Кіріспе
Forêts (fɔ.ʁɛ) – Франция Республикасының, кейіннен Бірінші Франция Империясының қазіргі Бельгия, Люксембург және Германия аумақтарындағы департаменті. Оның атауы «орман» деген мағынаны білдіреді және Арденн ормандарынан шыққан. 1795 жылдың 24 қазанында, Австриялық Нидерланды Францияға 1 қазанда қосылғаннан кейін құрылды. Қосылудан бұрын, аумақ Люксембург Герцогтығының және Буйон Герцогтығының шағын бөліктеріне кірген. Оның астанасы Люксембург қаласы болды. Осы жылдары бұрынғы Люксембург Герцогтығынан 14 176 адам Франция Революциялық Армиясы мен Ұлы Армияға шақырылды, олардың 9 809-ы Еуропа майдандарында қаза тапты. Наполеон 1814 жылы жеңілгеннен кейін, Forêts-тің көп бөлігі Люксембург Ұлы Герцогтығының құрамына кірді (Нидерланд Біріккен Корольдігімен жеке одақта); Our және Sauer өзендерінің шығыс жағындағы бөлігі 1822 жылы Рейн провинциясымен алмастырылған Пруссияның Төменгі Рейн Ұлы Герцогтығының құрамына кірді. Люксембург Бельгия революциясынан кейін бөлінді, оның батыс бөлігі Бельгияның Люксембург провинциясына айналды. 1871 жылы Пруссия Германия Империясын құрды, ол қазіргі Германияның алдағысы болды. Бүгінде аумақ Люксембург Ұлы Герцогтығы, Люксембург Бельгия провинциясы және Рейнланд-Пфальц неміс штаты арасында бөлінген. Департамент келесі округтерге және кантондарға бөлінді (1812 жылғы жағдай): Люксембург: Люксембург кантондары (2 кантон), Арлон, Беттембург, Бетцдорф, Гревенмахер, Мерш, Мессанси және Ремих (Арлон мен Мессанси қазір Бельгияда, қалғандары Люксембургте). Битбург: Битбург, Арцфельд, Дюдельдорф, Эхтернах және Нейербург кантондары (Эхтернах қазір Люксембургте, қалғандары Германияда). Дикирх: Дикирх, Клерво, Осперн, Вианден және Вильц кантондары (қазіргі Люксембургте). Нефшато: Нефшато, Бастонь, Эталле, Фаувилье, Флоренвиль, Хоффализе, Пализель, Сибре және Виртон кантондары (қазіргі Бельгияда). 1812 жылы оның халқы 246 333 адамды құрады, ал ауданы 691 035 гектар болды. 1795 жылдың қараша айында шеберлер мен қолөнершілердің алдындағы артықшылықтары жойылды. Австриялық Нидерландыда азаматтық тіркеулер (туысқандық, қайтыс болу, неке) шіркеулерге қалдырылды және шіркеудің басқаратын діни рәсімдерімен байланысты болды. 1796 жылдың маусымынан бастап бұл өзгерді: тіркеуді азаматтық тіркеуші жүзеге асырды. Люксембург – дін барлық жерде болған және өзгеріске қарсы тұрған католик қоғамы. Бұл дәстүрлі қоғамда некеге байланысты құлшыныс пен ажырасудың енгізілуі үлкен алаңдаушылық тудырды. Француздардың осы кезеңде енгізген институттары мен әкімшілік жүйесі Люксембургтегі қазіргі мемлекеттік институттардың бастауы болды: округтер (арондсименттер), кантондар және коммуналар француз билігінде енгізілді және осы күнгі күшке дейін сақталды. Люксембургте француз билігі бірнеше себептермен кеңінен наразылық тудырды: діни қуғын-сүргін, Люксембург қаласындағы діни ордендердің таратылуы, әскери реквизициялар, салық салу және 1798 жылдан бастап міндетті әскери қызметтің енгізілуі. Бұл наразылық сол жылы шаруалар соғысына ұласты, бұл көтеріліс департаменттің солтүстік бөлігінде шаруалармен шектелді. Алайда, қоғамның басқа топтары үшін Наполеон реформаларының пайдасы белгілі бір деңгейде бағаланды. Сонымен қатар, француз революциялық үкіметінің негізгі ерекшелігі – әкімшілік орталықтандыру люксембургтік дәстүрлермен қақтығысты: әр департамент орталық комиссарды алды. Forêts департаменті жылдар бойы төрт комиссарды көрді, олардың барлығы Франциядан келді.
