Даудон: Тарихы мен даму жолы

Кіріспе

Доудон – Англияның Дарем графтығындағы Сиэм қаласының оңтүстігінде орналасқан бұрынғы шахтерлік аудан. Даудонға жақын жағалаудың бір бөлігі (жергілікті жұртшылық "Жарылыс" деп атайтын, бұрынғы көмір қалдықтары төгілетін орын) "Шет елдік 3" ғылыми-фантастикалық фильмінің бастапқы сахналарында түсірілген.

Тарих

Доудон қалашығы (ескі жазбалар мен карталарда көбінесе Доуден деп жазылады) Далтон-ле-Дейл приходының құрамында болды және Дурхам жағалауы мен Сеахам, Далтон-ле-Дейл және Колд-Хеслдон қалашықтары арасындағы 1088 акрлық аумақты қамтыды. Сиэм порты осы қалашықта салынған. Порт пен қала 19 ғасырда дамыды. 1866 жылы Доудон жеке азаматтық приход болып құрылды және Сеахам Харбор қалалық округінің бөлігіне кірді. 1937 жылдың 1 сәуірінде приход таратылып, Сеахаммен біріктірілді және жаңа Сеахам қалалық округінің құрамына енді. "1801 жылы халық саны 22 адамды құрады; 1811 жылы – 27; 1821 жылы – 35; 1831 жылы жаңа порттың салынуына байланысты 1022 адамға дейін өсті; 1841 жылы – 2017; 1851 жылы – 3538; 1861 жылы – 6137; 1871 жылы – 7132; 1881 жылы – 7714; және 1891 жылы – 9044". 1931 жылы приходтың халқы 19 399 адамды құрады.

