Кіріспе
Британдық темір жол желісі
Англияның батыс бөлігі желісі (сондай-ақ, Батыс Англия магистралі деп белгілі) – Англияның Басингсток, Гэмпшир қаласынан Девон графтығындағы Эксетер Сент-Дэвидс станциясына дейінгі британдық темір жол желісі. Жолаушылар пойыздары Лондон Ватерлоо станциясы мен Эксетер арасында қатынайды; бұл желі Уэссекс магистралімен қиылысады. Тарихи атауына қарамастан, қазіргі күні Лондоннан Батыс Англияға барудың басты жолы емес: Эксетер және одан батысқа қарайғы жерлерге Лондон Паддингтоннан Рединг-Таунтон желісі арқылы жылдам жетуге болады.
Бағыт
Лондон Уотерлоо мен Эксетер арасындағы пойыздар Оңтүстік-Батыс магистральдық желісі бойынша Басингстокке дейін жүреді. Батыс Англия желісі Басингстоктен батысқа қарай қысқа ғана қашықтықта орналасқан Вортинг тоғысында бөлінеді. Network Rail бұл желіні екі бөлікке бөледі: желінің басталатын жері Вортинг тоғысынан Уилтон тоғысына (Солсбериге жақын) дейінгі бірінші бөлік "Лондон және Оңтүстік-Шығыс облысының қалалық" деп жіктеледі, ал Уилтон тоғысынан Эксетерге дейінгі бөлік "екінші дәрежелі" бағыт болып табылады. Солсбериден батысқа қарайғы екінші дәрежелі жол көбінесе бір рельстік, бірақ екі рельстік үш учаскесі және төрт өткізу тізбегі бар. Тоғыстар маңында жылдамдық одан әрі шектеледі. Уилтон тоғысына дейінгі бірінші бөліктің жол жылдамдығы 50–90 миль/сағ, ал Эксетерге дейінгі екінші бөліктің жол жылдамдығы негізінен 85 миль/сағ, ал кейбір участалары 70 миль/сағ құрайды.
Картошкалық тұйықталу
1854 жылы желі алғаш ашылғанда, Вортинг тоғысы жазық тоғыс ретінде салынған. Бұл батысқа қарай жүретін пойыз бен Саутгемптоннан келетін пойыздың жолдарын қиыстыруды қажет етті. Алғашқыда бұл үлкен мәселе болмады, бірақ қозғалыс пен жылдамдық артқан сайын тоғыс қиындық тудыратын нүктеге айналды. Бұл қиындықты жеңілдету үшін 1897 жылдың 30 мамырында оңтүстікке қарай көтерілмелі тоғыс (flying junction) салынды. Бұл құрылымның арқасында Саутгемптоннан келетін пойыз енді Бейсингстоктен батысқа қарай 3 1/4 миль жердегі Батлдаун эстакадасы (Battledown Flyover) арқылы Солсбери желісінің үстінен және астынан өтеді. Вортинг тоғысының солтүстігінде Лондон Уотерлооға және Рединг арқылы Солтүстік Англияға баратын/келетін аялдамалы пойыз сыртқы рельстерді, ал Лондон Уотерлооға баратын/келетін экспресс-пойыздар ішкі рельстерді пайдаланады. Тоғыс арқылы ішкі рельстер тоқтандырылмаған және батысқа қарай Солсбери мен Эксетерге дейін жалғаса береді.
Ағымдағы операциялар
Жолаушылар қызметін «Оңтүстік-Батыс темір жолы» 159 және 158 класс пойыздары арқылы жүзеге асырады. Олар әдетте Лондоннан Солсбериге жарты сағат сайын, ал Эксетерге сағат сайын қатынайды, Клэфэм Жанама Жолынан және/немесе Уокингтен өткен соң Басингсток пен Эксетер Сент-Дэвидс арасындағы көптеген станцияларда тоқтайды. Бірақ Солсбериден шығысқа қарай және Эксетерге жақын орналасқан кейбір кішкентай станцияларда қызмет көлемі азайтылған. 2006 жылғы «Network Rail South West Main Line» бағытты пайдалану стратегиясы Чард тоғысынан Аксминстерге дейін екі жолдан тұратын ұзартылған учаскені салуды және Уимплде өткізу тізбегін құруды ұсынды. Дегенмен, «Network Rail»-дің 2008 жылғы бағыт жоспарында Уимпл тізбегі туралы ештеңе айтылмады. Аксминстер тізбегі Аксминстер станциясының маңында орналасқан және бастапқыда жоспарланғандай Чард тоғысына дейін жетпейді. Бейсингсток, Солсбери және Эксетер арасындағы теміржол желісі электрлендірілмеген.
Ексетерден тыс басқа желілер
Эксетерден кейін желі Океэмптон мен Тависток арқылы Плимутқа дейін LSWR-дың Эксетер-Плимут темір жолы ретінде жалғасты. Бұл желі қазір ішінара жабылып, қалған бөліктері енді тармақ желілерге дейін төмендетілген. Йеофордқа жақын орналасқан Эксетерден Коулфорд тоғысына дейінгі бөлік әлі де Тарка желісінің (Барнстаплге жалғасатын қауымдық темір жол) құрамында пайдаланылуда. Дартмур желісі Коулфордтан Океэмптонға дейін созылады және 1997 жылдан 2019 жылға дейін мұралық темір жол ретінде пайдаланылғаннан кейін 2021 жылдың соңында тұрақты жолаушылар тасымалына қайта ашылды. Бұрынғы Мельдон карьері темір жол стансасына дейін жол әлі де сақталған, онда жол аяқталады. Тавистокта темір жол байланысы жоқ, ал бастапқы басты желінің соңғы бөлігі Бере Алстоннан Тамар аңғары желісінің бөлігі ретінде Плимутқа дейін жалғасады.