«Үздік адам» (1964) фильмі – Фрэнклин Шэффнердің саяси драмасы. Президенттікке үміткерлер арасындағы тартыс, саяси маневрлер мен Генри Фонда, Клифф Робертсонның рөлдері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1964 жылы АҚШ-та түсірілген саяси драмалық фильм
1964 U. S. political drama film
"The Best Man" – Франклин Дж. Шаффнер режиссерлік еткен, Гор Видальдің 1960 жылғы осы аттас пьесасы негізінде жазылған сценарий бойынша түсірілген американдық саяси драмалық фильм. Генри Фонда, Клифф Робертсон және Ли Трейси бас рөлдерде ойнаған бұл фильм президенттікке кандидатты ұсынудың қырсықты саяси амалдары мен күресiн көрсетедi. Эди Адамс, Маргарет Лейтон, Энн Сотерн, Шелли Берман, Джин Реймонд және Кевин Маккарти сомдаған актерлер де фильмге ерекше қызмет етті. Ли Трейси осы рөлі үшін "Оскар" сыйлығының "Ең үздік қосалқы актер" номинациясына ие болды және бұл оның соңғы фильмі болды.
The Best Man is a 1964 American political drama film directed by Franklin J. Schaffner with a screenplay by Gore Vidal based on his 1960 play of the same title. Starring Henry Fonda, Cliff Robertson and Lee Tracy, the film details the seamy political maneuverings behind the nomination of a presidential candidate. The supporting cast features Edie Adams, Margaret Leighton, Ann Sothern, Shelley Berman, Gene Raymond and Kevin McCarthy. Lee Tracy was nominated for an Academy Award for Best Supporting Actor for his performance and it was his final film.
Сюжет
1964 жылдың мамыр айында бұрынғы мемлекеттік хатшы Уильям Расселл мен сенатор Джо Кантуэлл аты аталмаған саяси партиясының президенттікке басты үміткерлер болып табылады. Екеуінің де қатерлі кемшіліктері бар. Расселл – принциптері берік интеллектуал, бірақ оның жеке өміріндегі нашарлықтары мен әйелі Элисқа көңіл бөлмеуі оны мүжілтіп жіберді. Оның бұрынғы нервтік ауруы бар, одан арылуы керек. Кантуэлл өзін халықтың адамы, популист және «ракеталық қақтығысты» тоқтатуды мақсат тұтқан патриоттық антикоммунист ретінде көрсетеді. Ол – қатыгез мүмкіндікшіл, кандидатураны алу үшін кез келген жолға баратын адам. Екеуі де бір-бірін қабылдай алмайды, екеуі де қарсыласының президент болуға лайық емес деп санайды. Лос-Анджелестегі ұлттық конвентте олар өліп бара жатқан бұрынғы президент Арт Хокстадердің қолдауын алу үшін күш жібереді. Прагматик Хокстадер Расселлді артық көреді, бірақ оның шешім қабылдаудағы қиындықтары мен принциптеріне алаңдайды; ол Кантуэллдің бейшаралығына жиреншіктейді, бірақ оның қаталдығы мен кез келген нәрсені істеуге дайындығын бағалайды. Хокстадер Кантуэллді кандидат қателескенше қолдауға шешім қабылдайды. Екеуі жеке сөйлескенде, Кантуэлл Расселлге қарсы заңсыз алынған психологиялық есептерді ұсынады, оларды оның інісі және сайлау штабының жетекшісі Дон Кантуэлл әкелген. Кантуэлл Хокстадер Расселлді қолдайды деп жаңылысқан. Бұрынғы президент Кантуэллге «жаман адамды» кешіре алатынын, бірақ ақымаққа төзбейтінін айтады. Ол екеуіне де қолдау көрсетпейді. Үміткерлер шешімін қабылдамаған делегаттарды өз жағына тартуға тырысады, Расселл олардың принциптеріне сүйенеді, ал Кантуэлл шантажға жүгінеді. Расселл Хокстадердің вице-президенттік лауазымын үш кіші үміткерге – сенатор Оскар Андерсонға, губернатор Джон Мервинге және губернатор Т.Т. Клейпулге ұсынғанын біліп, қынжылады. Расселлдің көмекшілерінің бірі Шелдон Баскомбты табады, ол Кантуэллмен бірге әскери қызметте болған және оның Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Аляскадағы гомосексуалдық әрекеттерімен байланысты екенін көрсетуге дайын. Хокстадер мен Расселлдің жақын кеңесшілері Расселге осы мүмкіндікті пайдалануға кеңес береді, бірақ ол бас тартады. Бірінші дауыс беруден кейін Расселл Кантуэллмен жеке кездесуді ұйымдастырады, бірақ Баскомб Кантуэллмен бетпе-бет кездескенде, Кантуэлл айыптауларға ашуланып қарсы шығады. Расселл бұл айыптауды қолдануға дайын екенін мәлімдейді, бірақ Кантуэлл Расселлдің мұндай қарапайымдыққа бармайтынын біледі. Дауыс беру кезеңдері жалғасқанда, екеуінің де жеңуге жеткілікті дауысы болмайды, бірақ Кантуэлл аздап көш бастап тұр. Кантуэлл Расселге билетіндегі екінші орынды ұсынады, бірақ Расселл оны таң қалдырады, өзінің делегаттарын босатып, олардың қолдауын Мервинге беруді ұсынады, ол кандидатураны қамтамасыз етеді.
