Кіріспе

"Жердің қатқыры" (полякша: "Pleśń świata") – поляк жазушысы Болеслав Прустың ең қысқа микро әңгімелерінің бірі. Әңгіме 1884 жылдың 1 қаңтарында "Варшава курьері" (Kurier Warszawski) газетінің жаңа жылдық санында жарияланды. Бұл оқиға автордың өмірінде Польшаның саяси ахуалынан (тоғыз он жыл бұрын Польша-Литва одағының бөлінісі аяқталғаннан кейін Польша тәуелсіз мемлекет ретінде жойылған) және 1883 жылы Прус бір жылға жетпеген уақыт басқарған "Nowiny" (News) атты Варшава күнделікті газетінің сәтсіздігіне байланысты туған пессимизм кезеңіне сәйкес келеді.

Тақырып

Бұл оқиға Пулавыдағы ескі Чарториски иелігінің аумағында Сибилла ғибадатханасына жақын жерде өрбиді. Храмды 18-шы ғасырдың соңында ханшайым Изабела Чарториска музей және Польша-Литва одағының патриоттық ескерткіші ретінде салған. Ғибадатхананың қасында қап-қараға тоңған тас бар, ол белгілі бір сәтте керемет түрде жер шарына айналады. Бір жарым беттік шағын әңгімесінде Прус адам қоғамын жер бетін бағындыруға таласқан көбелектердің колонияларымен теңестіреді. Осылайша ол адамзат қоғамдары арасындағы тіршілік күресіне метафора ұсынады. Бұл тақырып Прустың соңғы маңызды – және жалғыз тарихи – романы «Фараон» (1895) және одан бұрынғы маңызды романы «Шеткі пост» (1886) романдарымен үйлеседі. Соңғысында поляк шаруасы Слимак («Құбыжық») өзінің шаруашылығын сақтап қалу үшін көршілес жерді сатып алып жатқан неміс қоныс аударушыларының ықпалына қарсы күреседі, олар үкіметтің этникалық поляк жерлеріне кеңейту саясатымен ынталандырылған. Прус «Жердің қабығы» әңгімесінде және «Фараон» романына жазған кіріспесінде қоғамды организм ретінде бейнелеу метафорасын Герберт Спенсердің социологиялық еңбектерінен алған, ол «тіршілікке ең лайықтылардың ие болуы» деген ұғымды ойлап тапқан және Прустың ой-өрісіне ең зор әсер еткен. Әңгіменің орны патриоттық мәнге ие, себебі Изабела мен Адам Казимеж Чарторискилер 18-шы ғасырда өз иеліктерін Польша тарихы мен мәдениетінің жетекші жеке орталығына айналдырған. Олар Сибилла ғибадатханасын Польша-Литва одағының музейі және ескерткіші ретінде арнады, ол олардың өмір бойында көршілес Ресей, Пруссия және Австрия империяларымен саяси жағдайдан шығарылған.

Нысандар

1869 жылы 22 жасар Болеслав Прус ескі Чарториски мүлігінде құрылған Ауыл шаруашылығы және орман шаруашылығы институтында қысқа ғана оқыған. Осыған дейін ол балалық шағының бірнеше жылын Пулавы қаласында өткізген. "Жердің қалыбы" – Болеслав Прустың 19 ғасыр француз прозалық поэзиясынан шабыттанған бірнеше шағын әңгімелерінің бірі.