Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мата өнері
the textile art
"Crazy quilting" термині көбінесе "crazy patchwork" деп аталатын мата өнеріне қатысты қолданылады және кейде осы терминмен алмастырылып қолданылады. "Crazy quilting" нақты quilting түрін (екі немесе одан көп мата қабаттарын біріктіретін тігіс жұмысын) білдірмейді, қайталанатын ою-өрнектерсіз және тігістері мен жамаулары әшекейленген ерекше жапсырма техникасын білдіреді. "Crazy quilting" төсеніш жасаудың техникалық ерекшелігі болып табылатын мақта немесе басқа да ішкі қабаттары сирек кездеседі.
The term "crazy quilting" is often used to refer to the textile art of crazy patchwork and is sometimes used interchangeably with that term. Crazy quilting does not actually refer to a specific kind of quilting (the needlework which binds two or more layers of fabric together), but a specific kind of patchwork lacking repeating motifs and with the seams and patches heavily embellished. A crazy quilt rarely has the internal layer of batting that is part of what defines quilting as a textile technique.
Жасақтау
Ақымақ жамылғылар "қалыпты" жамылғылардан басқа да ерекшеліктерімен көзге түседі. Ақымақ жамылғыларда жамылғы бөлігінің мұқият геометриялық дизайнына көп мән берілмейді, сондықтан тікпешілер кішкентайрақ және пішіні бұрыс мата қиындыларын қолдана алады. Қалыпты жамылғылармен салыстырғанда, ақымақ жамылғыларда бархат, атлас, тюль немесе жібек сияқты ерекше маталар, сондай-ақ түймелер, кружево, ленталар, мұныштар немесе тігістер сияқты әшекейлер жиі қолданылады. Ақымақ жамылғылар жасау оңай, аздап еңбекті қажет ететін түрінен бастап, өте көп еңбекті талап ететінге дейін алуан түрлі болуы мүмкін. 1884 жылғы "Харперс Базар" журналында толық өлшемді ақымақ жамылғыны жасауға 1500 сағат уақыт кетуі мүмкін екені ескерілген.
Crazy quilts differ from “regular” quilts in other ways as well. Because the careful geometric design of a quilt block is much less important in crazy quilts, the quilters are able to employ much smaller and more irregularly shaped pieces of fabric. In comparison to standard quilts, crazy quilts are far more likely to use exotic pieces of fabric, such as velvet, satin, tulle, or silk, and embellishments such as buttons, lace, ribbons, beads, or embroidery. Crazy quilts range from carefree and relatively easy, to extremely labor intensive. A Harper's Bazaar article from 1884 estimated that a full size crazy quilt could take 1,500 hours to complete.
Тарих
Ақымақ тігістерден жасалған жамылғылар 1800 жылдардың соңында танымал болды, бұл Филадельфияда өткен жүз жылдық көрмеде көрсетілген ағылшын кестесі мен жапон өнерінің әсерінен болуы мүмкін. Америкалық көрермендер ағылшын кестесінде қолданылған атлас тігістерге қызығушылық танытты, ол көптеген ақымақ жамылғыларда суретшінің бетіндей көрінетін эффектіні жасады. Жапон павильонында көрсетілген жібекке басылған өрнектер мен жарықтармен жарылған глазурь жапон керамикасы американдық көрермендерге әсер етті. Осыған ұқсас эстетикалық ерекшеліктер ақымақ жамылғыларда пайда бола бастады, оның ішінде ерекше үлгілер, өрмек торы мен жанкүйерге ұқсайтын тігістер болды. Ақымақ тігістерден жасалған жамылғылар қалалық, жоғары топтағы әйелдер арасында жылдам түрде ұлттық сәнге айналды, олар жаңадан индустрияланған 19-ғасыр тоқыма өнеркәсібі ұсынған алуан түрлі маталарды жүздеген түрлі матадан бір жамылғы жасау үшін пайдаланды. Бұл стиль қалалық әйелдер арасында сәннен шыққаннан кейін де ауылдық жерлерде және шағын қалаларда сақталды. Ондағы тігістер шеберлері қалалық жамылғылардың үлгілерін қабылдады, бірақ мықтырақ, практикалық маталарды қолданды және бұрынғы жамылғылардың әшекейлі кестесі мен безендірулерін қысқарды.
Crazy quilts became popular in the late 1800s, likely due to the English embroidery and Japanese art that was displayed at the Philadelphia Centennial Exposition. American audiences were drawn to the satin stitches used in English embroidery, which created a painterly surface, which is reflected in many crazy quilts. The displays shown at the Japanese pavilion of silk screened work and Japanese pottery with a cracked glaze inspired the American audiences. Similar aesthetics began to show up in crazy quilts, including unique patterns, and stitching that resembled spider webs and fans. Crazy quilting rapidly became a national fashion amongst urban, upper class women, who used the wide variety of fabrics that the newly industrialized 19th century textile industry offered to piece together single quilts from hundreds of different fabrics. Long after the style had fallen out of fashion amongst urban women, it continued in rural areas and small towns, whose quilters adopted the patterns of the urban quilts but employed sturdier, more practical fabrics, and dropped the earlier quilts' ornate embroidery and embellishment.