Америкалық композитор Дэниел Рид және американдық музыканың бастаулары

Кіріспе

Американдық композитор Дэниел Рид (16 қараша 1757 – 4 желтоқсан 1836) – Бірінші Жаңа Англия мектебінің американдық композиторы және американдық классикалық музыканың алғашқы кезеңіндегі маңызды тұлғалардың бірі.

Өмір және жұмыс

Рид, өзінің замандастары Уильям Биллингс, Оливер Холден, Саппли Белчер және Джастин Морганмен бірге, американдық композиторлар тобының маңызды мүшесі болды – «Янки ән жазушылары» немесе Бірінші Жаңа Англия мектебі. Еуропада классикалық музыка өркендеп дамыған кезде, «жазбалы» музыканың американдық композиторлары гимн әуендерін үш және төрт бөліктен тұратын а капелла стилінде, қарапайым халықтық мелодиялармен және функционалдық гармонияға көп мән бермей жазды. Осы туындылардың көптегені фугалық әуендерден құралды, олар барлық дауыстардың бірге ән салуымен басталады (әдетте протестанттық гимнге негізделген мелодиямен), тоқтап, содан кейін әр дауыс бірінен кейін бірі қосылады. Олардың көпшілігі жаңадан құрылған әншілер үйірмелерінің пайдалануы үшін жазылған гимн әуендері болды. Бұрын Массачусетс ополчениесіндегі қарапайым сарбаз болған, кейіннен коньки жасаушы және Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласындағы дүкен иесі Рид өзінің музыкалық жинағын жариялаған үшінші американдық композитор болды (Уильям Биллингс пен Симеон Джослиннен кейін). Осы еңбек, «The American Singing Book» (1785), жарияланғаннан кейін бес рет қайта басылды: сол кезде бұл өте сәтті болды, оны басылымдар саны бойынша ең танымал композитор етті. Оған оның шығармаларын пайдаланған (көбінесе оның рұқсатысыз) әндердің жинақтарын да қосу керек; «Шербурн» әні, 1785 жылы шыққан, бастапқыда «American Singing Book» кітабынан алынған, Нахум Тейттің «Шопандар қойынды бағып отырғанда» гимніне жазылған, 1810 жылға дейін жетпістен астам рет басылып шықты. Рид Нью-Хейвенде дүкен ашып, табысын өзі жинақтаған және басып шығарған музыкалық кітаптармен толықтырды (олардың ішінде көбінесе оның түпнұсқалық шығармалары да болды), соның ішінде «The Columbian Harmonist» (үш томдық: 1793, 1794, 1795, қайта жаңартылған 1805, 1807, 1810) және «The New Haven Collection of Sacred Music» (1818). «An Introduction to Psalmody» (1790) әндер кітабы емес – шын мәнінде, онда мүлдем музыка жоқ, бірақ композиторларға нұсқау беру мақсатындағы памфлет болды. Гравюрашы Амос Дулиттлмен бірге Рид 1786 жылдан 1787 жылға дейін «The American Musical Magazine» журналын он екі нөмірге жариялады. Рид өзінің соңғы жылдары еуропалық музыканың тәжірибесіне ықпал етті және кейіннен ол үлгі көрсеткен және анықтауға көмектескен стильдегі композицияларын жоққа шығарды. Оның 1818 жылғы «New Haven Collection» жинағындағы алты шығармасының үші осы жинақта қайта басылғанға дейін еуропалық стандарттарға сәйкес келтірілді; оның кейінгі қолжазбалары еуропалық діни музыканың стильдерін еліктейтін туындылар. Ридтің «Greenwich», «Windham» және «Sherburne» сияқты бірнеше әуендері әлі де американдық шіркеулерде орындалады; осы әуендерден басқа, «Judgment», «Lisbon», «Russia», «Stafford» және «Winter» Ричард Кроуфорд құрастырған «Early American Psalmody» жинағында, 1810 жылға дейінгі Америкада ең көп қайта басылған 101 қасиетті әуеннің ғылыми антологиясында кездеседі. Оның шығармалары «Sacred Harp» әншілері арасында да танымал; оның он бір әуені «The Sacred Harp, 1991 Edition» жинағында бар. 19-20 ғасырларда Рид Стоутон музыкалық қоғамының сүйікті композиторларының бірі болды. Оның он төрт әуені 1980 жылы қайта басылған «The Stoughton Musical Society's Centennial Collection of Sacred Music» жинағында бар, Роджер Л. Холлдың жаңа кіріспесімен. Ридтің сақталған жазбалары мен портреті бүгін Нью-Хейвендегі Нью-Хейвен мұражайы мен тарихи қоғамында (Коннектикут штаты) сақтаулы.

