Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Францискандық монах, шейіт және қасиетті
Friar Minor, martyr and saint
Гонсало Гарсия, О. Ф. М. (Гонсало Гарсия; 1556 – 5 ақпан 1597), ерте заманауи Үндістандағы португалдық Бомбей мен Бассейннен шыққан Францискан тәртібінің лайықты бауыры болды. Ол 16 ғасырдағы Жапония шогунатында христиандық шейіт болып қайтыс болды және Жапонияның жиырма алты шейітімен бірге қасиетті деп жарияланды. Португалияның Иоан III Нуну да Куньяны Гоа губернаторы етіп тағайындады. Оның басшылығымен португалдар Гузрат сұлтанынан Диуді жаулап алуға тырысты. Бассейннің жаулануы да осы әрекеттің бір бөлігі болды. Бірқатар қақтығыстардан кейін Да-Кунья 1534 жылғы желтоқсанда Бассейн шарты арқылы қаланы бақылауға алды. Сент-Себастьян бекінісінің құрылысы 1536 жылы басталды. Аймақ кеме жасауға қажетті ағаштарымен бағалы болды. Оның құнарлылығы мен орналасуы, сондай-ақ денсаулыққа жарасымды климаты оны маңызды сауда орталығына және көптеген португалдық ақсүйектердің мекеніне айналдырды, ал қала еуропалық қала сипаттарын қабылдады. Бассейннің гүлденуі оның сол кездегі әлемдегі португалдық колониялардың ең бай қалаларының бірі саналғанын көрсетті. Ол Португалдық Солтүстік Үндістан провинциясының астанасы болды, ал Гоа – Португалдық Оңтүстік провинциясының астанасы болды. Португалдар бұл аймақты 200 жылдан астам уақыт бойы басқарды.
Gonsalo Garcia, O. F. M. (Gonçalo Garcia; 1556 – 5 February 1597), was a lay brother of the Franciscans from Portuguese Bombay and Bassein in early modern India. He died a Christian martyr in the 16th century Shogunate of Japan, and was canonised a saint along with his companions, the Twenty six Martyrs of Japan. John III of Portugal appointed Nuno da Cunha as the Governor of Goa. Under his leadership, the Portuguese started attempts to conquer Diu from the sultan of Guzerat. Taking Bassein was part of this effort. After a series of conflicts, Da Cunha took control of the town with the Treaty of Bassein in December 1534. Construction of the Fort of St Sebastian commenced in 1536. The area was prized for its timber for ship building. Its fertility and position, together with its healthy climate, made it a commercial centre of some importance, and the home of many Portuguese noblemen. and took on characteristics of a European city. The prosperity of Bassein increased such that it was considered among the richest cities among the Portuguese colonies in the world at that time. It became the capital of the Portuguese Province of the North of India; Goa being the capital of Portuguese Province of South. The Portuguese ruled the area for over 200 years.
Ерте өмір
Гарсия 1557 жылы дүниеге келген. Лиссабон мұрағатындағы (ANTT) құжаттарда ол Бассейндегі Агасайм (Агаши ауылының тұрғыны) ретінде сипатталған. Оның әкесі португалдық әскери қызметкер, ал анасы – канарими, португалдықтардың Конкан аймағының тұрғындарын атауы. Қазіргі ғалымдар, мысалы Генсе мен Конти, Гонсалоның анасы Бассейннен екенін мойындайды. Еуропалық әке мен үнді анасының баласы болғандықтан, ол португалдық мағынада метис болды. Форт еуропалықтар мен олардың қызметшілері үшін арналған. Португалияның отарлық үкіметінің саясатына сәйкес, жергілікті әйелге үйленген португалдықтарға белгілі бір жеңілдіктер берілді. Сондықтан Гарсияның әкесіне жұмысынан босатылып, фортта азаматтық қызметкер ретінде қалуға рұқсат берілді, осылайша оның отбасы форт ішінде тұруға мүмкіндік алды. Гарсия Форт-Бассейндегі иезуит мектебінде оқыды және Igreja do Santo Nome de Jesus (Исаның қасиетті аты шіркеуі), қазір Санкт-Гонсало Гарсия шіркеуі деп аталатын шіркеуге көмектесті. Осы жерде Гарсия иезуит діни қызметкері Себастьяо Гонсалвеске кездесіп, ол өмір бойындағы досы мен кеңесшісіне айналды. Иезуиттермен бірге ол грамматика, философия және Рим тарихын оқыды.
