Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қытай композиторы (1912–1935)
Chinese composer (1912–1935)
Nie Er (14 ақпан 1912 – 17 шілде 1935), туған аты Nie Shouxin, әдепті есімі Ziyi (子義 немесе 紫藝), – Қытайдың әйгілі композиторы, Қытай Халық Республикасының мемлекеттік әнұраны "Еріктілер маршы" авторы ретінде танымал. Ол Шанхайдың көптеген журналдарында «Ньял сағасынан» кейіпкердің атымен ағылшынша Джордж Нжал деген атпен жарияланды.
Nie Er (14 February 1912 – 17 July 1935), born Nie Shouxin, courtesy name Ziyi (子義 or 紫藝), was a Chinese composer best known for "March of the Volunteers", the national anthem of People's Republic of China. In numerous Shanghai magazines, he went by the English name George Njal, after a character in Njal's Saga.
Өмірбаян
Ни Эрдің ата-бабалары Қытайдың оңтүстік-батысындағы Юньнань провинциясының Юкси қаласынан шыққан. Ол Юньнань провинциясының Куньмин қаласында дүниеге келген. 1918 жылдан бастап Куньмин Нормал мектебінің қарастырылатын бастауыш мектебінде оқыды. Кішкентай кезінен музыкаға қызығушылық танытып, дәстүрлі аспаптарда ойнауды үйренді – , , , және , сонымен қатар мектептің балалар оркестрінің дирижері болды. 1922 жылы жекеменшік Циуши бастауыш мектебінің (Жоғарғы бөлім) оқушысы болды, ал 1925 жылы Юньнань провинциясының бірінші нөмірлі біріктірілген орта мектебіне түсті. 1927 жылы Ни Эр Юньнань провинциясының бірінші нөмірлі Нормал мектебіне оқуға түсті, онда кітап клубына қатысып, мектеп ішінде және сыртында өнер көрсететін «Тоқсан тоғыз» музыкалық қоғамын ұйымдастырды. Осы кезеңде скрипка мен фортепианода ойнауды үйренді. 1931 жылдың маусымында Ни Эр Миньюэ музыкалық драма қоғамына скрипкашы ретінде қабылданды. 1932 жылдың шілдесінде «Қытай әндері мен билері туралы қысқаша зерттеме» атты еңбегін жариялады, онда драма қоғамының президенті Ли Цзиньхуэйді сынады, нәтижесінде ол қоғамнан шығарылды. 1932 жылдың қарашасында Лянхуа киностудиясына кірмес бұрын, ол «Ақ айдың жарығы» ән-би тобын құруға қатысты. Кейіннен Кеңес Одағының достары қоғамының музыкалық тобына қосылды. Солшыл драматургтер одағына қатысқан Қытай заманауи музыкасын зерттеу тобын ұйымдастырды. 1933 жылы Қытай Коммунистік партиясына мүше болды. 1933 жылы «Аналық сезімнің нұры» фильмінде афроамерикандық шахтер рөлін сомдады. 1934 жылдың сәуірінде Ни Эр Pathé Records компаниясына жұмысқа орналасып, музыкалық бөлімін басқарды. Сол жылы «Патэ» ұлттық оркестрін құрды. 1935 жылдың қаңтарында Лианхуаның екінші студиясының музыкалық бөлімінің директоры болды. 1935 жылдың сәуір айында Ни Эр Токиодағы үлкен ағасына барды. Ол жерде «Еріктілер маршын» жазды, ол кейіннен Қытайдың мемлекеттік әнұранына айналды.
Nie Er's ancestors were from Yuxi, Yunnan, in southwest China. He was born in Kunming, Yunnan. From 1918 he studied at the Kunming Normal School's Affiliated Primary School. From an early age he displayed an interest in music; he learned to play traditional instruments such as the , , , and , and became the conductor of the school's Children's Orchestra. In 1922 he entered the Private Qiushi Primary School (Senior Section), and in 1925 he entered Yunnan Provincial Number One Combined Middle School. In 1927, Nie Er entered Yunnan Provincial Number One Normal School, where he participated in the book club and organized the Nine Nine Music Society, which performed within the school and outside. During this time, he learned to play the violin and piano. In June 1931, Nie Er entered the Mingyue Musical Drama Society as a violinist. In July 1932 he published A Short Treatise on Chinese Song and Dance, in which he criticized the Drama Society's president, Li Jinhui, as a result of which he was removed from the society. Prior to joining the Lianhua Film Studio in November 1932, he took part in shaping the Bright Moonlight Song and Dance Troupe. He later joined the musical group of the Friends of the Soviet Union Society. He also organized the Chinese Contemporary Music Research Group, which participated in the Leftist Dramatist's Union. In 1933, he joined the Chinese Communist Party. In 1933, he portrayed an African American miner in the film The Light of Maternal Instinct. In April 1934, Nie Er joined Pathé Records where he managed the music department. In the same year he founded the Pathé National Orchestra. In January 1935, he became the director of the musical department of Lianhua Number Two Studio. In April 1935, Nie Er visited his elder brother in Tokyo, Japan. There, he composed the "March of the Volunteers", which would later become the national anthem of China.
