Austin A серия қозғалтқышы: 1951-2000 жылдары жасалған британдық автокөліктің 4 цилиндрлі қозғалтқышы. Техникалық сипаттамалары, конструкциясы туралы толық ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Austin Motor Company A сериясы – британдық шағын, тік 4 цилиндрлі автомобиль қозғалтқышы. 1951 жылы Austin A30 моделімен құрастырыла бастап, Mini-де 2000 жылға дейін өндірілді. Онда құйма темірден жасалған блок пен цилиндр басы, сондай-ақ үш негізгі подшипниктері бар болаттан жасалған коленвал қолданылды. Кәмшафт цилиндр блогының ішінде орналасқан, көбінесе бір қатарлы тізбек арқылы қозғалады, ал иінтіректер блокта сырғанап, көптеген жағдайларда баспасқа болаттан жасалған қақпақтар арқылы қолжетімді, жоғарғы клапандар рокерлер арқылы басқарылады. Цилиндр блоктары дәстүрлі соңына орнатылатын беріліс қораптарына және British Motor Corporation/British Leyland алдыңғы дөңгелекті модельдерінде, мысалы Mini-де қолданылатын "ин-самп" трансаксельге арналған нұсқалар арасында алмастырылмайды. A сериялы қозғалтқыштың үстіңгі клапанды нұсқасының цилиндр басын Гарри Уэслейк жобалаған – ол SS (Jaguar) қозғалтқыштарымен және бірнеше Формула 1 чемпиондық қозғалтқыштарымен жұмысымен танымал цилиндр бас маманы. "Жаңадан бастау" дизайны болғанымен, A сериясы Остин қозғалтқыштарын жобалау тәжірибесіне көп қарызды, жалпы дизайны (Уэслейк басымен қоса) және сыртқы түрі Остин A40 Devon-да алғаш рет пайда болған 1200cc жоғары клапанды қозғалтқыштың кішілендірілген нұсқасына ұқсайды, ол кейіннен B сериялы қозғалтқыштың негізін құрады.
The Austin Motor Company A series is a British small straight 4 automobile engine. Launched in 1951 with the Austin A30, production lasted until 2000 in the Mini. It used a cast iron block and cylinder head, and a steel crankshaft with three main bearings. The camshaft ran in the cylinder block, driven by a single row chain for most applications, and with tappets sliding in the block, accessible through pressed steel side covers for most applications, and with overhead valves operated through rockers. The cylinder blocks are not interchangeable between versions intended for conventional end on mounted gearboxes and the 'in sump' transaxle used on British Motor Corporation/British Leyland front wheel drive models such as the Mini. The cylinder head for the overhead valve version of the A series engine was designed by Harry Weslake – a cylinder head specialist famed for his involvement in SS (Jaguar) engines and several Formula One title winning engines. Although a "clean sheet" design, the A series owed much to established Austin engine design practise, resembling in general design (including the Weslake head) and overall appearance a scaled down version of the 1200cc overhead valve engine first seen in the Austin A40 Devon which would form the basis of the later B series engine.
Қозғалтқыш отбасыларының тізімі
Барлық қозғалтқыштардың шойын бас және блогы, OHV конфигурациясында цилиндрге екі клапан және бүйірлік SU карбюраторы болған. BMC тракторларында дизельді қозғалтқыштар қолданылған. 1970 жылдың ортасына дейінгі барлық А сериялы қозғалтқыштар Британдық стандарт (381c) 223 "Ортаңғы қола жасыл" түсімен боялған. Бұл Австралияда жасалған сияқты, шетелдегі өндіріс үлгілерін қамтымайды. "Зауыт/дилерлік кепілдік бойынша ауыстырылатын" қондырғылар қара түске боялған, олар негізінен ертедегі Mini-лердегі "ылғалды коленвал" негізгі беріліс жүйесінің жиі кездесетін ақаулары үшін таратылған. +PetrolIDDisplacementYearsBoreStrokeCompressionratioҚоректендіру жүйесіҚұаттылығы@rpmАйналу моменты@rpmA1951 19567.5:1Single H2 / Zenith 26JS немесе 26VME4800 24001959 19808.3:15500 29001956 19648.3:14750 25001964 1967 Twin HS26500 35001961 19648.3:16000 36001962 19808.3:1Single HS24750 2700998 см³ (60.9 куб. дюйм)1964 197164.58 мм (2.543 дюйм)76.2 мм (3.00 дюйм) Twin HS255 АТ (40 кВт; 54 ж.