Уильям Холман Хант: Прерафаэлит суретшісінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Рафаэльдікке дейінгі ағылшын суретшісі (1827–1910)

Уильям Холман Хант (2 сәуір 1827 – 7 қыркүйек 1910) – ағылшын суретшісі және Рафаэльдікке дейінгі бауырластықтың негізін қалаушылардың бірі. Оның суреттерінің ерекшелігі – егжей-тегжейлілігі, жарқын түстері және күрделі символикасы. Бұл ерекшеліктер Джон Раскин мен Томас Карлайлдың еңбектеріне байланысты болды, олардың пікірінше, әлемнің өзі визуалды белгілер жүйесі ретінде түсіндірілуі керек. Хант үшін суретшінің міндеті – белгі мен шындық арасындағы байланысты ашу болып табылды. Рафаэльдікке дейінгі бауырластықтың барлық мүшелерінің ішінде Хант өзінің мансабы бойында олардың идеалдарына ең адал болды. Ол әрқашан өзінің туындыларының халыққа танылуын және жариялылығын арттыруға ұмтылды.

Өмірбаян

Лондон қаласының Чипсайд ауданында Уильям Хобман Хант дүниеге келді. Оның әкесі – қойма меңгерушісі Уильям Хант (1800–1856), анасы – Сара (шамамен 1798–1884), Уильям Хобманның қызы, Ротерхиттен шыққан. Хант крещениеден кейін, Англиялық шіркеудің Сент-Мэри-де-Виржин шіркеуінде атты жазылғанда, кеңсе қызметкері оның есімін "Хобман" деп қате жазғанын білгеннен кейін "Холман" есімін қабылдады. Хобман отбасы бай болғандықтан, Сараның теңдессіз неке жасағаны туралы пікір қалыптасқан. Бастапқыда қабылданбаған Корольдік академия суретшілер мектебіне түскеннен кейін, Хант оның негізін қалаушы сэр Джошуа Рейнольдстың ықпалына қарсы шықты. 1848 жылы ақын және суретші Данте Габриэль Россеттимен танысқаннан кейін Прерафаэлиттер қозғалысын құрды. Джон Эверетт Миллеспен бірге олар табиғатты егжей-тегжейлі бақылап, шындыққа адал болу арқылы өнерді жаңартпақ болды. Бұл діни көзқарас Рафаэльдің Ренессанс рационализміне қарсы ортағасырлық өнердің рухани сапасымен шартталған. Оның шәкірттерінің қатарында Роберт Брейтуэйт Мартино болды. Хант екі рет үйленді. Моделі Энни Миллермен болған құрдымға кеткен жағдайдан кейін, 1861 жылы ол кейіннен Изабелла бейнесіне модель болған Фанни Воға үйленді. 1866 жылдың соңында Италияда босанғанда Фанни қайтыс болғаннан кейін, ол Фиезоледегі оның қабірін жасап, Флоренциядағы Англиялық зиратқа, Элизабет Барретт Браунингтің қабірінің жанына орналастырды. Флоренциядағы Сент-Марк шіркеуімен тығыз байланыста болды және әйелінің естелігіне арналған қасиетті келішке ақша жұмсады. Оның екінші әйелі Эдит – Фаннидің кіші қарындасы еді. Сол кезде Ұлыбританияда қайтыс болған әйелінің әпкесіне үйлену заңсыз болғандықтан, олар шетелге сапар шегіп, 1875 жылдың қараша айында франкофондық Швейцариядағы Нойшательде үйленді. Бұл оның басқа отбасы мүшелерімен, әсіресе бір кезде Фанниге ғашық болған және Фаннидің ортаңғы әпкесі Элис Воға үйленген бұрынғы Прерафаэлит әріптесі Томас Вулнермен қарым-қатынастың ушығуына әкелді. Ханттың туындылары бастапқыда сәттілікке жете қоймады және өнер сыншылары оларды ұқыпсыздық пен жаман көрініс үшін сынады. Ол "Жұмыс істейтін шопан" және "Оянған ар-ұждан" сияқты заманауи ауылдық және қалалық өмірдің өте реалистік көріністерімен ерте танылды. Алайда, ол "Әлемнің жарығы" (1851–1853) діни суреттерімен танымал болды, қазір Англияның Оксфорд қаласындағы Кебл колледжінің капелласында сақталады; кейінгі нұсқасы (1900) әлемді аралап, қазір Лондондағы Сент-Пол соборында тұр. Хант Лондонның Челси ауданындағы Проспект-плейсте (қазір Чейн-Уолк) орналасқан үйінде жұмыс істеді. 1850 жылдардың ортасында Хант діни туындылары үшін нақты топографиялық және этнографиялық материалдарды іздеу үшін Киелі жерге сапар шекті, сондай-ақ "Иса Мәсіхтің тарихы мен үйретілімдерін нақтырақ көрсету үшін өзінің қабілеттерін пайдаланды"; ол онда "Күдікті ешкі", "Ғибадатханада Құтқарушыны табу" және "Өлімнің көлеңкесі" суреттерін, сондай-ақ аймақтың көптеген пейзаждарын суреттеді. Хант сондай-ақ Изабелла және "Шалоттың ханымы" сияқты өлеңдерге негізделген көптеген туындыларды жасады. Ол Иерусалимде өз үйін салды. Көздің нашарлауы салдарынан ол сурет салудан бас тартуға мәжбүр болды, өйткені ол қалаған сапаға жете алмады. Оның соңғы ірі туындылары, Лондондағы Сент-Пол соборында ілінген "Әлемнің жарығы" суретінің үлкен нұсқасы, оның көмекшісі Эдвард Роберт Хьюздің көмегімен аяқталды. Холман Хант 1903 жылдан бастап өліміне дейін Батыс Лондондағы Холланд Паркте 18 Мелбери Роудта тұрып, студиясы болды. Ол 1910 жылдың 7 қыркүйегінде қайтыс болды және Лондондағы Сент-Пол соборында жерленді.

