Лондон-Бирмингем темір жол бағыты

Кіріспе

Британдық темір жол желісі

Чилтерн магистральдық желісі – Лондон мен Бирмингемді (Мур-стрит және Сноу-Хилл) High Wycombe, Bicester, Banbury, Leamington Spa және Солихалл арқылы 112 миль (180 км) қашықтықта байланыстыратын темір жол желісі. Қазіргі уақытта бұл Лондон мен Бирмингем арасындағы екі негізгі темір жол бағытының бірі; екіншісі – Лондон мен Юстон арасындағы Батыс жағалау магистралі, ол екі қала арасындағы маңызды қалааралық бағыт. Үшінші магистральдық желі – «Жоғары жылдамдық-2» құрылыс кезеңінде. Chiltern Line атауы 1985 жылы Network SouthEast компаниясымен желінің таныстырылымдық атауы ретінде ойлап табылды, ол бағыттың оңтүстік бөлігінен өтетін Чилтерн төбелеріне сілтеме жасайды. Бұл бағыт бастапқыда Ұлы Батыс темір жолының Лондон Паддингтоннан Бирмингем Сноу-Хиллге дейінгі негізгі желісінің бір бөлігі болды. 1967 жылы Батыс жағалау магистралі электрленгеннен кейін және Сноу-Хилл станциясы жабылғаннан соң Лондон мен Бирмингем арасындағы көптеген магистральдық бағыттар тоқтатылды. 1993 жылы Лондон мен қайта ашылған Сноу-Хилл арасындағы қызмет қайта жаңғыртылды; алайда, олар Паддингтондағы тарихи терминалдың орнына, қазір жабық Ұлы Орталық магистралінің Лондон терминалы болған Мэрилебонға бағытталды. 1990 жылдары Британдық темір жолы жекешелендірілгеннен кейін, басты оператор Чилтерн темір жолы болды, ол бағытты және қызметтерді дамытуды жалғастырды. 2010 жылдардың басында желі үлкен жаңартудан өтті, нәтижесінде көп бөлігі 160 км/сағ жылдамдықпен жүруге рұқсат берілді, бұл 2013 жылдан бастап жол жүру уақытын айтарлықтай қысқартты. Желі электрлендірілмеген, бірақ электрлендіру жоспарлануда. Екінші кезең 1906 жылы аяқталды: тікелей бағыт құру үшін GWR Ұлы Орталық темір жолымен (GCR) бірлесіп, Нортхольт (солтүстік-батыс Лондон) және Ашендон (Айлсбериден батысқа қарай) арасында Great Western және Great Central Joint Railway деп аталатын жаңа темір жолын құрды. Үшінші, соңғы даму ретінде GWR 1910 жылы Бичестер кесімін ашты: бұл Ашендон торабындағы Ұлы Батыс және Ұлы Орталық бірлескен темір жолының арасындағы байланыс болды, Банбериден оңтүстікке қарайғы Бирмингем бағытына қарайтын Aynho Junction арқылы. Бұл Лондон мен Бирмингем арасындағы маршрутты бастапқы Оксфорд бағытына қарағанда қысқартты және Лондон мен Бирмингем арасындағы ең жылдам жол уақытын 20 минутқа қысқартты (140 минуттан 120 минутқа дейін); көптеген пойыздар бірден жаңа бағытқа ауыстырылды, бірақ Оксфорд арқылығы бастапқы бағыт қолданыла берді және қазір Червелл аңғары желісі деп аталады. Сол себепті 1965 жылдан бастап Чилтерн желісін Паддингтон мен Биркенхед арасындағы көптеген пойыздар пайдаланды. Барлық жергілікті пойыздар 1963 жылы Мэрилебонға ауыстырылды және төрт вагонды Class 115 DMU пойыздарымен жұмыс істеді, ал Олд Оук Коммон мен Нортхольт Антагон арасындағы Жаңа Солтүстік бағытындағы Гринфордтағы магистральдық платформалар жабылды. GCR магистральдық желісі 1966 жылдың қыркүйек айында жабылғаннан кейін, Оңтүстік жағалаудан кейбір пойыздар Банбериден солтүстікке қарай бағыттан ауыстырылды. Бұл қазіргі Бірмингем мен арасындағы CrossCountry қызметтерінің алға бағытталған түрі болды. 6 наурызда 1967 жылы WCML электрлендірілуі аяқталғаннан кейін Паддингтоннан Бирмингемге/Вулвергемптонға/Биркенхедке дейінгі экспресс пойыздары «Британдық темір жолдарының қайта құрылуы» аясында тоқтатылды. Бағыт екінші деңгейлі мәртебеге төмендетілді, Лондон мен Бирмингем арасындағы магистральдық қызметтердің көп бөлігі Оксфорд арқылы бағытталды. 1968 жылы Принс Рисборо мен Айнхо торабы арасындағы желі бір жолға дейін қысқартылды және тек Мэрилебон мен Банбери арасындағы негізгі екі сағаттық DMU қызметі ғана Бичестерге дейін қызмет көрсетті. Денхам (1965), Биконсфилд (1973) және Джеррардс Кросс (1989) сияқты көптеген станциялардан өткізу желілері алынып тасталды, ал Лапворт пен Тайсли арасындағы қосымша желілер жойылды. Бірмингем Мур-стрит және Сноу-Хилл арасындағы туннель 1968 жылдың 2 наурызында жабылды. Бұл нұсқалардың кейбіреулері Банбери – Бирмингем учаскесін, сондай-ақ Червелл аңғары желісін және Ковентриден Леамингтонға дейінгі желіні қамтыды.