Атауы
Ни Шоусин ерте жасынан-ақ музыкалық қабілеттерін көрсетті; ол таныс адамдардың дауыстарын еліктей білді және әндерді құлағымен үйренуге шеберлік танытты, соның салдарынан оған "Құлақ" (耳, "Эр") деген лақап ат қойылды. Нидің құлақтарын дербес қозғату қабілеті де болды. Бұл оған "Доктор Құлақ" деген тағы бір лақап әкелді. Ол: "Егер достарым маған бір құлақтан сыйласа, мен де енді бір құлағымды сыйлаймын", - деген екен. Кейін Ни Шоусин өзінің есімін Ни Эр (聂耳) деп өзгертті.
Nie Shouxin showed signs of musical talent from an early age; he was able to imitate the voices of people he knew and showed a talent for learning songs by ear, earning him the nickname "Ears" (耳, "Er"). Nie also had the capability of physically moving his ears independently. This earned him another nickname, "Doctor Ears." He reportedly said, "Since friends give me one more ears, I will have one more ears from now on." Nie Shouxin later changed his name to Nie Er (聂耳).
Өлім
1935 жылы 17 шілдеде Ние жиырма үш жасында, Жапонияның Канагава префектурасы, Фуджисава қаласында жүзу кезінде қайтыс болды. Қытай Коммунистік партиясы тарапынан оқуға жіберілген болуы мүмкін, Кеңес Одағына бару үшін Жапония арқылы өтіп бара жатқан шақта. Кейбір деректер оны жапондықтар өлтіргенін болжайды, ал басқалары – қытай ұлтшылдары өлтіргенін айтады, себебі ол олардан қашу үшін Жапонияға келген. Бірақ, ол достарымен бірге жүзіп жүрген кезде жоғалып кеткендіктен, қастандық жасау мүмкіндігі күмәнді және ақталмайды. Барлық дәлелдер суға батып қайтыс болғанын көрсетеді. Оның денесі келесі күні жергілікті құтқару қызметінің қызметкерлері тауып алды. Құтқару қызметі мен полиция қызметкерлерінің мәлімдемесіне сәйкес, қылмысқа қатысты күдік тудыратын ешқандай себеп болған жоқ.
On July 17, 1935, Nie died while swimming in Fujisawa, Kanagawa, Japan, at the age of twenty three. He may have been en route to the Soviet Union, passing through Japan to receive training, sent by the Chinese Communist Party. Some suspect that he was killed by the Japanese, while others believe that he was killed by Chinese Nationalists, as he was in Japan to flee from them. However, because he disappeared while swimming with friends, this made the possibility of assassination difficult and highly unlikely. Evidence points to drowning as the most probable cause of death. He was found by the local rescue team the following day. According to the rescue team and the police, there was no reason to suspect foul play.
Мұра
Не Эрдің композиторлық жолы бар болғаны екі жылға созғанмен, оның музыкасы қазіргі Қытай ұлттық музыкасының символына айналды. Не Эрдің "Ерлер маршы" Қытай Халық Республикасының мемлекеттік әнұраны ретінде қабылданды. Оның өзге де әндері мен аспаптық туындылары қытай патриотизмін көрсетеді, олар жұмысшы табының қиындықтары мен күйзелісі, немесе жапон агрессиясына қарсы қытай халқының қарсы тұруы сияқты тақырыптарды қамтиды. Оның көптеген шығармалары бүгінгі күнге дейін қытай ұлттық музыкасының белгісі болып саналады және оның есімі көптеген естелік шараларында мәңгіленді.