к.)5800 57 фунт-метр (77 Н.м) 30001963 19678.5:1Twin HS26000 45001962 1980Single HS25200 24501962 1968 Twin HS255 АТ (40 кВт; 54 ж.к.) 550025001971 1980 1964 19718.8:1Twin HS2530030001967 1980 Single HS4530030001968 1974 Twin HS260003000A+998 см³ (60.9 куб. дюйм)1980 199264.58 мм (2.543 дюйм)76.2 мм (3.00 дюйм) 9.4:1Single HIF38525030001980 1992 9.75:1Single HIF44560032001983 1990 9.4:1Single HIF44 / Turbo613026501992 1996 10.1:1SPi550030001996 2000 10.1:1MPi550030001992 2000 10.1:1SPi / MPi58003000DieselA947 см³ (51.7 куб. дюйм)1962 196962.9 мм (2.48 дюйм)76.2 мм (3.00 дюйм)23.6:1Lucas CAV15 АТ (11 кВт; 15 ж.к.)2500 1750
All engines had a cast iron head and block, two valves per cylinder in an OHV configuration and sidedraft SU carburettor. Engines were available in diesel in the BMC tractor. All A series engines up until mid 1970 were painted in British Standard (381c) 223 "Middle Bronze Green". This does not include overseas production models such as Australian manufacture. "Factory/dealer warranty replacement" units were painted black, these were primarily distributed for the failures common to the "wet crank" primary gear system in early Minis. +PetrolIDDisplacementYearsBoreStrokeCompressionratioFuel systemHorsepower@rpmTorque@rpmA1951 19567.5:1Single H2 / Zenith 26JS or 26VME4800 24001959 19808.3:15500 29001956 19648.3:14750 25001964 1967 Twin HS26500 35001961 19648.3:16000 36001962 19808.3:1Single HS24750 2700998 cc (60.9 cu in)1964 197164.58 mm (2.543 in)76.2 mm (3.00 in) Twin HS255 PS (40 kW; 54 hp)5800 57 lb. ft (77 N. m) 30001963 19678.5:1Twin HS26000 45001962 1980Single HS25200 24501962 1968 Twin HS255 PS (40 kW; 54 hp)550025001971 1980 1964 19718.8:1Twin HS2530030001967 1980 Single HS4530030001968 1974 Twin HS260003000A+998 cc (60.9 cu in)1980 199264.58 mm (2.543 in)76.2 mm (3.00 in) 9.4:1Single HIF38525030001980 1992 9.75:1Single HIF44560032001983 1990 9.4:1Single HIF44 / Turbo613026501992 1996 10.1:1SPi550030001996 2000 10.1:1MPi550030001992 2000 10.1:1SPi / MPi58003000DieselA947 cc (51.7 cu in)1962 196962.9 mm (2.48 in)76.2 mm (3.00 in)23.6:1Lucas CAV15 PS (11 kW; 15 hp)2500 1750
998 саны
Mini-де өз нұсқасын алды. Бұл 948-ге ұқсас болды, себебі олардың соққысы бірдей болғанмен, цилиндр диаметрі сәл ұлғайтылды. Ол 1962 жылдан 1992 жылға дейін өндірілді. Бұл қозғалтқыш алғаш рет Riley Elf және Wolseley Hornet Mk II үлгілерінде пайда болды, содан кейін Mini-де кеңінен қолданыла бастады. Үлгі Жылдар Қуаттылығы Моменті Riley Elf / Wolseley Hornet 1962–69 5250 айналымда 2700 айналымда Mini Moke, Австралиялық Mini Moke 1966–82 Mini Moke, Португалиялық Mini Moke 1983–93 Austin/Morris Mini Cooper 1964–69 5800 айналымда 3000 айналымда Austin/Morris Mini 1967–80 5250 айналымда 2700 айналымда Mini Clubman 1969–75 Mini (автоматты) 1969–80 4850 айналымда 2750 айналымда
The Mini also got a version. This was similar to the 948 in that it had the same stroke but the bore was increased slightly to It was produced from 1962 to 1992. This engine was first introduced into the Mk II versions of the Riley Elf and Wolseley Hornet, before becoming common fitment in the mainstream Minis. Model Years Power output Torque Riley Elf/Wolseley Hornet 1962–69 at 5250 rpm at 2700 rpm Mini Moke, Australian Mokes. 1966–82 Mini Moke, Portuguese Mokes. 1983–93 Austin/Morris Mini Cooper 1964–69 at 5800 rpm at 3000 rpm Austin/Morris Mini 1967–80 at 5250 rpm at 2700 rpm Mini Clubman 1969–75 Mini (automatic) 1969–80 at 4850 rpm at 2750 rpm
1275-ке дейін
Ең үлкен А сериялы қозғалтқыш Mini Cooper S нұсқаларының диаметрін, бірақ қарапайым Mini Cooper-дің поршен ходын пайдаланды. Ол 1964 жылдан 1980 жылға дейін өндірілді, содан кейін A Plus нұсқасымен алмастырылды. Диаметр блоктағы мүмкін болатын ең жоғары мәнге жуық болды, ортаңғы цилиндрлер арасындағы тығыз орналасу жиі бас прокладкасының бұзылуына себеп болды.
