Аарон Косминьский: Джек-Риппердің күдіктісі және шаштараз

Кіріспе

Польшалық шаштараз және Жек Жаратушы күдіктісі (1865–1919)

Аарон Козминский (туған Арон Мордке Козминский; 11 қыркүйек 1865 – 24 наурыз 1919) – Польшалық шаштараз, сұлушы және Жек Жаратушы ісі бойынша күдікті. Козминский 1880 жылдары Конгресс Польшасынан Англияға эмиграциялаған поляк еврейі еді. Ол Лондонның шығыс бөлігіндегі Уайтчепелде шаштараз болып жұмыс істеді, онда 1888 жылы «Жек Жаратушы» деген лақап атымен белгілі болған белгісіз адам жасаған бірнеше кісі өлтіру оқиғалары болды. 1891 жылдан бастап Козминский әпкесіне пышақпен шабуыл жасағаннан кейін психиатриялық емханаға жатқызылды. Алдымен ол Колней Хэтч психиатриялық ауруханасында ұсталды, содан кейін Ливсден ауруханасына ауыстырылды. Кісі өлтірулер кезіндегі полиция қызметкерлері күдіктілердің біреуін «Козминский» деп атады (есімі айтылмады) және оны психиатриялық ауруханадағы поляк еврейі деп сипаттады. Соңғы кісі өлтіруден шамамен бір ғасыр өткен соң, күдікті «Козминский» Аарон Козминский екені анықталды; бірақ оны кісі өлтірулерге күдікті «Козминскиймен» байланыстыратын аз ғана дәлел болды, сонымен қатар олардың қайтыс болған күндері де өзгеше. Мүмкін, Козминскийді Колней Хэтч психиатриялық ауруханасындағы қатыгез науқас болған Аарон немесе Дэвид Коэн (шынайы аты, мүмкін, Натан Каминский) есімді басқа поляк еврейімен шатастырған болуы мүмкін. 2014 жылдың қыркүйегінде жазушы Рассел Эдвардс «Жек Жаратушыны атау» кітабында Козминскийдің кінәлі екенін дәлелдегенін мәлімдеді. 2007 жылы ол кісі өлтіру орнында қалған деп сенетін шаль сатып алып, оны биохимик Джари Лухелайненге ДНК-анықтамасы үшін берді. ДНК талдауы туралы мақала 2019 жылы «Қылмыстық сот медицинасы ғылымдары» журналында жарияланды. Алайда Инсбрук медицина университетінің ғалымдары мақаланы және оның қорытындыларын сынға алып, авторлар жасаған бірқатар қателіктер мен болжамдарға назар салды.

