Мадлен Дринг: Ағылшын композиторы, пианист және әртісі

Кіріспе

Ағылшын композиторы, пианиношысы, әншісі және актрисасы (1923–1977)

Мадлен Вайнфрид Изабелл Дринг (7 қыркүйек 1923 – 26 наурыз 1977) – ағылшын композиторы, пианиношысы, әншісі және актрисасы.

Өмір

Мадлен Дринг өмірінің алғашқы төрт жылын Харрингейдегі Рали Роудта өткізді, кейін отбасы Стрейтхэмге көшіп барды. Ол ерте жасында талантын танытып, Корольдік музыка колледжінің кіші бөліміне қабылданды. Ол скрипка мен фортепианода ойнау үшін стипендиялар алды және скрипканы таңдады. Фортепианоны екінші аспап ретінде оқыды, ал алғашқы бірнеше жыл бойы оның оқуларын RCM студенттері басқарды. Оқушылардың барлығы Анжела Буллдың жетекшілігімен балалар театрында өнер көрсетті. Дринг 1937 жылы Стэнли Драммонд Вольфпен, 1938 жылы Лесли Флаймен композиция факультетінде формальды түрде оқуды бастады, ал келесі екі жыл Сэр Перси Бакпен жұмыс істеді. Оқудың соңына таман оған Лилиан Гаскелл фортепиано сабақтарын жүргізуі тапсырылды. Ол жоғары оқу орнын Корольдік колледжде жалғастырды, онда композиция мұғалімі Герберт Хоуэллс болды. Ол Ральф Вон Уильямспен де кездейсоқ сабақтар алды (ресми түрде Хоуэллстің орнына). Бірінші курстың соңында оқытушысы У.Х. Рид қайтыс болғаннан кейін скрипканы оқуды тоқтатты. Ол фортепиано мен композицияға көбірек назар аударды, сонымен қатар мим, драма және ән айтуды зерттеді. Дрингтің театр мен музыкаға деген сүйіспеншілігі үйлесімді болды; оның көптеген алғашқы кәсіби туындылары сахна, радио және теледидар үшін жазылды. 1947 жылы ол отыз жылдан астам уақыт Лондон симфониялық оркестрінің бас обоисі болған Роджер Лордқа тұрмысқа шықты. Ол Роджерге бірнеше шығармалар жазды, соның ішінде соло-обое үшін билер жинағы ерекше бағаланды. Некеден кейін көп ұзамай оның алғашқы шығармалары Ленгник және Оксфорд баспаларында жарық көрді (1948). Лордтардың 1950 жылы бір ұлы болды. Дринг 1977 жылы ми қан кетуінен (ми аневризмасынан) қайтыс болды. Дрингтің қабір тасы жуырда Стритхемдегі Ламбет зиратында (in situ) табылған. Роджер де, ұлы Джереми де 2014 жылы қайтыс болды. Роджер 90 жасында, ал Джереми амиотрофиялық бүйірлік склерозынан (АЛС) қайтыс болды. Ро Хэнкок Чайлдтың "Мадлен Дринг: Оның музыкасы, Оның өмірі" атты кітабы 2000 жылы жарық көрді (2009 жылы 2-ші басылымы), және Ро Хэнкок Чайлд түсіндірген Дрингтің жеке жазбаларынан мультфильмдердің суреттерін қамтыды. Биографияны Дрингтің күйеуі Роджер Лорд өзінің қайтыс болған әйелінің шығармалары туралы ақпаратты тарату үшін ішінара қаржыландырды. Бірнеше мақала, компакт-диск жазбалары және соңғы онжылдықта композиторлар туралы кітаптарда Дрингтің өмірбаяны туралы мәліметтердің енгізілуі оның есімін қазіргі лексиконға енгізді. Тағы бір кітап, "Мадлен Дринг: Композитор әйел" Ванда Бристер мен Джей Розенблатттың 2020 жылы Клемсон университетінің баспасы мен Ливерпуль университетінің баспасында жарық көрді және OUP таратыды. Бұл жинақта 100-ден астам беттік түсіндірмелер мен сілтемелер, сондай-ақ Дрингтің толық шығармалар тізімі және орындау туралы құжаттар бар. Ол ән айту, әйелдер музыкасы, қос қамыс аспаптары және жеңіл музыка туралы журналдардан оң пікір алды. Бұл екі автор да Дрингтің шығармаларын жазу және жариялау үшін тырысты. Дрингтің соңғы өлімінен кейінгі құрметі – Стритхэм және Клэпхэм орта мектебінің асханасына оның есімі берілді. Бұл құрметтің себебі, ол осы орта мектепте оқымаған, бірақ Клэпхэм Парктегі Ла Ретрайт католик монастырлық мектебінде оқыған. Ол географиялық тұрғыдан Дринг өмірінің көп бөлігін өткізген ауданның ортасында орналасқан.