The largest A series engine displaced It used the bore from the Mini Cooper S versions but the stroke from the plain Mini Cooper. It was produced from 1964 until 1980, when it was replaced by an A Plus version. The bore size was around the maximum possible in the block, with very little separation between the middle cylinders, which often contributed to head gasket failures. Years Model Power output Torque 1964–71 Austin/Morris Mini Cooper S at 5800 rpm at 3000 rpm1965 74 Mini Marcos at 5900 rpm1966–70 Austin Healey Sprite MkIV at 6000 rpm at 3000 rpm1966–74 MG Midget MkIII1967–68 MG 1300/Wolseley 1300 at 5250 rpm at 3000 rpm1967–68 Riley Kestrel 13001967–68 Vanden Plas Princess 13001967–73 Morris 13001967–74 Austin 13001967 MG 1275/Riley 1275 at 3500 rpm1967 Wolseley 12751967 Vanden Plas Princess 12751968–69 Riley Kestrel 1300/Riley 1300 at 6000 rpm at 3000 rpm1968–71 Austin America (automatic) at 5250 rpm at 2500 rpm1968–73 Wolseley 1300 (manual) at 5750 rpm at 3000 rpm1968–73 MG 1300 MkII at 6000 rpm at 3000 rpm1968–74 Vanden Plas Princess 1300 (manual) at 5750 rpm at 3000 rpm1968 MG 1300/Riley Kestrel 13001969–71 Morris 1300GT at 6000 rpm at 3250 rpm1971–82 Mini Moke Californian Australian only.1969–74 Mini 1275GT at 5300 rpm at 2550 rpm1969–74 Austin 1300GT at 6000 rpm at 3250 rpm1971–80 Morris Marina at 5250 rpm at 2500 rpm1971 Austin Sprite at 6000 rpm at 3000 rpm1973–80 Austin Allegro at 5300 rpm at 3000 rpm1974–80 Mini 1275GT at 5300 rpm at 2550 rpm
The largest A series engine displaced It used the bore from the Mini Cooper S versions but the stroke from the plain Mini Cooper. It was produced from 1964 until 1980, when it was replaced by an A Plus version. The bore size was around the maximum possible in the block, with very little separation between the middle cylinders, which often contributed to head gasket failures. Years Model Power output Torque 1964–71 Austin/Morris Mini Cooper S at 5800 rpm at 3000 rpm1965 74 Mini Marcos at 5900 rpm1966–70 Austin Healey Sprite MkIV at 6000 rpm at 3000 rpm1966–74 MG Midget MkIII1967–68 MG 1300/Wolseley 1300 at 5250 rpm at 3000 rpm1967–68 Riley Kestrel 13001967–68 Vanden Plas Princess 13001967–73 Morris 13001967–74 Austin 13001967 MG 1275/Riley 1275 at 3500 rpm1967 Wolseley 12751967 Vanden Plas Princess 12751968–69 Riley Kestrel 1300/Riley 1300 at 6000 rpm at 3000 rpm1968–71 Austin America (automatic) at 5250 rpm at 2500 rpm1968–73 Wolseley 1300 (manual) at 5750 rpm at 3000 rpm1968–73 MG 1300 MkII at 6000 rpm at 3000 rpm1968–74 Vanden Plas Princess 1300 (manual) at 5750 rpm at 3000 rpm1968 MG 1300/Riley Kestrel 13001969–71 Morris 1300GT at 6000 rpm at 3250 rpm1971–82 Mini Moke Californian Australian only.1969–74 Mini 1275GT at 5300 rpm at 2550 rpm1969–74 Austin 1300GT at 6000 rpm at 3250 rpm1971–80 Morris Marina at 5250 rpm at 2500 rpm1971 Austin Sprite at 6000 rpm at 3000 rpm1973–80 Austin Allegro at 5300 rpm at 3000 rpm1974–80 Mini 1275GT at 5300 rpm at 2550 rpm
