Элизабет Холтцман: Американ саяхатшысы және заңгерінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық саясаткер (1941 жылы туған)

Элизабет Холцман (11 тамыз 1941 жылы туған) – американдық адвокат және саясаткер, 1973 жылдан 1981 жылға дейін Демократиялық партия мүшесі ретінде Нью-Йорк штатының 16-шы округінен АҚШ Өкілдер палатасына депутат болып сайланған. Одан кейін 1982 жылдан 1989 жылға дейін Кингс округінің аудандық прокуроры, ал 1990 жылдан 1993 жылға дейін Нью-Йорк қаласының 40-шы есептәушісі (комптоллері) қызметін атқарды. Холцман 2022 жылғы сайлауда Нью-Йорк штатының 10-шы округінен Демократиялық партиясының тікелей кандидаттығына қатысты, бірақ жеңіліске ұшырады.

Ерте өмір және білім

Элизабет Холцман 1941 жылғы 11 тамызда Нью-Йорк қаласындағы Бруклинде орыс иммигранттары – заңгер Сидни Холцман мен Колумбия университетінде докторлық диссертациясын қорғаған, кейіннен Хантер колледжіндегі Ресей бөлімін басқарған Филия Равицтің отбасында дүниеге келді. Оның егіз інісі бар. Оның отбасы еврей және ол еврей мектебіне қатысты. Ол этикалық мәдениет Филдстон мектебі мен Авраам Линкольн орта мектебінде оқыды. 1958 жылы ол студенттік үкіметтің вице-президенті болып сайланды, ал оның ағасы президент болды. Холцман 1961 жылы Радклифф колледжін американдық тарих және әдебиет мамандығы бойынша magna cum laude деген жоғары бағамен бітірді, ал 1965 жылы Гарвард заң мектебін аяқтады. Ол Грузияда азаматтық құқықтар істерімен және NAACP Құқықтық қорғау және білім беру қоры үшін жұмыс істеді. Грузияда жұмыс істеген кезінде ол Шевен Боуэрс Кингтің кеңсесінде заң кеңесшісі болып жұмыс істеді. Ол Нью-Йорк штатының адвокаттар қатарына қабылданды. 1970 жылы Пол, Вайс, Рифкинд, Уортон және Гаррисон фирмасында жұмыс істей бастады, ал 1972 жылы сайлауға түсу үшін жұмысын тастады. 1976 жылы Гарвардтың Бақылау кеңесіне сайланды және 1981 жылдан 1982 жылға дейін Нью-Йорк университетінің заң мектебінде жұмыс істеді. Холцман 1984 жылы Йозеф Менгелені іздеу үшін Парагвайға барған делегация құрамында болды. Холцман Клинтонның импичментіне қарсы болды, оның айыпталуына байланысты қылмыстар Ричард Никсонға тағылған қылмыстармен салыстыруға келмейтінін айтты. Сондай-ақ, Кен Старр Никсонның импичменті үшін арнайы кеңесші Леон Джаворски сияқты тәртіппен емес, есеп беру арқылы "өкілеттігінен тыс" әрекет еткенін мәлімдеді. 2006 жылы ол The Nation журналында президент Джордж Бушты импичментке тартуды қолдады.

Ертедегі саясаты

Холцман Адлай Стивенсон II және Юджин Маккартидің президенттік науқандарында жұмыс істеді. Ол 1967-1970 жылдар аралығында Джон Линдсей қала басшысы болған кезеңде Парктер, демалыс және мәдени істер басқармасында байланыс офицері қызметін атқарды. Ол байланыс офицері лауазымынан кетіп, Бруклиннің Флатбуш ауданынан Нью-Йорк штатының Демократиялық комитетіне сайлануға түсті. Холцман Бруклиндегі әйелдер саяси клубын құрды.