Madeleine Dring spent the first four years of her life at Raleigh Road, Harringay, before the family moved to Streatham. She showed talent at an early age and was accepted into the junior department of the Royal College of Music where she began on her tenth birthday. She was offered scholarships for violin and piano and chose violin. She studied piano as a secondary instrument, with RCM students guiding her studies for the first several years. As part of their training, all of the students performed in the children's theatre under the guidance of Angela Bull. Dring formally began composition studies at the junior department with Stanley Drummond Wolff in 1937, in 1938 with Leslie Fly, and the next two years worked with Sir Percy Buck. Near the end of her studies she was assigned Lilian Gaskell for piano studies. She continued at the Royal College for senior level studies where her composition teacher was Herbert Howells. She had occasional lessons with Ralph Vaughan Williams (officially, a substitute for Howells). She dropped the study of violin after the death of her instructor, W. H. Reed, at the end of the first year. She focused on piano and composition but also studied mime, drama, and singing. Dring's love of theatre and music co mingled happily; many of her earliest professional creations were for the stage, radio, and television. In 1947 she married Roger Lord who served as Principal Oboist with London Symphony Orchestra for over thirty years. She composed several works for Roger, including the highly regarded Dances for solo oboe. Soon after her marriage, her first pieces were published with Lengnick and with Oxford (1948). The Lords had one son in 1950. Dring died in 1977 of a cerebral hemorrhage (brain aneurysm). Dring's tombstone was recently uncovered (in situ) at Lambeth Cemetery in Streatham. Both Roger and their son, Jeremy, died in 2014. Roger died at age 90 and Jeremy died of amyotrophic lateral sclerosis (ALS). A book, Madeleine Dring: Her Music, Her Life, by Ro Hancock Child, was published in 2000 (2nd edition 2009), and included cartoon illustrations from Dring's own notebooks interpreted by Ro Hancock Child. The biography was partially funded by Dring's husband, Roger Lord, in order to disseminate information about his late wife's compositions. Several articles, compact disc recordings, and inclusions of Dring's biographical information in books about composers in the last decade have secured her name a place in the modern lexicon. Another book, Madeleine Dring: Lady Composer by Wanda Brister and Jay Rosenblatt was published in 2020 by Clemson University Press and Liverpool University Press and is distributed by OUP. Over 100 pages of footnotes and references are included in this volume as well as complete works lists and document performances by Dring. It has received positive press from journals on singing, women in music, double reeds, and light music. Both of these authors have also worked diligently to record and publish works by Dring. Dring's most recent posthumous honor was to have the Streatham & Clapham High School Dining Hall named after her. It is indeed an honour, since she did not attend this high school, but attended La Retraite Catholic Convent School in Clapham Park. It is geographically located in the middle of the neighborhood in which Dring spent most of her life.

