АҚШ фрегаты "Сент-Лоуренс" және неміс теңізшілерінің оқуы

Кіріспе

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің фрегаты, 1848 жылы теңізге сүргіленген.

USS St. Lawrence – Америка Құрама Штаттарының Әскери-теңіз күштерінің фрегаты, XIX ғасырдың ортасында, оның ішінде Америка Азамат соғысында қызмет еткен. Ол "Брэндивайн" фрегатының жобасымен салынған.

Құрылыс және іске қосу

Сент-Лоуренс 1826 жылы Вирджиния штаты, Портсмут қаласындағы Норфолк теңіз кеме жасаушылығында салынды, бірақ қаражат жетіспеуі салдарынан тоқтап қалған құрылысы 1846-1848 жылдардағы Мексика-Америка соғысы кезінде жаңарғанша аяқталмай тұрды. Фрегат 1848 жылдың басында суға түсіріліп, сол жылдың 17 тамызында капитан Хайрам Полдинг басшылығымен қолданысқа берілді.

Еуропалық саяхат, 18481850

29 тамызда Пруссияның АҚШ-тағы министрінің өтініші бойынша Әскери-теңіз департаменті Паулингке «Мырза Х.В. Фостерді алып, оны міңгірдің серігі етіп бекітуге» нұсқау берді. Неміс мемлекеттері, сол кезде неміс федерациясын құруға тырысып, жақында неміс теңіз флотының қажеттігін сезінді және Америка Құрама Штаттарынан ұлттық жауынгерлік күшті құру мен оқытуға көмек сұрады. Кеме 8 қыркүйекте жолға шығып, Атлантиканы кесіп шығысқа қарай бет алды. Уайт аралындағы Каузға тоқтағаннан кейін кеме 7 қазанда Везер өзенінің сағасына жетті. Келесі күні оны Бремерхавенге сүйреп әкелді. Келесі бір жарым айға дейін ол сол портта болды. Капитан Паулинг Германияның бірнеше штатындағы маңызды қалаларды аралап, жаңа теңіз күштерін құруға қатысты маңызды мәселелерді түрлі басшылармен талқылады. Бремерхавеннен кетер алдында «Сент-Лоуренс» кемесі төрт прус мичманын оқытуға қабылдады. Олар фрегатта қызмет етіп, АҚШ теңіз күштерінің әдет-ғұрыптарын, тәртібін және теңізшілік шеберлігін үйренді. Фрегат 22 қарашада Везердің сағасынан шығып, 2 желтоқсанда Англияның Саутгемптон қаласына жетті. Ол портта бір айдан астам уақыт бойы тұрды, офицерлері мен теңізшілері ағылшын әріптестерімен құрмет көрсетісіп, екі елдің арасындағы жақсы қарым-қатынасты нығайтты. 1849 жылдың қаңтар айының басында кеме Португалияға бағытталды және 12-сі күні Лиссабонға жетті. Бірақ 5 ақпаннан 14 наурызға дейін Кадиске (Испания) сапармен болғаннан басқа, ол Лиссабонда 1 мамырға дейін қалды, содан кейін Англияға қайта оралды. Шілдеде ол Бремерхавенге оралды, онда Паулинг 10-ы күні неміс мичмандарына рұхсат берді, себебі Пруссия сол кезде Даниямен соғыста болды, ал фрегаттың келесі бағыты сол ел болатын. «Сент-Лоуренс» 19-ы күні жолға шығып, 2 тамызға дейін Копенгагенге барып, Швецияға бет алды. Ол Стокгольмге бес күннен кейін жетіп, 16-сы күніне дейін Балтық теңізіндегі портта болды. Оңтүстікке қайта сапарға шыққан фрегат Копенгагенге тағы да тоқтады және Жерорта теңізіне қарай бет алғаннан бұрын Бремерхавенде күзді өткізді. Ол 1849 жылдың 3 желтоқсанында Балеар аралдарындағы Порт-Махонға жетті. Сол кезде Еуропадағы саяси жағдай 1848 жылы Еуропаны дүр сілкіндірген революциялардан кейін әлі де тұрақсыз болды; ал Жерорта теңізіндегі американдық теңіз күштері Бірінші Барбарий соғысы мен Екінші Барбарий соғысынан бері ең үлкен күшке дейін артты. Ұзаққа созылған дағдарыс кезінде ол аймақтағы тұрақтылықтың көзі болды, ешқандай ұлтты немесе топты ренжітпеді. 1850 жылдың жазында Еуропадағы шиеленіс басыла бастағанда, «Сент-Лоуренске» үйге оралғанға дейін қысқа сапарға шығып, Балтық теңізіне тағы бір рет баруды бұйырды. Ол 1 қарашада Бостонға келді, 6 қарашада Нью-Йоркке жетіп, 15 қарашада қызметтен босатылды.

