Луи Жаколлио – француз заңгері, жазушы, оккультизм тарихын зерттеген. Үнді мифологиясы, жоғалған континенттер туралы еңбектері. Оккультизм, Жаколлио, Үндістан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Луи Жакольйо (31 қазан 1837 – 30 қазан 1890) – француз адвокаты, колониялық судья, жазушы және лекторы болған.
Louis Jacolliot (31 October 1837 – 30 October 1890) was a French barrister, colonial judge, author and lecturer.
Өмірбаян
Саон-и-Луар аймағындағы Шарль қаласында туған ол 1865-1869 жылдар аралығында бірнеше жыл Таитиде және Үндістанда өмір сүрді. Жаколиоттың "Индиядағы Оккульттік ғылым" 1860 жылдары жазылып, 1875 жылы жарық көрді (ағылшын тіліндегі аудармасы 1884). Жаколиот "Батыс оккультизмінің үнділік тамырларын" іздеді және ол Агрочада Парикчай деп аталатын, өзінің жеке өнертабысы болған, белгісіз санскрит мәтініне сілтеме жасайды. Бұл мәтін – Упанишадтар, Дхармашастралар және "кейбір масондық элементтерден" құралған "пастиш". Жаколиот жоғалған Тынық мұхиты материгіне сенді және Елена Блаватская өзінің "Изиданың бетпердесін сыйырды" еңбегінде оның бұл пікірін қолдап келтірді, бұл оның Лемурия теориясын қуаттады. Жаколиоттың "Библия в Индии, жизнь Иисуса Христа" (1869) кітабында ("Индиядағы Киелі кітап немесе Иса Мәсіхтің өмірі") Бхагаван Кришнаның өмірін Ізгі хабардағы Иса Мәсіхтің өмірімен салыстырып, оның пікірінше, оқиғалардың ұқсастығы кездейсоқ болуы мүмкін емес деп тұжырымдайды. Ол Ізгі хабардағы оқиғаның ежелгі Үндістан мифологиясына негізделген аңыз екеніне келеді. Жаколиот Иса Мәсіхтің Үндістанда болғанын айтпайды, керісінше, "Кришна" сөзін "Кришна" деп жазудың бір жолы екенін және Кришнаның шәкірттері оған санскрит тілінде "таза мән" деген мағына беретін "Иезеус" деген ат бергенін жазады. Жаколиотқа қарсы шағымдануды әйгілі миссионер Оноре Лаваль (ss. cc) басталды және Қоғам аралдарының протекторатының Жоғарғы соты оны 15 000 франк көлемінде өтемақы төлеуге міндеттеді. Сонымен қатар, сот "La verité sur Tahiti" памфлетінің жала жапқан бөліктерін тоқтатуды және сот шешімін Протектораттың ресми газетінде француз, ағылшын және таити тілдерінде, сондай-ақ француз колонияларының үш газетінде, Париждегі үш журналда және Лаваль таңдаған провинциялардың төрт газетінде жариялауды бұйырды. Ол өз заманы үшін өнімді жазушы ретінде танымал болды. Үндістанда болған кезінде ол санскрит мифтерін жинады, оларды кейіннен "Histoire des Vierges. Les Peuples et les continents disparus" (1874) еңбегінен бастап танымал етті. Ол индуистік жазбаларда (немесе нақты белгіленбеген "санскрит тақташаларында") Үнді мұхитындағы "Рутас" деп аталатын батып кеткен жер туралы айтылатынын мәлімдеді. Бірақ ол бұл жоғалған материкті Тынық мұхитына көшіріп, оны Атлантида аңызымен байланыстырды. Сонымен қатар, оның Рутасқа жасаған "жанашары" Му тарихының пайда болуына ұқсас. Оның еңбектерінің арасында "Ману Смрити" кітабының аудармасы бар. Бұл еңбек Фридрих Ницшеге әсер етті: қараңыз, "Цхандала". 1867-1876 жылдары ол этика мен мораль туралы көне тамилдік классикасы "Тируккурал" кітабының таңдамалы өлеңдерін аударды. Ол Сен-Тибо-де-Винне, Сен-Эт-Марн қаласында қайтыс болды.
Born in Charolles, Saône et Loire, he lived several years in Tahiti and India during the period 1865 1869. Jacolliot's Occult science in India was written during the 1860s and published 1875 (English translation 1884). Jacolliot was searching for the "Indian roots of western occultism" and makes reference to an otherwise unknown Sanskrit text he calls Agrouchada Parikchai, which is apparently Jacolliot's personal invention, a "pastiche" of elements taken from Upanishads, Dharmashastras and "a bit of Freemasonry". Jacolliot also expounds his belief in a lost Pacific continent, and was quoted on this by Helena Blavatsky in Isis Unveiled in support of her own Lemuria. In Jacolliot's book La Bible dans l'Inde, Vie de Iezeus Christna (1869) (The Bible in India, or the Life of Iezeus Christna), he compares the accounts of the life of Bhagavan Krishna with that of Jesus Christ in the Gospels and concludes that it could not have been a coincidence, so similar are the stories in so many details in his opinion. He concludes that the account in the Gospels is a myth based on the mythology of ancient India. Jacolliot does not claim that Jesus was in India as some have claimed. "Christna" is his way of spelling "Krishna" and he wrote that Krishna's disciples gave him the name "Iezeus" which means "pure essence" in Sanskrit. Jacolliot was successfully sued for defamation by Father Honoré Laval ss. cc, and ordered by the Supreme Court of the State of the Protectorate of the Society Islands to pay 15,000 francs in damages. It ordered the suppression of those portions of the pamphlet "La verité sur Tahiti" deemed defamatory, and further ordered that the judgement be printed in the official journal of the Protectorate in French, English, and Tahitian, as well as in three newspapers of the French colonies, three journals of Paris, and four gazettes of provinces of Laval's choosing. He has been described as a prolific writer for his time. During his time in India he collected Sanskrit myths, which he popularized later starting in his Histoire des Vierges. Les Peuples et les continents disparus (1874). Among other things, he claimed that Hindu writings (or unspecified "Sanskrit tablets") would tell the story of a sunken land called "Rutas" in the Indian Ocean. However, he relocated this lost continent to the Pacific Ocean and linked it to the Atlantis myth. Furthermore, his "discovery" of Rutas is somehow similar to the origin of the Mu Story. Among his works is a translation of the Manu Smriti. This work influenced Friedrich Nietzsche: see Tschandala. Between 1867 and 1876, he also translated select verses of the Tirukkural, an ancient Tamil classic on ethics and morality. He died in Saint Thibault des Vignes, Seine et Marne.