Кіріспе

Эдвард Мэтью Уорд (Edward Matthew Ward, 14 шілде 1816 – 15 қаңтар 1879) – ағылшын монументалисі және иллюстратор. Ол тарихи жанрға маманданған британдық суретші. Ол Вестминстер сарайындағы Англия азамат соғысынан Ұлы революцияға дейінгі британ тарихының эпизодтарын бейнелейтін қабырға суреттерімен ең жақсы танымал.

Ерте мансап

Уорд Лондонның Пимлико ауданында дүниеге келген. Жастық шағында ол әкесінің інілері Джеймс пен Хорас Смит жазған танымал "Қолданылмай қалған мекенжайлар" кітабына иллюстрациялар салған. Ол сондай-ақ Вашингтон Ирвингтің еңбектерін суреттеп безендірген. 1830 жылы ол Өнер қоғамының "күміс палитрасын" жеңіп алды. Дэвид Уилки мен Фрэнсис Леггат Чантридің қолдауымен ол Корольдік академия мектебінің студенті болды. 1836 жылы ол Римге сапар шегіп, 1838 жылы Санкт-Лука академиясынан "Чимабуэ мен Джиотто" туындысы үшін күміс медаль алды, ал бұл картина 1839 жылы Корольдік академияда көрмеге қойылды. Академияда оқып жүрген кезінде Уорд Ричард Дадд басқарған суретшілер тобының – "Кликаның" мүшесі болды. "Кликаның" басқа мүшелері сияқты, Уорд өзін Хогарт пен Уилкидің ізбасары санайтын, олардың стильдерін ерекше ұлттық деп есептеді. Оның көптеген ерте туындылары XVIII ғасырдағы оқиғаларды бейнелейді және Хогарттың тақырыптарына негізделген. Ол сондай-ақ досы, тарихшы Томас Бэбингтон Маколейдің идеяларының ықпалымен XVII ғасыр тарихынан эпизодтарды суреттеді. Ол француз революциясы тарихынан да суреттер салған. 1843 жылы ол Вестминстер сарайының карикатуралар конкурсына қатысып, жүлде жеңе алмады.

Рафаэльдікке дейінгі стильге қарсылық

1850 жылдары Уорд прерафаэлиттермен, әсіресе Миллаимен қарым-қатынасы шиеленісіп, оның өнер стилін британдық емес деп санады. Уордтың Шарлотта Кордейді өлімге алып бара жатқан суреті Ливерпульде Миллаидің «Офелиясын» басып озды, бұл сол кезде көптеген пікірталастарға себеп болды. Оның тарихи картиналарының арқасында Уордқа 1843 жылғы бастапқы бәйгеде ештеңе жеңбегеніне қарамастан, Ұлыбритания Парламентінің Мәжілісіне апаратын дәлізді безендіру үшін сегіз сурет салу тапсырылды. Медициналық жәрдем келді, бірақ ол 15 қаңтарда Виндзордағы 3 Куинс Виллас мекенжайында қайтыс болды. 17 қаңтарда Виндзорда өткен тергеу оның уақытша психикалық денсаулығы нашарлаған кезде өз-өзіне қол жұмсағанын көрсетті.

Отбасы

1843 жылы Уорд 11 жасар Генриетта Уордпен танысты (оның бойжеткен және үйленген есімдері бірдей болғанмен, олар туыс емес еді); олар 1848 жылы мамыр айында, оның 16 жасқа толуына аз қалғанда, Уордтың досы Уилки Коллинздің көмегімен құпия түрде үйленді. Генриеттаның анасы қашып кетуін ешқашан кешірмеді және оны мүліктен айырды. Коллинз 1852 жылы жазған «Базиль» романының сюжеті Уордтың осы кездегі қарым-қатынасына негізделген болуы мүмкін. Генриетта да табысты суретші болды. Ол күйеуінің қайтысынан кейін белгілі сурет салу шебері болды және олардың бірге өткен өмірі туралы екі естелік жазды. Оның ұлы Лесли «Шпион» атты лақап атымен «Vanity Fair» журналында, кейін «The World» журналында танымал карикатурист болды.