On 29 August, the Navy Department, at the request of the Prussian Minister to the United States, directed Paulding to "take on board a Mister H. W. Foster and rate him Master's Mate." The German states, then striving to establish a German Federation, had recently become aware of the need for a German navy and had asked the United States for help in establishing and training a national fighting force afloat. The ship got underway on 8 September and headed eastward across the Atlantic. After touching at Cowes, on the Isle of Wight, the ship reached the mouth of the Weser River on 7 October. The next day, she was towed to Bremerhaven. She remained at that port for the next month and one half while Capt. Paulding visited important cities in several German states to discuss with various leaders matters important to the establishment of the new navy. Before departing Bremerhaven, St. Lawrence received on board four Prussian midshipmen for training, and they served on the frigate, learning the customs, discipline, and seamanship of the United States Navy. The frigate left the mouth of the Weser on 22 November and reached Southampton, England, on 2 December. She was anchored at the port for more than a month while her officers and men exchanged courtesies with their English counterparts, building good will between the two nations. Early in January 1849, the ship sailed for Portugal and reached Lisbon on the 12th. But for a visit to Cadiz, Spain, from 5 February to 14 March, she remained at Lisbon until again sailing for England on 1 May. In July, she returned to Bremerhaven where Paulding discharged the German midshipmen on the 10th, since Prussia was then at war with Denmark, the next country on the frigate's itinerary. St. Lawrence got underway on the 19th and visited Copenhagen until 2 August when she sailed for Sweden. She arrived at Stockholm five days later and remained at that Baltic port until the 16th. On her voyage back south, the frigate touched again at Copenhagen, and spent much of the autumn at Bremerhaven before heading for the Mediterranean. She reached Port Mahon, Minorca, in the Balearics, on 3 December 1849. At that time, political conditions in Europe were still unstable in the aftermath of the revolutions which had shaken Europe in 1848; and the American naval force in the Mediterranean had been increased to its greatest strength since the First Barbary War and the Second Barbary War. During the protracted series of crises, it had been a source of stability in the area without offending any nation or faction. In the summer of 1850, when tension in Europe began to subside, St. Lawrence was ordered to proceed once more to the Baltic for a short cruise before returning home. She touched at Boston, Massachusetts on 1 November, reached New York on the 6th, and was decommissioned there on the 15th.

Англияға саяхат, 1851 жыл

1851 жылдың 5 ақпанында қайта іске қосылған, командир Джошуа Р. Сэндс басқаруындағы фрегат 20-сы күні Нью-Йорктен шығып, Лондонға өтетін кемемен Англияға АҚШ-тың Ұлы көрмесі үшін экспонаттарды алып келді, бұл бірінші заманауи әлемдік көрме болды. Осы қызықты міндеттен оралған сапарында, ол Португалиядағы АҚШ-тың толық өкілетті елшісіне Саутгемптоннан Лиссабонға дейін жол берді. Кеме 11 тамызда Нью-Йоркке жетіп, бір аптадан кейін қызметтен босатылды.

Тынық мұхит эскадрильясы, 18511855

1851 жылы 18 қарашада қайта іске қосылған "Сент-Лоуренс" 12 желтоқсанда Тынық мұхитына бағытталды. Келесі үш жарым жыл бойы ол Солтүстік және Оңтүстік Американың батыс жағалауында, Хорн мүйісінен Пьюгет шығанағына дейін, кейде Сандвич (Гавай) аралдарына дейін теңіз саяхаты жасады. 1853 жылы ол "Раританды" Тынық мұхиты эскадрильясының флагмандық кемесі қызметінен босатты және 1855 жылғы 2 ақпанға дейін "Индепенденс" кемесіне флагмандық рөлін тапсырғанға дейін бұл міндетін атқаруын жалғастырды. Ол бес күннен кейін Вальпараисодан аттанып, 21 сәуірде Хэмптон Роудсқа жетті. Ал бір айдан кейін Норфолк (Виргиния штаты) қаласында демобилизацияланды.

