Менің туысқан қызым Рэйчел (Менің туысқан қызым Рэйчел)
My Cousin Rachel (1952 film)
«Менің туысқан қызым Рэйчел» (1952) – Генри Костердің режиссерлік жұмысы, Оливия де Хэвилленд пен Ричард Бёртон жұлдыздығы романтикалық детектив. Дафна дю Морье романы негізінде түсірілген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1952 жылы Генри Костердің түсірген фильмі
1952 film by Henry Koster
«Менің Рэйчел туысым» – 1952 жылы түсірілген американдық романтикалық детектив. Фильмді Генри Костер режиссерлік еткен. Фильм 1951 жылы Дафне дю Мориердің осы атпен жазылған романы негізінде түсірілген. «Twentieth Century Fox» романына түсіру құқығын алды, ал Бёртон АҚШ-тағы фильмде алғаш рет ойнауға келісті. Дафне дю Мориер мен бастапқы режиссер Джордж Кукор адаптациядан наразы болғандықтан, өндіріс қиындыққа тап болды, нәтижесінде Кукор жобадан бас тартты. «Менің Рэйчел туысым» алғашқы көрсетілімінде жағымды пікірлер алды, соның ішінде Бёртонның актерлік шеберлігіне жоғары баға берілді. Фильм төрт «Оскар» сыйлығына ұсынылып, Бёртон «Жылдың жаңа жұлдызы» номинациясында «Алтын глобус» жүлдесін жеңіп алды. 2017 жылы Рейчел Вайс пен Сэм Клэфлиннің басты рөлдерде ойнаған «Менің Рэйчел туысым» фильмі қайта түсірілді.
My Cousin Rachel is a 1952 American romantic mystery film directed by Henry Koster and starring Olivia de Havilland, Richard Burton, Audrey Dalton, Ronald Squire, George Dolenz and John Sutton. The film is based on the 1951 novel of the same name by Daphne du Maurier. Twentieth Century Fox obtained the rights to film the novel, with Burton's agreeing to star in a U. S. film for the first time. Production was troubled when du Maurier and original director George Cukor were dissatisfied with the adaptation, causing Cukor to leave the project. My Cousin Rachel received some positive reviews upon its initial release, including for Burton's performance. It was nominated for four Academy Awards, and Burton won a Golden Globe for New Star of the Year. The story was remade My Cousin Rachel in 2017 starring Rachel Weisz and Sam Claflin.
Сюжет
Корнуолл жағалауында Филипп Эшли есейген бай ағасы Амброздың үлкен қожалығында өседі. Корнуоллдағы ауа райы Амброздың денсаулығына қауіп төндірген кезде, ол жылы климат үшін иемденуді тастап, Флоренцияға жол тартады және Филипті өзінің құдасы Ник Кендаллмен қалдырады. Флоренцияда Амбрози өзінің туысы Рахильге үйленуге шешім қабылдайды. Алайда, Корнуоллға қайтып оралғанда, Филип Амброзиден Рахельдің және оны емдейтін дәрігерлердің оған қалай қарағанын шағымданып, алаңдататын хаттар алады. Кендалл мырза Амброздың ақыл-ойы дұрыс емес деп санайды, бұл оның қайтыс болған әкесі миында ісік бар деген ықтималдықты арттырады. Филип Флоренцияға сапар шеккенде, Гвидо Рейналди есімді адаммен кездеседі, ол Амброздың ми ісігінен қайтыс болғанын, дәлел ретінде өлім куәлігін және оның 25 жасқа толғанда Корнуолл қожалығын өзіне қалдырғанын айтады. Филипп келгенге дейін бір күн бұрын Флоренциядан кеткен Рейчелге мұралық ештеңе тимеді және ол мүлкіне ешқандай дәрежеде иелік етпеді. Филип Рахиланы өлтірген деп күдіктеніп, кек алуға ант береді. Бірнеше айдан кейін, Корнуоллға оралғаннан кейін, Филиппке мистер Кендалл Рейчелдің Корнуоллға сапармен келгенін айтады. Ол қызды үйіне шақырады және оның өзі ойлағаннан өзгеше екенін біледі - ол әдемі, әйелге ұқсайды және мейірімді. Демалыс күндері ол кетуге ниеттенгенде, ол оған Амброзидің хаттарын көрсетеді және оны заңсыздық жасады деп айыптауды жоспарлағанын мойындайды; бірақ енді оны күмәндамай, оған деген сенімін көрсету үшін хаттарды отқа лақтырады. Кейіннен ол өзінің орындаушысы Кендалл мырзаға Рейчелге жылына 5000 фунт стерлингтің ерекше жомарт жәрдемақысын беруді тапсырады, бұл ақшаны қалай болғанда да оған беру керектігін білдіреді. Рахила ризашылықпен және жылылықпен жауап береді және уәдеге қарамастан, ұзақ уақыт бойы қоныста қалады. Алайда Кендалл мырза Филипке Рейчелдің есепшоттарын асырып кеткенін және Флоренцияда ол "бос" өмір сүруімен танымал екенін