Luxembourg: cantons Luxembourg (2 cantons), Arlon, Bettembourg, Betzdorf, Grevenmacher, Mersch, Messancy, and Remich (Arlon and Messancy now in Belgium, others in Luxembourg). Bitburg: cantons Bitburg, Arzfeld, Dudeldorf, Echternach, and Neuerburg (Echternach now in Luxembourg, others in Germany). Diekirch: cantons Diekirch, Clervaux, Ospern, Vianden, and Wiltz (now in Luxembourg). Neufchâteau: cantons Neufchâteau, Bastogne, Étalle, Fauvillers, Florenville, Houffalize, Paliseul, Sibret and Virton (now in Belgium). Its population in 1812 was 246,333, and its area was 691,035 hectares. The privileges of the masters and confraternities of artisans were abolished in November 1795. Under the Austrian Netherlands, civil registrations (births, deaths, marriages) were left to the parishes, and linked to sacraments administered by the Church. From June 1796, this changed: registrations were performed by a civil registration officer. Luxembourg was a Catholic society, in which religion was omnipresent and resistant to change. In this traditional society, the secularisation of marriage and the introduction of divorce were fault lines, which caused great consternation. The institutions and administrative machinery introduced by the French in this period is the origin of today's government institutions in Luxembourg: districts (arrondissements), cantons and communes were introduced under the French, and continue to exist. French rule in Luxembourg provoked widespread discontent, for several reasons: religious persecutions, the suppression of the religious orders in the city of Luxembourg, military requisitions, taxation, and the introduction of obligatory military service from 1798. This discontent culminated in the Peasants' War that same year, a revolt in the northern part of the department that was limited to the peasantry. Among other classes of society, however, the benefits of the Napoleonic reforms met with a level of appreciation. At the same time, a fundamental characteristic of the French Revolutionary government, administrative centralisation, collided with Luxembourgish traditions: each department received a central commissioner. The department of Forêts saw four commissioners over the years, all of them from France proper.
Экономика
Люксембург қаласында корпорациялардың таратылуы нәтижесінде коммерциялық және қолөнер революциясы болды, бұл француз үкіметі кезінде алғаш рет саяси өмірге қатыса алатын орта таптың қалыптасуына жағдай жасады. Корпорациялардың жойылуымен байланысты тағы бір өзгеріс ауылдық жерлерде болды: көбінесе бір ғана жұмыскермен шағын қолөнер кәсіпорындары пайда болды. Жұмыс беруші мен жұмысшы жақын қарым-қатынаста болып, көбінесе бір үстел басында тамақтанатын. 1803 жылы «жұмыскер кітапшасы» (livret d'ouvrier) енгізілді. Бұл кітапша жұмысшының кімге және қандай жұмыс істегенін, сондай-ақ жұмыс орнын ауыстырған сайын соңғы жұмыс берушісінен алған мінездемесін тіркеу үшін арналған еді. Кітапшасыз саяхат еткендер алаяқ ретінде қаралып, тиісті жазаға тартылуы мүмкін. Азаматтық кодекстің 1781-ші бабы «жұмыс берушінің заңдық басымдығын» орнатып, 1810 жылғы қылмыстық кодекс жұмысшыларға кәсіби одақтар құруға тыйым салды. Бұл шаралар жұмысшылар әлеміне деген үлкен сенімсіздіктің көрінісі болды, олар қоғам үшін қауіпті деп есептелді. «Жұмыскер кітапшасының» басты мақсаты – қауіпті деп саналған әлеуметтік топты бақылауда ұстау және жұмыс күшінің тапшылығы кезінде бәсекелес кәсіпорындардың жұмысшыларды тартып алуына жол бермеу болды. Нәтижесінде, ол «жұмыс берушілердің тиімді үстемдік құралы» және «шынайы ішкі паспорт» рөлін атқарды.
Мұра
Француздар енгізген Азаматтық кодекс Люксембург қоғамына зор әсер етті және 200 жыл өткен соң да күшінде. Люксембург заңдары француз заңдарымен тығыз байланысты: Люксембург заң студенттері Францияда немесе Бельгияда білім алады. Соттағы пікірсайыстар мен сот шешімдері француз тілінде жүзеге асырылады. Заңдар мен қағидалар 1816 жылдан бастап француз және неміс тілдерінде жарияланды, бірақ 1945 жылдан бері тек француз тілінде жарияланып келеді.