Өмір

Аарон Косминский Клодавада, Конгресс Польшасында, сол кезде Ресей империясының құрамында дүниеге келген. Оның ата-анасы Абрам Йозеф Козминский, тігінші, және оның әйелі Голда Любновская болды. Ол бір кезде ауруханада шаштараз немесе күтімші болып жұмыс істеген болуы мүмкін. Ол 1880 немесе 1881 жылы Польшадан, әйелдерінің отбасыларымен бірге эмиграциялаған. Отбасы бастапқыда Германияда тұрды. Оның немересі 1880 жылы, ал немересі 1881 жылы дүниеге келді. Ааронның Польшадан қарындастарына қосылу үшін қашан кеткені немесе Германияда қанша уақыт тұрғаны белгісіз, бірақ ол 1881 жылғы сәуірдегі патша Александр II-нің қазасынан кейін болған погромдардың салдарынан Польшадан кеткен болуы мүмкін, бұл көптеген еврейлердің эмиграциясына түрткі болды. Отбасы Ұлыбританияға көшіп, 1881 немесе 1882 жылы Лондонда қоныстанды. Оның жесір қалған анасы отбасымен бірден көшіп кетпеген, бірақ 1894 жылы оларға қосылған. Әкесі қайтыс болған жоқ па, отбасын тастап кеткені белгісіз, бірақ ол қалғандарымен бірге Ұлыбританияға көшіп бармады. Ол 1901 жылға дейін қайтыс болған болуы мүмкін, ал 1887 жылғы өлім куәлігі Абрам Козминскийдің Косминскийдің әкесінің туған жері Гжегоржевтен бес шақырым жердегі Коло қалашығында қайтыс болғанын көрсетеді. Оның ақылсыздығының себебі "өзін-өзі зәрезат ету" деп жазылған, бұл мастурбация үшін эвфемизм деп есептеледі. Оның нашар тамақтануы оны жылдар бойы әлсіз күйде ұстаған сияқты; оның аз салмағы паналау ауруханасының жазбаларында тіркелген. 1894 жылы Лондон полициясының көмекшісі Мелвилл Макнагтен жазған меморандумда күдіктілердің бірі "Косминский" (аты жоқ) деп аталатын поляк еврейі деп көрсетілген. Макнагтеннің жазбасын 1959 жылы тележурналист Дэн Фарсон оның қызы леди Аберконвейдің жеке қағаздарында тапқан, ал 1970 жылдары Метрополитен полициясының архивтерінен қысқартылған нұсқасы көпшілікке жария етілген. 1910 жылы көмекші комиссар сэр Роберт Андерсон өзінің естеліктерінде "Менің ресми өмірімнің жарық жағы" деп мәлімдеді, Жіберіуші "төмен сыныпты поляк еврейі" болды. Рипперді тергеуді басқарған бас инспектор Дональд Свонсон Андерсонның естеліктерінің презентациялық данасының жиегінде қолмен жазылған жазбаларда оны "Косминский" деп атады. Ол "Косминскийдің" Уайтчепелдегі бауырының үйінде полиция бақылауында болғанын, оны қолдары артына байлап жұмыс үйіне, содан кейін Колней Хатч психиатриялық ауруханасына алып кеткенін және көп ұзамай қайтыс болғанын айтты. Свонсонның қолжазба жазбалары бар Андерсонның естеліктерінің данасын оның ұрпақтары 2006 жылы Нью-Скотланд-Ярдтың қылмыс музейіне сыйға тартты. 