлігін көрсетті. 1731 жылы зор байлық жинағаннан кейін, ол отбасының саяси жобаларын қаржыландыра бастады, ал басты мақсаты – мемлекеттік реформалар жүргізу болды. 1724 жылы отбасы Литва вице-канцлерінің, Литва қазынасының, Корольдік артиллерия басшылығының және Вильнюс кастелянының лауазымдарын иеленді. Familia басшыларының осылай билікке көтерілуі Потоцкийлер, Радзивиллдер, Вишневецкилер, Сапиехтер және Огинскилер өкілдік еткен ескі әулеттермен қақтығыс тудырды; осы қақтығыс 1725 жылға қарай айқын болды. 1728 жылдан бастап Потоцкийлер мен Familia арасында Пониатовскийдің билікке ие болуына жол бермеу үшін қызылқыр шайқас жүрді; қолданыстағы заңға сәйкес, король Сеймде маршал сайланғаннан кейін ғана гетман лауазымын тағайындауға құқылы болды. Потоцкийлердің жеке амбициялары бірнеше Сейм сессияларында (1729, 1730, 1732) спикер сайлауға рұқсат берілмегендіктен құрбан болды. 1730 жылдың соңынан бастап Familia Август II өзінің абсолюттік жоспарларын Польшаның зиянына (сонымен қатар Familia есебінен) іске асыруға тырысатынын түсінді және ресми түрде сарайлық партия болып қала бергенімен, одан алшақтады. 1731 жыл партия үшін шешуші болды; сол жылдың жазында Август Александрдың үлкен Сиеневский мүлігінің мұрагері Мария Зофия Денхофқа үйленуі арқасында Familia саяси мақсаттарын іске асыру үшін материалдық базаға ие болды; осы себепті 1731 жыл партияның құрылған күні деп есептеледі. 1731 жылдың күзінде король оппозицияға мойынсұнуды және Чарторискилерді қолдаудан бас тартуды ниеттемеді, сондықтан принц Августқа Русь воеводствосын, ал Станислав Пониатовскийге Мазовия воеводствосын сыйлады. Польшадағы билік тепе-теңдігін жақсы білетін француз резиденты Пертевиль Familiaның маңыздылығын жоғары бағалады және кем дегенде 1731 жылдың басынан бастап оны Август II қайтыс болғаннан кейін Станислав Лещинскийді Польша тағына сайлау үшін Франция құрып жатқан коалицияға тартуға тырысты. Потоцкий оппозициясы және олармен біріккен литвалық оппозиция король мен Familiaға қарсы императорлық сарайларға бағытталды (Пруссия осы кезде Польшадағы саясатын Ресейге бағындырды); 1729 жылдан бастап Франция Сеймнің нәтижесіз аяқталуына кедергі келтіретін осы көрші мемлекеттерге қосылды.

II тамыздан кейінгі отбасы

1733 жылы тақ мұрагерлік кезеңінде Фамилия Станислав I Лещинскийді патша ретінде қолдады. Польша патшалары сол кезде ақсүйектер (сайланбалы монархия) арқылы сайланды. Фамилия саксондық Фредерик Август II-ні кандидат ретінде қолдауға шешім қабылдады (сайланған патша Август III, 1734–1763 жылдары Польшада билік құрды), оның орнына Патшалық сарайының мүшесі болды. Польша Сеймі реформаларды қабылдамағаннан кейін (1744–1750 жылдар аралығында) Фамилия күресіп жатқан Король сарайынан алшақтады. Сыртқы саясатта олар енді ресейлік бағытты ұстанды ("Польша мұрагерлік соғысын" қараңыз). Еуропадағы "Жеті жылдық соғыс" аяқталып, келесі тақ мұрагерлік кезеңінде (1763–1764) Польшадағы қарулы ресейлік интервенция Фамилияға өз қарсыластарын жеңуге мүмкіндік берді. 1764 жылы Адам Казимеж Чарторыски таққа сайлауға түспеуге шешім қабылдағанда, Чарторыскилер оның орнына Ресей императрицасы Екатерина II "Ұлының" бір кездері жақын адамы болған туысы Станислав Август Понятовскийдің сайлануына келісті. Чарторыски отбасы реформалық ағымның алдыңғы қатарында тұрды және магнаттардың үстемдігін шектеу үшін орталық билікті нығайтуды, тұрақты армия құруды және кедей ақсүйектерді, үкіметтік қызметтерге және армияға қабылдау арқылы қорғау мақсатында теңдік реформаларын енгізуді шешті. Шамамен сол уақытта Фамилия бұрынғы реформалар бағдарламасын ішінара жүзеге асырды. Басқалармен қатар, бұл қазынашылар мен гетмандардың билігін шектеген Патшалық қазына және әскери комиссиялар құруды қамтыды. Бұзылушылық либерум ветосы тоқтатылды. Польша тарихшысы Болеслав Лимановский Фамилияның реформаларын қорытындылай келе: "Бұл, белгілі бір мағынада, мемлекеттік демократиялық бағдарлама болды, өйткені ол әлеуметтік жүйені демократиялық етуге және мемлекеттік мүдделерді басты орынға қоюға ұмтылды. Чарторыскилер көп нәрсе жасады. Ұзақ емес уақыт ішінде олар француз тарихшысы Рульердің айтуынша, француз патшаларына осы маңызды реформаларды жүзеге асыру үшін төрт ғасыр қажет болды". Алайда, реформалар Ресей мен Пруссияның араласуына байланысты тоқтатылды. 1767 жылы Ресейдің Екатерина II қолдауымен Фамилия мен Корольдің консервативті қарсыластары Радом конфедерациясын құрды. Атақты Репнин Сеймінде олар жаңадан енгізілген реформалардың бір бөлігін одан әрі қаламаған араласудан қорқып, жоюға мәжбүр болды. Дегенмен, олардың реформалары Ресейге бағытталған магнаттардың реакциясын туғызды, олар Бар конфедерациясын құрды.

Бөлімдеу кезеңіндегі отбасы

Польшаның бірінші бөлінісінен кейін (17 ақпан 1772 ж.), "Фамилия" корольге және Тұрақты кеңеске қарсылық көрсеткен магнаттардың негізгі күшіне айналды, сонымен қатар Австриядан қолдау іздеді (бірақ 1788 жылы пруссиялық бағытқа өтті). Төрт жылдық Сеймде (1788–1792 ж.) "Фамилия" өкілдері, оның ішінде Игнаси Потоцкий, король мен оның партиясымен ғана 1790 жылы жақындасты. Ол және Патриотикалық партиямен бірге "Фамилия" 1791 жылы Польшаның революциялық 3 мамыр Конституциясын қабылдау үшін жұмыс істеді.