1972-1978 жылдар

1972 жылғы 28 наурызда Холцман Нью-Йорк штатының 16-шы округінен АҚШ Өкілдер палатасына Демократиялық партиядан кандидаттығын жариялады. Майкл Черчилль оның сайлауалды штабының жетекшісі болды. Алғашқы сайлауда ол 1922 жылдан бері қызмет етіп келе жатқан, Өкілдер палатасының ең тәжірибелі мүшесі және Әділет комитетінің төрағасы Эммануэль Селлермен күш сынасты. Холцман үшін бұл саяси мансабындағы алғашқы сайлау болды. Ол Селлердің округте кеңсесі болмауы, тұрғылықты жеріне күмән тудыруы және округтің саяси айналымында көрінбеуі оны әлсіз етеді деп санайды. Оған қарсы сайлауға түсетінін жариялағаннан кейін Селлер: «Менің ойымша, оның бар екеніне менің қызығушылығым жоқ» деді. Холцман Селлердің төмен дауыс беру көрсеткіштерін сынады, бұл оның тәжірибесін жоққа шығарады деп мәлімдеді. Селлер Нью-Йорк штатының Либералдық партиясы мен Бруклиндегі Демократиялық партияның қолдауына ие болды. Бұл оның алғашқы сайлауда қарсылыққа тап болуының екінші жағдайы еді. Ол сайлауалды кампаниясын жүргізу үшін шамамен 32 000 доллар жинады және 4 000 доллар қарыз алды, бірақ кампания үшін 100 000 доллар қажет екені айтылды. Ол алғашқы сайлауда Селлер мен Роберт О'Доннеллды жеңді. Селлер алғашқы сайлау нәтижесін жоюға және қайта өткізуге тырысты, бірақ Бруклиннің Жоғарғы сотының судьясы Доминик Риналди оның талабын қабылдамады, ал Нью-Йорк Жоғарғы сотының апелляциялық бөлімі бірауыздан оған қарсы шешім шығарды. Нью-Йорк апелляциялық соты 5:2 есебімен Селлерге қарсы үкім шығарды. Селлер Либералдық партияның кандидаттығымен жалпы сайлау бюллетенінде болса да, 28 қыркүйекте сайлау кампаниясын тоқтатып беретінін мәлімдеді. Холцман сайлауда республикашыл Николас Р. Маккио және консерватор Уильям Сэмполды жеңді. Селлер қайта сайланудан жеңілген Өкілдер палатасының ең ұзақ қызмет еткен мүшесі болды және жеңілісіне өзінің артық сенімділігін кінәлады. Time журналы Холцманды «Арыстан өлтіруші Лиз» деп атады. Ол кезде ол 31 жасында АҚШ Конгресіне сайланған ең жас әйел болды. (Бұл көрсеткішті кейіннен 2014 жылы 30 жасында Конгресске сайланған Элис Стефаник, ал 2018 жылы 29 жасында Конгресске сайланған Александрия Окасио Кортес жаңартты.) 1974 жылғы сайлауда Холцман, сондай-ақ Либералдық партияның қолдауына ие болып, республикашыл және консерватор кандидат Джозеф Л. Джентилиді жеңді. 1976 жылғы 15 маусымда ол қайта сайлануға түсетінін жариялады және 1976 жылғы сайлауда республикашыл және консерватор кандидат Глэдис Пембертонды жеңді. Ол 1978 жылғы сайлауда республикашыл және Біріккен салық төлеушілердің кандидаттығын ұсынған Ларри Пеннерді және консерватор кандидат Джон Х. Фоксты жеңді. Холцман төрт мерзім қызметтенгеннен кейін Сенатқа үміткер болу үшін Өкілдер палатасынан кетті. Кейіннен Конгресске сайланған Эдолф Таунс 1972 жылғы алғашқы сайлау кезінде Холцманмен бірге сайлауалды кампаниясын жүргізді.

