Кіріспе
Солтүстік Америка дизельдік локомотивтері
Электро Мотив Корпорациясының алғашқы маневрлік локомотивтері Винтон 201 А қозғалтқыштарымен құрастырылған. 1935 жылдың ақпанынан 1939 жылдың қаңтарына дейін барлығы 175 дана салынды. Локомотивтердің екі негізгі сериясы қозғалтқыш көлемі және қуаты бойынша ерекшеленді: тікелей 8, 'S' сериясы және V12, 'N' сериясы. Олар General Steel Castings компаниясынан (Иллинойс штаты, Гранит-Сити қаласы) құйылған бір бөліктен жасалған шассилерімен ('C' әрпі қуат белгішесінен кейін көрсетілген) немесе EMC өндірген жиналмалы, дәнекерленген шассилерімен ('W' әрпімен белгіленген) жабдықталды. Бұл төрт модельдік серияны құрады: SC, SW, NC және NW. Модельдерді одан әрі жетілдіру NC1, NC2, NW1 және NW1A модельдерін берді, олардың барлығы сыртқы түрінен бір-бірінен айырмашылығы жоқ. Сонымен қатар, Миссури Тынық мұхиты темір жолы үшін ерекше NW4 модельдерінің жұбы және Иллинойс Орталық темір жолы үшін салынған бір ғана қос қозғалтқышты T маневрлік локомотиві жасалды.
S сериясы
S сериялы локомотивтер құйылған немесе дәнекерленген астыңғы қаңқаларындағы айырмашылықты есептемегенде, Н сериялы локомотивтермен толық сәйкес келеді, бұл қаңқалар Н сериялы локомотивтерде де қолданылған. S сериясының капоты қысқарақ, ал локомотивтердің радиатор алдында ерекше, дөңгелек жиекті "сөмкесі" бар. Түзу 8 цилиндрлі Winton 201 A қозғалтқышы шығару құбырларын машинисттің сол жағына жылжытты, ал N сериясында олар орталықта орналасқан. Winton қозғалтқыштары бар локомотивтерді кейінірек EMD 567 қозғалтқыштарымен жабдықталғандарынан капоттарының алдыңғы бөлігіндегі кішкентай жалюзилермен, сондай-ақ капоттың үстіндегі бірнеше көтерілетін тесіктер арқылы желдету жүйесімен (кейінірек шыққандарындағы үлкен жоғарғы тордың орнына) ажыратуға болады. Бұл серия осы ерте кезеңдегіге қарағанда әлдеқайда табысты болды; 114 данасы сатылды.
КК-ге дейінгі
1935 жылы ақпанда екі сынақ үлгісі жасалды; олар толық өндірістік үлгілерден кабинаға қарай тарылмайтын капотпен және әр капоттың алдыңғы жағында үш емес, алты кішкентай желдеткішпен ерекшеленді. Олар Делавэр, Лакаванна және Батыс темір жолына 425 және 426 нөмірлерімен жеткізілді. 1962 жылы екеуіне де EMD 567 қозғалтқыштары орнатылды. 426 нөмірі Делавэр Лаккаванна темір жолына сатылды және қазір Лаккаванна түсімен Steamtown ұлттық тарихи орнында қойылған.
N сериясы
Бұл локомотивтердің барлығы дерлік бірдей болды, тек құйма немесе дәнекерленген астыңғы қаңқаларымен ғана ерекшеленді. V12 Winton 201 A қозғалтқышы бар NC және NW сериялы локомотивтерді, аз қуатты SC және SW локомотивтерінен ажыратуға болады, себебі, астыңғы қаңқалары бірдей болғанымен, N сериясының капоты ұзынырақ, алдыңғы жүріс жолына дейін аздаған ғана орын қалдырады. Көптеген, бірақ барлығы емес, N сериялы локомотивтерде сол жерде өткір бұрыштармен қысқа электрлік қорап орналасқан; оны SC және SW серияларының төменгі, ұзын, дөңгеленген бұрыштармен жасалған "сөмкесінен" оңай ажыратуға болады. S сериясынан тағы бір айырмашылық – екі түтікшенің орталықта орналасуы; S сериясында олар тізбектелген дизель қозғалтқышының орналасуына байланысты машинистің сол жағына қарай жылжытылған.
NC алдындағы
Бір эксперименталды локомотив 1935 жылғы наурыз айында демонстрациялық үлгі ретінде, EMC 518 нөмірімен салынды. Оны Делавэр штатының Вилмингтон қаласындағы Бейтлехем болат зауыты құрастырған. Демонстрациялық мақсатта қолданылғаннан кейін, ол қазан айында Филадельфия, Бейтлехем және Жаңа Англия темір жолына #203 нөмірімен сатылды, соңынан 55 нөміріне өзгертілді; кейін Parrish Line Railway темір жолына #10 нөмірімен сатылды.
