Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық радио-ситуациялық комедия (1939–1953)
American radio situation comedy (1939–1953)
«Олдрич отбасы», танымал радио-жасөспірімдер комедиясы (2 шілде 1939 – 19 сәуір 1953), сонымен қатар фильмдерде, теледидарда және комикстерде ұсынылды. Радиодағы басында Генридің анасы дауыстайтын: «Генри-и-и-и-и! Генри, Алдрич!», ал ол жасөспірім дауысымен: «Келіп жатырмын, ана!» деп жауап беретін. Пьеса авторы Клиффорд Голдсмиттің туындысы болған Генри Олдрич Бродвейде Голдсмиттің «Қай өмір?» пьесасындағы шағын рөл ретінде басталады. Джордж Эбботттың продюсерлік және режиссерлік жұмысымен «Қай өмір?» 538 қойылымға (13 сәуір 1938 – 8 шілде 1939) дейін сахналанды. Бродвей құрамында Эдди Браккен, Бетти Филд және Баттерфлай Маккуин болды. Генриді сахнада жандандырған актер – 20 жасар Езра Стоун, ол актерлер тізімінде 20-шы болып көрсетілген. Стоун сонымен қатар пьесаның өндірістік көмекшісі ретінде де жұмыс істеді. Time журналы пьесаның «сюжеті шамалы» екенін айтса да, мынаны атап өтті:
Басты көңіл көтеру Генри Олдрич (Езра Стоун) тұлғасында, ол Пенрод пен «Он жеті» (Таркингтон романы) араласуынан туған кейіпкер.
The Aldrich Family, a popular radio teenage situation comedy (July 2, 1939 – April 19, 1953), was also presented in films, television and comic books. In the radio series' opening exchange, awkward teen Henry's mother called, "Hen reeeeeeeeeeeee! Hen ree Al drich! ", and he responded with a breaking adolescent voice, "Com ing, Mother!" The creation of playwright Clifford Goldsmith, Henry Aldrich began on Broadway as a minor character in Goldsmith's play What a Life. Produced and directed by George Abbott, What a Life ran for 538 performances (April 13, 1938 to July 8, 1939). The Broadway cast included Eddie Bracken, Betty Field and Butterfly McQueen. The actor who brought Henry to life on stage was 20 year old Ezra Stone, who was billed near the bottom as the 20th actor in the cast. Stone was also employed as the play's production assistant. Time magazine found the play "short on plot" but noted:
Chief amusement centres in Henry Aldrich (Ezra Stone), a cross between Penrod and [[Seventeen (Tarkington novel)
Радио
Руди Валли пьесаны көрген кезде, ол Голдсмиттен оны өзінің радио бағдарламасына арналған бірнеше эскиздерге бейімдеуді сұрады, содан кейін 1938 жылы 39 апталық эскиздік комедия сериясы Кейт Смит сағаты аясында Генри рөлінде жалғасты. Смит режиссері Боб Уэлш «Hen reeeeeeeeeeeee! Hen ree Алдрих!» ашылуын жасады, ол радиодағы ең танымал дыбыстардың біріне айналды. Смиттың тыңдаушылары арасында танымал болғаннан кейін, «Олдрич отбасы» 1939 жылдың 2 шілдесінде NBC жексенбілік кешкі эфирінде Джек Беннидің жазғы бағдарламасын алмастырды және 1939 жылдың 1 қазанына дейін сол жерде қалды, содан кейін сейсенбі күні сағат 8-ге ауысты. «Олдричтер» 1939 жылдың 10 қазанынан 1940 жылдың 28 мамырына дейін, содан кейін 1940 жылдың 4 шілдесінен 1944 жылдың 20 шілдесіне дейін бейсенбі күндері көрсетілді. Ұзақ үзілістен кейін, шоу CBS телеарнасына көшіп, 1944 жылдың 1 қыркүйегінен 1946 жылдың 30 тамызына дейін жұма күндері Grape Nuts және Jell-O демеушілігімен, содан кейін 1946 жылдың 5 қыркүйегінен 1951 жылдың 28 маусымына дейін NBC телеарнасына оралды, бейсенбі күндері, ал соңғы көрсетілімдері 1952 жылдың 21 қыркүйегінен 1953 жылдың 19 сәуіріне дейін жексенбі күндері болды. 