On March 28, 1972, Holtzman announced her candidacy for the Democratic nomination for the United States House of Representatives from New York's 16th congressional district. Michael Churchill was her campaign manager. In the primary, she faced incumbent Representative Emanuel Celler, the dean of the House of Representatives and chair of the Judiciary Committee, who was first elected in 1922. It was the first time Holtzman had run for public office. She believed that Celler was vulnerable as he had no district office, his residency was under question, and he largely went unmentioned in his district's political circles. After she filed to run against him, Celler said, "As far as I'm concerned, she doesn't exist." Holtzman criticized Celler's low voting attendance, which she said negated his seniority. Celler had the support of the Liberal Party of New York and the Democratic political machine in Brooklyn. This was the second time that he had faced opposition in a primary. Holtzman raised around $32,000 and borrowed $4,000 during the primary, though she was told she needed $100,000 to run her campaign. She defeated Celler and Robert O'Donnell in the primary. Celler attempted to have the primary voided and another one held, but Brooklyn Supreme Court Judge Dominic Rinaldi ruled against him and the Appellate Division of the New York Supreme Court ruled unanimously against him. The New York Court of Appeals ruled five to two against Celler. Although Celler was still on the general election ballot as the Liberal Party nominee, he announced on September 28 that he would end his campaign. Holtzman defeated Republican nominee Nicholas R. Macchio Jr. and Conservative nominee William Sampol in the election. Celler was the longest serving House member to lose reelection, and blamed his defeat on his own overconfidence. Time called Holtzman "Liz the Lion Killer". At the time, she was the youngest woman ever elected to the United States Congress, at age 31. (This was later outdone by Elise Stefanik, who was elected to Congress in 2014 at age 30, and who was in turn surpassed by Alexandria Ocasio Cortez, who was elected to Congress in 2018 at age 29.) In the 1974 election, Holtzman, who also had the Liberal nomination, defeated Republican and Conservative nominee Joseph L. Gentili. On June 15, 1976, she announced that she would run for reelection and defeated Republican and Conservative nominee Gladys Pemberton in the 1976 election. She defeated Republican and United Taxpayers nominee Larry Penner and Conservative nominee John H. Fox in the 1978 election. Holtzman left the House after four terms in order to run for the Senate. Edolphus Towns, who was later elected to Congress, campaigned with Holtzman during the 1972 primary.

2010 және 2020 жылдар

Холцман 2010 жылғы сайлауда Эндрю Куомодан кейін Нью-Йорк штатының бас прокуроры болып сайлануға және 2011 жылы Энтони Вайнер отставкаға кеткеннен кейін Нью-Йорк штатының 9-шы округінен Конгресске өкілдік ету үшін өткізілген қосымша сайлауға қатысуды ойластырды. Ол 2022 жылғы сайлауда Нью-Йорк штатының 10-шы округінен Демократиялық партияның тізімінен үміткер болды.

