Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
География
Андерсон өзенінің солтүстік-батыс беткейлі су жинау алабы Андерсон жазығының жоғарғы субарктикалық (HS) экожүйесінің бөлігі болып табылады, ол өзі Тайга жазықтарының экожонасының және Андерсон төбесінің төменгі Арктикалық солтүстік (LAn) экожүйесінің, Оңтүстік Арктикалық экожонаның құрамына кіретін кіші бөлігі болып табылады. Өзеннің ландшафты өте алуан түрлі. Жоғарғы және ортаңғы бөліктерінде каньондар жиі кездеседі, олардың ең ірісі – Falcon Canyon, ұзындығы және шамамен тереңдігі бар. Өзеннің жоғарғы бөліктері тайгада орналасқан, мұнда қара шыршы басым ағаш түрі. Өзеннің су тасқыны мен аңғарларында ақ шыршы және бұталы өсімдіктер өседі. Мұнда үлкен аллювиалды террасалар, сондай-ақ кредалық тақтатастар, девонның әктасы және девонның доломиті кездеседі. Мұхитқа жақындағанда өзен ағаштар шегінен жоғары көтеріліп, Инувиктің шығысында орналасқан жайпақ тундра арқылы жалғасады. Бұл жерде Андерсон өзені дельтасының көшпелі құстар қорығы деп аталатын үлкен аумақ бар. Дельтада және Солтүстік Мұзды мұхитта сақиналы және сақалды түлендерді кездестіруге болады. Мұхиттың өзінде белуха киттерінің топтары жиі кездеседі. Бұл жердің тұрғындары Андерсон өзені халықтары деп аталды. Инувиалуктун тіліндегі олардың бұрынғы аты белгісіз, бірақ олар Куукугмиут, Куунгмиут деп аталған болуы мүмкін, бұл туралы Эммануэль Феликс немесе Крамалит айтқан. Бұл екі атаудың да Инувиалуктун тіліндегі өзеннің аты Куук (өзен) деген сөзден шыққан және «өзен халқы» дегенді білдіреді. Гудзон шығанағы компаниясының өкілдері Инуиттермен сауда жасау үшін бұл аймаққа сапар шекті, бірақ Гвичин халқымен болған қақтығыстар мен қашықтық салдарынан олар Форт Макферсонға баруға құштар емес еді. Сапарында ол Инуиттердің бір тобымен кездесті, олар оған қарсы шықты, сондықтан ол Форт Гуд Хоупқа қайтып оралды. Ол 1858 және 1859 жылдары қайта сапар шекті, ешқандай қиындықтарға тап болмады және Инуиттермен сауда жасауды бастады. 1860 жылы ол қайтадан осы аймаққа жіберілді, бұл жолы тұрақты сауда бекетін құру үшін. Бекеттің құрылысы 1861 жылдың көктемінде басталды және қыс кіргенге дейін аяқталды. Бекет, Форт Андерсон деп аталды (1856-1857 жылдар аралығында Маккензи өзені округінің бас директоры болған Джеймс Андерсонның құрметіне аталған), өзеннің шығыс жағасында Ливерпуль шығанағынан оңтүстікке қарай және Андерсон өзенінің салаларынан солтүстікке қарай орналасқан. Сол жерде Макфарлейн Роберт Кенникоттты күтіп алды және Кенникотттың ұсынысымен Смитсониан институты үшін жинақ жасауды бастады. Ол MacFarlane коллекциясында сақталатын 5000-нан астам затты жинады. Бұл бекет 1864-65 жылдарға дейін табысты болды. 1864 жылы сананы тартуға пайдаланылатын көптеген иттер құрт ауруынан өлді, ал 1865 жылы қызыл қызба мен қызылшаның салдарынан аймақтағы Инуиттер мен алғашқы халықтардың көпшілігі қайтыс болды. Макфарлейн 1866 жылдың 15 шілдесіне дейін фортта қалды, содан кейін бекет пайдасыз болғандықтан жабылып, ол Форт Симпсонға жіберілді. Гудзон шығанағы компаниясы өзен сағасында да сауда бекетіне ие болды, кейіннен ол Әйгілі Станттонның есімімен аталып, қазірде тасталып қалған. 1925 жылдан кейін, мүмкін 1950 жылға дейін, Стэнтоннан оңтүстікке қарай 10 миль (16 км) жерде Андерсон өзені деп аталатын бұғы шаруашылығының қосалқы станциясы ашылды.
The Anderson River's northwestern sloping drainage basin is a part of the Anderson Plain High Subarctic (HS) Ecoregion, itself a subsection of the Taiga Plains Ecozone and the Anderson Upland Low Arctic north (LAn) Ecoregion, which is part of the Southern Arctic Ecozone. The river encompasses wildly varied landscape. Canyons are common in the upper and middle sections, the largest of which is Falcon Canyon, at long and approximately deep. The upper sections of the river are in taiga, with black spruce being the dominant tree. White spruce and shrublands grow on the river's floodplain and valley slopes. There are large deposits of alluvial terraces, along with cretaceous shales, Devonian limestone, and Devonian dolomite. Closer to the ocean, the river pulls above tree line, and continues through rolling tundra east of Inuvik. There is a larger area, , known as the Anderson River Delta Migratory Bird Sanctuary. On the delta and on the Arctic Ocean, ringed seals and bearded seals may be seen. On the ocean itself, pods of beluga whales are not uncommon. known as the Anderson River People. Although the Inuvialuktun name of the people is no longer known it is thought that they may have been called the Kuukugmiut, the Kuungmiut, as used by Emmanuel Felix, or Kramalit by Father Émile Petitot. The first two names are derived from the Inuvialuktun name of the river Kuuk (river) and means "people of the river". of the Hudson's Bay Company travelled the area looking to establish trade with the Inuit who, due to conflicts with the Gwich'in and the travel required, did not want to visit the post at Fort McPherson. On this trip he was met by a group of Inuit who proved to be hostile and he returned to Fort Good Hope. He returned again in 1858 and 1859, experiencing no difficulties and was able to begin trading with the Inuit. In 1860 he was again sent to the area, this time to establish a post for permanent trading. Construction of the post was begun in the spring of 1861 and finished before the onset of winter. The post, called Fort Anderson (named after James Anderson, chief factor of the Mackenzie River District from 1856 to 1857), was located on the east bank of the river about south of Liverpool Bay and north of the Anderson River Forks. While there MacFarlane was visited by Robert Kennicott and at Kennicott's urging began collecting for the Smithsonian Institution. He collected over 5,000 objects which are housed in the MacFarlane Collection. The post was successful until 1864–65. In 1864 a number of the dogs used to pull the sled were killed by distemper and then in 1865 a combination of scarlet fever and measles killed the majority of the Inuit and First Nations hunters in the area. MacFarlane remained at the fort until 15 July 1866, at which time the post was closed since it was unprofitable, and he was sent to Fort Simpson. The Hudson's Bay Company also had a trading post at the river's mouth, later renamed as Stanton after Father Stanton , which is now abandoned. Sometime after 1925, possibly as late as 1950, a reindeer substation, called Anderson River , was opened around 10 mile (16 km) south of Stanton.