Ж.Н. Диксит: Үнді дипломаты және қауіпсіздік кеңесшісі
Jyotindra Nath Dixit
Жйотиндра Натх Диксит – Үнді дипломаты, Сыртқы істер министрлігінің хатшысы (1991-1994). Пәкістан мен Қытаймен келіссөздердегі рөлімен танымал. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістан дипломаты (1936–2005)
Indian diplomat (1936–2005)
Джотиндра Натх Дикшит (8 қаңтар 1936 – 3 қаңтар 2005) – Үндістан дипломаты, 1991–1994 жылдары Сыртқы істер министрлігінің бас бюрократы болған Сыртқы істер министрі. Өлген кезде ол премьер-министр Манмохан Сингхтің Ұлттық қауіпсіздік жөніндегі кеңесшісі қызметін атқарды және ең көп Пакистан мен Қытай арасындағы дауларды реттеуші ретіндегі рөлімен есте қалады.
Jyotindra Nath Dixit (8 January 1936 – 3 January 2005) was an Indian diplomat, who served as Foreign Secretary (1991–1994), the top bureaucrat in the Ministry of External Affairs. At the time of his death, he was the National Security Adviser (India) to the Prime Minister Manmohan Singh and is mostly remembered for his role as a negotiator in disputes with Pakistan and China.
Ерте өмір және білім
Мадраста (қазіргі Ченнай, Үндістан) малайяли найр отбасында, атақты малайяли жазушысы Мунши Параму Пиллай мен Ретнамаи Девидің отбасында дүниеге келді. Диксит тегін азаттық күрескері және журналист болған әкесі Ситарам Дикситтен алған. Орталық Үндістан, Раджастан және Делиде мектеп білімін аяқтады. Содан кейін Закир Хусейн колледжінде (Дели университеті, 1952 жылғы түлектер тобы) философия, экономика және саяси ғылымдар бойынша бакалавр дәрежесін алды, одан кейін Дели университетінде халықаралық құқық және халықаралық қатынастар саласында магистратураны бітірді. Докторлық диссертациясын жемісті қорғау үшін Үндістанның халықаралық зерттеулер мектебінде оқуын жалғастырды, қазір бұл мектеп Джавахарлал Неру университетінің құрамында.
Born in Madras (present day Chennai, India) to Malayali Nair parents, famous Malayali writer Munshi Paramu Pillai and Retnamayi Devi. He got his surname, Dixit, from his stepfather Sitaram Dixit, a freedom fighter and journalist. He did his schooling in Central India, Rajasthan and Delhi. thereafter he did BA Honours Degree in Philosophy, Economics and Political Science the Zakir Husain College (University of Delhi) (1952 Batch), then he did his Master's in international law and international relations from Delhi University, and pursued studies for Doctoral Degree at the Indian School of International Studies, now part of Jawaharlal Nehru University.
Мансап
1958 жылы Үндістан Сыртқы істер қызметіне қабылданды және Вена, Австрия қаласында қызмет етті. Бангладеш азат болғаннан кейін (1971–1974) ол Бангладештегі Үндістанның жоғары комиссарының орынбасары болды. Содан кейін Токио және Вашингтондағы елшіліктерде миссия жетекшісінің орынбасары, одан кейін Чили, Мексика (1960-1961 жж. 3-дәрежелі хатшы), Жапония, Австралия, Ауғанстан (1980–1985 жж.); Шри-Ланканың жоғары комиссары (1985–1989 жж.) және Пәкістанның жоғары комиссары (1989–1991 жж.) қызметтерін атқарды. Ол Бутанға көрсетілетін Үндістан көмегінің бас әкімшісі болды. Оның халықаралық және аймақтық мәселелерге арналған мақалалары Outlook және Indian Express сияқты әртүрлі басылымдарда тұрақты түрде жарияланды. Ол көптеген білім беру мекемелерінде арнайы лекция оқыды.
He joined the Indian Foreign Service in 1958, and served in Vienna, Austria. He became India's Deputy High Commissioner to Bangladesh (1971–74) after its liberation. Subsequently, he served as Deputy Chief of Mission at the Embassies in Tokyo and Washington, followed by Ambassador in Chile, Mexico (1960 1961 3rd Secretary), Japan, Australia, Afghanistan (1980–85); High Commissioner Sri Lanka (1985–89) and Pakistan (1989–91). He was Chief administrator of Indian aid in Bhutan. His columns on international and regional affairs, appeared regularly in various publications including Outlook and Indian Express. He remained a visiting lecturer at many educational institutions.
Жеке өмір және өлім
2005 жылғы 3 қаңтарда Нью-Делиде жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол Виджая Лакшми Дикшитқа (құрметті әкесі Сундарам) үйленген және бес баласы болды: Ашок Дикшит Мандакини Дикшитқа (құрметті әкесі Халдипуркар), Рахул Дикшит Рупа Дикшитқа (құрметті әкесі Тхакар), Абха Дикшит В. Б. (Ананд) Дхавлеге, Дипа Дикшит Ражив Шакдхерге, ал 2002 жылы қайтыс болған Дхрув Дикшит. Оның немерелері – Сангамитра Дикшит, Сумиран және Сагири Дикшит, Джейдев және Абхишек Дхавле, Васудха Шакдхер. Ол екінші рет те үйленді. Ол өкілі болып жұмыс істеген кезінде қайтыс болған тұңғыш Ұлттық қауіпсіздік кеңесшісі болды.
J N Dixit, died on 3 January 2005, in New Delhi, after suffering a heart attack. He was married to Vijaya Lakshmi Dixit (née Sundaram) and had five children, Ashok Dixit married to Mandakini Dixit (née Haldipurkar), Rahul Dixit married to Rupa Dixit(née Thakkar), Aabha Dixit married V. B (Anand) Dhavle, Dipa Dixit married to Rajiv Shakdher and the late Dhruv Dixit, who died in 2002. His grandchildren are Sanghamitra Dixit, Sumiran and Sagiri Dixit, Jaidev and Abhishek Dhavle and Vasudhaa Shakdher. He married a second time. He was the first National Security Advisor who died in office.
Марапаттар мен құрметтер
2005 жылы Ж.Н. Дикшит қайтыс болғаннан кейін "Падма Вибхушан" үкіметтік наградасымен марапатталды.
India's second highest civilian award, the Padma Vibhushan, was posthumously conferred on J N Dixit in 2005.