айтса, Филип Никтің ескертулерін қабылдамайды және оның орнына бүкіл мүлкін Рейчелге 25 жасқа толған күні береді. Сол күні ол қыздан романтикалық уәде беруін сұрайды, ол оны береді және олар қызу өбеді. Алайда келесі күні Філіп достарына Рахиламен некелесуге ниетті екенін айтқанда, Рахила мұны ақылсыздық деп есептейді. Кейінірек Рахила Филипке өзінің уәдесі некеге тұруға жатпайтынын, оған ешқашан үйленбейтынын және оған өткен түнде берген байлығы үшін ғана сүйіспеншілік танытқанын айтады. Филиптің сезімдері құлдырап, қызуы көтеріліп, қиналып қалады, бірақ Рахила оны емдеп, сауықтырады. Қызуынан Филипп Рейчелмен үйлену тойын елестетеді, үш аптадан кейін оянып, олар үйленгеніне сенімді болады және қызметшілерден Флоренцияға қайтуға ниетті екенін естіп таңғалады. Ол кетер алдында Филипп Рахельдің оны уландырып, Амброзды өлтіргеніне сенімді болады. Рахилаға қатты ашуланған ол, оған үйінің шетіндегі жөндеуге қажетті көпір туралы ескерту жасамайды. Оның орнына Филипп және оның досы Луиза Рейчелдің бөлмесін Рейнельдидің хатына іздестіреді, бұл Рейчелді кінәлайды деп санайды. Керісінше, хатты тауып, оқығаннан кейін, олар Рейнльдидің тек Рахельдің Филиппен махаббатын талқылап, Флоренцияға барған кезде оны өзімен бірге алып кетуін ұсынғанын біледі. Осы арада Филипп Рейчелдің жөндеуден өтпеген көпірден өтіп бара жатып, өлім жазасына ұшырағанын біледі. Соңғы сөздерімен ол Філіптен неге оны қауіптен ескертпегенін сұрайды. Содан кейін ол қайтыс болады. Осылайша Філіп өзінің кінәсіз Рахиланың өліміне кінәлі екеніне өмір бойы күмәнданады.
On the coast of Cornwall, the boy Philip Ashley is raised by his older and wealthy cousin Ambrose on a large estate. When the weather in Cornwall threatens Ambrose's health, he leaves the estate for a warmer climate, making his way to Florence and leaving Philip behind with his godfather Nick Kendall. In Florence, Ambrose decides to marry his cousin Rachel. However, back in Cornwall, Philip receives disturbing letters from Ambrose, complaining of Rachel's treatment as well as that of the physicians taking care of him. Mr. Kendall believes Ambrose unsound of mind, raising the possibility that he has inherited his deceased father's brain tumour. When Philip travels to Florence, he meets a man named Guido Rainaldi, who tells him Ambrose has died of a brain tumour, producing a death certificate as proof, and that his will left the Cornwall estate to him upon his 25th birthday. Rachel, who left Florence the day before Philip arrived, has inherited nothing and has made no claim on the estate. Unconvinced, Philip suspects Rachel of murder and vows revenge. Months later, after returning to Cornwall, Philip is informed by Mr. Kendall that Rachel has arrived in Cornwall for a visit. He invites her to the house and discovers she is different from what he imagined – she is beautiful, ladylike, and kind. At the end of the weekend, when she intends to leave, he shows her Ambrose's letters and admits he planned to accuse her of wrongdoing; but since he no longer suspects her, he throws the letters in the fireplace to demonstrate his faith in her. He later instructs his executor, Mr. Kendall, to award Rachel an extraordinarily generous allowance of £5,000 per annum, suggesting the money is hers anyway. Rachel responds with gratitude and warmth and stays at the estate for an extended period, despite gossip. Yet when Mr. Kendall tells Philip that Rachel has overdrawn her accounts, and that in Florence she was notorious for "loose" living, Philip rejects Nick's warnings and instead turns over the entire estate to Rachel on his 25th birthday. When the day arrives, he solicits from her a vague romantic promise, which she gives, and they passionately kiss. However, the next day when Philip announces to his friends that he and Rachel are engaged to be wed, Rachel dismisses the announcement as lunacy. Rachel later tells Philip that her promise did not mean marriage, that she will never marry him, and she only showed him