Кіріспе

Мария Диас де Падилья (1334 – Севилья, 1361 жылғы шілде) – Кастилия королі Петрдің сүйіктісі, ол қайтыс болғаннан кейін оны әйелі деп мойындады.

Отбасы

Ол Кастилия ақсұлуы, Хуан Гарсия де Падильяның (1348-1351 жылдар аралығында қайтыс болған) және оның әйелі Мария де Хенестрозаның (1356 жылдың қыркүйегінен кейін қайтыс болған) қызы еді. Оның анасының інісі Хуан Фернандес де Хенестроса, Хуан Альфонсо де Альбуркерке корольдің ықыласынан тускеннан кейін 1354 және 1359 жылдар аралығында корольдің сүйіктісі болды, сондай-ақ король Петрдің жартылай бауыры Фадрике Альфонсоға кешірім беруге делдалдық жасады. Ол сонымен қатар Калатрава орденінің бас шебері Диего Гарсия де Падильяның қарындасы еді. Марияның отбасы, аймақтық дворяндықтың мүшелері, бастапқыда Бургос провинциясының Кастрохериз қаласының жанындағы Падилла-де-Абахо аймағынан шыққан. Ол замандастарының жылнамаларында өте әдемі, ақылды және бойы шағын деп сипатталған.

Кастилия патшасы Пётрмен қарым-қатынасы

Пётр патша Мариямен 1352 жылы жазда, бүлікші жартылай бауыры Генрихпен шайқасу үшін Астурияға жасаған жорығы кезінде кездесті. Перо Лопес де Аяланың Пётр патшаның өмірбаянында жазғандай, оларды Марияның анасының інісі Хуан Фернандес де Хенестроса таныстырған болуы мүмкін. Сол кезде Мария Исабель де Менесестің үйінде тәрбиеленген. Олар ғашық болды және патшаның басқа некелері мен махаббаттарына қарамастан, олардың қарым-қатынасы Марияның өліміне дейін сақталды. Падильялар түрлі лауазымдар мен құрметті мәртебелерге ие болды. Оның інісі Хенестроса, Alcalde de los fidalgos болды. 1353 жылдың жазында, отбасы мен патша сарайының басты сүйіктісі Хуан Альфонсо де Альбуркеркидің қысымымен, Пётр Франция королі Иоанн II-нің туысы Бурбондық Бланшаға үйленді. Бірақ Бланшаның Испанияға жолда келе жатқанда, өзінің заңды емес бауыры Фадрике Альфонсомен қарым-қатынаста болғанын және күйеу ақысы түспейтінін білген соң, Пётр үш күннен кейін оны тастап кетті.

Балалар

Мария мен Пётрдің үш қызы болды: Беатрис (1353–1369), Констанция (1354–1394) және Изабелла (1355–1392), сондай-ақ Кастилияның мұрагер ханзадасы Альфонсо (1359, 19 қазан – 1362) ұлы. Олардың екі қызы Англия королі Эдуард III-нің ұлдарына үйленді. Изабелла Йорк герцогы Эдмунд Лэнглиге, ал үлкені Констанция Ланкастер герцогы Джон Гонтқа үйленді, бұл оған әйелі атынан Кастилия тағына талап етуге мүмкіндік берді. Констанцияның қызы, Ланкастердің Екатеринасы, Констанция арқылы өткен мұрагерлік құқығын қайта біріктіру мақсатымен Кастилияның Генрих III-іне үйленді.

Өлім және жерлеу

Мария де Падилья 1361 жылдың шілдесінде қайтыс болды, мүмкін обадан қайтыс болған болуы мүмкін, бірақ Перу Лопес де Аяла корольдік тұсындағы хроникасында оның қайтыс болу себебін нақты көрсетпейді. Ол 1354 жылы өзі құрған Санта-Клара-де-Астудильо корольдік монастыріна жерленді. Бірақ, көп ұзамай, король Петрдің бұйрығымен оның мәйіті Севилья соборына көшірілді, онда ол король отбасының басқа мүшелерімен бірге Корольдік капеллада қайта жерленді. Оның қайтысынан кейін король Петр оны 1353 жылы құпия түрде үйлендіргенін мәлімдеді және ол оның бірінші және жалғыз заңды әйелі болғанын айтты.

Көркем әдебиеттегі бейнелер

Гаэтано Доницетти 1841 жылы Мария Падилья операсын жазды, ол оның Петр патшамен арақатынасы туралы. Рудольф Готтшаль Мария де Падильяны (18??) жазды, ол оның өмірінен алынған драма. Беверли Адам Мария де Падилья, Кастилияның құпия патшайымы, оның өмірінен алынған роман жазды.