Бразилия эскадрильясы, 18561859

1856 жылы 22 қыркүйекте қайта іске қосылған "Сент-Лоуренс" келесі жылдың басында Бразилия эскадрильясының флагманы болу үшін Оңтүстік Американың Атлантикалық жағалауына аттанды. Оның Бразилия станциясындағы қызметі 1858 жылдың соңында Парагвай экспедициясымен көтеріңкі болды, алайда "Сент-Лоуренс" өзі Парагвайға бармады. Экспедиция аяқталғаннан кейін "Сент-Лоуренс" үйіне қайтуға мүмкіндік алды және 1859 жылы 25 мамырда Филадельфияда қызметтен босатылды.

Америка Азамат соғысы, 18611865

Америка Азамат соғысы басталғанда, «Сент-Лоуренс» кемесі жедел түрде жауынгерлік дайындыққа келтіріліп, 1861 жылғы 21 маусымда қайтадан қолданысқа енгізілді, капитан Хью И. Пурвианс басқаруымен. Ол сегіз күннен кейін Конфедерация жағалауына бағытталды, бірақ 8 шілдеге дейін Делавэр өзенінің төменгі ағысындағы төмен су деңгейіне байланысты кешіктірілді, содан кейін теңізге шықты. Хэмптон-Роудсқа жеткеннен кейін Атлантикалық блокадалау эскадрильясына қосылып, 14-ші күні оңтүстікке қарай жол тартты. Екі күннен кейін Солтүстік Каролина штатының Хатеррас мүйісінің жанында британдық «Геральд» блокадалық кемесін ұстады. Бұл кеме Солтүстік Каролинаның Бофорт қаласынан темір кені мен кеме жасауға қажетті материалдармен жүктелген күйінде Ливерпульге бет алған еді. Капитан Пурвианс ұсталған кемені Хэмптон-Роудсқа жіберіп, оңтүстікке саяхатын жалғастырды. 28-ші күні фрегаттың қарауылшысы британ туымен жүзіп бара жатқан шхунаны байқап, оны қуалай бастады. Шамамен төрт сағаттан кейін «Сент-Лоуренс» шхунаны жетіп алғанда, қашқан кеме Конфедерация туын көтеріп, оны қуалаушыға үш оқ атты. Бір оқ фрегаттың «басты жанынан өтіп, басты бағанадан сынықтарды шығарды». «Сент-Лоуренс» жауап ретінде алдыңғы бөлігіндегі зеңбіректерден екі рет оқ атты, біріншісі шхунаның мұртында жарылды. Шхунадан аман қалғандар, жарты сағаттан кейін батып кеткен кемелерінің Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласынан шыққан «Петрел» атты Конфедерацияның жеке қарулы кемесі болғанын мәлімдеді. «Сент-Лоуренс» кемесінен шыққан қайықтар 38 экипаж мүшесінің екеуін құтқарып, қалғандарын «Flag» буксирінде солтүстікке жіберді. Фрегат оңтүстікке қарай жол тартты және қыркүйек айында Хэмптон-Роудсқа қайтып келгенге дейін Саванна, Джорджияны блокадалады. Бірақ, шағын жөндеулер жасап, жабдықтармен қамтамасыз еткеннен кейін, ол Грузия жағалауындағы блокадалық міндеттерді орындауға қайта оралды. 19 қазан күні Конфедерацияның Атлантика жағалауын блокадалау жауапкершілігі екіге бөлінген кезде «Сент-Лоуренс» Оңтүстік Атлантика блокадалау эскадрильясына бекітілді. 6 қарашада ол Дариеннен (Джорджия) күріш пен темекімен жүктелген британдық «Дженни Ли» шхунасын ұстап, Нассауға бағытталды. «Сент-Лоуренс» блокадалық міндетін жалғастырды, Грузия мен Оңтүстік Каролина жағалауларында жұмыс істеді, содан кейін 1862 жылғы 27 қаңтарда солтүстікке қайтаруға бұйрық берілді. Нью-Йоркте оқ-дәрі, азық-түлік және сумен толықтырғаннан кейін фрегат Вирджиния мүйісіне Солтүстік Атлантика блокадалау эскадрильясында қызмет ету үшін бағытталды.