Қызмет мерзімі

Холцманның Өкілдер палатасындағы қызметі кезеңінде ол Әділет комитетінің мүшесі болды және Иммиграция, босқындар мен халықаралық құқық жөніндегі Әділет кіші комитетінің төрағасы қызметін атқарды. Ол Бюджет комитетіне енген Демократиялық партияның алғашқы әйел мүшесі болды. Ол Конгресс әйелдерінің құрылтайшы 15 мүшесінің бірі болды және Маргарет Хеклермен бірлесіп оған басшылық етті. 1977 жылы спикер Тип О’Нилл оны Халықаралық әйелдер жылына арналған Ұлттық комиссияға Өкілдер палатасынан барған екі мүшесінің бірі ретінде таңдады. 1973 жылдың 19 сәуірінде Холцман Никсонға қарсы Нью-Йорк штатының шығыс округіндегі АҚШ округтік сотына шағымданып, ол Конгрестің мақұлдамасынсыз «Меню» операциясын жүргізу арқылы заңды бұзғанын мәлімдеді. АҚШ Әуе күштерінің үш мүшесі оның ісіне қосылды, ал Берт Ньюборн оның адвокаты болды. Оның атынан әрекет еткен Америка азаматтық бостандықтар одағының мәлімдемесіне сәйкес, бұл президенттің соғыстағы әрекеттерінің заңдылығына Конгресс мүшесінің наразылық білдірген екінші жағдайы болды, себебі Авраам Линкольн Мексика-Америка соғысына күмән келтірген еді. 1973 жылдың 25 шілдесінде судья Оррин Гриммелл Джадд Холцманның пайдасына шешім шығарды және бомбалауды тоқтату туралы бұйрық берді, бірақ АҚШ-тың екінші апелляциялық округінің соты бұл шешімді күштен шығарды. Жоғарғы сот судьясы Тургуд Маршалл сот ісін тоқтатуды қолдады, бірақ судья Уильям О. Дуглас 4 тамызда тоқтату бұйрығын жойды, бұл бомбалауды тоқтатуды қайта жаңартуға әкелді. Үш сағаттан кейін Маршалл және басқа судьялар Дугластың шешімін оралымсыз ету үшін бомбалауды тоқтатуға бұйрық беріп, бастапқы шешімді күштен шығарды. Бас судья Уоррен Э. Бергер сотқа істі қарау үшін арнайы сессия шақырудан бас тартты. 1979 жылы АҚШ өкілі Джимми Уилсон, өткен жылы Бадди Личке қайта сайлануда шамалы есебімен жеңіліп қалғаннан кейін, Личті бастапқы және жалпы сайлауда жеңіске жету үшін жеткілікті дауыс сатып алғанын айыптады. Палата 241-ке қарсы 153 дауыспен Вильсонның наразылықтарын көтеруден бас тартты, бұл дауыс беру басым түрінде партиялық сипатта болды. Холцман Вильсонның наразылығын қолдаған төрт демократтың бірі болды. Холцман 1972 жылы Демократиялық партияның президенттік праймеризінде Джордж Макговернді қолдады және Демократиялық партияның Ұлттық конвенциясына делегат ретінде қатысты. Ол 1973 жылы Нью-Йорк қаласының мэрін сайлау кезінде демократиялық партияның үміткері Херман Бадильоны қолдады. Ол 1974 жылғы сайлау кезінде Рэмси Кларктың Нью-Йорк штатының сенаторлығына кандидаттығын қолдады. Ол 1978 жылғы губернаторлық сайлауда губернатор Хью Кэриді қолдады. 1980 жылы Демократиялық партияның Ұлттық конвенциясында вице-президенттікке кандидаттыққа екі делегат дауысын алды.

During Holtzman's tenure in the House of Representatives, she served on the Judiciary Committee and chaired the Judiciary Subcommittee on Immigration, Refugees, and International Law. She was the first female member of the Democratic Party to serve on the Budget Committee. She was one of the 15 founding members of the Congresswomen's Caucus and co chaired it with Margaret Heckler. In 1977, Speaker Tip O'Neill selected her to be one of the two members of the House of Representatives on the National Commission on the Observance of International Women's Year. On April 19, 1973, Holtzman filed suit against Nixon in the United States District Court for the Eastern District of New York, saying that he had violated the law by conducting Operation Menu without Congress's approval. Three members of the United States Air Force joined her lawsuit and Burt Neuborne worked as her lawyer. According to the American Civil Liberties Union, which represented her, it was the second time that a member of Congress had challenged the legality of a president's conduct in war since Abraham Lincoln questioned the Mexican–American War. Judge Orrin Grimmell Judd ruled in Holtzman's favor on July 25, 1973, and issued an order to end the bombings, but the United States Court of Appeals for the Second Circuit reversed the decision. Supreme Court Justice Thurgood Marshall upheld the court's stay of proceedings, but Justice William O. Douglas vacated the stay order on August 4, causing the bombing suspension to be returned. Three hours later, Marshall and the other justices halted the original ruling, ordering the suspension of bombings to circumvent Douglas's decision. Chief Justice Warren E. Burger declined to call a special term for the court to hear the case. In 1979, U. S. Representative Jimmy Wilson, who had narrowly lost reelection the previous year to Buddy Leach, accused Leach of purchasing enough votes to win both the primary and general elections. The House voted 241 to 153 not to advance Wilson's objections on a mostly party line vote. Holtzman was one of only four Democrats to vote in support of Wilson's challenge. Holtzman supported George McGovern in the 1972 Democratic presidential primaries and was a delegate to the Democratic National Convention. She endorsed Herman Badillo for the Democratic nomination during the 1973 New York City mayoral election. She endorsed Ramsey Clark's New York senatorial campaign during the 1974 election. She supported Governor Hugh Carey in the 1978 gubernatorial election. She received two delegate votes for the vice presidential nomination at the 1980 Democratic National Convention.

