Кіріспе

Фрэнсис "Фрэнк" Джонсон (16 маусым 1792 – 6 сәуір 1844) – Антебеллум кезеңіндегі американдық музыкант және жемісті композитор. Осы кезеңде АҚШ-та африкалық-американдық композиторлар сирек болған, бірақ Джонсон табысқа жеткендердің қатарында еді. (Қазір сирек кездесетін) Кент кернейі мен скрипкада виртуоздықпен орындап, ол түрлі стильдегі екі жүзден астам шығарма жазды: опералық әуендер, эфиопиялық миньстрель әндері, патриоттық марштар, балладалар, котильон, квадрильдер, жылдам билер және басқа да билер. Бүгінде тек қолжазбалары мен фортепианоға түсірілген ноталары ғана сақталған. Джонсон шығармаларын нота түрінде жариялаған алғашқы афроамерикандық композитор болды. Ол сондай-ақ АҚШ-та алғашқы рет қоғамдық концерттер берген және нәсілдік интеграцияланған концерттерге қатысқан афроамерикандық адам болды. Ол Американың алғашқы музыкалық тобын шетелде концерттер өткізуге жетектеді және Америкаға "променадтық концерттер" стилін әкелді.

Өмірбаян

Фрэнсис "Фрэнк" Джонсон родился 16 июня 1792 года в Филадельфии, штат Пенсильвания, и был крещен три месяца спустя, 23 сентября, в епископальной церкви Святого Павла. Он руководил военными оркестрами и оркестрами для светских танцев, преподавал музыку и играл на скрипке и корне. Его ранняя карьера состояла из выступлений на балах, парадах и в танцевальных школах. Широкую известность он получил в 1818 году, когда Джордж Уиллиг опубликовал "Сборник новых котильонов" Джонсона. Его карьера расцвела в 1820-х годах, поскольку он исполнял аранжировки "модной" музыки для большинства крупных танцевальных мероприятий в Филадельфии. В 1837 году Джонсон и небольшой ансамбль афроамериканских музыкантов отправились в Англию, чтобы принять участие в торжествах по случаю восшествия королевы Виктории на британский престол. Там он познакомился со стилем концертов с променадами. Вернувшись из Англии в 1838 году, Джонсон представил этот новый стиль концертов в Филадельфии во время рождественского сезона. Музыкальное произведение Джонсона "Войс-квадрили", исполненное в Лондоне и крупных городах США, было хорошо принято и имело успех. Его произведение "Новые котильоны и марш" было исполнено для генерала Лафайетта, когда Америка отмечала визит Лафайетта в 1824 году. Житель Филадельфии отметил, что было бы вполне естественно, если бы такой мастер, как Джонсон, выступил на грандиозном балу Лафайетта. Эта известность является намеком на то, почему музыка Джонсона была включена в сборники вместе с произведениями Бетховена, Беллини, Брамса, Бургмюллера, Черни, Доницетти и Вебера. Когда его филадельфийский духовой оркестр гастролировал по Англии в 1838 году, Джонсон смог играть для королевы Виктории. После выступления перед королевой Викторией она подарила ему серебряный горн. Джонсон успешно соперничал с белыми музыкальными организациями, получая покровительство публики, несмотря на значительную расовую дискриминацию того времени. Доступные отчеты показывают, что его композиции и игра должны были обладать качествами, которые невозможно реконструировать из сохранившихся рукописей. Исторические отчеты показывают, что его выступления включали стилистические ритмические изменения, отличающиеся от написанных версий, которые либо предполагались исполнителями, либо давались в устной форме. Предполагается, что это было похоже на импровизации, которые делают джазовые музыканты сегодня, хотя современные практики и идиомы, вероятно, сильно отличаются от тех, которые использовал Джонсон. Он смог создавать интересную музыку, гармонии и эффекты, которые отличались от диатонических гармоний и триадических мелодий, которые были популярны в то время. Джонсон также исполнял духовную музыку в чернокожих церквях Филадельфии, Нью-Йорка и Бостона. Он организовал представление "Творения" в марте 1841 года в Первой африканской пресвитерианской церкви в Филадельфии, а затем повторил представление в европейско-американской церкви. Джонсон служил учителем богатым европейско-американским студентам, один из которых писал, что стены студии учителя были покрыты изображениями инструментов, вокруг комнаты можно было найти различные инструменты, а полки были завалены тысячами музыкальных сборников. Студент отметил, что место Джонсона для сочинения содержало незаконченные рукописи, с пером и чернилами, готовыми к использованию. После смерти Джонсона оркестр Фрэнка Джонсона продолжал играть под этим именем под руководством Джозефа Андерсона-старшего, с музыкальными аранжировками Генри Ф. Уильямса.

Музыкалық жаңалықтар

Филадельфиялық "Public Ledger" газеті Джонсонның музыка ойнағанда ән айтудың кеңейтілген тәсілін енгізгенін хабарлады, бұл қазір көбінесе духовой аспаптарға гармония жасау құралы ретінде қолданылады. Оның "Құс вальсі" атты шығармасында канарейкалардың сайрағанын еліктеу үшін қолданылған флейта облигатосы "өте табиғи болғандықтан, ең өткір сезімталдық та айырмашылықты анықтай алмайды" делінген. Композиторлар Клод Дебюсси мен Морис Равел Джонсонның техникасымен әсерленген болуы мүмкін. Равельдің "Ма-Мэр-л-Ойе" (Анақаш) оркестрлік нұсқасының "Том-Тамса" бөлімінде ұқсас эффект кездеседі, онда флейталар нан кесек ұрлаған құстардың сайрағанын бейнелейді. "Филадельфия өрт сөндірушілерінің шарқы" атты қойылымда Джонсонның горны анық естіліп, "Өрт! Өрт!" деп айқай салғанда, көрермендер таң қалды. Джонсон мұндай эффектілі әсерлермен байланысты болды, ал оның замандастарының еліктеулері одан әлдеқайда нашар болды делінеді. Бұл кезеңде бағдарламалық музыка, әсіресе шайқас суреттейтін шығармалар танымал болды. Джонсон Франтишек Котзвараның "Прага шайқасын" аранжировкалап, реалистік эффектілерімен көрермендерді таң қалдырды. Джонсонның "Жаңа теміржол галопы" будың дыбысымен басталып, вагондарға жолаушылардың кіруімен жалғасты, содан кейін пойыздың толық жылдамдыққа жетуімен аяқталды. (Оңтүстік 112)

Музыкалық стиль

Өкінішке орай, Джонсонның шығарған дыбыстарын баяндау үшін газет сыншыларының, тыңдаушылардың және хабарламалардың пікірлері ғана жетіп қалды. Сол кезде толық нота жазу қалыпты емес еді, себебі туындыларға деген сұраныс соншалықты жоғары болғандықтан, уақытты көп алатын бұл жұмыс ноталар түрінде қалдырылып, орындаушыларға қажетті дыбысты шығару оңайырақ үйретілген. Бастапқы топқа немесе оркестрге деген сұранысты арттыру үшін әуесқойларға арналған аранжировкалар жиі жарияланды. Бүгінгі күні тек баспагерлердің сұраған фортепиано аранжировкалары және Джонсонның басқа аранжировкаларының негізгі жолдары ғана сақталған. Джонсонның күрделі және ұзақ созылған эффектілері оның қарапайым шығармаларынан гөрі маңыздырақ болған. Жаз дәуірін болжап, оның шынайы музыкасы қарапайым болды, бұл композиторға орындаушыларға музыкалық жағынан күрделі нұсқаларды жасауға нұсқау беруге мүмкіндік берді.