The Chiltern Main Line is a railway line which links London and Birmingham (Moor Street and Snow Hill) on a 112 mile (180 km) route via High Wycombe, Bicester, Banbury, Leamington Spa and Solihull in England. It is currently one of two main line railway routes between London and Birmingham; the other is the West Coast Main Line between London Euston and , which is the principal InterCity route between the two cities. A third main line, High Speed 2, is currently under construction. The name Chiltern Line was invented as a marketing name for the line by Network SouthEast in 1985, in reference to the Chiltern Hills which the route passes through near its southern end. The route was originally part of the Great Western Railway's main line from London Paddington to Birmingham Snow Hill, and Most main line services between London and Birmingham on this route were discontinued in 1967 after the West Coast Main Line was electrified, and Snow Hill station was closed. Services were resumed between London and the reopened Snow Hill in 1993; however they were routed into Marylebone, formerly the London terminus of the now closed Great Central Main Line, instead of the historic terminus at Paddington. Since the privatisation of British Rail in the 1990s, the main operator has been Chiltern Railways, who have continued to develop the route and services. In the early 2010s, the line underwent a major upgrade which saw much of the line cleared for 100 mph (160 km/h) running, resulting in significant reductions in journey times from 2013. The line is not electrified, although electrification is an aspiration. The second phase was completed in 1906: In order to create a more direct route, the GWR collaborated with the Great Central Railway (GCR) to create a new railway known as the Great Western and Great Central Joint Railway between Northolt (in north west London) and Ashendon Junction (west of Aylesbury) via Thirdly, as a final development, the GWR opened the Bicester cut off line in 1910: this was an connection between the Great Western and Great Central Joint Railway at Ashendon Junction, via , to Aynho Junction on the Birmingham line south of Banbury. This shortened the route between London and Birmingham by compared to the original Oxford route, and reduced the fastest London Birmingham journey times by 20 minutes (from 140 to 120 minutes); most of the through trains were immediately transferred to the new route, although the original route via Oxford continued in use, and is now known as the Cherwell Valley line. For the same reason, the Chiltern line was used by many trains between Paddington and Birkenhead from 1965. All local trains were diverted to Marylebone in 1963 and operated by four car Class 115 DMUs, and the main line platforms at Greenford on the New North route between Old Oak Common and Northolt Junction were closed. After the GCR main line was closed between and in September 1966, some trains from the South Coast were diverted north of Banbury via the route. These became the forerunners of today's CrossCountry services between Birmingham and
On 6 March 1967, after completion of the WCML electrification, express trains from Paddington to Birmingham/Wolverhampton/Birkenhead were discontinued under The Reshaping of British Railways. The route was downgraded to secondary status, with all but one of the mainline services between London and Birmingham diverted via Oxford. In 1968 the line between Princes Risborough and Aynho Junction was reduced to single track, and only a basic two hourly DMU service between Marylebone and Banbury remained serving Bicester. Through lines were removed from most of those stations which had them, such as Denham in 1965, Beaconsfield in 1973 and Gerrards Cross in 1989 and the relief lines were lifted between Lapworth and Tyseley. The tunnel between Birmingham Moor Street and Snow Hill closed on 2 March 1968. Some of these options included the Banbury – Birmingham section of the line, plus the Cherwell Valley Line and the Coventry to Leamington line.

