Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
XIX ғасырдағы орыс мемлекет қайраткері, ақын Михаил Никитич Муравьев (1757–1807)
Граф Михаил Николаевич Муравьев (Граф Михаи́л Никола́евич Муравьёв) (19 сәуір 1845 [ескі стиль бойынша 7 сәуір 1845], Санкт-Петербург – 21 маусым 1900 [ескі стиль бойынша 8 маусым 1900]) – Ресейдің сыртқы саясатының назарын Еуропадан Қиыр Шығысқа бұруды қолдаған орыс мемлекет қайраткері. Ол, ең алдымен, Гаага бейбітшілік конференциясын ұйымдастыруымен танымал.
19th century Russian statesman
the poet Mikhail Nikitich Muravyov (1757–1807)
Count Mikhail Nikolayevich Muravyov (Граф Михаи́л Никола́евич Муравьёв) (April 19 1845 [O. S. April 7 1845], Saint Petersburg – June 21 1900 [O. S. June 8 1900]) was a Russian statesman who advocated transferring the attention of Russian foreign policy from Europe to the Far East. He is probably best remembered for having initiated the Hague Peace Conference.
Өмір және мансап
Михаил Муравьев генерал-граф Николай Муравьевтің (Гродно губернаторы) ұлы және граф Михаил Николаевич Муравьев Виленскийдің немересі болды. Ол Полтавадағы орта мектепте білім алып, қысқа мерзімге Хайдельберг университетінде оқыды. 1864 жылы Санкт-Петербургтегі сыртқы істер министрінің кеңсесіне қызметке кірді, жақын арада Штутгарттағы Ресей елшілігіне бекітілді, онда Вюртемберг королевасы Ольга оған назар аударды. Ол Берлинде, содан кейін Стокгольмде және қайта Берлинде болды. 1877 жылы Гаагада екінші хатшы қызметін атқарды. 1877-1878 жылдардағы орыс-түрік соғысы кезінде ол Қызыл Крест қоғамының өкілі болды және Вюртемберг королевасы Ольга ұсынған жедел жәрдем пойызын басқарды. Соғыстан кейін ол Парижде бірінші хатшы, Берлиндегі елшіліктің канцлері, содан кейін Копенгагенде министр болды. Данияда ол императорлық отбасымен тығыз байланыста болды және 1896 жылы ханзада Лобанов-Ростовский қайтыс болғаннан кейін патша Николай II оны сыртқы істер министрі етіп тағайындады. Келесі үш жарым жыл еуропалық дипломатия үшін өте қиын кезең болды. Критте Осман империясына қарсы көтеріліс және Қытайдағы Боксер көтерілісіне әкелген оқиғалар алаңдатарлық факторларға жатты. Граф Муравьевтың Критке қатысты саясаты тұрақсыз болды; Қытайда Германияның Киаочоудағы әрекеттері оның қолына шек қойды. Ол Ұлыбританияны Қытайдан Порт-Артур және Талиенванды Ресейге жалға алу туралы жаңылыстырды; ол британ елшісіне бұл порттар ашық болатынын айтты, кейіннен бұл уәдесін маңызды өзгертулер енгізді. 1899 жылы Гаагадағы Тыныш конференциясын ашқан патша Николай II өз елін Қытайдағы қиын жағдайдан шығарды, бірақ кейін Маньчжурия мен Пекиндегі орыс агенттері 1900 жылғы Боксер көтерілісіне әкелген қозғалысқа ықпал еткенде, Муравьев пен патша арасындағы қарым-қатынас шиеленісті. Муравьев 1900 жылдың 21 маусымында Сергей Витте мен Алексей Куропаткинмен өткізген қызу пікірталас кезінде кенеттен қайтыс болды. Витте Қытайдағы дағдарыс үшін Муравьевті айыптады (Муравьев Витте кеңесіне қарамастан Порт-Артурды алуға талап еткен); ол қайтыс болған кезде сол жақ жақсылынан жарақат алғандықтан, өзін-өзі өлтірген деген қауесет тарады, бірақ «ресми үкіметтік хабарламада, кеш тұрғаннан кейін ол жұмыс кабинетінде сырғанап, бюроның өткір жиегіне басын соғып алғаны» айтылды. Ол Ақ Бүркіт орденімен және басқа да көптеген наградалармен марапатталды.
Mikhail Muravyov was the son of General Count Nicholas Muravyov (governor of Grodno), and grandson of Count Mikhail Nikolayevich Muravyov Vilensky, who became notorious for his drastic measures in stamping out the Polish insurrection of 1863 in the Lithuanian provinces. He was educated at a secondary school at Poltava, and was for a short time at Heidelberg University. In 1864, he entered the chancellery of the minister of foreign affairs at St. Petersburg, and was soon afterwards attached to the Russian legation at Stuttgart, where he attracted the notice of Queen Olga of Württemberg. He was transferred to Berlin, then to Stockholm, and back again to Berlin. In 1877, he was second secretary at The Hague. During the Russo Turkish War of 1877 78, he was a delegate of the Red Cross Society in charge of an ambulance train provided by Queen Olga of Württemberg. After the war, he was successively first secretary in Paris, chancellor of the embassy in Berlin, and then minister in Copenhagen. In Denmark, he was brought much into contact with the imperial family, and, on the death of Prince Lobanov Rostovsky in 1896, he was appointed by Tsar Nicholas II to be his minister of foreign affairs. The next three and a half years were a critical time for European diplomacy. The revolt of Crete against Ottoman rule and events leading to the Boxer Rebellion in China were disturbing factors. Count Muravyov's policy regarding Crete was vacillating; in China, his hands were forced by Germany's action at Kiaochow. He misled Britain concerning the Russian leases of Port Arthur and Talienwan from China; he told the British ambassador that these would be open ports, and afterwards significantly modified this pledge. When Tsar Nicholas II inaugurated the Peace Conference at The Hague in 1899, Count Muravyov extricated his country from a situation of some embarrassment in China; but when, subsequently, Russian agents in Manchuria and Peking connived at the agitation which culminated in the Boxer Rebellion of 1900, relations between Muravyov and the tsar became strained. Muravyov died suddenly on June 21, 1900, after a stormy interview with Sergei Witte and Aleksey Kuropatkin in which Witte laid considerable blame on Muravyov for the crisis in China (Muravyov had insisted on taking Port Arthur against Witte's advice); because there was a wound on his left temple when he died, there was a rumor that he had committed suicide, but "the official government announcement asserted that, after rising late, he had merely slipped in his study and grazed his temple on the sharp side of a bureau." He was awarded Order of the White Eagle and a number of other decorations.