1987 жылы "Риппер" авторы Мартин Фидо баспаналық деректерді іздеп, Космински атындағы тұтқындарды тапты, тек біреуін ғана тапты: Аарон Косминский. Қылмыстар кезінде Аарон, көрінеу, Провиденс немесе Гринфилд көшелерінде тұрған, екеуі де қылмыс орындарына жақын орналасқан. Паналау деректеріндегі мекенжай Майл-Энд ескі қалашығында, Уайтчепелдің шетінде орналасқан. Аарон Косминскийдің симптомдарының сипаттамасы жазбашаларға оның параноидальды шизофрениясы болғанын көрсетеді. Бұл екеуі де Аарон Косминскийдің "өзін-өзі зәрезат ету" ісіне қатысты мәлімдемемен сәйкес келуі мүмкін. Свонсонның жазбалары Аарон Косминскийдің өмірі туралы белгілі мәліметтерге сәйкес келеді, ол күдікті жұмыс үйіне, содан кейін Колней Хатчке барғанын мәлімдеді, бірақ оның ерте қайтысы туралы соңғы мәлімет 1919 жылға дейін өмір сүрген Аарон Косминскийге сәйкес келмейді (төменде қараңыз). Андерсон Жіберіушіні "кінәліні жақсы көрген жалғыз адам" анықтағанын, бірақ куәгер де, кінәлі де еврей болғандықтан, қудалау мүмкін емес екенін және еврейлер өздерінің еврей бауырларына қарсы куәлік беруге дайын емес екенін мәлімдеді. Бірақ "Риппер" авторлары Мартин Фидо мен Пол Бегг басқа куәгер болғанын ойлады, мүмкін Израиль Шварц, Джозеф Лавенде немесе полиция қызметкері. Алайда, өзінің меморандумында Макнагтен "Вайтчепельдің өлтірушісін ешкім көрмегенін" айтты, бұл Андерсон мен Свонсонның естелігіне тікелей қайшы келеді. Сэр Генри Смит, Лондон полициясының комиссары міндетін атқарушы, өлтіру кезінде, Андерсонның еврейлер бір-біріне қарсы куәлік бермейтіндігі туралы мәлімдемесін сол жылы жазған мемуарларында "атақсыз айыптау" деп атады. Тергеуді басқарған алғашқы инспектор Эдмунд Рид те Андерсонның пікірін күмәнге ұшыратты. Аарон Косминский туралы мәлімет тек Макнагтеннің жазбасында ғана бар. Косминскийді қорғағанда, ол психиатриялық ауруханада зиянсыз деп сипатталды. Ол бауырларын немесе оның қабылдауын қорқытқандықтан қамауға алынған, және 1892 жылғы қаңтарда психиатриялық аурухананың қызметкеріне орындықпен шабуыл жасаған, бірақ бұл екі оқиға зорлық-зомбылықтың белгілі көрсеткіштері болып табылады. Паналау орнында Косминский өзінің ана тілінде, идиш тілінде сөйлеуді қалаған, оның ағылшын тілі нашар болғанын және ол ағылшын тілінде сөйлейтін құрбандарды қараңғы көшелерге шақыра алмағанын көрсетеді, өйткені Риппер солай істегені күдікті. Алайда, "канондық бес" кісі өлтіруі, көбінесе Рипперге таңылған, 1888 жылы аяқталды; Косминскийдің қозғалысы 1891 жылға дейін шектелмеді.