Жасақтау

1980 жылдардың ортасында Ұлыбритания теміржолының секторизациялануымен Банбериден оңтүстікке қарайғы операциялар 1986 жылы Network SouthEast бақылауына өтті, ол кейіннен екі құрамдас бөлікке бөлінді. 1987 жылы Хадденхэм және Тэм Парквейде жаңа станция ашылды. Бірмингем Сноу Хилл 1987 жылы бастапқыдан әлдеқайда кіші масштабта, көп қабатты автотұрақ астында қайта ашылды, оның туннелі қалпына келтірілді және Мур-стриттегі өткізу жолдарында жаңа платформалар орнатылды, ал терминал пайдаланудан шығарылды, Леамингтон/Стратфорд бағыттары Сноу Хиллге ауыстырылды. 1991 жылы Оксфордтан Бирмингемге дейінгі М40 автожолының параллельді кеңейтуінің ашылуы бағыттың солтүстік бөлігіндегі қалаларда, әсіресе Бичестер, Банбери, Лимингтон Спа және Уорвик қалаларында дамуға ықпал етті. Бұл дәліз бойынша пойыз қызметтеріне қосымша сұраныс тудырды. 1988-1992 жылдар аралығында British Rail Chiltern Line желісін толық жаңғырту үшін сынақ полигоны ретінде пайдаланды, бұл Мэрилебоннан Айнхо Джанкшнға және Мэрилебоннан Эйлсбериге дейінгі бағыттарды қайта жаңартуды, жаңа Мэрилебон Біріктірілген Бақылау орталығынан толық автоматты пойыз қауіпсіздігін қамтамасыз етуді қамтыды. Жолдар жаңартылып, Мэрилебон станциясы қайта жөнделді. Бұл жұмыстың көп бөлігі Мэрилебонның бір бөлігін дамыту үшін сату арқылы қаржыландырылды, нәтижесінде станция екі платформасын жоғалтты, сондықтан Мэрилебондағы орталық кабиналық жолы алынып тасталды және оның орнына екі жаңа платформа орнатылды.