Born at Cheapside, City of London, as William Hobman Hunt, to warehouse manager William Hunt (1800–1856) and Sarah (c. 1798–1884), daughter of William Hobman, of Rotherhithe Hunt adopted the name "Holman" instead of "Hobman" when he discovered that a clerk had misspelled the name that way after his baptism at the Anglican church of Saint Mary the Virgin, Ewell. The Hobman family were wealthy, and it was thought that Sarah had made an unequal marriage. After eventually entering the Royal Academy art schools, having initially been rejected, Hunt rebelled against the influence of its founder Sir Joshua Reynolds. He formed the Pre Raphaelite movement in 1848, after meeting the poet and artist Dante Gabriel Rossetti. Along with John Everett Millais they sought to revitalise art by emphasising the detailed observation of the natural world in a spirit of quasi religious devotion to truth. This religious approach was influenced by the spiritual qualities of medieval art, in opposition to the alleged rationalism of the Renaissance embodied by Raphael. He had many pupils including Robert Braithwaite Martineau. Hunt married twice. After a failed engagement to his model Annie Miller, in 1861 he married Fanny Waugh, who later modelled for the figure of Isabella. When, at the end of 1866, she died in childbirth in Italy, he sculpted her tomb at Fiesole, having it brought down to the English Cemetery in Florence, beside the tomb of Elizabeth Barrett Browning. He had a close connection with St. Mark's Church in Florence, and paid for the communion chalice inscribed in memory of his wife. His second wife, Edith, was Fanny's youngest sister. At the time it was illegal in Great Britain to marry one's deceased wife's sister, so the two of them travelled abroad and married at Neuchâtel (in francophone Switzerland) in November 1875. This led to a grave conflict with other family members, notably his former Pre Raphaelite colleague Thomas Woolner, who had once been in love with Fanny and had married the middle sister, Alice Waugh. Hunt's works were not initially successful, and were widely attacked in the art press for their alleged clumsiness and ugliness. He achieved some early note for his intensely naturalistic scenes of modern rural and urban life, such as The Hireling Shepherd and The Awakening Conscience. However, it was for his religious paintings that he became famous, initially The Light of the World (1851–1853), now in the chapel at Keble College, Oxford, England; a later version (1900) toured the world and now has its home in St Paul's Cathedral, London. Hunt worked at his home in Prospect Place (now Cheyne Walk), Chelsea, London. In the mid 1850s Hunt travelled to the Holy Land in search of accurate topographical and ethnographical material for further religious works, and to employ his "powers to make more tangible Jesus Christ's history and teaching"; there he painted The Scapegoat, The Finding of the Saviour in the Temple, and The Shadow of Death, along with many landscapes of the region. Hunt also painted many works based on poems, such as Isabella and The Lady of Shalott. He eventually built his own house in Jerusalem. He eventually had to relinquish painting because failing eyesight meant that he could not achieve the quality that he wanted. His last major works, including a large version of The Light of the World hanging in St Paul's Cathedral, London, were completed with the help of his assistant, Edward Robert Hughes. Holman Hunt lived and had a studio at 18 Melbury Road in Holland Park, West London, from 1903 until his death. He died on 7 September 1910 and was buried at St Paul's Cathedral in London.

Сыйлықтар мен еске алу рәсімі

1905 жылы Хант өзінің өмірбаянын жариялады. Оның кейінгі жазбаларының көпшілігі – өзінің туындыларының интерпретациясын бақылауға жасалған әрекеттер. Сол жылы король Эдуард VII оны "Меріт орденімен" марапаттады. Өмірінің соңында ол Темза өзенінің жағасындағы Соннинг қаласында тұрды. 18 Мелбери-роудтағы көк тақта 1923 жылы Хантқа арналып орнатылды. Ханттың жеке өмірі Диана Холман Ханттың "Менің әкем, оның өмірі мен махаббаты" кітабында баяндалған. Прарафаэлиттер бірлестігі екі BBC телефильмінде бейнеленді. Біріншісі, 1975 жылы түсірілген "Махаббат мектебі" фильмінде Бернард Ллойд Хант рөлін сомдады. Екіншісі – "Бедеу романтиктер" ("Desperate Romantics"), онда Хант рөлін Рафе Сполл ойнады. Мар-Илияс монастырының алдында суретшінің әйелі орнатқан тас төсегіш бар, ол осы жерде өзінің маңызды туындыларын жасаған. Төсегіште иврит, грек, араб және ағылшын тілдеріндегі библейлік аяттар жазылған.