Aaron Kosminski was born in Kłodawa in Congress Poland, then part of the Russian Empire. His parents were Abram Józef Kozmiński, a tailor, and his wife Golda née Lubnowska. He may have been employed in a hospital as a hairdresser or orderly for a time. He emigrated from Poland in 1880 or 1881, likely with his sisters' families. The family initially lived in Germany. A nephew of his was born there in 1880 and a niece in 1881. It is not known precisely when Aaron left Poland to join his sisters or whether he lived in Germany for any length of time, although he may have left Poland as a result of the April 1881 pogroms following the assassination of Tsar Alexander II, the impetus for many other Jews to emigrate. The family moved to Britain and settled in London sometime in 1881 or 1882. His mother, who was listed as a widow, apparently did not emigrate with the family immediately, but had joined them by 1894. It is unknown whether his father died or abandoned the family, but he did not emigrate to Britain with the rest of them. It is known that he had likely died before 1901, and an 1887 death certificate indicates that an Abram Kosminski had died in the Polish town of Koło, only five miles from Grzegorzew, the hometown of Kosminski's father. The cause of his insanity was recorded as "self abuse", which is thought to be a euphemism for masturbation. His poor diet seems to have kept him in an emaciated state for years; his low weight was recorded in the asylum case notes. An 1894 memorandum written by Sir Melville Macnaghten, the Assistant Chief Constable of the London Metropolitan Police, names one of the suspects as a Polish Jew called "Kosminski" (without a forename). Macnaghten's memo was discovered in the private papers of his daughter, Lady Aberconway, by television journalist Dan Farson in 1959, and an abridged version from the archives of the Metropolitan Police was released to the public in the 1970s. In 1910, Assistant Commissioner Sir Robert Anderson claimed in his memoirs The Lighter Side of My Official Life that the Ripper was a "low class Polish Jew". Chief Inspector Donald Swanson, who led the Ripper investigation, named the man as "Kosminski" in notes handwritten in the margin of his presentation copy of Anderson's memoirs. He added that "Kosminski" had been watched at his brother's home in Whitechapel by the police, that he was taken with his hands tied behind his back to the workhouse and then to Colney Hatch Asylum, and that he died shortly after. The copy of Anderson's memoirs containing the handwritten notes by Swanson was donated by his descendants to New Scotland Yard's Crime Museum in 2006. In 1987, Ripper author Martin Fido searched asylum records for any inmates called Kosminski, and found only one: Aaron Kosminski. At the time of the murders, Aaron apparently lived either on Providence Street or Greenfield Street, both of which addresses are close to the sites of the murders. The addresses given in the asylum records are in Mile End Old Town, just on the edge of Whitechapel. The description of Aaron Kosminski's symptoms in the case notes indicates that he had paranoid schizophrenia. both of which may match the claim in the case notes that Aaron Kosminski committed "self abuse". Swanson's notes match the known details of Aaron Kosminski's life in that he reported that the suspect went to the workhouse and then to Colney Hatch, but the last detail about his early death does not match Aaron Kosminski, who lived until 1919 (see below). Anderson claimed that the Ripper had been identified by the "only person who had ever had a good view of the murderer", but that no prosecution was possible because both the witness and the culprit were Jews and Jews were not willing to offer testimony against fellow Jews. but fellow Ripper authors Martin Fido and Paul Begg thought there was another witness, perhaps Israel Schwartz, Joseph Lawende, or a policeman. In his memorandum, however, Macnaghten stated that "no one ever saw the Whitechapel murderer", which directly contradicts Anderson's and Swanson's recollection. Sir Henry Smith, Acting Commissioner of the City of London Police at the time of the murders, scathingly dismissed Anderson's claim that Jews would not testify against one another in his own memoirs written later in the same year, calling it a "reckless accusation" against Jews. Edmund Reid, the initial inspector in charge of the investigation, also challenged Anderson's opinion. There is no record of Aaron Kosminski in any surviving official police documents except Macnaghten's memo. In Kosminski's defence, he was described as harmless in the asylum. He had originally been taken into custody for threatening either his sister or the sister of a witness to his admittance with a knife, and brandished a chair at an asylum attendant in January 1892, but these two incidents are the only known indications of violent behaviour. In the asylum, Kosminski preferred to speak his native language, Yiddish, which indicates that his English may have been poor, and that he was unable to persuade English speaking victims into dark alleyways, as the Ripper was supposed to do. However, the "canonical five" killings that are most frequently blamed on the Ripper concluded in 1888; Kosminski's movements were not restricted until 1891.

