Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Изохинолин – жеке химиялық үлгі, гетероциклді хош иісті органикалық қосылыс, сонымен қатар мыңдаған табиғи өсімдік алкалоидтарының тобының атауы, олардың кез келгені "изохинолин" деп аталуы мүмкін. Ол хинолиннің құрылымдық изомері. Изохинолин және хинолин – бензопиридиндер, олар бензол сақинасы мен пиридин сақинасынан тұрады. Көбінесе, "изохинолин" термині изохинолин туындыларын атау үшін қолданылады. Бензилизохинолин – папаверин сияқты көптеген табиғи алкалоидтардың құрылымдық негізі. Бұл табиғи қосылыстардағы изохинолин сақинасы хош иісті тирозин аминқышқылынан пайда болады.
Isoquinoline is an individual chemical specimen a heterocyclic aromatic organic compound as well as the name of a family of many thousands of natural plant alkaloids, any one of which might be referred to as "an isoquinoline". It is a structural isomer of quinoline. Isoquinoline and quinoline are benzopyridines, which are composed of a benzene ring fused to a pyridine ring. In a broader sense, the term isoquinoline is used to make reference to isoquinoline derivatives. 1 Benzylisoquinoline is the structural backbone in many naturally occurring alkaloids such as papaverine. The isoquinoline ring in these natural compound derives from the aromatic amino acid tyrosine.
Қасиеттері
Изохинолин – балқу температурасынан жоғары температурада түссіз, ылғалды сіңіретін сұйықтық, оның иісі өткір, жағымсыз. Таза емес үлгілер азот гетероциклына тәндей қоңыр түсті болуы мүмкін. Ол суда нашар ериді, бірақ этанол, ацетон, диэтил эфирі, көміртегі дисульфиді және басқа да кең таралған органикалық еріткіштерде жақсы ериді. Протондалған туынды ретінде сұйылтылған қышқылдарда да ериді. Пиридиннің аналогы болғандықтан, изохинолин әлсіз негіз, оның pKa 5,14-ке тең. Оны қышқыл сульфатының фракциялық кристалдануы арқылы бөліп алды. 1914 жылы Вайсгербер изохинолиннің хинолинден негізділігі жоғары екенін пайдаланып, көмір шарынан іріктеп алу арқылы жылдам әдіс жасады. Изохинолин қоспадан қышқыл сульфатының фракциялық кристалдануымен бөлінеді. Изохинолин туындыларын бірнеше әдіспен синтездеуге болады, бірақ салыстырмалы түрде аз тікелей әдістер алмастырылмаған изохинолин береді. Померанц-Фрич реакциясы изохинолин дайындаудың тиімді әдісін ұсынады. Бұл реакцияда бензальдегид пен аминоацетальдегид диэтил ацеталы қышқыл ортада реакцияласып, изохинолин құрайды. Шлиттер-Мюллер модификациясын қолдана отырып, бірдей нәтижеге жету үшін бензиламин мен глиоксаль ацеталын да қолдануға болады. Әртүрлі изохинолин туындыларын дайындау үшін тағы да бірнеше әдістер пайдалы. Бишлер-Напиеральский реакциясында β-фенилэтиламин Льюис қышқылымен, мысалы фосфорил хлориді немесе фосфор пентоксидімен ацилденіп, циклодегидратацияланады. Нәтижесінде алынған 1-субститутталған 3,4-дигидроизохинолин палладийді қолдану арқылы дегидрогенденеді. Келесі Бишлер-Напиеральский реакциясы папаверин тудырады. Пикте-Гамс реакциясы мен Пикте-Спенглер реакциясы – Бишлер-Напиеральский реакциясының нұсқалары. Пикте-Гамс реакциясы Бишлер-Напиеральский реакциясы сияқты жұмыс істейді; айырмашылығы – реактивтегі қосымша гидрокси тобы дигидроизохинолин аралық затты түрлендіруді қажет етпей, циклдену сияқты реакция жағдайында сусыздануға мүмкіндік береді. Пикте-Спенглер реакциясында β-фенилэтиламин мен альдегид конденсацияланып, иминді құрайды, ол циклденіп дигидроизохинолиннің орнына тетрагидроизохинолинге айналады. Энзимологияда (S)-норкоклаурин синтазасы биологиялық Пикте-Спенглер синтезін катализдейтін фермент: Интрамолекулярлық аза-Виттиг реакциялары да изохинолиндерді береді.
