Жаңа Зеландияның "SS Wairarapa" кемесінің тарихы: Оклендтен Австралияға бағытталған саяхаты, қасіретті апат, 130-ға жуық адамның қазасы. Теңіз трагедиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
SS Wairarapa – 19 ғасырдың соңында Жаңа Зеландияның Окленд (Жаңа Зеландия) мен Австралия арасында қатынайтын кеме болған. Ол Ауклендтен шамамен 100 км қашықтықтағы Ұлы Барьер аралының солтүстік жағалауындағы рифке шағылысып, батып, трагедиялық даңққа ие болды. Шамамен 130 адамның қаза болуы ел тарихындағы ең ірі қайғылы оқиғалардың бірі болып саналады. Кеме Уайрарапа айманының құрметіне аталған.
SS Wairarapa was a New Zealand ship of the late 19th century plying the route between Auckland, New Zealand and Australia. It came to tragic fame when it hit a reef at the northern edge of Great Barrier Island, about 100 km out from Auckland, and sank. The death toll of around 130 people remains one of the largest such losses in the country's history. The ship was named for the Wairarapa region.
Жаратылыс
Уайрарапа 1882 жылы Шотландияның Думбартон қаласында «Юнион Стим Шип Компани» компаниясы үшін салынған. Ыдыраудан кейінгі сағаттарда көптеген адам өмірін жоғалтты. Көптеген жолаушылар жүзе алмай, жағаға жетпек болып, құрдымға кетті. Бір құтқару салдары теңізге қарай итерілгенін көрді, одан кейін ол қайтадан көрінбеді. Көптеген ер адамдар, оның ішінде экипаждың көп бөлігі, әйелдер мен балаларды тастап, бір құтқару қайығына отырды. Бірнеше адам кеменің шатырына тығылды. Шамамен таңғы 3-те капитан Макинтош теңізге секіріп, суға батып кеткен деп есептелді. Қауіпсіз түсірілген бірнеше құтқару қайығы зардап шеккен кемеге жақын қалды және мүмкіндігінше теңізден аман қалғандарды құтқарып алды. Бір құтқару қайығы аралдың батыс жағалауындағы Кэтрин шығанағында орналасқан Нгати Вай Маори тайпасының қауымына жетті. Олар бірнеше аман қалғандарды құтқарып, оларға көмек көрсетті. Теңізші, балықшы және фермер Мариано Велла және оның жаңа әйелі осы апаттан аман қалғандардың қатарында болды. Уайрарапа Оклендке күтілгенімен, қайда құлағанын білу мүмкін болмады. Сол кезде аралмен байланыс апта сайынғы кеме сапары арқылы жүзеге асырылғандықтан, кеме апаты туралы хабар Оклендке жеткенге дейін үш күн өтті. Уайрарапа апатынан кейін сот отырысы өтті, онда капитан Макинтоштің әрекеттері трагедияның басты себебі деп танылды.
Wairarapa was built in Dumbarton, Scotland, in 1882, for the Union Steam Ship Company. The hours after the wreck saw great loss of life. Many passengers could not swim and drowned in the rough seas trying to make it to shore. One life raft was seen floating out to sea and was never sighted again. Many men, including a large portion of the crew, took to one of the lifeboats, leaving women and children behind. A number of people took refuge in the ship's rigging. At about 3 am Captain McIntosh jumped into the sea and was presumed drowned. Several other lifeboats which had been safely launched stayed near the stricken ship and picked survivors from the sea where possible. One lifeboat eventually succeeded in reaching a local community of Ngati Wai Māori based at Katherine Bay, on the western coast of the island. They were able to rescue and provide care for a number of the survivors. Seaman, fisherman and farmer Mariano Vella and his new wife belonged to the survivors of the disaster. Although Wairarapa was expected in Auckland, there was no way of knowing where she may have come to grief. As the only contact with the island at the time was via weekly trips from a steamer, it was three full days until news of the shipwreck reached Auckland. A Court of Inquiry was held after Wairarapa disaster, and found Captain McIntosh's actions were the primary cause of the tragedy.
Қорғау
«Уайрарапа» кемесінің қираған қалдықтары Оклендтің біртұтас жоспарында сақтауға алынады және сонымен қатар «Жаңа Зеландия мұрасы Pouhere Taonga» заңының 2014 жылғы археологиялық тармақтарымен де қорғалады.
The wreck of Wairarapa is scheduled for preservation in the Auckland Unitary Plan and is also protected under the archaeological provisions of the Heritage New Zealand Pouhere Taonga Act 2014.