2014 жылғы Louhelainen зерттеуі

2014 жылдың 7 қыркүйегінде тарихи ДНҚ талдауын жүзеге асыратын сарапшы Яри Лухелайнен, британдық автор Рассел Эдвардстың құрбан болған Кэтрин Эддоуэстің қасында табылған шалды зерттеуге тапсырыс бергенін және ол шалдан Эддоуэстің аналық желісіндегі ұрпақтарына сәйкес келетін митохондриялық ДНҚ-ны, сондай-ақ Косминскидің әпкесінің аналық желісіндегі ұрпақтарына сәйкес келетін митохондриялық ДНҚ-ны алғанын мәлімдеді. Эдвардс өзінің "Джек-Жаршыға есім қою" кітабында Косминскині Джек-Жаршы деп айтады. Эдвардс 2001 жылы Джонни Депптің Уайтчепелдегі кісі өлтірулер туралы түсірген "From Hell" фильмінің шығуынан кейін осы істі шешуге тырысқан. Ол шалды аукционнан сатып алып, доктор Дэвид Миллердің көмегімен оны сот-медициналық ДНҚ деректеріне талдау үшін тапсырыс берді. Оның сөзіне göre, ДНҚ үлгілері Косминскинің Уайтчепелдегі кісі өлтірулерге, оларды Джек-Жаршы жасағанға жауапты екенін «нақты, қатаң және толық» дәлелдейді. Ол The Independent газетіне: «Менде осы істің тарихындағы жалғыз сот-медициналық дәлел бар» деді. Бір сыншы, The Oregonian басылымының Сюзанна Л. Бодман: «The Daily Mail ғылым және ғылыми дәлелдер туралы жазатыны – әйтеуір, сенімді емес» деді. Басқа сын-есімдерге шалдың «дәлелдеме тізбегі немесе шығу тегі» туралы сұрақтар, ақпаратты баспасөзде жариялаудың «сарапшылардың қарауындағы журналда әдістеріңізді есеп беру және жариялаумен бірдей еместігі», сондай-ақ Джек-Жаршының соңғы тергеу және тарихи сот-медициналық жұмысына қатысты мәселелер жатады, атап айтқанда медиумдар мен экстрасенстердің жұмысы, адамдардың қызығушылығын тудыратын бұрыштар, сот-медициналық сарапшылардың және басқа да көздерден алынған бұрынғы дәлелдер, сондай-ақ дезинформация мен қалалық аңыздарды факт ретінде қабылдаудың бұрынғы объективті ғылыми зерттеулерге кедеріс келтіруі. 1984 жылы ДНҚ саусақ іздерін табуды ойлап тапқан сот-медицина ғылымының профессоры Алек Джеффрис бастапқыда бұл жаңалықтың «қызықты, бірақ ерекше мәлімдеме екенін, шалдың шығу тегін және қылмыскердің ұрпақтарымен ДНҚ сәйкестігінің сипатын, сондай-ақ оның ажырату қабілетін егжей-тегжейлі талдаумен сарапшылардың қарауына ұсынылуы қажеттігін» айтты. Лондон қаласының бұрынғы полиция қызметкері және қылмыс тарихшысы Дональд Рэмбелоу бұл дәлелдер Косминскинің Джек-Жаршы екенін дәлелдейді деген мәлімдемені сынға алды, өйткені полиция Эддоуэстің мүліктерінің арасында шал тізімде жоқ еді. Митохондриялық ДНҚ сарапшысы Питер Гилл шалдың «күмәнді шығу тегі бар және митохондриялық ДНҚ профилін бірнеше адам бөліскен» деді. ДНҚ сынағына дейін немесе осы кезеңде шал немесе басқа материал ластануы мүмкін; Эддоуэстің екі ұрпағы 2007 жылы үш күн бойы шалмен бір бөлмеде болғандығы белгілі, ал бір сыншының сөзіне göre, «Шалға көптеген адамдар ашық қол тигізді, оған тиді, дем алды, түкірді».

On 7 September 2014, Jari Louhelainen, an expert in historic DNA analysis, announced that he had been commissioned by British author Russell Edwards to study a shawl said to have been found with victim Catherine Eddowes and that he had extracted mitochondrial DNA that matches female line descendants of Eddowes, and mitochondrial DNA that matches female line descendants of Kosminski's sister from the shawl. In his book Naming Jack The Ripper, Edwards names Kosminski as Jack the Ripper. Edwards was inspired to try to solve the case after the release of From Hell, the 2001 Johnny Depp film about the Whitechapel murders. He bought the shawl at auction and commissioned Louhelainen, with Dr. David Miller assisting, to analyse it for forensic DNA evidence. He said that the DNA samples proved that Kosminski was "definitely, categorically and absolutely" the person responsible for the Whitechapel murders committed by Jack the Ripper. He told The Independent, "I've got the only piece of forensic evidence in the whole history of the case." One critic, Susannah L. Bodman of The Oregonian, said, "The Daily Mails reporting on science and scientific evidence is—let's say—not known to be robust." Other criticisms include questions about "the chain of evidence or provenance on the shawl", that publishing the information in the press "is not the same as reporting and publishing your methods in a peer reviewed journal", and concerns regarding the entire recent body of Jack the Ripper investigative and historical forensic work in general, notably how often the work of mediums and clairvoyants, human interest angles, recycled evidence from coroner's courts and other sources, and the general acceptance of misinformation and urban myth as fact have undermined and hobbled previous efforts to conduct objective, scientific investigations. Professor Alec Jeffreys, the forensic scientist who invented DNA fingerprinting in 1984, initially commented that the find was "an interesting but remarkable claim that needs to be subjected to peer review, with detailed analysis of the provenance of the shawl and the nature of the claimed DNA match with the perpetrator's descendants and its power of discrimination". Former City of London Police officer and crime historian Donald Rumbelow criticised the claim that the evidence proved Kosminski was Jack the Ripper, saying that no shawl is listed among Eddowes's effects by the police. Mitochondrial DNA expert Peter Gill said the shawl "is of dubious origin and has been handled by several people who could have shared that mitochondrial DNA profile". The shawl or other material could have been contaminated before or while DNA was being tested; two of Eddowes's descendants are known to have been in the same room as the shawl for three days in 2007, and in the words of one critic, "The shawl has been openly handled by loads of people and been touched, breathed on, spat upon".