Уотергейт

Ол 1973 жылы Никсонға қарсы импичмент процесін бастауды қолдаған Сот комитетінің алғашқы мүшелерінің бірі болды. Комитет, Холцманның қарсы дауысымен бірге, Никсонның аудиожазбаларын тапсыру мерзімін ұзартуды мақұлдады. Ол, Джон Конирс Никсонды Конгрестің беделін түсіруде айыптаған кезде, 32-5 есебімен дауыс берді, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Холцман импичмент айыптамаларының IV-бабын жазды, онда Никсон соғыс уәкілеттіктері туралы ережені бұзғаны үшін айыпталып, Коньерс оны ұсынды. Бұл бап 26-12 есебімен қабылданбады, ал Холцман кейін: «Мен оны өкінемін, себебі адамдардың өмірін біржақты және құпия түрде, зор билікпен алу құқығы және осы биліктің бұрмалануы, президенттің жасаған басқа қылмыстарымен салыстырғанда кемсіз емес деп ойлаймын» деді. Холцман Джеральд Фордтың вице-президенттікке бекітілуіне Сот комитетінде де, соңғы дауыс беру кезінде де қарсы дауыс берді. Ол Фордтан Никсонмен оны кешіру туралы келісім жасасқан-жасамағанын сұрады. Сондай-ақ, кешірім және аудиожазбалар Никсонға тиесілі деген келісім, олардың арасындағы әңгімелерді жария етуге жол бермеу үшін жасалды ма деп сұрады. Холцман, Коньерс және Генри С. Рюсс Чарльз Раффтан Фордты вице-президенттік бекіту тыңдауында жалған куәлік бергені үшін тергеуді сұрады. Ол сондай-ақ Бас прокурор Эдвард Х. Левиден жалған куәлік беру туралы шағымдарды тергеуді сұрады және ол тергеуден бас тартқаннан кейін оны жасыруға қатысты айыптаулар жасады. Ол Сот комитетінде кешірімді тергеуді бастау туралы ұсыныс жасады, бірақ ол төрт дауысқа үш дауыспен сәтсіз аяқталды.

