Кіріспе
Prumnopitys ferruginea, көбінесе миро деп аталатын қылқан жапырақты ағаштардың бір түрі, Жаңа Зеландияға тән мәңгі жасыл қылқан жапырақты ағаш. Prumnopitys туысы ерекшеленбегенге дейін, ол Podocarpus ferrugineus ретінде Podocarpus туысына жатқызылған. Биіктігі 25 метрге дейін, діңінің диаметрі 1,3 метрге дейін жетеді. Жапырақтары сызықты немесе орақ тәрізді, ұзындығы 15–25 мм, ені 2–3 мм, төмен қарай иілген жиектері бар. Өсімдіктер екі жынысты, олардағы тозаң конустары жалғыз, ал аналық өсімдіктердің конустары иілген, қабыршақты сабақтан төңкеріледі. Тұқымдық конустар өте өзгерген, 2–3 см ұзындықтағы орталық сабаққа дейін қысқартылған, онда 1–3 қабықша болады, әр қабықша пісіп жидек тәрізді, сопақ, шамамен 20 мм ұзындығында және 10–15 мм енінде, қызылдан күлгін-қызылға дейін, бір тұқымды жабатын жұмсақ, жеуге жарамды қабықшасы бар. Тұқымдарды Жаңа Зеландия нақтыкөгершіні таратуға көмектеседі, ол көзге түсетін "жидектерді" жеп, тұқымдарын нәжісімен шығарады. Ол екі негізгі аралдың жазық жерлерінде де, төбелерде де, сондай-ақ Стюарт аралы / Ракиурада (47° S) өседі. Бұл ағаш кем дегенде 600 жыл өмір сүруі мүмкін.
Prumnopitys ferruginea, commonly called miro, is an evergreen coniferous tree which is endemic to New Zealand. Before the genus Prumnopitys was distinguished, it was treated in the related genus Podocarpus as Podocarpus ferrugineus. It grows up to 25 m high, with a trunk up to 1.3 m diameter. The leaves are linear to sickle shaped, 15–25 mm long and 2–3 mm broad, with downcurved margins. The plants are dioecious with pollen cones being solitary while those of female plants hang from a curved, scaly stalk. The seed cones are highly modified, reduced to a central stem 2–3 cm long bearing 1 3 scales, each scale maturing berry like, oval, about 20 mm long and 10–15 mm broad, red to purple red with a soft edible pulp covering the single seed. The seeds are dispersed by the New Zealand pigeon, which eats the very conspicuous 'berries' and passes the seeds in its droppings. It is found growing on both lowland terrain and on hill slopes throughout the two main islands as well as on Stewart Island/Rakiura (47° S). The Tree can live for at least 600 years.
Миро мен матаины ажырату
Миро анатомиясының төрт ерекшелігі бойынша туысқан және (бастапқыда) өте ұқсас матайдан (Prumnopitys taxifolia) ажыратылады: оның конустары, қабығы, тұқымдары және жапырақтары. Миро ағаштарының жапырақтары ұзын, кең және астыңғы жағы жасыл, ал матай жапырақтары ақ түсті. Сонымен қатар, миро жапырақтары көбінесе ұшына қарай тар, ал матай жапырақтары дөңгелек, кейде ұшында кішкентай нүкте болады. Жұқа, жазық, қауырсын тәрізді жапырақтар. Миро ағаштарының конустары қызыл түстің кейбір нұсқаларында болады, ал матайдың конустары көк-қара. Миро конустары салыстырмалы түрде ұзын, овал пішіндес және қызыл түсті. Матай сияқты, ересек миро ағаштарының қабығы ерекше "шеге пішінді үлгі" қалдырып қабысқандай болады, бірақ матайдан айырмашылығы, бұл үлгі соншалықты айқын немесе жарқын емес (матайда қабық жақында түскен жерлерде әдетте көзге түсетін қызыл түс болады, ол уақыт өте келе қоңыр түске айналады). Бұл жапырақтардың толық ыдырауына 3 жылға дейін уақыт қажет.