Музыка

Дрингтің жастық шағындағы сүйікті композиторы Рахманинов болды және оның Рахманиновтың көптеген фортепиано мен вокалдық ноталары болды, қазір олар Ро Хэнкок Чайлдтың меншігінде. Дринг Герберт Хауэллмен оқыған, бірақ оның өзінің шығармалары оның музыкалық стиліне ешқандай қарыз емес. Кейде оған Ральф Вон Уильямс сабақ берген, бірақ оның ықпалы шамалы, және оның музыкасы ағылшын халық әндері дәстүрін көрсетпейді, дегенмен ол осы жанрды әнші ретінде зерттеген. Ол кейде жеке немесе хорлық шығармада кездескен мәтінді өңдеп, оған өзінің ерекше белгісін қоятын. Ол одан да кеңірек іздеді. Дринг әсіресе Пуленктің манерасын ұнатты (және одан үлгі алды), мысалы, "I Feed A Flame" әніне қосымша музыкасында. Ро Хэнкок Чайлдтың айтуынша, Дринг джаздық үлгілерді, Гершвиннің, Коул Портердің және Артур Бенджаминнің күнге толы стилін ұнатқан. Лондонда калипсоны естігеннен кейін, ол пианиноға арналған өзінің «Кариб теңізі биі» мен «Батыс Үнді биі» шығармаларын жазды. Дринг әуендік материалды қайталамайтындыққа ұмтылды, әрқашан гармония мен ырғаққа жаңаша көзқарас іздейтін. Егер оның вокалдық музыкасын Роджер Квилтермен салыстырса (мүмкін, мәтін таңдауының ұқсастығынан), онда бұл қате салыстыру болар еді. Квилтердің көзқарасы Виктория дәуіріне тән болды, ал оның әндері терең мелодиялық және контрапункттық. Керісінше, Дринг болашаққа қарады, жаңалықты және таңқалдыруды ұнатты, жазғандарының сізді сәл шошытып немесе күлімсірететіндей болуын үміттенеді. Оның вокалдық мелодиялары негізгі гармониялардан туындайды және оларды дұрыс атау қиын болуы мүмкін: аккордтар бірінші орында келеді, деп Ро Хэнкок Чайлд атап өткендей. Дринг әндерінің көпшілігін өзі үшін жазды: оның кең диапазонды және тамаша құлағы бар жоғары сапалы сопрано дауысы болды. Дрингтің өзінің композицияларын орындау және ән салуының көптеген бейресми және ақпараттық жазбалары сақталған. Дрингтің кабарелік әндері мен Вест-Энд ревю материалдарында кейде оның өзінің сөздері кездеседі және музыкалық және мәтіндік жағынан да шеберлікпен жазылған. Олардың бірнешесі жақында арнайы орындаушылар тарапынан жазылып, жарияланды. Дринг ірі масштабты шығармалар жазудан бас тартты, сондықтан оның көптеген шығармалары қысқа формада болды. Ол соло фортепианоға, фортепиано дуэтіне, фортепианомен бірге әндерге және кейбір камералық музыкаға, соның ішінде фортепиано дуэті, флейта, гобой, гармоника, блокфлейта және кларнетке арналған шығармалар жазды, олардың бір бөлігі педагогикалық мақсатта қолданылады. Телевизия мен радиоға арналған шығармаларының барлығы 45 минуттан кем уақыт алады. Ол өзінің досы Д. Ф. Эйткенмен бірлесіп «Кабинеттік махаббат» операсын аяқтады (өмірінде ешқашан қойылмаған, бірақ 2017 жылы жарық көрді және 2018 жылдың сәуірінде Флорида мемлекеттік университетінде АҚШ-та сахналық премьерасын және 2019 жылдың маусым айында Шотландияда Еуропалық премьерасын алды). 1951 жылы BBC телеарнасында көрсетілген «Уу патшайымының әділдігі» атты би драмасы. Балетке камерадан тыс соло орындаушылар шақырылды. Ол «Нағыз ханшайым» балетіне және 1946 жылдан 1971 жылға дейін Лондонда қойылған бірнеше сахналық пьесаларға музыка жазуға шақырылды. Ол көбінесе хореограф Фелисити Греймен және либреттошы Д. Ф. Эйткенмен бірлесіп жұмыс істеді.

