Кіріспе

Жолаушылар булы кемесі; 1904 жылы Нью-Йоркте батып кеткен. PS General Slocum 1891 жылы Нью-Йорктегі Бруклинде салынған жанама дөңгелекті жолаушылар булы кемесі болды. Қызмет тарихында ол бірнеше апатқа ұшырады, соның ішінде бірнеше рет жерге тұрып қалу және соқтығысу оқиғалары болды. 1904 жылдың 15 маусымында General Slocum өртеніп, Нью-Йорк қаласының Ист-Ривер өзенінде батып кетті. Апат кезінде ол Санкт-Марк евангелистік лютеран шіркеуінің мүшелерін (Маленькая Германиядан, Манхэттеннен шыққан неміс-американдықтарды) шіркеу пикникіне алып бара жатқан. Кемедегі 1342 адамның шамамен 1021-і қаза тапты. General Slocum апаты – 8 жыл өткен соң, 1912 жылы «Титаник» апатынан бұрын 20-ғасырдағы ең ірі теңіз апаты болды. Бұл Нью-Йорк тарихындағы ең ірі теңіз апаты болып табылады және АҚШ су жолдарындағы екінші орынды иеленеді, «Султана» булы кемесінің жарылып, батуынан кейін орын алды. 2001 жылғы 11 қыркүйектегі шабуылдарға дейін Нью-Йорк аймағындағы адамдардың кінәсінен болған ең көп қаза болған апат осы болды. General Slocum өртіне байланысты оқиғалар көптеген кітаптарда, пьесаларда және фильмдерде зерттелді.

Салдары

Комиссия алдындағы дәлелдер капитанының өртпен күресуге, оның жағдайын тексеруге, немесе жолаушыларға бақылау жасауға, кепілдік беруге, басқаруға немесе көмек көрсетуге ешқандай әрекет жасамағанын көрсетеді. Абайсыздалықтың маңызды факторы – капитаның өртті сөндіруге немесе жолаушыларға көмектесуге толыққанды ұмтылмауы. Сонымен қатар, ұшқыштар да, кемені құрлыққа тірегеннен кейін, кемеде әлі де көптеген жолаушылар болғанда, аталған жолаушыларға көмек көрсету және құтқару бойынша өз міндеттерін орындамады. Офицерлер мен экипаж жолаушылар үшін көмек көрсетуде немесе бақылау жасауда өте ұсақ көмек көрсетті. Ол бірінші рет сотталған. Ол үш айыптаудың бірінен кінәлі деп танылды: өрт сөндіру жаттығуларын және өрт сөндіру құралдарын тиісінше ұстамағаны үшін жасалған қылмыстық абайсыздалық. Алқабилер қалған екі айыптау бойынша – адам өлтіру – үкім шығара алмады. Ол 10 жылға бас бостандығынан айырылды. Синг-Синг түрмесінде үш жыл алты ай өтегеннен кейін шартты түрде босатылды. Президент Теодор Рузвельт Ван Шейкті кешіруден бас тартты. Ван Шейк ақыры Уильям Говард Тафт әкімшілігінің федералдық шартты босату комиссиясы 1911 жылдың 26 тамызында оны босатуға дауыс бергеннен кейін босатылды. Ол 1912 жылдың 19 желтоқсанында президент Тафттан кешірім алды; кешірім Рождество күні күшіне енді. 1927 жылы қайтыс болғаннан кейін Шейк Оуквуд зиратында (Троя, Нью-Йорк штаты) жерленді. Кемеге иелік еткен Knickerbocker Steamship Company инспекциялық құжаттарды жалғандаған болуы мүмкін деген дәлелдерге қарамастан, салыстырмалы түрде аз айыппұл төледі. Осы апат жолаушылар кемелеріндегі авариялық жабдықтарды жақсарту үшін федералдық және штаттық реттеуді күшейтті. Апатқа дейін құлдырап келген Кіші Германия ауданы, тұрғындары қалаға көшіп кеткен, ал 46 құрбандық Бруклиндегі Грин-Вуд зиратында жерленді. Көптеген құрбандар Квинс штатындағы Мидл-Виллидждегі лютерандық зиратта (қазіргі Лютерандық барлық діндер зираты) жерленді, онда тарихи белгіде жыл сайын еске алу рәсімі өткізіледі. 1906 жылы Манхэттендегі Томпкинс-сквер паркінің солтүстік-орталық бөлігінде Неміс әйелдерінің сыйлы қоғамы «Олар – Жердегі ең таза балалар, жас және әдемі» деген жазумен мармарлық ескерткіш фонтаны орнатты. Генерал Слокумның суға батқан қалдықтары құтқарылып, 625 тонналық баржаға айналдырылды, ол 1909 жылы Саут-Риверде, ал 1911 жылдың 4 желтоқсанында Нью-Джерси штатының оңтүстік-шығыс жағалауындағы Атлант мұхитында, Стратмир мен Си-Айл-Сити маңында, көмір жүгін тасымалдау кезінде дауылда суға батты. Мэриленд кемесіндегі төрт адам да суға батудан аман қалды. Құрбандардың арасында Джон Фламманг Шранк атты салон иесінің досы Эмили Зиглер болды, ол кейін Теодор Рузвельттің өміріне қастандық жасауға әкелген психикалық күйзеліске ұшырады.

Тірі қалғандар

2004 жылғы 26 қаңтарда генерал Слокм кемесінен аман қалған соңғы жолаушы, Аделла Уоттерспун (туған есімі Либеноу) 100 жасында дүние салды. Апат болған кезде ол алты айлық сәби болған. Уоттерспун осы трагедияда өмірден кеткен екі үлкен қарындасының ең жас аман қалған құрметті азаматы еді. Ол бір жасқа толғанда 1905 жылғы 15 маусымда Квинс аймағындағы Мидл Виллидждегі лютерандық барлық діндер зиратында кеме өртінің естелік монументін ашты. Уоттерспунның қайтысынан бұрынғы ең үлкен аман қалған адам Кэтрин Коннелли (туған аты Ульмайер) (1893–2002) болды, ол оқиға кезінде 11 жаста болған.