1980 жылғы сайлау

Холцманның 1976 жылы Нью-Йорктегі АҚШ Сенатына сайлауға түсуі мүмкін деген болжам жасалды. 1979 жылдың 5 мамырында ол сенаторлық науқанға «сайлаушыларды сынап жатқанын» айтты. 1980 жылдың 8 қаңтарында ол сенаторлыққа кандидат екенін жариялады, бұл 1980 жылғы сайлауға ресми түрде кандидат болған алғашқы демократ еді. Линда Дэвидофф оның науқан жетекшісі болды. Ол Либералдық партияның ұсынуын алуға тырысты, бірақ партия қолдауды қолданыстағы сенатор Джейкоб Джавитске берді. Ол Демократиялық партияның ішкі сайлауында жеңіске жетіп, Нью-Йорктегі ірі партияның АҚШ Сенатына кандидаттығын алған алғашқы әйел атанды. Ол республикашыл, консерватор және «Өмір құқығы» партиясынан ұсынылған Ал Д’Аматодан шамалы есе жеңіліп, либералдық бағдарламамен сайлауға түскен Джавитстен оқ бойы алға шықты. Д’Аматоның жеңісі Джавитстің дауыстарды Холцман мен өзінің арасында бөлуіне байланысты болды. Ол науқан кезінде 1 869 183 доллар жинап, 2 003 548 доллар жұмсады. Ол сайлау қорытындысын мойындамады. 1986 жылғы Сенат сайлауына Холцманның қатысуы мүмкін деген болжам айтылды, бірақ ол Д’Аматоның қаржы жинау қабілетіне тең келе алмайтынын айтып, бас тартты. Ол Д’Аматоға қарсы АҚШ Сенатының Этика жөніндегі арнайы комитетіне шағым түсірді, оның заңсыз түрде өзінің тікелей хат жіберу құқығын пайдаланып, 461 000 долларлық құнды хатты үш миллион Нью-Йорк тұрғынына жібергенін айыптады. 1991 жылы оны айыптау үшін жеткілікті дәлелдер жоқ екенін мәлімдеді, бірақ комитет шағымын қарастырмады. Демократиялық партияның штаттық съезінде Холцман бірінші кезеңде делегаттардың 28% дауысын алды, бірақ екінші кезеңде қолдауы 2%-ға, үшінші кезеңде 1%-ға төмендеді. Джеральдин Ферраро қолдауға ие болды. Холцман Феррароға қарсы жағымсыз жарнама жасауға баса назар аударды, бұл «сайлаушыларға арадағы айырмашылықтарды көрсетудің заңды және дұрыс жолы» екенін айтты, себебі Ферраро сол кезде дебаттарға қатысудан бас тартқан еді. Губернатор Марио Куомо және бас редактор Летти Коттин Погребин оның жарнамаларын сынады. Холцман Феррародан мафиямен байланысы бар деген күдік туған Star Distributors Inc. атты фотокомпаниядан алған 340 000 долларлық жалдамалы төлемді балаларға қарсы зорлық-зомбылықтан зардап шеккендерге беруді талап етті. Погребин мен Белла Абзуг сияқты бірнеше феминистер Холцманды Феррароға жасаған шабуылдары үшін сынады, бірақ Бетти Фридан Холцманды қолдады. Ол Демократиялық партияның ішкі сайлауында төрт үміткердің соңғы орнында қалды, 3 037 868 доллар жинап, 2 929 109 доллар жұмсағаннан кейін Феррароның жеңілісіне себепкер болды деп айыпталды. Ферраро Холцманның жағымсыз науқаны Демократиялық партияның үміткері Роберт Абрамстың жалпы сайлаудағы мүмкіндіктерін әлсіреткенін және Д’Аматоның қайта сайлануына мүмкіндік бергенін айтты.

It was speculated that Holtzman might run in the 1976 United States Senate election in New York. She said that she was "testing the voters" for a senatorial campaign on May 5, 1979. On January 8, 1980, she announced her senatorial candidacy, being the first Democrat to formally announce, for the 1980 election. Linda Davidoff was her campaign manager. She attempted to gain the Liberal nomination, but the party selected incumbent Senator Jacob Javits. She won the Democratic primary, making her the first woman to win a major party U. S. Senate nomination in New York. Holtzman narrowly lost to Republican, Conservative, and Right to Life nominee Al D'Amato, while coming far ahead of Javits, who was running on the Liberal line. D'Amato's victory was attributed to Javits splitting the vote between him and Holtzman. She raised $1,869,183 and spent $2,003,548 during the campaign. She did not concede the election. It was speculated that Holtzman might run in the 1986 Senate election, but she declined, saying that she would not be able to match D'Amato's fundraising. She filed a complaint against D'Amato to the United States Senate Select Committee on Ethics, accusing him of illegally using his franking privilege, worth $461,000, to send a letter to three million New Yorkers stating that there was not enough evidence to charge him in 1991, but the committee dismissed the complaint. At the state Democratic convention, Holtzman received 28% of the delegate vote on the first ballot, but her support declined to 2% on the second ballot and 1% on the third ballot. Geraldine Ferraro won the endorsement. Holtzman focused on negative advertising against Ferraro, saying that it was "a legitimate and valid way of showing the voters the differences", as Ferraro was declining to attend debates at the time. Governor Mario Cuomo and Ms. founding editor Letty Cottin Pogrebin criticized her for the ads. Holtzman also demanded that Ferraro donate $340,000 to child sex abuse victims, the amount of rent she had received from Star Distributors Inc., a photographing company that was alleged to be affiliated with the mafia. Multiple feminists criticized Holtzman for her attacks on Ferraro, including Pogrebin and Bella Abzug, though Betty Friedan endorsed Holtzman. She placed last of the four candidates in the Democratic primary, after having raised $3,037,868 and spent $2,929,109, and was accused of costing Ferraro the primary. Ferraro said that Holtzman's negative campaigning hurt Democratic nominee Robert Abrams in the general election and allowed D'Amato to win reelection.