2019 жылғы Лухелайнен зерттеуі

2014 жылы Louhelainen-нің нәтижелері сынға ұшырады, себебі олар басқа ғалымдар немесе зерттеушілер тарапынан сараптаудан өтпеді. 2019 жылдың наурыз айында «Қылмыстық сот медицинасы» журналында құрбан болған Кэтрин Эддоуестің денесінің жанынан табылған деп хабарланған шальдан алынған клеткалардан митохондриялық ДНК, сондай-ақ құрбанның және күдіктінің (Косминский) аналық туыстарының үлгілерін талдаған зерттеу жарияланды. Ливерпуль Джон Мурс университеті мен Лидс университетінің ғалымдары жүргізген бұл зерттеудің қорытындысында «шальдағы мтДНК-ның болуы әйел құрбанның мтДНК-сымен сәйкес келеді және оның үстіндегі дақтардан алынған мтДНК шальдағы мтДНК-мен сәйкес келеді» делінген; алайда, сол мақаланың 7-суреті күдіктінің мтДНК тізбегі мен шальдан алынған тізбек арасындағы екі айырмашылықты көрсетеді, ал қорытындысында авторлар былай деп жазады: «SWGDAM 2013 нұсқауларына сәйкес, егер үлгілерде екі немесе одан көп нуклеотидтік позициялық айырмашылықтар болса, гетероплазма кездеспеген жағдайда, олар бір көзден немесе аналық желіден шыққан деп есептелмейді». Гетероплазманың бар екеніне ешқандай дәлел жоқ. Автор Мартин Фидо өзінің «Жетірткіш Джек: қылмыстар, анықталу және өлім» (1987) атты кітабында «Дэвид Коэн» есімін психиатриялық емханада шын есімі (Косминский немесе Каминский) жазу қиын немесе оңай түсінбеуге болатын пациенттерге берілген қарапайым есім ретінде қолданғанын айтты. Фидо Коэнды «терілі алжапқыш» деп атады, ол жергілікті әңгімелерде кісі өлтіруге кінәлі деп айыпталған поляк еврейі аяқкиімшісі болды, және Коэннің нағыз аты Уайтчепелде тұратын, бір кезде сифилиспен емделген аяқкиімші Нейтан Каминский болды деп болжады. Фидо 1888 жылдың мамыр айынан кейін Каминскийді таба алмады, ал Коэн туралы жазбалар сол жылдың желтоқсан айында басталды. Фидо полиция қызметкерлері Каминский есімін Косминскиймен шатастырып, дұрыс емес күдікке түскен адамды анықтады деп санайды. Бұл Каминскийдің сифилисі 1888 жылдың мамырында толыққанды емделмеген, бірақ ремиссияға түскен, және ол миына әсер еткендіктен, жеңіл жүрісті әйелдерді кек алу үшін өлтіре бастады дегенді білдіреді. Алайда, Коэннің өлім куәлігінде сифилис туралы ештеңе айтылмаған, өлімнің себебі «манияның әлсіреуі» деп көрсетілген, ал екінші себеп – сол кезде кең таралған өкпе туберкулезінің бір түрі – фтизис. Каминский 19 ғасырдың соңында жыл сайын жүздеген адамдар сияқты «белгісіз» болып қайтыс болған болуы мүмкін. Бұл Фидоның Англия мен Уэльстегі өлімі туралы жазбаны өмірінің ықтимал кезеңінде таба алмауының себебін түсіндіреді. Найджел Которн Коэнды күдікті деп санамады, себебі психиатриялық емханадағы шабуылдары бағытталмаған, мінез-құлқы далада және бақылаусыз болды, ал Жетірткіш Джек нақты және тыныш шабуылдаған сияқты көрінеді. Бұрынғы ФБР қылмыскерлердің психологиялық бейнесін құраушы Джон Дуглас 2000 жылы жазған «Бізді мазалайтын істер» атты кітабында қылмыстардан жиналған мінез-құлқының барлық белгілері «полицияға Дэвид Коэн ретінде белгілі немесе оған өте ұқсас» адамды көрсетеді деп жазды.