Read, along with his contemporaries William Billings, Oliver Holden, Supply Belcher, and Justin Morgan, was one of the primary members of a group of American composers called the Yankee tunesmiths or the First New England School. While the classical music era was in its heyday in Europe, American composers of "serious" music were setting hymn tunes in three and four part a cappella style, with simple folklike melodies and little regard for functional harmony. Many of these works were fuguing tunes, which begin with all voices singing together (with a melody usually based on a Protestant hymn), come to a stop, and continue with each voice entering one at a time. Nearly all were hymn tunes, developed for the use of the newly forming singing societies. Once a private in the Massachusetts militia, later a comb maker and owner of a general store in New Haven, Connecticut, Read was only the third American composer to put out a collection of his own music (after William Billings and Simeon Jocyln). This work, The American Singing Book (1785), went through five editions in the years immediately following: unusually successful for its day, making him by number of printings the most popular composer in the nation. To that must be added the number of published compilations of tunes that used his works (not always with his permission); "Sherburne", a 1785 tune originally from the American Singing Book, a setting of the Nahum Tate carol "While Shepherds Watched Their Flocks," appeared over seventy times in print before 1810. Read made his living by operating a general store in New Haven, but supplemented his income by compiling and publishing tunebooks himself (which often contained his original works as well), including The Columbian Harmonist (three volumes: 1793, 1794, 1795, revised 1805, 1807, 1810) and The New Haven Collection of Sacred Music (1818). An Introduction to Psalmody (1790) was not a tunebook – in fact, it contained no music whatsoever, but was rather a pamphlet to instruct aspiring composers. Together with engraver Amos Doolittle, Read published The American Musical Magazine in twelve issues from 1786 through 1787. Read was influenced by the practices in European music in his later years, and later repudiated the compositions in the style that he exemplified and helped define. Three of the six works of his in the 1818 New Haven Collection were "corrected" to more closely conform to European standards before reprinting in that volume; his later manuscripts are works imitating the styles of European devotional music. Several of Read's tunes, such as "Greenwich", "Windham", and "Sherburne", are still sung in American churches; in addition to those tunes, "Judgment", "Lisbon", "Russia", "Stafford", and "Winter" appear in The Core Repertory of Early American Psalmody, a scholarly anthology of the 101 most often reprinted sacred tunes in pre 1810 America, as compiled by Richard Crawford. His work is also popular among Sacred Harp singers; eleven of his tunes appear in The Sacred Harp, 1991 Edition. During the 19th and 20th centuries, Read was one of the favorite composers performed by the Stoughton Musical Society. There are fourteen of his tunes in The Stoughton Musical Society's Centennial Collection of Sacred Music, reprinted in 1980, with a new Introduction by Roger L. Hall. Read's surviving writings and portrait may be found today at the New Haven Museum and Historical Society in New Haven, Connecticut.

Мысал

"Windham" - Дэниел Ридтің 1785 жылғы әні, және оның ең танымал туындыларының бірі. 2, 3 және 4-тараулар төменде келтірілген. V 2 Өзіңнен бас тартып, салбырғаныңды қабыл ал, құтқарушының ұлы бұйрығы осы; Табиғат алтынын тек құрғақ металл деп санауы керек, егер ол осы көктегі жерді иеленгісі келсе. V 3 Қорқып, шаршап, әлсізденген және Құдайдың жолымен енді жүрмейтін жан, әлдеқандай қасиетті деп есептеледі және өзінің жоқ болуын анықтайды. V 4 Раббым, барлық үмітім бекер кетпесін, Менің жүрегімді толығымен жаңарт, Екі жүзділер ешқашан жете алмайтын, Жалған діннен айнылғандар ешқашан білмейтін нәрсе.