Кіріспе
Хорват Рим-католик шіркеуінің епискобы және қайырымдастық корсетуші Жосип Юрай Строссмайер, сондай-ақ Штросмайер (; Жозеф Георг Строссмайер; 4 ақпан 1815 – 8 сәуір 1905) – католик шіркеуінің хорват дін қызметкері, саясаткер және қайырымдастық корсетуші. 1849 жылдан өліміне дейін Босния (Дяково) және Сирмия епискобы қызметін атқарды. Ол Югославия ғылым және өнер академиясының (қазір Хорватия ғылым және өнер академиясы деп аталады) және Загребтегі Ескі шеберлер галереясының негізін қалаушылардың бірі болды.
Josip Juraj Strossmayer, also Štrosmajer (; Joseph Georg Strossmayer; 4 February 1815 – 8 April 1905) was a Croatian prelate of the Catholic Church, politician and benefactor. Between 1849 and his death, se served as the Bishop of Bosnia (Đakovo) and Syrmia. He was one of the key founders of the Yugoslav Academy of Sciences and Arts (today named Croatian Academy of Sciences and Arts) and the Gallery of Old Masters in Zagreb.
Ерте өмір және шіркеу қызметі
Строссмайер Славония корольдігінің Осиек қаласында, сол кездегі Австрия империясының бір бөлігінде, хорват отбасында дүниеге келді. Оның шөлінің әкесі – этникалық неміс, Стириядан көшіп келген және хорват әйеліне үйленген адам болған. Строссмайер Осиектегі гимназияны бітіріп, содан кейін Джаководағы католик семинариясында теология білімін алды. 20 жасында Будапешттегі жоғары семинарияда философия ғылымдары бойынша докторлық диссертация қорғады. Бұл диссертацияны бұрынғы августинец, мексикалық Хосе Агустин де Эскудеро жасаған. Ол ерестікке толы болды және тек Папаның қатесіздігін ғана емес, сонымен қатар Папаның үстемдігін де жоққа шығарды.
Саяси жұмыс
Саясатта Строссмайер Халық партиясының белсенді қолдаушысы болды, ол панславизмді де жақтады. Ол 1860 жылы Императорлық Кеңестің мүшесі болып, саяси мансабын бастады. Ол онда орталықтандыру мен абсолютизмге қарсы сөйледі, бірақ венгрлердің үлкен тәуелсіздік талаптарына да қарсы шықты. Ол Австрия империясын федерализациялауды қолдады. Строссмайердің сынағаннан кейін Императорлық үкімет Хорватия мен Славонияда хорват тілінің ресми қолданылуына қатысты жеңілдіктер берді. 1861 жылы Строссмайер Хорватия Саборының (диета) мүшесі болды. Ол федералды Венгрияда хорваттар мен венгрлердің бірігуін жақтады. Строссмайер мұны жалған деп мәлімдеді. Ол Академия сарайының құрылысын бастады (1880 жылы аяқталды) және Загребте Строссмайердің Ескі шеберлер галереясын (1884) құрды. Строссмайер Цетиньеде баспахана құруға көмектесті, Matica slovenska-ны құруға көмектесті және словендер мен сербтердің ұлттық мәдениет қоғамдарын – Matica srpska-ны белсенді түрде қолдады.
Жеке өмір
Епископтық қызметін бастағаннан бері ол өз заманының ең белгілі хорват тарихшысы Франьо Рачкимен жақын дос болды. 1867 жылы Академия құрылғанда, Строссмайер бас демеуші, ал Рачки оның президенті болып тағайындалды. 1894 жылы Рачки қайтыс болғанда, Строссмайер: "Мен ең жақын досымды жоғалттым, өзімнің бір бөлігін жоғалттым, мен жасағанның жақсы жартысы оның ойы, оның еңбегі және оның даңқы болды" деп жазды. Олардың достығы тарихшы Фердо Шишич жинаған, олардың хаттарынан тұратын төрт кітабында толыққанды сипатталған.
Мұра
Епископ Николай Велимирович "Дін және ұлттық ерекшелік Сербияда" атты кітапшасын Строссмайерге арнады: "Хорватияның ұлы патриоты, Епископ Строссмайердің туғанына 100 жыл толуына орай (1815–1915) жадқа алу үшін". 1881 жылы Шульцер (мажар хорват әскер офицері және миколог) Helotiaceae тұқымдасынан Strossmayeria деген саңырауқұлақтар туысын ашты, ол Строссмайердің құрметіне қойылған есім.