Чилтерн темір жолы дәуірі

1996 жылы темір жолды жекешелендіру кезінде Чилтерн темір жолдарының франшизасын M40 Trains компаниясы – басқаруды сатып алу консорциумы, Laing Rail (құрылыс компаниясы және PFI маманы John Laing plc) және 3i венчурлік капиталисті иеленді. 1998 жылы Принс Ризборо мен Бичестер Норт арасындағы желі компания тарапынан қайта жаңартылды. Бұл Хадденхэм және Тэм Парквейдің платформа деңгейінде екі жақты платформалармен, 1987 жылы салынған бір платформаның орнына, сондай-ақ Принс Ризбородағы жаңа төменгі платформамен бірге жылдамдық шегінің көтерілуін қамтыды. Сондай-ақ 1998 жылы жол жүру уақытын қысқарту мақсатында 168 класты Clubman пойыздары енгізілді, олардың ең жоғары жылдамдығы шектелген. 2000 жылы Чилтерн темір жолы Уорвик Парквейде жаңа станция ашты, ол қаланың батысында, A46 және M40 автожолының 15-ші шығу ортасына жақын орналасқан. Бұл станция Кенилворт сияқты станциясы жоқ жақын маңдағы қалалар үшін, сондай-ақ Лондонға тікелей теміржол байланысы жоқ Реддитч және Бромсгроув сияқты M42 автожолына жақын қалалар үшін теміржол торабы болуы тиіс еді. Құрылысты Чилтерн темір жолы қаржыландырды, ал Уорвикшир округі кеңесі де қолдау көрсетті. Бастапқыда тек Чилтерн қызметтері тоқтады, бірақ қазір ол Лондон Мидлендпен де қызмет көрсетеді. 2002 жылы Чилтерн 20 жылдық франшизаны жеңіп алғаннан кейін, Бичестер Норт пен Айнхо Анкшен арасындағы желі де қайта жаңартылды. Чилтерн Хэттоннан Стратфордқа дейінгі қызметтерді Thames Trains және Central Trains компанияларынан алды, Мэрилебон (Паддингтон емес) мен Стратфорд арасында тікелей қызметтер ұсынылды. Сондай-ақ осы кезеңде Чилтерн Leamington Spa, Warwick, Hatton және Lapworth станцияларының жұмысын Central Trains компаниясынан алды, себебі соңғысының қызметтері (қазір Лондон Мидленд басқарады) енді Дорриджден тыс жерлерде жұмыс істемейді, тек жұмыс күндері ең көп жүк көлемі байқалатын уақытта ғана. John Laing plc 1999 жылы M40 Trains компаниясының 84% үлесін сатып алып, 3i компаниясын сатып алды, ал 2006 жылы Henderson Investments компаниясы сатып алды, нәтижесінде 2007 жылы Laing Rail компаниясы Германияның ұлттық теміржол операторы Deutsche Bahn компаниясына сатылды. Банбери мен Леамингтон Спа арасындағы Червелл аңғары желісі 2004 жылы Фенни Комптон сигналдық қорабын жауып, оның қалған семафорлық сигналдарын алып тастау арқылы жаңартылды. Жаңа және Leamington Spa станциясы аймағындағы қолданыстағы сигналдық жүйе Leamington-дегі қораптан жаңа Westcad жұмыс станциясы арқылы басқарылады. Соңғы кезде Лимингтоннан Бирмингемге дейінгі бөлік жаңартылып, Солтлидегі жаңа Вест-Мидлендс МКК-ден (Солтлидегі ескі сигналдық орталықты басып алып) басқарылады, барлық учаскелерде жаңа 4 аспектті LED сигналдары орнатылды. Алайда Банбери Солтүстік және Оңтүстік станцияларындағы қолмен басқарылатын сигналдық қораптар, сондай-ақ станциядағы қосымша платформалар мен тұрақтарды басқаратын GWR төменгі квадранттық сигналдары сақталды. 2016 жылы станция қайта жоспарланып, жаңартылды, Батыс Мидлендс ICC басқаруына қосылып, 2016 жылы Оксфордқа (екі жақты) бағынышты болды. Бірмингем Сноу Хиллден Вулвергемптонға дейінгі жолдың көп бөлігі қазір Мидленд метросының жеңіл теміржол жүйесімен пайдаланылады, ол Network Rail-дің The Hawthorns-тағы зергерлік желісінен бөлінеді. Мэрилебоун мен Леамингтон/Бордсли арасындағы бағытты Wrexham & Shropshire ашық қатынас операторы Лондоннан Врексамға Тейм-бридж, Вулвергемптон және Шрусбери арқылы жүзеге асырды, ол Class 67 дизельдік локомотивтерімен сүйрелетін үш Mk3 вагондарынан тұратын. Бұл Sprinter немесе HST болмағандықтан, олардың жылдамдығы шектелді, мысалы, Принс Ризборо мен Бичестер арасында және Лимингтон мен Бордсли арасында, бірақ олар Бичестер мен Айнхо арасында жоғары жылдамдықпен жүруге рұқсат етілді. Wrexham & Shropshire компаниясы Network Rail компаниясымен келіссөздер жүргізіп, осы учаскелерде пойыздардың жоғары жылдамдықпен жүруіне рұқсат алды, бұл олардың сигнал аралықтарында осындай жылдамдықпен тоқтауға жеткілікті тежегіш күштері бар екенін көрсетуді талап етті. Тек Northolt Junction-тен Paddington-ға дейінгі аз пайдаланылатын желі ғана жақсартылмады. 2006 жылдың қыркүйегінде Чилтерн Carillion компаниясы жүзеге асырған "Эвергрин 2" жаңарту жобасын аяқтады, ол Биконсфилд арқылы жолды тоқтамайтын жылдамдықты арттыру үшін қайта құрды, Хай Вайкомб пен Бичестер Норт арасында және Принс Ризборо мен Айлсбери арасында қосымша сигналдар орнатылды, сондай-ақ Мэрилебонда екі жаңа платформа (5 және 6) салынды, олар күндізгі вагондар тұрағының орнына, Уэмбли стадионының оңтүстік және батысында орналасқан жаңа Уэмбли жеңіл техникалық қызмет көрсету қоймасымен алмастырылды. Жаңа платформалар және станцияның кіреберіс бөлігінің жартылай жаңартылуы сағатына 20 пойызды станцияға кіруге және одан шығуға мүмкіндік береді. 2008 жылы WCML-де ірі инженерлік жұмыстар жүргізіліп жатқан күндері, Virgin Trains компаниясы Лондон Юстон – Бирмингем Интернешнл "Блокада бұзушы" қызметін Виллесден, Актон Мейн Лайн, Илинг Бродвей, Гринфорд, Хай Вайкомб, Банбери және Ковентри арқылы жүзеге асырды, бес вагондық 221 кластық пойыз жұптары пайдаланылды.