Still in ordinary at the outbreak of the American Civil War, St. Lawrence was hurriedly prepared for action and recommissioned on 21 June 1861, Capt. Hugh Y. Purviance in command. She sailed for the Confederate coast eight days later but was delayed in the lower Delaware River by low tides until 8 July when she finally put to sea. After joining the Atlantic Blockading Squadron upon her arrival at Hampton Roads, she headed further south on the 14th. Two days later, she captured the British blockade runner, Herald, off Cape Hatteras, North Carolina. That vessel had escaped from Beaufort, North Carolina, laden with naval stores and was bound for Liverpool. Capt. Purviance sent the prize to Hampton Roads and continued his voyage south. On the 28th, a lookout on the frigate spotted a schooner flying British colors and gave chase. Some four hours later, as St. Lawrence was overhauling the schooner, the fleeing vessel ran up the Confederate flag and fired three shots at her pursuer. One passed through the frigate's "mainsail and took a splinter out of the main yard." St. Lawrence answered with her forecastle battery and hit the chase twice, once in her bow. Survivors from the schooner, which sank half an hour later, revealed that their ship had been the Confederate privateer, Petrel, of Charleston, South Carolina. Boats from St. Lawrence rescued all but two of the privateer's 38 crewmen and sent them north in the steamer Flag. The frigate proceeded south and blockaded off Savannah, Georgia, until returning to Hampton Roads in September. However, after minor repairs and taking on provisions, she headed back to blockade duty off the Georgia coast. On 19 October, when responsibility for blockading the Confederate Atlantic coast was divided in two, St. Lawrence was assigned to the South Atlantic Blockading Squadron. On 6 November, she captured British schooner, Jenny Lee, of Nassau, New Providence, laden with rice and tobacco from Darien, Georgia, and headed for Nassau. St. Lawrence continued blockade duty, operating along the coasts of Georgia and South Carolina, until ordered north on 27 January 1862. After replenishing her ammunition, provisions and water at New York, the frigate sailed for the Virginia Capes for service in the North Atlantic Blockading Squadron.

Хэмптон жолдарының шайқасы

Ол 6 наурызда Хэмптон Роудсқа жетіп, екі күннен кейін Конфедерацияның темір кемесі «Вирджиния» (бұрынғы «Мерримак») одақтас соғыс кемелеріне шабуыл жасағанда жанында болды. Сол күні түстен кейін «Кембридж» канонерлік қайығы шайқас орнына қарай «Сент-Лоуренс» кемесін сүйреп әкетті. Екі кеме Сеуэлл нүктесінен өткенде, оңтүстік батареялары оқ-дәрілермен атып, бірнеше рет тигізді, бірақ едәуір зақым келтірмеді. Екі соғыс кемесі де жауап берді. Олар шайқас орнына жақындағанда, одақтас кемелердің бақылаушылары «Камберленд» батып кеткенін, «Конгресс» капитуляциялағанын және «Миннесота» тік тұрып қалғанын білді. Содан кейін «Сент-Лоуренс» өзі де қамауға түсті. «Кембридж» пен «Янг Америка» буксирі фрегатты қайтадан суға көтеруге тырысқанда, «Вирджиния» шамамен 900 метр қашықтықтан атыс ашты. «Сент-Лоуренс» жылдам атыспен жауап берді, бірақ оның снарядтары майланған бронядан зиянсыз сырғып өтті. «Вирджиниядан» атылған 36 килограмдық снаряд «Сент-Лоуренс» кемесінің су сызығының үстіндегі оң жақ бөлігіне еніп, кемедегі асхана мен кіші хирургтің каютасына едәуір зақым келтірді. Күн батқанға қарай «Вирджиния» зейнетке шықты, күндізгі жарық қайтқаннан кейін одақтас кемелерін жою жұмысын жалғастыруды жоспарлады. Шамамен сағат 20:00-де «Сент-Лоуренс» қайтадан жүзіп, Форт-Монроға қайтып келді. Сол түні «Монитор» келіп, әлі де тік тұрған «Миннесотаға» жақын орналасты. Келесі күні «Вирджиния» Хэмптон Роудсқа оралды, онда ол «Монитормен» тарихи шайқасқа қатысты, ол шешілмесе де, теңіз соғысын революцияландырды. Хэмптон Роудстағы шайқастан кейін «Сент-Лоуренс» қысқа мерзімге Потомак өзенінде Федералды астананы теңізден шабуылдан қорғау үшін қызмет етті. Ол сәуір айының соңында Хэмптон Роудсқа оралды, бірақ Шығыс шығанақты блокадалау эскадрильясына қайта тағайындалды. «Сент-Лоуренс» 23-ші күні Флорида штатының Ки-Уэст қаласына жетіп, көп ұзамай Куба мен Мексика шығанағының жағалауы арасында жүретін блокаданы бұзушыларды іздеу үшін теңізге қайта шықты. Шілде айында ол эскадрильяның флагманы болды және 1863 жылдың 7 мамырында сары қызылшаның кең таралғандығына байланысты солтүстікке қарай жүзіп кеткенге дейін бұл міндетті атқарды. Кеме 1863 жылдың 30 мамырында Портсмут теңіз кеме жасау орнында қызметтен босатылды. 5 тамызда қайтадан іске қосылған «Сент-Лоуренс» Солтүстік Атлантика блокадалық эскадрильясының қару-жарақ кемесі болу үшін Хэмптон Роудсқа бағытталды. 1865 жылы Норфолк қаласында қойма кемесі ретінде қызмет етті, онда 12 желтоқсанда қызметтен босатылды.