Though Nie Er's career as a composer lasted for only two years, his music has come to symbolize the modern Chinese national musical style. Nie's "March of the Volunteers" was adopted as the national anthem of the People's Republic of China. His other songs and instrumental pieces came to epitomize Chinese patriotism, revolving around topics such as the trials and suffering of the working class or the resistance of the Chinese people in face of Japanese aggression. Many of his compositions are still emblematic of Chinese national music, and he has been memorialized in a number of commemorative contexts.
Фильм
1959 жылы Қытай Халық Республикасы құрылғанының 10 жылдығына орай, Nie Er атты тамыр тарихты фильм жасалды, ол Nie Er-дің өмірін және Қытай Ұлттық Әнұранының жазылу тарихын баяндайды.
In 1959, on the 10th anniversary of the founding of the People's Republic, China produced a biopic entitled Nie Er, retelling the story of Nie Er and his composition of the Chinese National Anthem.
Нейр пиано
Nie Er Piano компаниясы 1958 жылы Шанхай қаласында Чжу Сюэгонмен құрылды.
The Nie Er Piano company was founded by Zhu Xuegong in Shanghai in 1958.
Ниер саябағы
Не Эр паркі Юси қаласының ең солтүстік аймағында орналасқан. Парктің ауданы 100 000 шаршы метрді құрайды және 1987 жылдың шілде айында аяқталды. Парк ойын-сауық, демалыс, мәдени шаралар, балалар ойындары, гүлзарлар және басқару бөліміне арналған аймақтарға бөлінген. Не Эрдің мүсіні парктің орталық назарына тартылған. Мүсіннің биіктігі 2,4 метр, салмағы 1,8 тонна және ол солтүстікке қарай қарап тұр. Мүсіннің астындағы тұғырдың биіктігі 2,25 метр. Ол музыкалық топты дирижерлік жасап тұрғандай, қолдарын көтеріп бейнеленген.
Nie Er Park, located on the northernmost area of Yuxi City, encompasses 100,000 square meters, and was completed in July 1987. The park is divided into areas for entertaining, relaxation, cultural activities, children's play, ornamental flowers, and park administration. Nie Er's statue is the central focus of the park. The statue is 2.4 meters tall, weighs 1.8 tons, and faces north. The height of the platform under the statue is 2.25 meters. He is depicted in an arms raised posture as if conducting a musical ensemble.
Ниер мәдени алаңы
Nie Er мәдениет алаңы Юньнань провинциясының Юкси қаласында орналасқан. Ол бір көлден, екі сызықтан (сыртқы көлік жолы және ішкі көл жолы) және төрт аймақтан (демалыс аймағы, бизнес аймағы, жаттығу аймағы және музыкалық алаң аймағы) құралған. Таудың үстінде скрипка тартып отырған Nie Er-дің мүсіні орналасқан. Мүсіннің тұғырына Қытай Коммунистік партиясы Саяси бюросының тұрақты комитетінің бұрынғы мүшесі Ли Ланцин жазған алты сөз қашалған, ол бұл аймақты "Nie Er музыкалық алаңы" деп белгілейді (聂耳音乐广场). Жоғарыдан қарағанда алаңның пішіні үлкен скрипкаға ұқсайды.
Nie Er Cultural Square is located at Yuxi, Yunnan, which is composed by one lake, two line (outer traffic line & inner lake line), and four areas (recreational area, business area, exercising area & musical square area). At the top of the mountain is a statue of Nie Er playing the violin; the pedestal of the statue bears an engraving of six words written by former member of the Politburo Standing Committee of the Chinese Communist Party, Li Lanqing designating the area as "Nie Er Musical square" (聂耳音乐广场). When viewed from above, the design of the square is shaped like a large violin.
Жапониядағы Ниер алаңы
1981 жылы Фудзисава қаласы (Жапония), социалистік мэр Шун Хаяманың (葉山峻) басшылығымен, және Куньмин қаласы бауырлас қалалар атанды. Ол қайтыс болған жағажайдың жанында, Шонан жағажай паркінде (湘南海岸公園) Nie Er алаңы салынды.
In 1981, Fujisawa, Japan, under the socialist mayor Shun Hayama (葉山峻), and Kunming became sister cities. Nie Er Square was established in Shonan Beach Park (湘南海岸公園), near the beach where he had died.
