Мортон Кондраке: Американдық саяси комментатор және журналист өмірі мен қызметі
Morton Kondracke
Мортон Кондракке – саяси сарапшы, журналист. "The McLaughlin Group" телешоуындағы жұмысымен, "Roll Call" газетіндегі редакторлық қызметімен танымал. АҚШ саясаты туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мортон Мэтт Кондраке (28 сәуір 1939 жылы туған) – американдық саяси комментатор және журналист. Ол «The McLaughlin Group» телешоуындағы панель мүшесі ретінде ұзақ жылдар бойы белгілі болды. Кондраке бірнеше ірі басылымдарда жұмыс істеді, жиырма жыл бойы партиялық емес «Capitol Hill» газеті «Roll Call»-дың бас редакторы және жазба авторы болып қызмет етті. Ол сондай-ақ «Fox News Channel» арнасының «The Beltway Boys» бағдарламасының бірлескен жүргізушісі болды және «Brit Hume-мен арнайы баяндама» және «Bret Baier-мен арнайы баяндама» бағдарламаларына тұрақты қатысушы болды.
Morton Matt Kondracke (/k//ən/'/d//r//æ//k//i/; born April 28, 1939) is an American political commentator and journalist. He became well known due to a long stint as a panelist for the television series The McLaughlin Group. Kondracke worked for several major publications, serving for twenty years as executive editor and columnist for the non partisan Capitol Hill newspaper Roll Call. He was also co host of the series The Beltway Boys of Fox News Channel and was a regular nightly contributor to the series Special Report with Brit Hume and Special Report with Bret Baier.
Кәсіби мансап
Кондраке Чикаго қаласында, Иллинойс штатында, Мэтью Кондраке мен Женевьева Мартаның (қызметтес аты Абрамс) ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі поляк тегінен, ал анасының әкесі еврей отбасынан шыққан. Кондраке 1956 жылы Джолиет Тауншип орта мектебін, ал 1960 жылы Дартмут колледжін бітірді. Дартмут колледжінде оқыған кезінде ол ағылшын тілі мамандығын таңдап, колледж газеті "The Dartmouth" редакторы болды. Кондраке Дартмут түлектері журналының кеңесіне мүше болып сайланды және сынып хатшысы қызметін атқарды. Кейін ол Вашингтон қаласындағы Дартмут клубынан қоғамдық қызметі үшін Даниэль Вебстер сыйлығын алды. Колледжді бітірген соң Кондраке АҚШ армиясына қатысып, Джорджтаун университетінде магистратурада оқып, "Washington Star" газетінде жартылай штатты жұмыс істеген кезде Вашингтондағы қарсы барлау корпусында қызмет етті. 1963 жылы армиядан шыққаннан кейін Кондраке "Chicago Sun-Times" газетіне жұмысқа орналасып, 1968 жылы газеттің Вашингтон бюросына ауысты, ал 1974 жылы Ақ үйдің тілшісі болды. Осы қызметте оның аты Никсонның саяси қарсыластарының тізіміне енді. 1973-1974 жылдары Гарвард университетінде Ниман стипендиясын жеңіп алды. Кондраке 1977 жылы "Sun-Times" газетінен кетіп, "The New Republic" жаңалықтар журналының бас редакторы болды. 1985 жылға дейін ол бұл қызметте жұмыс істеді, содан кейін "Newsweek" журналының Вашингтон бюросының меңгерушісі болды. Осы аралықта оның атағы артып, "National Public Radio", "This Week with David Brinkley" және "The Wall Street Journal" бағдарламаларында сарапшы ретінде танылды. 1982 жылы ол "The McLaughlin Group" талқылаулар тобына алғашқы қатысушылардың бірі ретінде қосылып, 16 жыл бойы жұмыс істеді. Модератор Джон МакЛафлин оның есімін әдейілеп екінші буынды баса айтып, "more TAHN" деп жариялап, оны қызықтырды. Ал қонақ сарапшы Мортимер Цукерман Кондракемен бірнеше рет бірге бағдарламаға қатысқанда, МакЛафлин "MORTified" деп мәлімдеді. 1984 жылғы АҚШ президенттік сайлауында ол президент Рональд Рейган мен демократ үміткер Уолтер Мондейлдің арасындағы екінші теледебатта (сыртқы саясатқа қатысты) сарапшы ретінде қатысты. Сайлау кампаниясы барысында Кондраке Рейганды экономиканы жақсартуы және суық соғысқа қатысты саясаты үшін мақтады, бірақ Рейганизмді "тактиканың, жарнаманың, қатал антисоветшілдік көзқарастың және институционалды өзімшілдіктің қосындысы" деп сипаттап, ол нақты әлемдегі экономикалық және геосаяси мәселелерді шешуге көмектеспейді деп болжады және Рейган қайта сайланса, "депрессия, әлеуметтік хаос және соғыс" туындауы мүмкін екенін айтты. 1985 жылдың қыркүйегінде жарияланған газет мақаласында Кондраке республикашылдардың шұғыл контрацепция мен бір жынысты жұптар үшін азаматтық одақтарды қолдауын қажет етіп, сайлауда жеңіске жету үшін "гейлерді қаралаудан" бас тарту керектігін мәлімдеді. 1991 жылы Кондраке "Roll Call" журналының бас редакторы болып жұмыс істеді және 2011 жылы зейнеткерлікке шықты. Осы жылдар ішінде ол "Roll Call" журналында ("Pennsylvania Avenue") екі рет жарияланатын бағана жазды, оны "Newspaper Enterprise Association" таратып жүрді. Бас редакторлық қызметтен кеткеннен кейін ол "Roll Call" журналында сармертінші редактор ретінде қызметін жалғастырды. 