Upon rail privatisation in 1996, the Chiltern Railways franchise was won by M40 Trains, a consortium of a management buyout, Laing Rail (a subsidiary of construction company and PFI specialist John Laing plc), and venture capitalist 3i, and in 1998 the line between Princes Risborough and Bicester North was redoubled by the company. This included the total reconstruction of Haddenham and Thame Parkway at platform level, with two side platforms instead of the single platform constructed in 1987, and a new down platform at Princes Risborough, together with the raising of the speed limit. Also in 1998 the first Class 168 Clubman trains with a maximum speed were introduced to reduce journey times. In 2000 Chiltern Railways opened a new station at Warwick Parkway, to the west of the town next to the A46 and close to M40 Junction 15. This was intended to be a railhead for nearby towns without a station such as Kenilworth, and for towns south of Birmingham close to the M42 with no direct rail link to London, such as Redditch and Bromsgrove. Construction was funded by Chiltern Railways with some support from Warwickshire County Council. At first only Chiltern services called there but it is now also served by London Midland. In 2002, after Chiltern won its 20 year franchise, the line between Bicester North and Aynho Junction was also redoubled. Chiltern took over Hatton to Stratford upon Avon services from Thames Trains and Central Trains, with direct services between Marylebone (rather than Paddington) and Stratford. Also at this time Chiltern took over the operation of Leamington Spa, Warwick, Hatton and Lapworth stations from Central Trains, as the latter's services (now operated by London Midland) no longer operated beyond Dorridge except during weekday peak periods. John Laing plc acquired 84% ownership of M40 Trains in 1999, buying out 3i, and was itself bought out by Henderson Investments in 2006, resulting in the sale of Laing Rail to the German national railway operator Deutsche Bahn in 2007. The Cherwell Valley line between Banbury and Leamington Spa was resignalled during 2004, with the closure of Fenny Compton signal box and the removal of its remaining semaphore signals. The new signalling and the existing signalling in the Leamington Spa station area is controlled from the box at Leamington via a new Westcad workstation. More recently the Leamington to Birmingham section has been resignalled and is controlled from the new West Midlands ICC at Saltley (taking over the old signalling centre at Saltley) with new 4 aspect LED signals throughout. However, the manual signal boxes at Banbury North and South remained, along with some GWR lower quadrant signals controlling the bay platforms and sidings at the station. In 2016 the station was re modelled and re signalled, being incorporated into the West Midlands ICC take over control as Oxford (exclusive) in 2016. Most of the route from Birmingham Snow Hill to Wolverhampton is now used by the Midland Metro light rail system, which diverges from Network Rail's Jewellery Line at The Hawthorns. The route between Marylebone and Leamington/Bordesley was used by open access operator Wrexham & Shropshire's services from London to Wrexham via Tame Bridge, Wolverhampton and Shrewsbury, which comprised three Mk3 coaches hauled by Class 67 diesel locomotives. Since these were neither Sprinters nor HSTs, they were restricted to lower line speeds, e. g. between Princes Risborough and Bicester, and between Leamington and Bordesley, although they were permitted to travel at between Bicester and Aynho. Wrexham & Shropshire had negotiated with Network Rail to allow its trains to travel at higher speeds on these sections, which required it to show that they had sufficient brake force to stop from such speeds within the signal spacings. Only the little used line from Northolt Junction to Paddington has not been improved. In September 2006, Chiltern completed its "Evergreen 2" upgrade project, carried out by Carillion, which realigned the track through Beaconsfield to increase non stop speeds from , installed additional signals between High Wycombe and Bicester North and between Princes Risborough and Aylesbury, and added two platforms (Nos 5 and 6) at Marylebone, on the site of the daytime carriage sidings, replaced by the new Wembley Light Maintenance Depot, just south and west of Wembley Stadium station. The new platforms and partial resignalling of the station throat make it possible to run 20 trains per hour in and out of the station. At weekends during 2008, when major engineering works were taking place on the WCML, the line was used by Virgin Trains' London Euston Birmingham International "Blockade Buster" service via Willesden, Acton Main Line, Ealing Broadway, Greenford, High Wycombe, Banbury and Coventry, using pairs of five car class 221 sets.