Дәйексөздер
Чжоу Энлай (Қытайдың бірінші премьер-министрі): "Көптеген жастар Шыян Синхай мен Ни Эрдің әндерін айтып, революцияға қатысты. Олар – ұлы музыканттар". Чжу Дэ (қытайлық генерал): "Ол – халықтың музыканты". Гуо Моруо (жазушы): "Ни Эр – Қытай революциясының горны, халықтың азаттығының барабаны. Оның "Еріктілер маршы" қазірдің өзінде Қытайдың әнұраны деп есептеледі. Бұл ән халықтың патриотизмін оятып, олардың рухын көтеріп, сонымен қатар, қадір-қасиетін арттырады. Біздің ұлттық туымыз сияқты, Ни Эр де өлмейді". Ся Янь (драматург): "Ни Эр Шанхайда бар болғаны екі жыл жұмыс істегенімен, ол көптеген танымал музыка тудырды, олар жапондық агрессияға қарсы ұлттық құтқару қозғалысын жандандыруға өте қолайлы. Көптеген адамдар осы әндерді айтып соғысқа аттанды". Тянь Хань (драматург): "Ни Эрдің шығармаларының осылай тез тарауының себебі – оның саяси ынтасы. Оның композиторлық мақсаты музыка жасау емес, қайыршы халықтың арасында тұрып, олардың ашуын, талаптарын айқайлап жеткізу еді. Оның туындылары революциялық көзқарас пен прогрессивті жаңашылдық әдістерін тығыз байланыстырады, бұл өнердегі жаңару үшін жеңіліссіздікке кепілдік береді". Сянь Синхай (композитор): "Оның әндері шабуылға толы, ол әндері арқылы халықты оятуды қалайды. Оның әндері империализмге, феодализмге, соғыс лордтарына қарсы, және бұл Қытай үшін маңызды кезең. Оның әндері халықтың тілектерін білдіреді, сондықтан миллиондаған адамдар оны қабылдап, ән салады. Ол – Қытайдың жаңа музыкасының негізін қалаушы. Көптеген адамдар оның музыкалық шеберлігін жетілдіруі керек дейді, бірақ бұл дұрыс емес. Оның еңбегі мен жетістіктерінен оның "шебер музыканттардан" және "кәсіби композиторлардан" асып түскенін көруге болады. Өзінің қарапайымдылығымен ол көптеген номиналды музыканттардан да жоғары тұрады". Хэ Лүтин (композитор): "Ни Эрдің осылай жас кезінде қайтыс болуы – Қытайдың музыкалық кеңістігі үшін зор шығын. Алайда, оның азаматтық революцияға қосқан үлесі зор, және ол Қытайдың музыкалық кеңістігінің мақтанышы. Ни Эр өлмейді".
Zhou Enlai (first premier of China): "Many youngsters were going to the revolution by singing songs of Xian Xinghai and Nie Er. They are the great musicians." Zhu De (Chinese general): "He is a musician of the people." Guo Moruo (writer): "Nie Er, the horn of the Chinese revolution, the drum of People's liberation, and his March of the Volunteers have already been regarded as Chinese Anthem. This song always triggers people's patriotism, and it also raises morale with its solemnity. As well as our national flag, Nie Er is immortal." Xia Yan (playwright): "Though Nie Er only worked for two years in Shanghai, he still wrote tons of well known music, which are better for promoting anti Japanese national salvation movement. Many people are going to the war by singing these songs." Tian Han (playwright): "The reason Nie Er's works are proliferated so fast is due to his enthusiasm on politics. His intention for composing is not for making music, but he is standing among the miserable people to shout out his anger and request. His work tightly combines the revolutionary world view and progressive innovative method together, which is certainly the invincible for art innovation. Xian Xinghai (composer): "His songs are aggressive, he wants to awaken people by using his songs. His songs are anti imperialism, anti feudalism, and anti warlordism, which are landmark for China. His songs can reflect people's requests, so that can be accepted and sang by millions people. He is the founder of Chinese new music. Many people say that he still need more professional cultivation on musical skills, which is not right. From his hard working and achievements, I can say that he has already exceeded many so called "master musician" and " professional composer". Because of his modesty, he has already surpassed many nominal 'musicians'." He Lüting (composer): "That Nie Er passed away so young is a big loss for China's musical landscape. However, his contributions to the civil revolution are significant, which are the pride of China's musical landscape. Nie Er is immortalized."