She reached Hampton Roads on 6 March and was on hand when Confederate ironclad, Virginia, (formerly Merrimack) attacked Union warships there two days later. On that fateful afternoon, gunboat Cambridge, came alongside, with word of the ram raid, and towed St. Lawrence toward the scene of the action. As the two ships passed Sewell's Point, Southern batteries there opened fire with shot and shell and made several hits, but did no serious damage. The two Union warships responded in kind. As they approached the battle scene, observers on the Union warships learned that Cumberland had gone down, Congress had surrendered, and Minnesota had run hard aground. Then, St. Lawrence herself grounded. While Cambridge and tug, Young America, were attempting to refloat the frigate, Virginia opened fire from some 900 yards distance. St. Lawrence replied with rapid fire, but her projectiles glanced harmlessly off the ironclad's greased armor. One 80 pound (36 kg) shell from Virginia penetrated St. Lawrence's starboard quarter just above the water line and did considerable damage to her wardroom pantry and to the Assistant Surgeon's stateroom. Toward dusk, Virginia retired, planning to resume the task of destroying the Union men of war after the return of daylight. About 2000, St. Lawrence was again afloat; and she withdrew to the anchorage at Fort Monroe. That night, Monitor arrived and took position near Minnesota, still hard aground. The following day, Virginia returned to Hampton Roads where she engaged Monitor in a historic battle which, although inconclusive, revolutionized naval warfare. After the battle in Hampton Roads, St. Lawrence served briefly in the Potomac River to protect the Federal capital from attack by sea. She returned to Hampton Roads late in April, but was reassigned to the East Gulf Blockading Squadron. St. Lawrence arrived at Key West, Florida on the 23rd and was soon at sea again looking for blockade runners operating between Cuba and the gulf coast. In July, she became flagship of the squadron, and she performed this duty until sailing north on 7 May 1863 because of a serious outbreak of yellow fever. The ship was decommissioned at Portsmouth Navy Yard on 30 May 1863. Recommissioned on 5 August, St. Lawrence sailed to Hampton Roads to become an ordnance ship for the North Atlantic Blockading Squadron. In 1865, she served as a store ship at Norfolk where she was decommissioned on 12 December.

Казармалық кеме, 18671875

1866 жылға дейін, фрегат Норфолк қаласында 1867 жылдан 1875 жылға дейін теңіз жаяу әскерінің казармалық кемесі ретінде пайдаланылды. 1875 жылдың 31 желтоқсанында ол Норфолк қаласында Э. Станнардқа сатылды.

Әдебиетте

Роберт Конройдың 1862 романында Сент-Лоуренс, Трент оқиғасы үшін кек ретінде Корольдік теңіз күштерінің бу кемесімен батырылып, Ұлыбританияны Америка Азамат соғысына Конфедерация тарапынан қатыстырады.