Туннельдер мен виадуктар

Чилтерн магистральдық жолының бойында бірнеше ірі азаматтық инженерлік құрылыстар бар. Виадукт (Шальфонтс No. 1 (Мисборн) виадугі) Денхам гольф клубы мен Геррардс Крос арасындағы M25 магистралі арқылы өтеді және жергілікті маңызды нысан ретінде ерекше аталады, себебі көп жылдар бойы оның оңтүстік беткей парапетінде үлкен ақ әріптермен "бейбітшілікке мүмкіндік беріңіз" деген граффити лозунгісі жазылып келді. 2018 жылы граффитидің бір бөлігі жойылды. +Чилтерн магистральдық желісіндегі туннельдер мен виадуктар. Теміржол құрылысы. Ұзындығы. ELR орналасқан жері. Сноу Хилл туннелі. DCL. Сноу Хилл станциясының оңтүстігінде. Бордсли виадугі. Мур Стрит станциясының оңтүстігінде. Тауарлық аймаққа жақындау және Корпорациялық аймақ виадуктары. Бордсли станциясы. Авон өзені виадугі. Уорик пен Леамингтон Спа станциялары арасында. Леамингтон виадуктары / Нилсон Стрит виадугі. Леамингтон Спа станциясының шығысында. Гарбери туннелі. Леамингтон Спа мен Банбери станциялары арасында. Айнхо эстакадасы (төменгі бағыт). NAJ3. Кингс Саттон мен Бичестер Норт станциялары арасында. Саудерн No. 2 виадугі. Айнхо бұрылысы мен Бичестер Норт станциясы арасында. Саудерн No. 1 виадугі. Ардли туннелі. Брилл туннелі. Бичестер Норт пен Хадденхэм және Тэм Паркуэй станциялары арасында. Тем өзені виадугі. NAJ2. Хадденхэм және Тэм Паркуэй станциясының солтүстігінде. Саундертон туннелі (жоғары бағыт). Принцс Рисборо станциясының оңтүстігінде. Хьюген Роуд виадугі. Хай Вайкомб станциясының солтүстігінде. Гордон Роуд виадугі. Хай Вайкомб пен Биконсфилд станциялары арасында. Сэр Филип Роуз виадугі. Уайтхаус туннелі. 'Теско' жабық галереясы (сонымен қатар Геррардс Крос туннелі деп те аталады). Геррардс Крос станциясының оңтүстігінде. Шальфонтс No. 2 виадугі. Геррардс Крос пен Денхам гольф клубы станциялары арасында. Шальфонтс No. 1 (Мисборн) виадугі (сонымен қатар M25 магистралінің астында). Колн өзені виадугі. Денхам станциясының оңтүстігінде. Гранд Юнион каналы виадугі. Солтүстік Харроу туннелі. NAJ1. Садбери Хилл Харроу станциясының батысында. Килберн виадугі. MCJ1. Мэрилебоун станциясының солтүстігінде. Хэмпстед туннелі. Сент-Джонс Вуд туннелі.

