Кіріспе

Көше деңгейінен жоғары орналасқан жылдам транзит темір жолы.

Көтерілген темір жол немесе көтерілген пойыз (әдетте el пойыз немесе el деп қысқартылады) – виадукта немесе басқа да көтерілген құрылыста (әдетте болаттан, шойыннан, бетоннан немесе кірпіштен салынған) көше деңгейінен жоғары орналасқан темір жол. Бұл темір жол кең, стандартты немесе тар рельсті, жеңіл рельсті, монорельсті немесе аспалы темір жол болуы мүмкін. Көтерілген темір жолдар көбінесе қалалық аймақтарда кездеседі, онда басқа жағдайда көп деңгейлі қиылыстар қажет болар еді. Әдетте, болатты виадуктарда салынған көтерілген темір жолдың рельстері көшеден көрінеді.

Тарих

Ең алғашқы биік темір жол 1836-1838 жылдар аралығында салынған 878 аркалы кірпіш виадуктағы Лондон және Гринвич темір жолы болды. Лондон және Блэкуолл темір жолының алғашқы 4 км (1840 ж.) да виадук үстінде салынды. 1840 жылдары Лондонда биік темір жолдар салу жоспарлары болды, бірақ олар іске аспады. 1860 жылдардың соңынан бастап АҚШ қалаларында биік темір жолдар кең таралды. Нью-Йорктің Вест-Сайд және Йонкерс Патент темір жолы 1868 жылы кабельмен тартылатын биік темір жол ретінде ашылды және 1871 жылдан кейін локомотивтермен жұмыс істеді, содан кейін Нью-Йорк биік темір жолы деп аталды. 1875 жылы Нью-Йорк темір жолын иеленген Манхэттен теміржол компаниясы құрылды. АҚШ-тағы алғашқы биік жүйелердің ішінде 1892 жылы бірнеше бәсекелес компаниялар салған Чикаго "L", сондай-ақ 1901 жылы Бостон биік темір жолы және 1907 жылы Филадельфиядағы Market–Frankford желісі бар. Әлемдік деңгейде Берлин Штудтбаны (1882) және Вена Штудтбаны (1898) көбінесе биік орналасқан. Алғашқы электрмен жұмыс істейтін биік темір жол Ливерпуль әуе темір жолы болды, ол 1893 жылдан 1956 жылға дейін Ливерпуль доктері арқылы қозғалыс жасады. Лондонның Доклендс жеңіл темір жолы 1987 жылы ашылды және содан бері кеңейтіліп келеді – ол заманауи биік темір жол. Пойыздар жүргізушісіз және автоматты түрде жүреді. Тағы бір заманауи биік темір жол – Токиодағы 1995 жылы ашылған жүргізушісіз Юрикамоме желісі.

Монорельстік жүйелер

Монорельстердің көпшілігі көтерілген теміржолдар болып табылады, мысалы, Диснейленд монорельстік жүйесі (1959), Токио монорельсі (1964), Сидней монорельсі (1988–2013), KL монорельсі, Лас-Вегас монорельсі, Сиэтл орталығы монорельсі және Сан-Паулу монорельсі. Көптеген магниттік тірелмелі теміржолдар да көтерілген.

Аспалы теміржолдар

1890 жылдары аспалы темір жолдарға қызығушылық артты, әсіресе Германияда, Дрездендегі Schwebebahn (1891 жылдан бастап) және Вуппертальдегі Schwebebahn (1901). 1975 жылы H Bahn аспалы темір жолдары Дортмунд пен Дюссельдорф әуежайында салынды. Мемфис аспалы темір жолы 1982 жылы ашылды. Аспалы темір жолдар көбінесе монорельсті болады; Жапониядағы Шонан монорелісі мен Чиба қалалық монорелісі, аттарына қарамастан, аспалы темір жолдардың түрлеріне жатады.

Адамдарды тасымалдау жүйелері

Адам тасымалдағыш немесе автоматтандырылған адам тасымалдағыш (APM) – жүргішсіз, бөлек деңгейдегі, көптеген жолаушыларды тасымалдайтын жүйе. Бұл термин көбінесе тек циклдық немесе қосымша желі ретінде жұмыс істейтін жүйелерді сипаттау үшін қолданылады, бірақ кейде одан да күрделі автоматтандырылған жүйелерге де қолданылуы мүмкін. Монорельстерге ұқсас, Bombardier Innovia APM технологиясы көлікті жол бойында бағыттау үшін тек бір рельс қолданады. APM әуежайларда жиі кездеседі және жолаушыларға қақпаларға жылдам жетуге көмектеседі. Мысалы, Феникс Sky Harbor халықаралық әуежайындағы PHX Sky Train, Куала-Лумпур халықаралық әуежайындағы AeroTrain және Ұлыбританиядағы Лондон Гатвик әуежайындағы Tracked Shuttle жүйесі сияқты бірнеше жоғары орналасқан APM жүйелері бар.