A-Plus нұсқалары
Британдық Leyland 1970-ші жылдары ескі A сериялы конструкцияны жаңартуға мүдделі болды. Дегенмен, ауыстыру әрекеттері, соның ішінде 70-ші жылдардың басында тоқтатылған британдық Leyland-тың 'K қозғалтқышы' (кейінгі Rover K сериясымен ешқандай қатысы жоқ) және A сериясының OHC нұсқасы сәтсіз аяқталды. Austin Metro әзірленген кезде инженерлер A сериясын оның заманауи қарсыластарымен салыстырып, оның әлі де бәсекеге қабілетті (немесе тіпті класындағы ең үздік) отын экономиясы мен өлшемдеріне қарай айналым моментін ұсынатынын анықтады. 1970-ші жылдары A сериясы жаңа буын жоғары айналымды, жоғары жатқан камералы қозғалтқыштарға қарағанда көнеріп көрінгенмен, онжылдықтың соңында экономияға және төмен айналымдарда жоғары айналым моментіне басымдық берілді. Осыған байланысты, және жаңа қозғалтқыш блогын жасауға қаражаттың жетіспеуіне байланысты, A сериясын 30 миллион фунт стерлингке жаңарту туралы шешім қабылданды. Нәтижесінде 'A Plus' сериялы қозғалтқыштар пайда болды. A Plus қозғалтқыштарында күшті қозғалтқыш блогы мен коленкасы, жеңіл поршеньдер және жақсартылған поршень сақиналары, таймерлік тізбекке серіпті кернеушілер және қозғалтқыштың техникалық қызмет көрсету аралығын ұзартуға арналған басқа да өзгерістер болды. Заманауи SU карбюраторлары мен жаңартылған коллектор дизайндары күштілікті аздап арттырды, бірақ айналым моменті мен отын экономиясын төмендетпеді. Cooper-дің жетілдірілген қозғалтқыштарынан алынған көптеген жақсартулар да енгізілді, A Plus қозғалтқыштарындағы барлық агрегаттардың металлургиясының жалпы деңгейі жоғары болды, бұрын тек ең жетілдірілген қозғалтқыштар ғана осылай жаңартылған. Бұл A Plus қозғалтқыштарын стандартты A сериясынан әдетте ұзақ қызмет етуге мүмкіндік берді, ол қалыпты жағдайда негізгі жөндеулер арасында шамамен 150 мың шақырымға дейін қызмет ететін. Қозғалтқышты бес негізгі коленкалық подшипниктерді пайдалану үшін жаңарту мүмкіндігі зерттелді, бірақ стандартты үш подшипниктері бар коленка тіпті жоғары күйде және жоғары қозғалтқыш айналымдарында да сенімді екенін көрсетті, сондықтан бұл үшін қосымша қаржыландыру қажет емес деп шешілді. Жаңа қозғалтқыштардың клапандар қақпақтарында 'A+' белгісі болды, ал блоктар мен бастар түрлі сыйымдылықтарға сәйкес түсті кодталған: қозғалтқыштар үшін сары және қозғалтқыштар үшін қызыл.