1946 жылдың 5 шілдесінен бастап бағдарлама 10 апта бойы жұма күндері Кейт Смиттің жазғы бағдарламасын алмастырды. «General Foods» демеушісі осы уақытты «Grape Nuts емес, тұз өнімін жарнамалауға» пайдаланды. Шоу туғаннан кейін екі жыл ішінде он рейтингілікке енді (1941 жылы шоу 33.4 Crossley рейтингісін алды, осылайша Джек Бенни мен Боб Хоуппен бірге болды). Аптасына 3000 доллар жалақы алған Голдсмит радиодағы ең көп жалақы алатын сценарист болды, ал оның шоуы радио мен телевидениедегі жасөспірімдерге арналған комедиялардың прототипіне айналды. Стоун 1942 жылға дейін басты рөлді сақтап тұрды, содан кейін ол Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысты. Норман Токар екі маусым бойы Генри рөлін орындады. Кейіннен «Leave It to Beaver» телехитін режиссерлік еткенімен танымал, баланың көзқарасынан оқиғаны баяндау әдісі көптеген Олдрич эпизодтарының ұқсас әсерінен туындаған болуы мүмкін. Токар көптеген Олдрич эпизодтарын жазуға көмектесті. «The Aldrich Family» сериалында Токардан кейін Дики Джонс (1943–1944) және Реймонд Айвс (1944–1945) ойнады, содан кейін Стоун өзінің танымал рөліне оралды. Бобби Эллис 1952 жылы соңғы Генри Олдрич болды. Бұл сериал қазір жалпыға қолжетімді және оны Интернет-архивтен жүктеуге болады.
When Rudy Vallee saw the play, he asked Goldsmith to adapt it into some sketches for his radio program, and this was followed in 1938 by a 39 week run of a sketch comedy series on The Kate Smith Hour with Stone continuing in the role of Henry. Smith's director, Bob Welsh, is credited with the creation of the "Hen reeeeeeeeeeeee! Hen ree Al drich!" opening, which eventually became one of the most famous signature sounds in radio. After finding an audience with Smith's listeners, The Aldrich Family was launched in its own series as a summer replacement program for Jack Benny in NBC's Sunday night lineup, July 2, 1939, and it stayed there until October 1, 1939, when it moved to Tuesday nights at 8 p. m., sponsored by General Foods's popular gelatin dessert Jell O, which also sponsored Jack Benny at the time. The Aldriches ran in that slot from October 10, 1939 until May 28, 1940, moving to Thursdays, from July 4, 1940 until July 20, 1944. After a brief hiatus, the show moved to CBS, running on Fridays from September 1, 1944 until August 30, 1946 with sponsors Grape Nuts and Jell O before moving back to NBC from September 5, 1946 to June 28, 1951 on Thursdays and, then, as a Sustaining program in its final run of September 21, 1952 to April 19, 1953 on Sundays. Beginning on July 5, 1946, the program ran for 10 weeks on Friday nights as a summer replacement for Kate Smith Sings. The sponsor, General Foods, used the time to "promote its salt product instead of Grape Nuts". The show was a top ten ratings hit within two years of its birth (in 1941, the show carried a 33.4 Crossley rating, landing it solidly alongside Jack Benny and Bob Hope). Earning $3000 a week, Goldsmith was the highest paid writer in radio, and his show became a prototype for the teen oriented situation comedies that followed on radio and television. Stone kept the lead role until 1942, when he entered the Army for World War II. Norman Tokar succeeded Stone as Henry for two seasons. Best known for his later work directing the television hit Leave It to Beaver – whose approach of telling its stories from the vantage point of a child may have been inspired by the similar implication in many Aldrich episodes – Tokar also helped write many of the Aldrich episodes. On The Aldrich Family, Tokar was followed by Dickie Jones (1943–44) and Raymond Ives (1944–45), before Stone returned to his signature role. Bobby Ellis became the last Henry Aldrich in 1952. This series is now in the public domain and is available for download on the Internet Archive.
