Штефан Марко Дахнер: Венгр Корольдығындағы словак саяхатшысы, заңгер және ақыны
Štefan Marko Daxner
Штефан Марко Дакснер: Венгриядағы словак ақын, саяхатшы, заңгер. 19 ғасырдағы маңызды тұлға, Ľudovít Štúr ұрпағының өкілі. Өмірі мен қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Штефан Марко Дакснер, (22 желтоқсан 1822, Забар, Венгрия, Тизолц (Тейсхольц), Гёмер Кис Хонт, Венгрия Корольдігі, Австрия империясы – 11 сәуір 1891, Тизолц, Венгрия Корольдігі) – этникалық словак, төменгі дворян, саясаткер, заңгер және ақын. Ол Ľudovít Štúr буынының мүшесі болды. Оның әулеті – 14 ғасырда Швейцариядан Венгрия Корольдігіне көшіп келген ежелгі төменгі дворян әулеті.
Štefan Marko Daxner, [[Zabar, Hungary (22 December 1822, Tiszolcz (Theißholz, ), Gömör Kis Hont, Kingdom of Hungary, Austrian Empire 11 April 1891, Tiszolc, Kingdom of Hungary) was an ethnic Slovak lower nobleman, politician, lawyer, and poet in the Kingdom of Hungary. He was a member of what became known as the Ľudovít Štúr generation. His family is an old lower noble family, which emigrated from Switzerland to the Kingdom of Hungary in the 14th century.
Өмірбаян
Дакснер Пресбургтің лютерандық лицейінде (дайындау мектебі және алғашқы курс колледжі) (Позоны, қазіргі Братислава) және Прешов колледжінде (Эпержес) оқыды. 1846-1872 жылдары ол Тишовецте (Тизолц) заңгер, бірнеше округтің шенеунігі және Дебрецен сауда сотының судьясының көмекшісі болды. 1847 жылы, 1848-1849 жылдардағы революцияға дейін, Дакснер ұлттық (словак), мәдени, саяси және әлеуметтік еркіндіктерді біріктіретін бағдарламаны жасады. 1848 жылы венгр билігі оны өлім жазасына кесті, бірақ Австрия императорлық және корольдік армиясы (венгрлерге қарсы словактармен бірге күрескен) оны босатып, 1848-1849 жылдардағы революция кезінде словак еріктілерінің отрядының капитаны етіп тағайындады. Ол Липтовский Микулаштың словак талаптарының (Liptószentmiklós, 1848), Словак ұлтының талаптарының (1848), 1861 жылғы Словак ұлтының меморандумының авторларының бірі болды және 1863 жылы Matica slovenská (Словак қоры) құрушыларының бірі еді. Сондай-ақ ол 1862 жылы Ревукадағы (Нагироце) алғашқы словак гимназиясын құруға қатысты. Ол Мартиндегі Ұлттық зиратта жерленген.
Daxner studied at the Lutheran Lyceum (preparatory high school plus freshmen college) of Pressburg (Pozsony, today's Bratislava) and at the College of Prešov (Eperjes). Between 1846 and 1872 he was a lawyer in Tisovec (Tiszolc), an official of several counties and an associate judge of the Commercial Court of Debrecen. In 1847, just before the 1848 1849 Revolution, Daxner outlined a program unifying the requests for national (Slovak), cultural, political and social liberties. He was sentenced to death by Hungarian authorities in 1848, but was freed by the Austrian Imperial and Royal Army (which was fighting together with Slovaks against the Hungarians) and became a captain of a unit of Slovak volunteers during the 1848 1849 revolution. He was a co author of the Slovak Requests of Liptovský Mikuláš (Liptószentmiklós, 1848), Requests of the Slovak Nation (1848), Memorandum of the Slovak Nation in 1861, and was one of the founders of the Matica slovenská (Slovak Foundation) in 1863. He was also a founder of the first Slovak Gymnasium in Revúca (Nagyrőce) in 1862. He is buried at the National Cemetery in Martin.