Оксфорд байланысы

Төрттен бір миль (шамамен 0,3 км) қос рельсті жол Оксфордтан Бичестер желісін Бичестер ауылынан Чилтерн желісімен қосып салынды, бұл Бичестер ауылы мен Хай-Уайкомбке тоқталып өтетін, жаңа Оксфордтан Лондон Мэрилебонға қатынайтын пойыз қызметін іске қосуға мүмкіндік берді. Вольверкотт туннелінен (Оксфордтың шетінде) Бичестер ауылына дейінгі жол қайта жаңартылды және Уотер Итон қаласында Оксфорд Парквей деп аталған жаңа станция салынды. Жоспарға Бичестер, Ислип және Оксфорд қалаларында қосымша платформалар салу да кірді. Оксфорд желісі 2015 және 2016 жылдары кезең-кезеңмен қайта ашылды, Лондон Мэрилебоннан Оксфорд Парквейге дейінгі қызметтер 2015 жылдың қазанында, ал Оксфордқа дейінгі қызметтер 2016 жылдың 11 желтоқсанында басталды. Толық қызметтің кешігуі Вольверкотт туннеліндегі жұмыстарға байланысты болды, ол ұйықтап жатқан жартастарға кедергі келтірмеу үшін арнайы жоспарланған. Жаңартылған жолда екі бағытты рельс және болашақта электрлендіру желісін орнату үшін туннельде жеткілікті биіктік бар.

Жолаушылар қызметі

Чилтерн темір жолдары – бағыттың негізгі операторы, бірақ желінің бір бөлігінде басқа операторлар да қызмет көрсетеді: Вест-Мидлендс пойыздары Бирмингем мен Леамингтон Спа арасындағы Вест-Мидлендс аймағында Snow Hill Lines желісі бойынша жергілікті қызметтерді іске асырады, ал CrossCountry пойыздары Бирмингемнен (Бордсли тоғысында желіге қосылып) немесе Леамингтоннан (Ковентри-Леамингтон желісінен қосылып) Айнхо тоғысына дейін қатынайды, онда олар Ұлы Батыс темір жолына бұрылады. Сондай-ақ, Ұлы Батыс темір жолы Оксфорд арқылы Банбериге бірнеше қызмет көрсетеді.

Батареялық/дизельді пойыздар

2021 жылдың қыркүйегінде 168/3 класты HybridFlex батареялық-дизельді пойыздары пайдалануға енгізілді. Бұл пойыздардың зиянды газдары аз шығады. Пойыздар станцияларда және қалалық сезімтал аймақтарда батареямен жұмыс істейді, бұл жағдайда шығарындылар мүлдем болмайды.

Электрмен жабдықтау

Жолдың ешбір бөлігі электрлендірілмеген, бірақ 2010 жылы Чилтерн теміржолының сол кездегі төрағасы Адриан Шутер электрлендіру мүмкіндігі қарастырылып жатқанын, алайда ол жақын болашақта емес екенін айтты. Ол сондай-ақ: "Жоғары үдеуге ие ЭМУ пойыздарымен және, мүмкін, инфрақұрылымдық жұмыстармен қызықты жаңа мүмкіндіктерге қол жеткізе аламыз" деп қосты.