Dring's favourite composer in her youth was Rachmaninov and she owned much piano and vocal sheet music by Rachmaninov, which is now in the possession of Ro Hancock Child. Dring studied with Herbert Howells but her own work shows no debt to his musical style. Occasionally she was taught by Ralph Vaughan Williams but again there is little obvious influence, and her music does not reflect the English folk song tradition, although she studied this genre as a singer. She sometimes set a text she had encountered in a solo or choral work, leaving her mark on it. She looked further afield. Dring particularly enjoyed (and imitated) the mannerisms of Poulenc, for instance in the accompaniment to her song I Feed A Flame. As observed by Ro Hancock Child, Dring preferred jazzy idioms, Gershwin, Cole Porter and the sunny style of Arthur Benjamin. Having heard the calypso in London, she responded with her own Caribbean Dance and West Indian Dance, for piano. Dring deliberately did not repeat her musical material from piece to piece, always finding a fresh approach to harmony and rhythm. If her vocal music has ever been compared to Roger Quilter (possibly because of similar text choices) it is a mistaken comparison. Quilter was solidly Victorian in outlook, and his songs are deeply melodic and contrapuntal. By contrast, Dring looked to the future, and thrived on novelty and surprise, hoping that what she wrote might gently shock or make you smile. Her vocal melodies arise from the underlying harmonies and can be difficult to pitch: the chords come first, as Ro Hancock Child observes. Dring wrote most of her songs for her own use: she had a high quality soprano voice with a wide range, and perfect pitch. Several informal and informative recordings exist of Dring singing and playing her own compositions. Dring's cabaret songs and West End Revue material sometimes featured her own lyrics and are full of clever writing, both musically and textually. They have recently been recorded and published by several dedicated artists. Dring chose not to compose large scale works, therefore most of her output was in shorter forms. She wrote pieces for solo piano, piano duets, songs with piano, and some chamber music, including pieces for piano duo, flute, oboe, harmonica, recorder, and clarinet, a small number of which are pedagogical works. Her works for television and radio are all within a 45 minute time frame or shorter. She completed a one act opera, Cupboard Love with her friend D. F. Aitken (never performed during her lifetime, but it was published in 2017 and received its stage premiere in the United States in April 2018 at Florida State University and its European premiere in Scotland in June 2019). A dance drama entitled The Fair Queen of Wu which was broadcast on BBC Television in 1951. The ballet called for a full company of soloists who were off camera. She was commissioned to write music for "The Real Princess," a ballet and for several stage plays in London given from 1946 to 1971. She often collaborated with Felicity Gray, choreographer, and D. F. Aitken, librettist.

Шығармалары

Дринг композицияларының жазылған күндерін сирек көрсететін; көптеген күндер Алистер Фишердің оның әндеріне арналған зерттемесінен алынған. Жарияланған күндер көрсетілген, олардың көпшілігі күйеуі Роджер Лордтың оның өлімінен кейін жариялағандары. Кейбір күндер Дрингтің жеке қағаздарында және мұрағаттағы газет шолуларында расталған алғашқы орындалған күндері мен басқа да ақпараттарды пайдалана отырып, жақында қайта орнатылды. 2018 жылы әндердің үш томы, сондай-ақ кабаре және музыкалық көріністердің төрт томы жазылып, жарияланды. Дуэттер мен топтық орындаулар да жарық көрді.

Опера

Шкафтық махаббат (Intimate Opera Company компаниясы 1983 жылдың 19 желтоқсанында Смит-скверде, орындаушының қайтысынан кейін қойды). 2017 жылы Classical Vocal Reprints (Фейетвилл, АР) басып шығарды. Америкадағы тұңғыш сахналық қойылымы 2018 жылдың сәуірінде Флорида штаты университетінде болды. Еуропалық тұңғыш сахналық қойылымы Byre Opera, St Andrews University университетінде 2019 жылдың маусымына жоспарланған. Лондондық тұңғыш сахналық қойылымын The Operatists, Tête à Tête Opera Festival 2023 жылдың 6 қыркүйегінде өткізді.