Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1812 жылғы соғыста болған шайқас.
Battle during the War of 1812
Экспедиция
Соғыс министрі Уильям Юстистен рұқсат алғаннан кейін, Харрисон подполковник Джон Б. Кэмпбеллге Индианаға экспедиция жүргізуге бұйрық берді. Кэмпбеллдің мақсаты Миссиссинева өзені бойындағы Майами ауылдарын қирату еді. Мүмкін болса, Майами басшылары Паканн, Жан Батист Ричардвилл, Уайт Лун, немесе Ленапи басшысы Күмбез Топыраққа зиян келтірмеуге тырысу керек еді. Кэмпбеллдің 600 атты әскері 14 желтоқсанда Гринвилл фортынан аттанып, 80 миль (130 км) сапар шегіп, 17 желтоқсанда Silver Heel ауылына жетіп, 42 Ленапи тұтқынына алды. Атты әскер Миссиссинева өзені бойымен төмен жылжып, кем дегенде екі Майами ауылына шабуыл жасады. Үндістер күтпеген шабуылға ұшырап, эвакуациялауға үлкермеді. Көптеген Майами халқы қаза болды, ал 76 адам тұтқынға алынды, оның ішінде 34 әйел мен бала болды. Сол күні кешке, мақсатына жеткен соң, Кэмпбелл әскерлерінің арасындағы қатты тоңазытқыштарға байланысты Гринвилл фортына қайтуды қарастырды. Келесі күні, 18 желтоқсанда, Кэмпбелл Silver Heel ауылына оралғанда, үндістердің көп тобы қарсы шабуыл жасады. Америкалық индейлердің саны аз болғанымен, Кэмпбелл тұтқындаған ауыл тұрғындарын құтқару үшін қаһармандықпен шайқасты. Майор Джеймс Макдауэлл және капитан Троттер мен Джонстон басқарған бірлескен атты әскер шабуылды тойтарды. Америкалықтар 8 адам қаза тауып, 48 адам жараланды (олардың 4-і кейін қайтыс болды). Кэмпбелл 17 желтоқсанда 8 үндінің, ал 18 желтоқсанда кем дегенде 30 адамның қаза тапқанын мәлімдеді. 8 жауынгер және 34 әйел мен бала тұтқынға алынды. Бұл жеңіс қымбатқа түсті. Қайту жолында американдық әскер қатты тоңазып, 28 желтоқсанда Гринвилл фортына жеткенде Кэмпбеллдің 300-ге жуық сарбазы тоңазытқыштан зардап шегіп, қызметке жарамсыз болып қалды. Полковник Симрале басқаратын бір полк тоңазытқыштан қызарудың салдарынан таратылды.
After receiving permission from Secretary of War William Eustis, Harrison ordered Lieutenant Colonel John B. Campbell to lead an expedition into Indiana. Campbell's objective was to destroy the Miami villages along the Mississinewa River. If possible, he was to avoid harm to Miami chiefs Pacanne, Jean Baptiste Richardville, White Loon, or Lenape Chief Silver Heel. Campbell's force of 600 mounted troops departed from Fort Greenville on December 14 and traveled 80 miles (130 km) and reached Silver Heel's village on December 17 and took 42 Lenape prisoners. The mounted force then moved down the Mississinewa River, attacking at least two Miami villages. The Indians were taken by surprise and had not evacuated. A large number of Miami were killed, and 76 were taken prisoner, including 34 women and children. Later that day, having accomplished his objective, Campbell considered returning to Fort Greenville on account of severe frostbite among his troops. The next morning, December 18, as Campbell returned to Silver Heel's village, a sizeable Native American force counterattacked. The American Indians were outnumbered, but fought fiercely to rescue the captured villagers being held by Campbell. A joint cavalry charge led by Major James McDowell and Captains Trotter and Johnston finally broke the attack. The American loss was 8 killed and 48 wounded (of whom 4 later died). Campbell claimed that 8 Indians were killed on December 17 and that at least 30 were killed on December 18. 8 warriors and thirty four women and children were captured. It was a costly victory. During the return trek, the American force was plagued greatly by frostbite, and by the time they reached Fort Greenville on December 28, some 300 of Campbell's troops were suffering from frostbite and rendered unfit for duty. An entire regiment, under Colonel Simrale, was disbanded due to frostbite.
Салдары
Үндістер тек өз өмірлерін және қысқы азық-түлік қорын қорғау туралы ғана ойлады. Мұны қамтамасыз ету үшін олар Кэмпбелл экспедициясын тоқтатып, оны өз базасына қайтаруға мәжбүрледі, және олар мұны істеді. Гаррисон тұтқынға алынғандардың арқасында экспедицияны жеңіс деп жариялады, және ол өз атты әскерінің жартысынан астамы жарақат алған немесе қырынудан қабілетсіз болғанына қарамастан, Миссиссиневаға тағы бір экспедиция жіберуді ойлады. Гаррисон рұқсат алып, Кэмпбеллді тұрақты армияның толық полковнигі етіп тағайындады. Гаррисон келесі шілдеде Миссиссинева ауылдарына тағы бір шабуыл жасауға бұйрық берді. Егіндер мен үйлер тағы да қиратылғанмен, майамилер эвакуацияланып, одан әрі шығынға ұшырамады. Тұрақты армияның үш белсенді батальоны (1-ші 3 Inf, 2-ші 3 Inf және 4-ші 3 Inf) Миссиссинева шайқасына қатысқан бөлімшелері бар ескі 19-шы жаяу әскер полкінің тарихын жалғастырады.
The Indian force was only concerned with protecting their lives and winter food supplies. In order to ensure this, they needed to stop Cambell's expedition and force it to return to its base, which they did. Harrison claimed the expedition as a victory because of the prisoners that were taken, and he contemplated sending another expedition down the Mississinewa despite the fact that over half his cavalry was incapacitated either from battle wounds or frostbite. Harrison received approval and appointed Campbell a full colonel in the Regular Army. Harrison ordered another attack on the Mississinewa villages the following July. Although crops and houses were again destroyed, the Miami had evacuated and escaped further casualties. Three active battalions of the Regular Army (1 3 Inf, 2 3 Inf and 4 3 Inf) perpetuate the lineages of the old 19th Infantry Regiment, which had elements that participated in the Battle of the Mississinewa.