Garcia was born in 1557. Documents in the Lisbon Archives (ANTT) describe him as natural de Agaçaim (a resident of Agashi village) in Bassein. His father was a Portuguese soldier and his mother a Canarim as the Portuguese called the inhabitants of the Konkan. Modern scholars such as Gense and Conti accept the fact that Gonsalo's mother was from Bassein. As the child of a European father and an Indian mother he was a mestiço in the Portuguese sense of term. The fort was reserved for the European people and their servants. According to the policy adopted by the Portuguese colonial government, any Portuguese who got married with a local woman was given certain privileges. So Garcia's father was permitted to quit the job and stayed in the fort as a civilian employee, and because of that his family came to reside inside the fort. Garcia studied at the Jesuit school in Fort Bassein and helped in their Igreja do Santo Nome de Jesus (Church of the Holy Name of Jesus), now known as St. Gonsalo Garcia Church. Here Garcia came into contact with the Jesuit priest, Sebastião Gonsalves, who became a friend and guide throughout his life. During his stay with the Jesuits, he learned grammar, philosophy and Roman history.
Миссионер емес
1580 жылы Гарсия бірнеше иезуит миссионерлерімен бірге Бассейнен Жапонияға сапар шекті. Ол тілді тез меңгерді. Миссионер ретінде ол көпшілік орындарда жүріп, балаларды өздеріне мейірімді мінезімен, ел тілін еркін білуімен және жылы қарым-қатынасымен тартатын. Ол сегіз жыл бойы адал катехизатор болып қызмет етті. Кеменің капитаны Франсиско де Оландия жапондық кеден қызметкерлерімен сөйлескенде, "Испанияның жаулап алушылары" туралы айтып, Испания королінің әлемде көптеген елдерді бағындырғанын мақтанды. Ол Испания королінің алдымен миссионерлерді халықты өз билеушісіне қарсы қоюға итермелеу үшін жібергенін айтты. Бұл мәселе Тойотоми Хидеошиге жеткенде, ол қатты ашуланды. Бұл жағдайды оның дәрігері және жақын кеңесшісі Якуин Зенсо өз мүддесіне пайдаланды. Шогун Жапониядағы барлық христиан миссионерлерін тұтқындап, өлім жазасына кесу туралы бұйрық берді. Францискан миссионерлері, оның ішінде Баутиста, Гарсия және басқалары 1596 жылдың 8 желтоқсанында тұтқындалып, өлім жазасына кесілді. Сондай-ақ, үш иезуит, олардың ішінде жергілікті семинарист Пол Мики де болды.
In 1580 Garcia left Bassein with some Jesuit missionaries headed to join their mission in Japan. He quickly acquired a knowledge of the language. As a missionary, he went about in public places drawing children to himself by his amiable disposition, by his fluency in the language of the country and by his kindness. He served faithfully as a catechist for eight years. The pilot of the ship, Francisco de Olandia, while conversing with the Japanese customs officials, spoke of La Espanha de los Conquistadores and boasted that the King of Spain had captured many countries in the world. He told them that the King of Spain sent the missionaries first to instigate the people against their ruler. When the matter was reported to Toyotomi Hideyoshi, he became enraged. The situation was exploited by Yakuin Zenso, his physician and close advisor. The shogun issued an order to arrest and execute all Christian missionaries in Japan. The Franciscans, including Bautista, Garcia and others were arrested on 8 December 1596 and were sentenced to death. There were three Jesuits also, including the native seminarian, Paul Miki.
Шейіт болу жолы
4 қаңтарда өлім жазасына кесілген тұтқындар Киотодан жолға шықты. Олар Киотодан Нагасакиге дейін Сакай, Окаяма, Хиросима, Шимоносеки және Каратсу арқылы алты жүз миль жол жүрді. 1597 жылғы 4 ақпанда Нагасакиге жетті. Келесі күні таңертең оларды Нишигаока деп аталатын төбеге алып барды. Гарсия миссионерлердің арасында ең белгілісі болғандықтан, оған орталық орын берілді. Ату сағат 10-да басталды. Ол, Петр Баптист және басқа руханилар, сондай-ақ үш иезуитпен бірге, Франциск орденінің үшінші тармағының мүшелері болған он бес жасөспіріммен бірге айқышқа хегілді. Сотталғандар тығырыққа тірелгендей шаршап, көп шыдамады, жарты сағаттың ішінде бәрі аяқталды. Екі сарбаз осы қызметті аяқтады, миссионерлердің кеудесіне найзаларын қадады. Жазаны тамашалаған португал және жапон христиандары күзетшілерді итеріп, өлтірілгендердің қанына малынған маталарды, қанға тоңған топырақты жинап, киелі реликвиялар үшін діни киімдерін және кимоноларын жыртып алды. Күзетшілер реликвия іздеушілерді ұрып, тәртіпті қалпына келтірді. Төбе төңірегіне күзетшілер қойылып, көрермендерді қашықтықта ұстады.
