Кіріспе
Француз жазушысы, сценарист және кинорежиссер Эммануэль Каррер (Emmanuel Carrère, 9 желтоқсан 1957 жылы туған) – француз жазушысы, сценарист және кинорежиссер.
Emmanuel Carrère (born 9 December 1957) is a French author, screenwriter and film director.
Отбасы
Каррер Париждің 16-шы округінде бай отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Луи Каррер д'Энкаусс зейнеткер сақтандыру саласының басшысы, ал анасы – тарихшы Хелен Каррер д'Энкаусс (туған есімі Хелен Зурабишвили, грузин эмигранттарының қызы) – Франция академиясының мүшесі және мәңгілік хатшысы, сондай-ақ Еуропалық парламенттің бұрынғы депутаты. Ол Грузия президенті Саломе Зурабишвилидің туысы. Каррердің екі әпкесі бар: Натали – заңгер, ал Марина – дәрігер, тележүргізуші және романист. Ол композитор Николас Зурабишвилидің сіңілі баласы және философ Франсуа Зурабишвилидің туысы.
Мансап
Әскери қызметке орнына Каррер Индонезияның Сурабая қаласында екі жыл француз тілін оқытты. Кейін ол «Телерама» және «Позитив» журналдарында кино сыншысы болды. Каррер Үнді мұхитында цунами болған кезде Шри-Ланкада демалыс жасап жүрген еді. Ол өз қонақүйінде болды және жеке қауіпке ұшырамады, бірақ осы тәжірибені келесі кітабына – 2009 жылы жарық көрген «D'autres vies que la mienne» кітабына шабыттандырды. 2011 жылы ол орыс жазушысы және саяси диссидент Эдуард Лимонов туралы «Лимонов» атты тарихи роман жариялады. 2014 жылы «Патшалық» кітабы жарық көрді, ол ерте христиан дінінің қалыптасуы туралы. Бұл кітап Францискан университетінде (Стьюбенвилл) скандал туғызды, ал кітапты жоғары деңгейдегі семинар бағдарламасына қосып, оқытқан ағылшын тілі кафедрасының меңгерушісі қызметінен алынды. 2016 жылы Каррер «Il est avantageux d'avoir où aller» атты журналистикалық мақалалар жинағын жариялады. 2019 жылы ағылшын тілінде «97,196 Words: Essays» деген атаумен жарық көрген басылымда 2017 жылы «The Guardian» үшін жазылған Эммануэль Макрон туралы мақаласы бар. 2020 жылы жарық көрген «Йога» кітабында Каррер депрессиямен күресіп, Париждегі Сент-Анн ауруханасында төрт ай өткізген тәжірибесі туралы жазады, онда оған биполярлық диагноз қойылып, кетамин, электроконвульсивті терапия және литиймен емделді. 2021 жылдың қыркүйегінен 2022 жылдың маусымына дейін Каррер 2015 жылғы қарашада Паризде болған теракттар бойынша сот процесін қадағалады. Оның апталық мақалалары Францияның «L'Obs», Испанияның «El País», Италияның «La Repubblica» және Швейцарияның «Le Temps» газеттерінде жарияланды. 2022 жылдың қыркүйегінде оның мақалалары қосымша материалдармен бірге «V13» атты кітап түрінде жарық көрді. (Францияда бұл сот процесі V13 деп белгілі, өйткені шабуылдар жұма күні, 13-і күні болған.) Ол кітабы үшін 2022 жылғы марапатқа ие болды. Каррер 2010 жылғы Канн кинофестивалінің халықаралық қазылар алқасының мүшесі болды және 2012 жылғы Канн кинофестивалінің «Cinéfoundation» және қысқаметражды фильмдер бөлімдерінің қазылар алқасының мүшесі болды. 2015 жылы ол Альфонсо Куарон төрағалық еткен 2015 жылғы Венеция кинофестивалінің Бас сайысының қазылар алқасында жұмыс істеді.
Жеке өмір
Каррер екі рет үйленген және оның бір қызы мен екі ұлы бар. Оның прозасы "қарқынды әрі икемді" деп сипатталған.
Таңдалған кинографиясы
1996: Клод Миллердің "Класс де Неж" Кэрреренің сол аттас кітабынан бейімделген. 2002: Николь Гарсия мен Дэниел Аутейдің "Қарсыласы", сценарий авторы. 2003: fr, режиссер. 2005: "Мұстақ", режиссер және сценарийші, Эммануэль Девос пен Винсент Линдонмен бірге. 2009: "Анама тірі екеніне қуаныштымын", Кэрреренің мақаласына негізделген. 2011: "Барлық құштарлықтарымыз", оның "Басқа өмірлер, бірақ менікі" кітабынан бейімделген. 2021: "Екі дүние арасында", Флоренс Аубенастың "Тазалаушы әйел" кітабынан еркін бейімделген.