love the previous night because of the wealth he gave her. Emotionally devastated, Philip succumbs to bouts of fever and delirium, but Rachel nurses him back to health. In his fever, Philip imagines a wedding with Rachel, and wakes up three weeks later convinced they are married, and surprised to hear from the servants that she intends to move back to Florence. Before she leaves, Philip becomes convinced that Rachel is attempting to poison him and that she indeed murdered Ambrose. So great is his anger toward Rachel that he neglects to warn her about a foot bridge in need of repair at the edge of the estate. Instead, Philip and his friend Louise secretly rummage through Rachel's room for a letter from Rainaldi, assuming it will incriminate Rachel. Instead, upon discovering and reading the letter, they find out that Rainaldi merely discussed Rachel's affections for Philip and suggests she take Philip with her when visiting Florence. In the meantime, Philip finds Rachel has indeed suffered a fatal accident while crossing the unrepaired foot bridge. With her last words, she asks Philip why he did not warn her of the danger. She then dies, leaving Philip to wonder for the rest of his life about his own implicit guilt as to the death of the innocent Rachel.
Өндіріс
Дафна дю Моридің агенті бастапқыда «Жақын туысым Рейчел» романының экранизациясын 100 000 долларға, сондай-ақ халықаралық прокаттан түскен табыстың 5% үлесіне сатуға тырысты. Алайда, бұл ұсынысты барлық ірі студиялар қабылдамады, нәтижесінде 1951 жылдың қыркүйегінде Twentieth Century Fox студиясы осы құқықтарды 80 000 долларға сатып алды. «Фокс» сонымен қатар Джордж Кукорды режиссер етіп тағайындады. Бірақ, дю Мориер мен Кукор сценарийдің жобасын қарап, оның романға адал емес екенін анықтады, ал дю Мориер оны «мүлдем нашар» деп бағалады. Кукор комедиялық элементтерді де мақұлдамады, сценарийге қалаған өзгерістерін енгізе алмағандықтан, жұмыстан кетіп, «Фокс» студиясының баспасөз хабарламасында оның кеткені «шығармашылық дауларға» байланысты екені түсіндірілді. Кейін Генри Костер Кукордың орнына келді, ал Ричард Бертон Кукордың жұмыстан босатылғаны ма, әлде өз еркімен кеткені ма, ешқашан білмеді. Бертонның сөзіне сүйенсек, Кукор Рейчел рөліне Грета Гарбо немесе Вивьен Лиді қарастырған. Ақырында бұл рөл де Гавиландқа бұйырды, ол «Мұрагер» (1949) фильмінен кейін алғашқы рөлін ойнады. «Жақын туысым Рейчел» Ричард Бертонның АҚШ-та түсірілген фильмдегі тұңғыш қатысуы болды. Романға немесе сценарийге қызығушылық танытпаса да, Бертон Кукорға деген құрметінің арқасында рөлді қабылдады және түсірілімдерге Нью-Йорк қаласына сапар шекті. Сюжет бойынша оқиға болатын Корнуолл аймағында фондық кадрлар түсірілді.
Daphne du Maurier's agent initially attempted to sell an adaptation of My Cousin Rachel for $100,000, as well as 5% of the international box office. This offer was rejected by every major studio, with Twentieth Century Fox instead obtaining the rights in September 1951 for $80,000. Fox also secured George Cukor as director. However, du Maurier and Cukor reviewed a screenplay draft and found it unfaithful to the novel, with du Maurier declaring it "Quite desperate." Cukor also disapproved of the comedic additions, and without achieving his desired revisions to the screenplay, opted to quit, with Fox's press release explaining his departure as being due to "artistic differences." Henry Koster later took over Cukor's role, with Burton's never learning whether Cukor was fired or had quit. According to Burton, Cukor planned for either Greta Garbo or Vivien Leigh to star as Rachel. The part ultimately went to de Havilland, marking her first film role since The Heiress (1949). My Cousin Rachel also marked Richard Burton's first time starring in a U. S. film. Although uninterested in the novel or screenplay, Burton accepted the role due to his respect for Cukor, and he traveled to New York City for production. Background shots were filmed in Cornwall, where the story is set.