Louhelainen's 2014 findings were criticised as they had not been subject to peer review by other scientists or investigators. In March 2019, the Journal of Forensic Sciences published a study analysing the mitochondrial DNA from cells extracted from a shawl claimed to have been found near the body of victim Catherine Eddowes, as well as samples from maternal relations of the victim and suspect (Kosminski). This study, conducted by scientists at Liverpool John Moores University and the University of Leeds, stated in its conclusion that "the presence of mtDNA on the shawl matches the female victim's mtDNA derived from stains on it and that mtDNA also on the shawl matches the suspect candidate's mtDNA"; however, Figure 7 of the same paper shows two differences between the suspect candidate's mtDNA sequence and the sequence obtained from the shawl, and in their conclusion the authors state, "According to the SWGDAM 2013 guidelines, if samples have two or more nucleotide position differences, they can be excluded as coming from the same source or maternal lineage, except when heteroplasmy is encountered." There is no suggestion that heteroplasmy is present. Author Martin Fido suggested in his book The Crimes, Detection and Death of Jack the Ripper (1987) that the name "David Cohen" was used by the asylum as a simple name for an inmate whose true name (Kosminski or Kaminsky) was too difficult to spell or easily misunderstood. Fido identified Cohen with "Leather Apron", a Polish Jewish bootmaker blamed for the murders in local gossip, and speculated that Cohen's true identity was Nathan Kaminsky, a bootmaker living in Whitechapel who had been treated at one time for syphilis. Fido was unable to trace Kaminsky after May 1888, and records of Cohen began that December. Fido suggested that police officials confused the name Kaminsky with Kosminski, resulting in the wrong man coming under suspicion. The implication is that Kaminsky's syphilis was not cured in May 1888 but in remission, and he began to kill prostitutes as an act of revenge because it had affected his brain. However, Cohen's death certificate makes no mention of syphilis but gives the cause of death as "exhaustion of mania" with phthisis, a then prevalent form of pulmonary tuberculosis, as the secondary cause. Kaminsky might have died as an "unknown" as hundreds of people did each year in the late 19th century. That would account for Fido's inability to find a record of his death in England and Wales during the probable period of his life. Nigel Cawthorne dismissed Cohen as a likely suspect because in the asylum his assaults were undirected, and his behaviour was wild and uncontrolled, whereas the Ripper seemed to attack specifically and quietly. In contrast, former FBI criminal profiler John Douglas said in his 2000 book The Cases That Haunt Us that behavioural clues gathered from the murders all point to a person "known to the police as David Cohen or someone very much like him".

Танымал мәдениетте

BBC деректі фильмі "Джек-Жарқаушы: Іс қайта ашылды", 2019 жылы көрсетілген және Эмилия Фокс ұсынған, Косминскийдің ең мүмкін күдікті екенін тұжырымдады. Косминскийдің келбетімен жасалған балауыз мүсін 2022 жылы Мадам Тюссоның "Қорқыныш бөлмесі" көрмесінің қайта ашылуына арналды.