Англияда феодалдық жерлерді беруді реттеген «Шеттету кеңсесі» тарихы. Генрих III заманында құрылған, корольдің рұқсатымен жерді сату бақылауында болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұрынғы британдық үкіметтік орган.
Former British government body
Алыстату кеңсесі – Англиядағы белгілі бір феодалдық жерлердің корольдің рұқсаты арқылы және одан кейін үкіметтің рұқсаты арқылы "алыстатылуын" немесе берілуін реттеумен жүктелген британдық үкіметтік орган. Феодалдық дәуірде және одан кейін де қызмет еткен.
The Alienation Office was a British Government body charged with regulating the 'alienation' or transfer of certain feudal lands in England by use of a licence to alienate granted by the king, during the feudal era, and by the government thereafter.
Құру
Феодалдық жерлерді иеліктен шығаруды реттеуге арналған алғашқы құқықтық жүйе Генрих III (1216–1272) билігі тұсында құрылды. Ол өзінің тікелей вассалдарына оның нақты рұқсатысыз иеленген жерлерін иеліктен шығаруға тыйым салатын жарлық шығарды.
The first regulatory structure for controlling the alienation of feudal lands was created during the reign of Henry III (1216–1272), who issued an ordinance prohibiting his tenants in chief from alienating their lands held from him without his specific licence.
Негізгі себептері
Феодалдық дәуірде король өзінің толық меншік құқығымен жердің жалғыз "иесі" болды, ал халықтың қалған бөлігі одан жерді феодалдық иеліктің әртүрлі түрлері бойынша "ұстады", корольдің тікелей іріленушілері арқылы, ал соңғылардың кішіленушілері арқылы жанама түрде. Корольдің іріленушілері патша әскерінің негізгі құрамы болды. Вильгельм Басқыншы Англияны басып алған жердің барлығын өзінің бас әскери қолбасшыларына, сондай-ақ шіркеуге және басқа да қолдаушылары мен қызметшілеріне сыйлады. Бұл англо-нормандық феодалдық жүйенің алғашқы іріленушілері болды. Ереже бойынша, бір иелік (немесе ақы) бір шақырушының қажеттіліктерін қамтамасыз етуге тиіс болды, осылайша ол толық қаруланған, атты, және шақырушылар мен қызметшілермен бірге жыл ішінде белгілі бір күнге патшалық әскери қызметке дайын болуы керек еді. Король жаңа иеліктің иегерінің тиімді әскерге жарамды екеніне көз жеткізуді қалады, сондықтан иеліктен айыруға рұқсат беру, іс жүзінде, жаңа іріленушіге қатысты патшалық вето құқығы болды.
During the feudal era the king was the only true "owner" of land under his allodial title, and the rest of the population merely "held" estates in land from him under various forms of feudal tenure, directly in the case of his tenants in chief, and indirectly in the case of sub tenants of the latter. The king's tenants in chief formed the backbone of the royal army. King William the Conqueror had granted all the land he conquered in England to his principal military commanders, and others to the church and to other of his supporters and servants. These were the first tenants in chief of the Anglo Norman feudal system. The principal was that an estate (or fee) would supply the needs of one knight so that he would be able to appear fully armed, mounted and attended by esquires and retinue, for royal military service for a certain number of days per year. The king wanted to ensure that any new occupant of the fee would be an effective soldier, thus a licence to alienate was effectively a royal veto on a new tenant in chief.
Қаулыны орындамаған жағдайда қолданылатын санкциялар
Бастапқыда патшалық лицензия алмағаны үшін жаза тиісті жерлерді тәркілеу болып табылды. Келесі маңызды өзгеріс 1327 жылы болды, онда талаптарды орындамау үшін жаза тәркілеуден айыппұлға ауыстырылды, ол Канцелярияның Ханаперіне төленетін болды. Көптеген ағылшын құқықтық және реттеу жүйелері сияқты, белгілі бір жүйеге қол жеткізу үшін біртіндеп даму орын алды. Корольдік лицензиясыз жерді бөлу үшін жаза сол жерден бір жылдық табысқа айналды, ал жерді бөлуге лицензия алу үшін қажетті төлем бөлінетін жердің құнының үштен бірін құрады.
Originally the penalty for not obtaining a royal licence was forfeiture of the lands concerned. The next major change occurred in 1327, when the penalty for non compliance was changed from forfeiture to a fine, payable into the Hanaper of the Chancery. As with many English legal and regulatory systems a gradual evolution occurred to deliver a settled system. The penalty for alienating land without a royal licence became one year's revenue from that land, and the payment required to obtain a licence to alienate was one third of the value of the land to be alienated.