On 4 January the prisoners who had been sentenced to death began their journey from Kyoto. They traveled six hundred miles from Kyoto to Nagasaki through Sakai, Okayama, Hiroshima, Shimonoseki, and Karatsu. They reached Nagasaki on 4 February 1597. The next morning they were taken to a hill known as Nishigaoka. As Garcia was prominent among the missionaries, he was given the middle place. The execution started at 10 o'clock in the morning. He, Peter Baptist, and the other friars were crucified, along with fifteen teenage boys who were members of the Third Order of Saint Francis, as well as the three Jesuits. The condemned were so tired that they could not endure it for long and within half an hour everything was over. The two soldiers who worked as executioners completed their task by stabbing their spears into the missionaries' chests. The Portuguese and Japanese Christians attending the execution broke past the guards and started soaking pieces of cloth in the blood of the executed, gathering lumps of the blood soaked dirt, and tearing up their religious habits and kimono for holy relics. The guards beat the relic hunters away and order was reestablished. Guards were positioned around the hill to keep onlookers at a distance.
Құрмет
1627 жылы Папа Урбан VIII жиырма алтысын құрметті деп жариялады және иезуиттер мен францискандарға оларды қастерлеуге рұқсат берді. 1629 жылы оларды бүкіл Әлемдік Шіркеуде қастерлеуге рұқсат берілді. Бұл мәселе екі ғасырдан астам уақыт бойы ескерусіз қалды. 1862 жылы ол қайта қарастырылды және 1862 жылдың 8 маусымында Папа Пий IX Гонсало Гарсияны және оның серіктерін қасиетті деп жариялады. Гонсало Гарсия бауыры Үндістан мен Үнді субконтинентінің алғашқы католик әулиесі болды, ал 2012 жылдың 8 маусымы оның қасиетті деп жарияланғанына 150 жыл толуын белгіледі.
In 1627 the twenty six were declared venerable by Pope Urban VIII and permitted the Jesuits and the Franciscans to venerate them. In 1629 their veneration was permitted throughout the Universal Church. The matter was neglected for more than two centuries. It was once again taken up in 1862 and on 8 June 1862 Pope Pius IX canonized Gonsalo Garcia and his co martyrs. Brother Gonsalo Garcia became St. Gonsalo Garcia, the first Catholic saint of India and the Indian sub continent, and 8 June 2012 marked the 150th anniversary of his canonization.
Мұра
Гарсияның есімі Васайдағы колледжге берілді. Ол Васай Рим-католик епархиясының қамқоршысы және оның мерекесі шейіттер тобының бірлескен мерекесі ретінде 6 ақпанда тойланады (өлімінің нақты күні 5 ақпан болса да, ол күні Әзіз Агата мерекесі). Васай епископы Томас Дабре Гарсияның бүгінгі маңыздылығы оның қайырымдылығы мен махаббатының барлық адамдарға ортақ екендігінде екенін айтады. 1745 жылы бразилиялық бір адам Гонсало Гарсияның кішкентай мүсінін Португалиядан Бразилиядағы Ресифке оның қоңыр терісіне байланысты (оның үнді тегінің тағы бір дәлелі) алып келді, сол жерде оған деген құрмет тез арада өркендеді.
Garcia's memory is kept alive with a college named after him in Vasai. He is the patron saint of the Roman Catholic Diocese of Vasai and his feast day is a joint one for the group of martyrs, on 6 February (as the actual day of his death, 5 February, is the feast of St. Agatha). Thomas Dabre, the Bishop of Vasai, says Garcia's relevance even today lies in the universalism of his charity and love. A small statue of Gonçalo Garcia was taken from Portugal to Recife in Brazil as early as 1745 by a local Brazilian because of his brown complexion (a further proof of his Indian ancestry), where his veneration soon took off.