British Leyland was keen to update the old A series design in the 1970s. However, attempts at replacement, including an aborted early 70s British Leyland 'K engine' (unrelated to the later Rover K series) and an OHC version of the A series, ended in failure. During the development of what was to become the Austin Metro, engineers tested the A series against its more modern rivals and found that it still offered competitive (or even class leading) fuel economy and torque for its size. While in the 1970s the A series had begun to seem dated against a new generation of high revving overhead cam engines, by the end of the decade a new emphasis on good economy and high torque outputs at low speeds meant that the A series's inherent design was still well up to market demands. Given this, and the lack of funds to develop an all new power unit, it was decided to upgrade the A series unit at a cost of £30 million. The result was the 'A Plus' Series of engines. Available in , the A Plus had stronger engine blocks and cranks, lighter pistons and improved piston rings, Spring loaded tensioner units for the timing chain and other detail changes to increase the service interval of the engine (from ). More modern SU Carburettors and revised manifold designs allowed for small improvements in power without any decrease in torque or fuel economy. Many of the improvements learnt from the Cooper tuned units were also incorporated, with A Plus engines having a generally higher standard of metallurgy on all units, where previously only the highest tuned engines were upgraded in this way. This made the A Plus engines generally longer lived than the standard A series, which had a life between major rebuilds of around in normal service. Studies were made into upgrading the engine to use five main crankshaft bearings but the standard three bearing crank had proven reliable even in high states of tune and at high engine speeds, so it was not deemed worth the extra funding. The new engines received distinctive 'A+' branding on their rocker covers and the blocks and heads were colour coded for the different capacities: yellow for and red for engines.
1275 Қосымша
Үлкен қозғалтқышқа да "А плюс" жаңартылуы жасалды. Бұл 1980 жылдан 2000 жылға дейін жалғасты, соның нәтижесінде ол А сериясының соңғы моделі болды. +Қолданылуы Жылдар Модель Қуаттылығы Айналу саны (rpm) Крутящий момент (Nm) 1980–82 Остин Аллегро 5600 айналымда 3200 айналымда 1980–84 Моррис Италь 5300 айналымда 2950 айналымда 1980–90 Остин Метро 5650 айналымда 3100 айналымда 1982–89 МГ Метро 6000 айналымда 4000 айналымда 1983–85 Остин Маэстро HLE 5500 айналымда 3500 айналымда 1983–93 Остин Маэстро 5800 айналымда 3500 айналымда 1984–89 Остин Монтего 5600 айналымда 3500 айналымда 1989–90 Остин Метро GTa 6000 айналымда 4000 айналымда 1990–91 Мини Купер 5500 айналымда 3900 айналымда 1990–91 Мини Купер S 6000 айналымда 3250 айналымда 1991–96 Мини Купер 1.3i/Кабриолет 5700 айналымда 3900 айналымда 1991–96 Мини Купер S 1.3i 5800 айналымда 3000 айналымда 1992–96 Мини Sprite/Mayfair 5000 айналымда 2600 айналымда
The larger engine was also given the "A Plus" treatment. This lasted from 1980 to 2000, making it the last of the A series line. +Applications Years Model Power output Torque 1980–82 Austin Allegro at 5600 rpm at 3200 rpm 1980–84 Morris Ital at 5300 rpm at 2950 rpm 1980–90 Austin Metro at 5650 rpm at 3100 rpm 1982–89 MG Metro at 6000 rpm at 4000 rpm 1983–85 Austin Maestro HLE at 5500 rpm at 3500 rpm 1983–93 Austin Maestro at 5800 rpm at 3500 rpm 1984–89 Austin Montego at 5600 rpm at 3500 rpm 1989–90 Austin Metro GTa at 6000 rpm at 4000 rpm 1990–91 Mini Cooper at 5500 rpm at 3900 rpm 1990–91 Mini Cooper S at 6000 rpm at 3250 rpm 1991–96 Mini Cooper 1.3i/Cabriolet at 5700 rpm at 3900 rpm 1991–96 Mini Cooper S 1.3i at 5800 rpm at 3000 rpm 1992–96 Mini Sprite/Mayfair at 5000 rpm at 2600 rpm
Nissan өндірісі
A сериялы дизайн, әсіресе B сериясы, Жапонияның Nissan компаниясымен лицензияланды. Бастапқы OHV Nissan C қозғалтқышы және одан кейінгі E және E1 үшін көптеген өзгерістер енгізілді. Алғашқы өзгерістердің бірі – бес подшипникпен жабдықталған коленвал. Цилиндр басы, түйреуіштер мен порттарды ауыстыру арқылы модификацияланды, түйреуіштер итергіш таяқшалар арасына орналастырылды, ал сиамдық кіріс және шығыс порттары жойылды. Nissan бұл конструкцияны 1966 жылы алюминий бас және кенелі жану камераларымен жабдықталған Nissan A қозғалтқышына бейімдеді. Бұл көптеген келесі қозғалтқыштардың негізін құрады, әсіресе кейінгі OHC Nissan E қозғалтқышы, содан кейін Nissan CA қозғалтқышына дейін кеңейтілді, ол DOHC CA18DET нұсқасында аяқталды. Негізгі конструкция Nissan MA қозғалтқышына дейін де кішірейтілді. Бұл қозғалтқыштардың барлығы BMC A сериясының ерекшелігі – қысқартылмаған картер блогы арқылы тегін көрсетеді, бірақ A және E қозғалтқыштарында май сорғысының картердің оң қабырғасына орнатылуына және үлкен порт аймақтарына мүмкіндік беретіндей етіп, білік оң жаққа жылжытылды, ал BMC A сериясында май сорғысы сол жақ біліктің артқы бөлігінде орналасқан.