Шектен шығару кеңсесі
1576 жылы Алианизация кеңсесі (Alienation Office) алғаш рет тиісті негізде құрылды. Роберт Дадлиге, Лестердің 1-графына, мүліктерді бөлу рәсімдерін лицензиялау режимі бойынша түсетін кірістерді 10 жылға жалға алу құқығы берілді. Бұл жалға алу құқығы сотта арыз иесінің тыңдалуы кезінде төленетін «алдын ала айыппұлдар» бойынша төленетін қаражатты да қамтыды. Кеңсе осы кезеңде Дадли құрған құрылымдардың негізінде дамыды. Он жылдан кейін жалға алу құқығы Томас Дадли мен Роберт Вроттеге, Роберт Дадлидің агенттері ретінде әрекет ететіндерге берілді. Дадли 1588 жылы қайтыс болды, бірақ ол құрған жүйе жалғасты, ал 1595 жылы жалпы қалпына келтіру процесіндегі кіру туралы жарлықтарға салынған айыппұлдарды қамту үшін одан әрі кеңейтілді. Кеңсе қазіргі заң кеңселерi орналасқан Лондонның Темпл ауданындағы Кіңгс Бенч Уолк (King’s Bench Walk) ғимаратында құрылды. Комонвелт кезеңінде (1649–1660 жж.) кеңсе қызметінде қысқа үзіліс болды. Ол 1653 жылдың қыркүйегінде таратылды, бірақ мемлекеттік кірістердің жоғалғанын толық бағалағаннан кейін бір жылдан соң қайта құрылды. 1661 жылы, 1660 жылғы «Жер иеленуді жою туралы заңмен» феодалдық жер иелену жойылғаннан кейін, күрт өзгерістер болды. Бас жалға алу концепциясы ағылшын құқығынан алынып тасталды және жерді еркін беруді шектейтін ережелер жойылды. Алайда, Алианизация кеңсесі тағы шамамен 200 жыл бойы жұмыс істеді. 1688 жылғы Даңқты революциядан және III Уильям мен II Марияның таққа отыруынан кейін, 1689 жылдың мамырында Қаржы комиссарлары құпия мөрмен жасалған патенттер арқылы кеңсеге бақылауды жүзеге асыра бастағанда, Алианизация кеңсесіне бақылаудың жаңа түрі құрылды. 1758 жылы кеңсе өкілеттігі кішігірім кеңейтілді, өйткені кеңсе пошталық айыппұлдарды тікелей бағалап, жинады. Алайда, шерифтер өз округтерінен түсетін пошталық айыппұлдардың сомасын бұрынғыдай, қазынаға жіберіп отырды. 18-ғасырдың соңында Парламенттің комиссиясы кеңсе қызметінің және қаржыландыруының жан-жақты сараптамасын жүргізді. 1830-шы жылдары Ұлыбританияда реформалар қарқыны күшейді және Алианизация кеңсесінің құрылымы осы онжылдықта сақталмады. 1834 жылы жерді беру жүйесі реформаланды және айыппұлдар мен өндіріп алу жүйесі жойылды, бұл Алианизация кеңсесін маңызды функциясыз қалдырды. Осының салдарынан 1835 жылы кеңсе таратылды.
In 1576 the Alienation Office was first established on a proper basis. Robert Dudley, 1st Earl of Leicester was granted a 10 year farm of the revenues due under the alienation of property licensing regime. The farm also covered monies payable from 'pre fines' payable during the applicant's hearing in the Court of Final Pleas. The Office developed from the structures created by Dudley during this period. Ten years later an extension of the farm was granted to Thomas Dudley and Robert Wrotte, acting as agents for Robert Dudley. Dudley died in 1588, but the regime he created continued in place, and in 1595 was further extended to cover fines imposed for writs of entry in the process of common recovery. The office was established in premises on today's site of King's Bench Walk, Temple, London, which now house legal chambers. During the period of the Commonwealth (1649–1660) there was a brief gap in the office's existence. It was abolished in September 1653, but was resurrected a year later once the full extent of loss in revenue to the state had been fully appreciated. More drastic change occurred in 1661, shortly after feudal tenures were abolished by the Tenures Abolition Act 1660. The concept of tenancy in chief was removed from English law, and regulations restricting the free conveyance of land were removed. The Alienation Office however continued in existence for nearly another 200 years. Following the Glorious Revolution of 1688 and the ascension of the throne by William III and Mary II, a new form of control over the Alienation Office was created when in May 1689 the Commissioners of the Treasury started to exercise control over the Office by use of letters patent created under the Privy Seal. In 1758 a small extension of the jurisdiction of the Office took place when post fines were dealt with directly by the Office, which both assessed and collected them. However sheriffs still continued to remit to the Exchequer a sum of equal value to the post fines due from their county, formerly collected by them. The 18th. century closed with an extensive inquiry by a House of Commons select committee into the workings and financing of the Office. The pace of reform in the United Kingdom gathered pace in the 1830s, and the structure of the Alienation Office did not survive that decade. In 1834 land conveyancing was reformed and the system of fines and recoveries was abolished, which left the Alienation Office with no substantial function. It was consequently abolished in 1835.