Жергілікті саясат

Кингс округінің округтік прокуроры Юджин Голд 1981 жылғы сайлау кезінде зейнетке шықты. Холцман демократиялық партияның ішкі сайлауында мэр Эд Кох пен Бруклиннің демократиялық саяси машинасының қолдауымен Норман Розенге қарсы күресті. Науқан барысында Розен радиода жарнама жасап, «Лиз Холцман, ол жақсы қыз; мүмкін мен оны қызым ретінде көргім келер, бірақ округтік прокурор ретінде емес» деді. Ол қара нәсілді сайлаушылардың күшті қолдауының арқасында жеңіске жетті. Оның сайлануы оны Нью-Йорк қаласындағы алғашқы әйел округтік прокурор, ал Нью-Йорк штатында екіншісі етті. Холцман саяси мансабында Бруклин демократиялық партиясының төрағасы және оның саяси машинасы Мид Эспозитоның қарсыласы болды және округтік прокурор кеңсесіне оның ықпалын азайтты. Оның қызметке кіргенге дейін қара нәсілді адамдар адам өлтіру бюросына жұмысқа қабылданбаған. 1985 жылы полиция кәсібуағымы оның кеңсесіне пикет ұйымдастырып, оны «полицейлерді қуғынға салушы» деп атады және полицияның қатыгездігін тергеу үшін арнайы бөлім құрғаннан кейін қылмысқа қатысты жұмсақтық танытқаны үшін сынады. 1993 жылғы ішкі сайлауда оған Феррароның қолдауына ие болған Алан Хевеси және Кохтың қолдауына ие болған Герман Бадильо сын салды. «Флит» қаржы тобы Холцманның 1992 жылғы сенаторлық науқанына 455 000 доллар қарыз берді. Лиз Холцманды қайта сайлау комитетінің бас қаржы жинаушысы Шейла Левин Нью-Йорк қалалық тергеу департаменті және Нью-Йорк округінің округтік прокуроры банк өтінішіне жалған ақпарат бергені үшін тергелді. NYCDOI есебінде Холцман «өте бейхабар» болды деп көрсетілді және Левин Флит басшыларынан 3000 доллар сайлау қаржысы алғанын мәлімдеді. Холцман ішкі сайлауда екінші орынды алды және қосымша сайлауда Хевесиге жеңілді. Адам Клейтон Пауэлл IV Холцманның бас контролер лауазымында қызмет еткен кезінде оның көмекшісі болып жұмыс істеді.

Теңдік

Холцман тең құқықтарды қамтамасыз етуге бағытталған түзетуді қолдады және оның мерзімін ұзарту туралы заңға басты демеуші болды. Ол 1972 жылғы сайлауда Селлерді заңға қарсы шыққаны және Сот комитеті арқылы қабылдауына кедергі келтіргені үшін сынады. Холцман банктік жүйе мен газеттерді еврейлер бақылайды деген мәлімдеме жасағаннан кейін, Біріккен штабтар төрағасы Джордж Скрачли Браунды лауазымынан алуға шақырды. 1992 жылы Нью-Йорк қаласында өткен Сент-Патрик күні шеруінен Ирландиялық лесбиянкалар мен гейлер ұйымы шығарылды. Холцман және басқа да сайланған шенеуніктер шеруді бойкоттап, оның орнына ILGO-мен бірге жеке шеруге қатысты.