1998 жылдың қазанында Кондраке "The Beltway Boys" атты жеке телешоуын Фред Барнспен бірге "Fox News Channel" телеарнасында жүргізе бастады. Ол сондай-ақ сол арнадағы "Special Report with Brit Hume" бағдарламасына тұрақты қатысушы болды. 2010 жылы ол Джек Кемп қорының ауызша тарих жобасының бас сұхбаттасушысы болып тағайындалды және марқұм өкілдің, президенттік және вице-президенттік үміткердің және Тұрғын үй және қала құрылысы министрінің команда мүшелерімен, әріптестерімен, қызметкерлерімен және отбасы мүшелерімен 100-ден астам сұхбат жүргізді. Кондраке 2011 жылдың қыркүйегінен 2012 жылдың маусымына дейін Конгресс кітапханасындағы Джон У. Клюг орталығындағы саяси экономика профессоры болды, онда ол "марқұм Джек Кемптің конгресс мансабы, Рейган дәуіріндегі оның көшбасшылық рөлі, президенттік науқаны және Республикашыл партия мен елге тигізген әсері" тақырыбында зерттеулер жүргізіп, жазды. 1996 жылы шыққан "Тәуелсіздік күні" ғылыми-фантастикалық фильмінде Кондраке фильмнің басында "The McLaughlin Group" тобының мүшесі ретінде президент Томас Дж. Уитмордың (Билл Пуллман) тиімсіз саясаты туралы пікір білдіріп, "Көлтіз соғысындағы ұшқыш ретіндегі көшбасшылықтың саяси көшбасшылықпен ешқандай қатысы жоқ. Бұл басқа жануар" деді. Кондраке 1993 жылы "Дэйв" фильмінде де түсті. Кондраке НАТО-ның Югославияны бомбалауын қолдады және ұлттық теледидарда сербтерді "ішіндегілер" деп атады. Демократиялық партияның Конгрессті басып алуын дұрыс болжағаны үшін ол 2006 жылы "The Washington Post's Crystal Ball Tournament of Champions" сыйлығын жеңіп алды.
Kondracke was born in Chicago, Illinois, the son of Matthew Kondracke and Genevieve Marta (née Abrams). His father was of Polish ancestry, while his maternal grandfather was from a Jewish family. Kondracke graduated from Joliet Township High School in 1956, and from Dartmouth College in 1960. While at Dartmouth, he majored in English and was president of the college newspaper The Dartmouth. Kondracke was a board member of the Dartmouth Alumni Magazine and served as his class secretary. Later he received a Daniel Webster Award for Public Service from the Dartmouth Club of Washington. After college, Kondracke joined the U. S. Army and served in Washington, DC in the Counter Intelligence Corps while pursuing graduate work at Georgetown University and working part time for the newspaper Washington Star. After quitting the Army in 1963, Kondracke joined the staff of the Chicago Sun Times, transferring to the paper's Washington bureau in 1968, eventually becoming White House correspondent in 1974. In that role, his name was on the master list of Nixon political opponents. He was a Nieman Fellow at Harvard University in 1973–74. Kondracke quit the Sun Times in 1977 to become executive editor of the news magazine The New Republic. He worked there until 1985, when he quit to become Washington bureau chief for the magazine Newsweek. In the meantime, his increasing renown resulted in his becoming a commentator for National Public Radio, This Week with David Brinkley and The Wall Street Journal. In 1982, he joined The McLaughlin Group as one of the original panelists, a job he had for 16 years. Moderator John McLaughlin consistently teased him by pronouncing his name "more TAHN", emphasizing the second syllable, and when guest panelist Mortimer Zuckerman appeared with Kondracke on the show as he did several times, McLaughlin would claim to be "MORT ified". For the US's 1984 presidential election, he was a panelist for the second televised debate (concerning foreign policy) between President Ronald Reagan and Democratic challenger Walter Mondale. During the campaign Kondracke praised Reagan for economic recovery and his policies regarding the Cold War, but called Reaganism "an amalgam of tactics, public relations, virulent anti Sovietism, and institutionalized selfishness that will do nothing to deal with real world economic and geopolitical realities" and predicted that Reagan would cause "depression, social chaos, and war" if reelected. In a newspaper column published in September 1985, Kondracke stated that more Republicans should favor emergency contraception and civil unions for same sex couples, and that Republicans should stop relying on "gay bashing" to win elections. In 1991, Kondracke began serving as executive editor of