Isoquinoline is a colorless hygroscopic liquid at temperatures above its melting point with a penetrating, unpleasant odor. Impure samples can appear brownish, as is typical for nitrogen heterocycles. It crystallizes in form of platelets that have a low solubility in water but dissolve well in ethanol, acetone, diethyl ether, carbon disulfide, and other common organic solvents. It is also soluble in dilute acids as the protonated derivative. Being an analog of pyridine, isoquinoline is a weak base, with a pKa of 5.14. They isolated it by fractional crystallization of the acid sulfate. Weissgerber developed a more rapid route in 1914 by selective extraction of coal tar, exploiting the fact that isoquinoline is more basic than quinoline. Isoquinoline can then be isolated from the mixture by fractional crystallization of the acid sulfate. Although isoquinoline derivatives can be synthesized by several methods, relatively few direct methods deliver the unsubstituted isoquinoline. The Pomeranz–Fritsch reaction provides an efficient method for the preparation of isoquinoline. This reaction uses a benzaldehyde and aminoacetoaldehyde diethyl acetal, which in an acid medium react to form isoquinoline. Alternatively, benzylamine and a glyoxal acetal can be used, to produce the same result using the Schlittler Müller modification. Several other methods are useful for the preparation of various isoquinoline derivatives. In the Bischler–Napieralski reaction an β phenylethylamine is acylated and cyclodehydrated by a Lewis acid, such as phosphoryl chloride or phosphorus pentoxide. The resulting 1 substituted 3,4 dihydroisoquinoline can then be dehydrogenated using palladium. The following Bischler–Napieralski reaction produces papaverine. The Pictet–Gams reaction and the Pictet–Spengler reaction are both variations on the Bischler–Napieralski reaction. A Pictet–Gams reaction works similarly to the Bischler–Napieralski reaction; the only difference being that an additional hydroxy group in the reactant provides a site for dehydration under the same reaction conditions as the cyclization to give the isoquinoline rather than requiring a separate reaction to convert a dihydroisoquinoline intermediate. In a Pictet–Spengler reaction, a condensation of a β phenylethylamine and an aldehyde forms an imine, which undergoes a cyclization to form a tetrahydroisoquinoline instead of the dihydroisoquinoline. In enzymology, the (S) norcoclaurine synthase is an enzyme that catalyzes a biological Pictect Spengler synthesis:
Intramolecular aza Wittig reactions also afford isoquinolines.
Адам ағзасындағы
Паркинсон ауруы – қозғалыс қабілетінің баяу дамитын бұзылысы, оның себебі белгілі бір нейротоксиндерге байланысты деп есептеледі. 1980 жылдары Паркинсон ауруымен байланысы анықталған MPTP (1[N] метил-4 фенил 1,2,3,6 тетрагидропиридин) – MPP+ нейротоксинінің алғы құралы. Белсенді нейротоксиндер дофаминергиялық нейрондарды жойып, паркинсонизмге және Паркинсон ауруына алып келеді. MPTP сияқты нейрохимиялық қасиеттері бар бірнеше тетрагидроизохинолин туындылары табылды. Бұл туындылар белсенді нейротоксиндердің алғы құралы ретінде әрекет етуі мүмкін.
Parkinson's disease, a slowly progressing movement disorder, is thought to be caused by certain neurotoxins. A neurotoxin called MPTP (1[N] methyl 4 phenyl 1,2,3,6 tetrahydropyridine), the precursor to MPP+, was found and linked to Parkinson's disease in the 1980s. The active neurotoxins destroy dopaminergic neurons, leading to parkinsonism and Parkinson's disease. Several tetrahydroisoquinoline derivatives have been found to have the same neurochemical properties as MPTP. These derivatives may act as precursors to active neurotoxins.
Басқа қолданыстар
Изохинолиндер бояулар, краскалар, инсектицидтер және фунгицидтерді жасауда қолданылады. Сонымен қатар, олар шайырлар мен терпендерді сұйық-сұйық экстракциялау үшін еріткіш ретінде, сондай-ақ коррозиядан қорғағыш зат ретінде пайдаланылады.
Isoquinolines are used in the manufacture of dyes, paints, insecticides and fungicides. It is also used as a solvent for the liquid–liquid extraction of resins and terpenes, and as a corrosion inhibitor.