Сыртқы саясат

Ол "нақты салдары 123 күн бойы тек президент бастаған әскери операцияларды мақұлдау болар еді" деп, Соғыс өкілеттіктері туралы қаулыға қарсы дауыс берді. Ол ядролық қаруды тоқтату науқаны мен ядролық қару сынақтарын тоқтатуды қолдады. 1977 жылдың 20 желтоқсанында Мысыр мен Израильге сапар шегіп, президент Анвар Садат пен премьер-министр Менахем Бегинмен кездесті. Ол президент Джимми Картердің Мысырға, Израильге және Сауд Арабиясына истребитель ұшақтарын сату туралы ұсынысын сынады. Ол Картердің Сайланбалы әскери қызмет жүйесіне тіркелу талабын қайта енгізу шешіміне қарсы шықты. Ол Картерден Билли Картердің Ливиямен байланыстарын тергеу үшін арнайы прокурор тағайындауды талап етті.

Денсаулық сақтау

1992 жылғы сайлау кезінде Холцман жалғыз төлеушілі медициналық сақтандыру жүйесін құруды ұсынды.

Иммиграция

Ол 1974 жылғы сәуірде Иммиграция және натурализация қызметін АҚШ-та шамамен 50 нацистік соғыс қылмыскеріне рұқсат бергені үшін сынады. 1977 жылы ол және тағы 42 өкіл нацистік соғыс қылмыстарына қатысқан барлық шетелдіктерді депортациялау туралы заң жобасын ұсынды. Холцман мен Конгресс мүшелерінің өтініші бойынша Иммиграция және натурализация қызметі Усташе соғыс қылмыскері Андрия Артукович ісін қайта қарады. Ол Австрия президенті Курт Вальдхаймның нацистермен байланысы болғандықтан АҚШ-қа кіруіне тыйым салуды сұрады. 1975 жылы Холцман, Джошуа Эйлберг, Крис Додд, Хамильтон Фиш IV және Эдвард Мевинский Мәскеу мен Ленинградқа барып, Кеңес Одағының еврейлерге қатысты саясатын зерттеді. 1974 жылы ол 39 Конгресс мүшесінің бірі болып, Никсоннан 4500 сириялық еврейге көмектесуді сұраған хатқа қол қойды. Андрей Громыконың Біріккен Ұлттар Ұйымының штаб-пәтерінде сөйлеген сөзі кезінде Холцман және тағы 84 адам Кеңес Одағының еврейлердің эмиграция квотасын қысқартуына қарсылық білдірді. Холцман соғыс қылмыстарына қатысы бар-жоғын анықтау үшін Нгуен Као Ки және Нгуен Нгок Лоанды қоса алғанда, Оңтүстік Вьетнам азаматтарының тізімін Иммиграция және натурализация қызметіне жіберді. Нгуен Нгок Лоан Вьетнамда Нгуен Вэн Лемді өлімге кесуі үшін сотталу үшін депортациялануға тиіс болды, бірақ Картер оның депортациясын тоқтатты. 1975 жылы Холцман Роберт Лиге азаматтығын қайтару туралы заңға қарсы дауыс берді және Вьетнам соғысына қарсы наразылық білдіріп, азаматтығынан бас тартқандар мен наразыларға да азаматтық құқықтарын қайтаруды ұсынатын түзетуді енгізуге тырысты. Ол Иммиграция және натурализация қызметінен Сун Мён Мунды тергеп, оның заңсыз иммигранттардың кіруіне көмектескені немесе өзінің қылмыстық өтілі туралы хабарламағандығы үшін депортациялануы мүмкін емеуін сұрады. Ол сенатор Тед Кеннедимен бірге Босқындар туралы заңды жазды. Ол Америка Тұтынушылар Федерациясынан 100% рейтинг алды.