The A series design, along with particularly the B Series, was licensed by Nissan of Japan. Many changes were made for the initial OHV Nissan C engine and the succeeding E and E 1. An early change was to incorporate a five bearing crankshaft. The cylinder head was modified by swapping plugs and ports, plugs fitted between pushrods and eight ports eliminated the Siamesed inlet and exhaust ports. Nissan modified the design into the later Nissan A engine that was launched in 1966 with an aluminium head and wedge combustion chambers. It formed the basis for many of their following engines, notably the later OHC Nissan E engine]], was scaled up into the Nissan CA engine which culminated in the DOHC CA18DET. The basic design was also scaled down into the Nissan MA engine. All these engines show their lineage by the characteristic un skirted crankcase block of the BMC A series, but with the A and E having the camshaft moved to the right side allowing greater port areas, and a mounting on the right wall of the crankcase for the oil pump, whereas the BMC A series had the oil pump at the back end of the left side camshaft.
Қазіргі қолданылуы
Бұл қозғалтқыш үздіксіз жетілдіріліп келеді, оның нарығы өте кең және әртүрлі, классикалық автомобильдер саласында да, жарыс машиналарын жасауда да қолданылады. Қозғалтқыш OEM өндірушілердің толық қолдауын алады. Қозғалтқыштың дерлік барлық бөлігі әлі де жасалуда, бастапқы техникалық сипаттамаларында немесе жақсартылған нұсқаларында: поршеньдер, май осі, коленвал, цилиндр қақпақтары. Цилиндр қақпақтары 8V немесе 16V нұсқаларында, 5, 7 немесе 8 порты бар алюминийден жасалған. Сонымен қатар, соңғы онжылдықтарда A сериялы қозғалтқыштың көлемі 1275 см³-ден асып, 1293 см³-ден 1479 см³-ге дейін жеткен жағдайлар жиі кездеседі, бірақ көбінесе ол 1380 см³-ге дейін кеңейтіледі, бұл ретте тұрақты күтім мен уақтылы қызмет көрсету арқылы сенімділігін сақтайды. A сериялы қозғалтқыш қазіргі уақытта David Brown Mini Remastered моделінде қолданылады. Қозғалтқыш толығымен жаңа ішкі бөліктерімен, жақсартылған сипаттамаларға сәйкес қайта құрастырылған. Қолданылатын қозғалтқыш 1275 см³ MPi нұсқасына негізделген, сонымен қатар 1330 см³ Monte Carlo, 1380 см³ және 1450 см³ Oselli Edition нұсқалары да бар. +Mini Remastered жаңартылған нұсқасыКөлеміТесікҰзындығыҚысым коэффициентіКарбюрацияҚұаттылығы@айн/минМомент@айн/мин10.1:1MPi4600310010.1:1MPi
This engine continues to be improved, it has a very large and wide market, whether in the classic car industry or the racing industry. It has a wide OEM manufacturer support. Almost every part of the engine is still made, whether in original specification or improved versions, pistons, camshafts, crankshafts, cylinder heads. Cylinder heads are available in 8v or 16v, made in aluminium with 5, 7 or 8 ports. Additionally over the past few decades it has not been unusual to see the A Series stretched beyond 1275cc with capacities ranging from as low as 1293cc up to 1479cc, although it is commonly enlarged to 1380cc while retaining its reliability so long it is serviced regularly and well looked after. The A series engine is currently used in David Brown Mini Remastered. The engine is totally rebuilt, with new internals to an improved specification. The engine used is based in 1275cc MPi version, with larger capacity versions including the 1330cc Monte Carlo as well as the 1380cc and 1450cc Oselli Edition. +Mini Remastered updated versionDisplacementBoreStrokeCompressionratioCarburationHorsepower@rpmTorque@rpm10.1:1MPi4600310010.1:1MPi