In May 1964, former Secretary of State William Russell and Senator Joe Cantwell are the two leading candidates for the presidential nomination of their unnamed political party. Both have potentially fatal vulnerabilities. Russell is a principled intellectual but his sexual indiscretions and lack of attention to his wife Alice have alienated her. He has a past nervous breakdown to live down. Cantwell portrays himself as a populist "man of the people" and patriotic anti communist campaigning to end "the missile gap". He is a ruthless opportunist, willing to go to any lengths to get the nomination. Neither man can stand the other; neither believes his rival qualified to be president. At the nominating convention in Los Angeles, they lobby for the crucial support of dying former President Art Hockstader. The pragmatic Hockstader prefers Russell, but worries about his indecision and principles; he despises Cantwell for his recklessness but appreciates his toughness and willingness to do whatever it takes. Hockstader decides to support Cantwell until the candidate blunders badly. When the two speak privately, Cantwell attacks Russell using illegally obtained psychological reports obtained by Don Cantwell, his brother and campaign manager. Cantwell mistakenly assumed that Hockstader was going to endorse Russell. The former President tells Cantwell that he does not mind a "bastard" but objects to a stupid one. He endorses neither man. The candidates try to sway undecided delegates, Russell appealing to their principles and Cantwell using blackmail. Russell finds out to his chagrin that Hockstader has offered the vice presidential spot on his ticket to all three of the minor candidates, Senator Oscar Anderson, Governor John Merwin and Governor T. T. Claypoole. One of Russell's aides finds Sheldon Bascomb, who served in the military with Cantwell and is willing to link him to homosexual activity while stationed in Alaska during World War II. Hockstader and Russell's closest advisors press Russell to seize the opportunity but he refuses to do so. After the first ballot, Russell arranges to meet Cantwell privately but when Bascomb is confronted face to face by Cantwell, Cantwell angrily counters the charges. Russell threatens to use the allegation anyway but Cantwell knows Russell does not have the stomach for such smear tactics. As the rounds of balloting continue, neither man has enough votes to win though Cantwell holds a narrow lead. Cantwell offers Russell the second spot on his ticket but Russell shocks him by instead releasing his delegates and recommending they throw their support behind Merwin, who secures the nomination.
Өндіріс
Бұл Эберсолдың жалғыз фильмі болды және ол сөйлемейді. «Гомосексуал» сөзі алғаш рет осы американдық фильмде қолданылды.
It was Ebersol's only film and he does not speak. It was the first American film to feature the word homosexual.
Қабылдау
Босли Кроутердің "Нью-Йорк Таймс" газетіндегі фильмге жазған рецензиясында губернатор Джон Мервин рөліндегі Уильям Р. Эберсол "шынайылығымен көзге түсетін актерлік құрамдағы ерекше актерлердің" бірі деп аталады. Фильм Rotten Tomatoes сайтында 6 рецензия негізінде 100% "Таза" рейтингісіне ие, ал орташа сын бағасы 9.0/10 құрайды. "Тайм" журналынан Бен Косгроув былай деді: "Фильмнің кез келген ұлттық саяси жобада қолданылатын аморальдық амалдарды қаншалықты бейсақтықпен талдағанын ескерсек, "Үздік адам" өзінің ашкерелеуі немесе адамдық қасиеттерге деген жеккөруі үшін емес, көзқарасының тепе-теңдігі үшін таңғажайып". Сыншы Джон Саймон "The Best Man" фильмін "саспақ және жалған" деп сипаттады.
Bosley Crowther's review of the film in The New York Times cited William R. Ebersol in the role of Governor John Merwin as one of those who "stand out in a cast that is notable for its authenticity". The film holds a 100% "Fresh" rating on Rotten Tomatoes based on 6 reviews, with an average critical rating of 9.0/10. Ben Cosgrove of Time said, "Considering how ruthless the film is in dissecting the amoral machinations employed in virtually any national political endeavor, The Best Man is remarkable not for its scorn or its misanthropy, but for the even handedness of its vision." Critic John Simon described The Best Man as "impure hokum".