Roll Call, retiring in 2011. During this time he wrote a twice weekly column for Roll Call ("Pennsylvania Avenue") that was syndicated by Newspaper Enterprise Association, part of United Media. After resigning as executive editor he remained with Roll Call as contributing editor. In October 1998, Kondracke began co hosting his own television series, The Beltway Boys, with Fred Barnes, for the Fox News Channel. He was also a regular nightly contributor to Special Report with Brit Hume on the same network. In 2010, he became the main interviewer for the Jack Kemp Foundation's Oral History Project, performing more than 100 interviews with teammates, colleagues, staff members and family of the late Representative, presidential and vice presidential candidate and Secretary of Housing and Urban Development. Kondracke was the Jack Kemp Professor of Political Economy in the John W. Kluge Center at the Library of Congress from September 2011 to June 2012, where he researched and wrote about "the late Jack Kemp's congressional career, his leadership role during the Reagan Era, his presidential campaign and his influence on the Republican Party and the nation". In the 1996 science fiction movie Independence Day, Kondracke appears at the beginning of the movie as part of The McLaughlin Group, speaking about the ineffectual policies of President Thomas J. Whitmore (Bill Pullman) and saying, "Leadership as a pilot in the Gulf War has no relationship to political leadership. It's a different animal." Kondracke also appeared in the 1993 film Dave. Kondrake was supportive of the NATO bombing of Yugoslavia and referred to the Serbs as "bastards" on national television. For his correct prediction of the Democratic takeover of Congress he won The Washington Posts Crystal Ball Tournament of Champions Award in 2006.
Жеке өмір
1967 жылы Кондраке жартылай мексикалық, жартылай еврей либералды белсенді Милисент Мартинеске үйленді. Олардың екі қызы болды: Александра (фильм жасаушы) және Андреа (дәрігер). Оның қызы Александра американдық кино және теледидар режиссері және фильм жасаушы Анжела Робинсонмен серіктес. 2009 жылы Александраның тұңғыш баласы Диего дүниеге келді. Кондраке 1980 жылдары алкоголизммен күресті және 1987 жылы одан құтылуына көмектескені үшін Милисентке ризашылық білдірді. 1988 жылы Милисентке Паркинсон ауруы диагнозы қойылды. Осы аурумен ұзақ күрес Кондракені Паркинсон ауруын зерттеуді қолдауға және медициналық зерттеулерге мемлекеттік қаржыландыруды арттыруға жетеледі. Милисент Кондраке аурудың салдарынан денсаулығы нашарлап, 2004 жылдың 22 шілдесінде қайтыс болды. Кондраке 2001 жылы "Милиді құтқару: махаббат, саясат және Паркинсон ауруы" атты кітабында отбасының Паркинсонмен күресін толыққанды сипаттады. Бұл кітап 2005 жылдың 13 наурызында көрсетілген, Мэделин Стоу және Брюс Гринвуд қатысқан "Милиді құтқару" атты CBS телефильмінің негізі болды. 2006 жылдың 6 мамырында Кондраке Америка уәдесінің бас директоры Маргарита Саллиге үйленді. Ол Дартмут колледжінің қамқоршылар кеңесінің мүшесі, Паркинсон әрекет желісінің басқарма мүшесі және Майкл Дж. Фокс Паркинсон ауруын зерттеу қорының негіздеушілер кеңесінің мүшесі.
In 1967, Kondracke married Millicent Martinez, a half Mexican, half Jewish liberal activist. They had two daughters, Alexandra (a movie maker) and Andrea (a medical doctor). His daughter Alexandra is partners with American movie and television director and moviemaker Angela Robinson. In 2009, Alexandra gave birth to her first child, Diego. Kondracke struggled with alcoholism during the 1980s, and he credits Millicent for helping him end his addiction by 1987. In 1988, Millicent was diagnosed with Parkinson's disease. Her long struggle with the disease prompted Kondracke to become an advocate for Parkinson's disease research and for increased government spending for medical research. Millicent Kondracke grew increasingly incapacitated by the disease and died on July 22, 2004. Kondracke detailed his family's struggle with Parkinson's in a 2001 book titled Saving Milly: Love, Politics, and Parkinson's Disease The book was the basis of a CBS television movie named Saving Milly, featuring Madeleine Stowe and Bruce Greenwood, which was broadcast on March 13, 2005. On May 6, 2006, Kondracke married Marguerite Sallee, CEO of America's Promise. He is a trustee of Dartmouth College, a board member of the Parkinson's Action Network and a member of the Founders Council of the Michael J. Fox Foundation for Parkinson's Research.