NC1
1937 жылдың наурыз айында бес NC1 локомотиві Westinghouse электр жабдықтарымен құрастырылды. NC және NC1 модельдерінің арасындағы жалғыз айырмашылық – NC1 локомотивтеріне бірнеше локомотивтің бірге жұмыс істеуіне мүмкіндік беретін көп бірліктерді қосылымдары орнатылғандығы. Барлығы Бірмингем Оңтүстік темір жолына EMC S/N 642-646, BSR #71-75 ретінде тапсырылды.
NC2
1937 жылы шілдеде Миссури Пасифик темір жолы үшін екі NC2 локомотиві салынды. Олар NC1 локомотивтерімен бірдей функционалдық мүмкіндіктерге ие болды; Пинкепанктың мәлімдеуінше, EMC компаниясы айырмашылықты түсініксіз "Сымдау" деп тіркеген. Олар EMC S/N 714 және 715, MP #4100 және 4101 болып саналды.
Солтүстік-шығыс
1937 жылдың қыркүйегі мен 1938 жылдың желтоқсаны аралығында сегіз NW локомотиві құрастырылды. Олар EMC жасаған дәнекерленген шассилерден басқа NC локомотивтерімен толықтай бірдей болды. Алғашқы үш локомотив EMC S/N 725, 727 ретінде Атчисон, Топека және Санта-Фе темір жолы үшін #2350, 2352 болып салынды, кейіннен #2400, 2402 болып қайта нөмірленді және 1959 жылы SW1200 локомотивтеріне айналдырылды. Екі локомотив S/N 728 және 729 ретінде Филадельфия, Бейтлехем және Жаңа Англия темір жолы үшін #210 және 211 болып салынды, кейіннен #53 және 54 болып қайта нөмірленді. Тағы екеуі Канзас-Сити терминалдық темір жолы үшін S/N 730 және 731 ретінде #60 және #61 болып салынды. Соңғы NW локомотиві, S/N #732 Солтүстік Тынық мұхиты темір жолы үшін #100 болып салынды. NP 100 1957 жылдың қаңтарында SW900m локомотивіне айналдырылды. Ол сол нөмірмен Burlington Northern желісінде қызмет етті және 1983 жылы сатылды.
NW1A
NW1A, оның тек 3 данасы ғана жасалды, EMC өндірісіндегі жетек қозғалтқыштарымен жабдықталған, бірақ генераторы General Electric құралы болды. Барлығы да Су желісі үшін салынған: EMC S/N 841 843, SOO #2100 2102.
NW4
NW4 локомотивінің екі данасы Миссури Тынық мұхиты темір жолы үшін салынды. Ол, стандартты N сериясының кабинасы мен капотының конфигурациясын пайдаланды, бірақ кабина мен капот арасында қосымша түзу бөлік болды. Бұл бөлік, радиатордың алдында үлкен ауа резервуарлары орналасқан, ұзартылған рамаға бекітілген. Қосымша капот бөлімінде бу генераторы орнатылған. Су резервуарлары раманың астына орналастырылғандықтан, ауа резервуарлары алдыңғы бөлікке жылжытылды. Локомотивтер EMC компаниясының #511 және 512 демонстрациялық локомотивтерінен алынған AAR B типіндегі доңғалақ жұбында жүріп өтті. Екі NW4 локомотивінің EMC тіркеу нөмірі 823 және 824 болды, ал Миссури Тынық мұхиты темір жолында олар #4102 және 4103 болып тіркелді. Олар 1961 жылы жарамсыз деп танылды.
Т
Т санатындағы EMC-нің жалғыз ауыстырмалы локомотиві 1936 жылдың мамыр айында Иллинойс орталық темір жолы үшін 9201 нөмірімен (саны) салынды, бірақ көп ұзамай 9202 болып қайта нөмірленді. Корпусы Сент-Луис вагон құрастыру компаниясымен, ал электр жабдықтары General Electric компаниясымен жасалды. Негізгі қаңқа екі қосалқы қаңқалық тірекке сүйенді, олар бір-бірімен буындалған; төрт екі осьті күштік арба тіректерге орнатылды, бұл оған B-B+B-B дөңгелек орналасуын берді. Локомотив орталық кабиналық конструкциямен жасалған, екі бағытта созылған екі капоты бар, әрқайсысында V12 Winton 201A дизель қозғалтқышы орналасқан. Локомотивтің негізгі астыңғы қаңқасы уақыт өте келе мойынсызданып, қосымша беріктік үшін түзету және нығайту үшін EMD-ге қайтарылды. Локомотив 1950 жылы жойылды.