Отбасы мен достары
Генридің ата-анасы Сэм мен Элис рөлін Хаус Джеймсон мен Кэтрин Рахт орындады, оның қарындасы Мэри рөлін Шарита Бауэр және басқалар сомдады, ал оның әдеттегі досы Кэтлин Андерсонға Мэри Шипп дауыс берді. Генридің ең жақсы досы Гомер Браун рөлін Джеки Келк (сондай-ақ Джек Граймс, Майкл О'Дей және Джон Фидлер) ойнады. Гомердің ата-анасы Артур Винтон мен Агнес Мурхед болды. Эдди Брэкен басында Диззи Стивенс досы ретінде пайда болды. Шоудың хабаршылары Гарри фон Зелл, Дэн Сеймур және Дуайт Вайст болды. Олдричтер отбасы АҚШ-тың Центервилл қаласындағы Елм көшесі, 117-ші үй мекенжайында тұрды (штаты белгісіз, бірақ Голдсмиттің туған қаласы, Нью-Йорк штатындағы Центервилл қаласына негізделген). Генри және оның досы Гомер басқа достарымен бірге Орталық орта мектебіне барады. Генридің әкесі Сэм заңгер, ал анасы Элис үй шаруасын жүргізеді. Кейбір эпизодтарда оның үлкен әпкесі Мэри колледжде оқып жатыр деп айтылады, ал басқа эпизодтарда ол отбасымен бірге тұрады. Сондай-ақ, Центервиллде миссис Олдричтің әпкесі, Генри мен Мэридің тәтесі Харриет тұрады. Генридің Smoothie және Tauser есімді көптеген үй жануарлары болды, сондай-ақ ол шатырында көгершіндер мен қояндар өсірді, бірақ ешбір үй жануары серия бойына үнемі айтылмайды. Генри Олдрич өрбу кезеңіндегі ұялшақ, жасөспірім бала болды, ал «Олдричтер отбасы» көбінесе Генридің достарымен және қыздарымен болған оқиғаларына арналды.
Henry's parents, Sam and Alice, were portrayed by House Jameson and Katharine Raht, his sister Mary was played by Charita Bauer among others, and his usual girlfriend, Kathleen Anderson, was voiced by Mary Shipp. The role of Henry's best friend, Homer Brown, was played by Jackie Kelk (as well as Jack Grimes, Michael O'Day and John Fiedler). Homer's parents were Arthur Vinton and Agnes Moorehead, among others. Eddie Bracken appeared in the earlier shows as friend Dizzy Stevens. The show's announcers included Harry Von Zell, Dan Seymour and Dwight Weist. The Aldrich Family lived at 117 Elm Street in Centerville, USA (state unknown, though loosely based on Goldsmith's own hometown of Centerville, New York). Henry and his friend Homer attend Central High School with an assortment of other friends. Henry's father Sam is a lawyer and his mother Alice is a homemaker. His older sister Mary is mentioned to be away at college in some episodes, and lives at home with the family in others. Also living in Centerville is Mrs. Aldrich's sister, Henry and Mary's Aunt Harriet. Henry has had a variety of pets, including dogs named Smoothie and Tauser, and pigeons and rabbits which he was raising in his attic, but no pet is mentioned regularly throughout the series. Henry Aldrich was an endearingly bumbling kid growing awkwardly into adolescence, and The Aldrich Family often revolved around Henry's misadventures with his friends and girls.
Тану
1942 жылы Ұлттық әкелер күні комитеті Сэм Олдрич кейіпкерін "радиодағы ең көрнекті әке" деп атады.
In 1942, the Sam Aldrich character was named "radio's outstanding father" by the National Father's Day Committee.
Комикстер
1950 жылдан 1954 жылға дейін Dell Comics баспасынан шыққан Генри Олдрич комиксі 22 саны жарық көрді.
A Henry Aldrich comic book published by Dell Comics lasted 22 issues from 1950 to 1954.