Киелі Хилда мен Киелі Елена шіркеуі

Питман соборы деп аталатын Сент-Хильд және Сент-Гелен шіркеуі, жергілікті шахтерлердің қайырымдылығымен салынды және 1912 жылдың 10 ақпанында киеленді. Ұлы базар, қайырымдылық шаралары және Лондондерри маркизінің 2000 фунт стерлингтік үлкен сыйлығы ғимаратты салуға көмектесті, ал жүздеген шахтерлер, дін қызметкерлері және қоғамдық қайраткерлер шіркеудің салтанатты ашылуына қатысты. «Тарихи күн Сейхам-холлда өткен түскі аспен басталды, содан кейін Лондондерри маркизі және оның 100 қонағы 500-ден астам қауым мүшесіне қосылды», - деп жазды шіркеу тарихында қайтыс болған Том Макни. 1860 жылдары Сеам портының Даудонға айналатын бөлігі үш жеке қауымнан тұрды. Біріншісі шыны фабрикасының маңында, екіншісі химиялық зауыттың жанында, ал үшіншісі – Свинбанкте, Лондондерридің двигатель және вагон шеберханасының қызметкерлерін қоныстандырды. 1899 жылы Даудонда жаңа шахта ашу туралы оның шешімі аймақтың болашақ бейнесін түгелдей өзгертіп жіберді. Шахта құрылысы барысында үш кішкентай ауыл үйлер, дүкендер мен пабтардың қатарына сіңіп кетті. 1910 жылдың қыркүйегінде Лондондерри маркизасы жаңа шіркеудің іргетасын қалады. Аға пастор Уолтер Болланд құрылыс жүріп жатқанда, жақын маңдағы Коттедж мектеп залында діни қызметтер өткізді. Екі жылдан кейін жаңа, 6500 фунт стерлинг тұратын Сент-Хильд және Сент-Гелен шіркеуі аяқталды, ол 700-ге дейін адамды ыңғайлы түрде қабылдай алатын. «Шіркеу ерекше түрде солтүстіктен оңтүстікке қарай салынды, дәстүрлі шығыстан батысқа емес, себебі шіркеудің астындағы тау жыныстарының ерекше жағдайы болды», - деп жазды Макни. Шіркеудің ішкі жағы «көптеген қымбат сыйлықтармен әшекейленді», олардың көп бөлігі Лондондерри маркизасы Терезадан болды, соның ішінде әдемі орган да бар еді. Бірақ ең бағалысы – киелі Хилдтің бейнесімен безендірілген және Терезаның өзінен үлгі алынып жасалған бас алтарь болды. Ұзақ өтпей шіркеу ұйымдары өркендеді, оның ішінде опера әншісі Томас Аллен бір кезде қатысқан табысты хор да болды. Бірақ ондаған жылдар өткен соң, екінші дүниежүзілік соғыс кезінде шіркеу мен пасторлық үй Гитлердің Люфтваффесінің шабуылына ұшырады. Жақын маңдағы көшелерге бомбалар түскен кезде, пастор Джеймс Дункан пасторлық үйдің баспалдақтарының астында пана тапты. Бірнеше минуттан кейін үйдің жанында екі бомба жарылып, төбелер құлап, есіктер ілмектерінен жұлынып түсті. Сондай-ақ, ІІ санаттағы шіркеудің батыс қабырғасында үлкен тесік пайда болды және барлық витражды терезелер қирады. Қоғам жөндеуге қажетті 1000 фунтты жинай алатынына сенімді болған Дункан жұмысты бастауға рұқсат берді. Оның Даудон халқына деген сенімі тоғыз айдан кейін мақсатқа жеткенде расталды. Алайда шіркеудің болашағы қайтадан белгісіз болды, соңында қауымның азаюына байланысты жабылды. Сент-Хильд және Сент-Гелен шіркеуі жабылу процесінде болған кезде, қаладағы жергілікті Пятидесятник шіркеуі, The Lighthouse Christian Centre ғимаратты сатып алу туралы ұсыныс жасады. Англия шіркеуі ғимаратты христиан шіркеуі ретінде пайдалану шартымен, оны шартты сомаға сатуға келісті. 2008 жылдың қазан айында кілттер жаңадан аталған «Сент-Хильд және Сент-Гелен христиандық қауымдастығына» тапсырылды. Сол айда Сиам христиан шіркеулерінің «Черквис тугедер» тобы қауымға қосылған Алғыс айту қызметі өткізілді. ғимаратты жаңарту және жаңғырту туралы шешім қабылданды, осылайша ол қауымға қызмет етуге жақсырақ бейімделеді. Қауымдық шіркеу болу мақсатын орындау үшін кең ауқымды қызметтерді ұйымдастыруға мүмкіндік беретін бөлмелер құрылды. Жұмыс 2009 жылдың қаңтар айында басталды және 5 айға созылды. 2012 жылдың қараша айында шіркеудің 100 жылдығы тойланды, оған «Ашық күн», «Викториандық Рождестволық жәрмеңке», «Тойлық мода көрсетілімі» және «Мақтау әндері» қызметі кірді. Содан бері шіркеу өз қызметін жалғастырып, қауымға қызмет көрсету бағдарламасын кеңейтіп, Доудон мен одан тыс жерлердегі барлық жастағы адамдарға қол жеткізуде. Бағдарламаға қазір кішкентай балалар тобы, азық-түлік банкі, түскі ас клубы, C. A. P. қарыз орталығы, қолөнер тобы, бюджеттік тамақтану курстары, жастар тобы, жерлеу қызметі және «Неке мәселесі» деп аталатын тегін неке қызметі кіреді, ол қазірге дейін 60-тан астам некеге ұсыныс жасады. «Шахтерлер соборы» әлі де өмір сүреді, және шіркеу иесі өзгергеннен бері пастор Дэвид Тейлор өзі бұрынғы шахтер екенін айтады. Сент-Хильд және Сент-Гелен христиандық қауымдастығы Англияда No 1052543 тіркелген қайырымдылық ұйымы.

The church of St Hild and St Helen's known as the Pitman's Cathedral was built by donations from local pitmen and consecrated on 10 February 1912. A Grand Bazaar, charity events and a £2,000 donation from the Marquess of Londonderry helped pay for the building and hundreds of pitmen mingled with ministers and civic dignitaries for the grand unveiling. "The milestone date began with Holy Communion, held for the last time in the former Cottages School," the late Tom McNee recorded in a history of the church. "After lunch at Seaham Hall, the Marquess of Londonderry and his distinguished party of 100 joined more than 500 parishioners for the ceremony." In the 1860s, the part of Seaham Harbour which would become Dawdon consisted of three isolated communities. The first had grown around the bottleworks, the second was next to a chemical works, and the third was at Swinebank – housing Londonderry's engine and wagon works staff. His decision to sink a new colliery at Dawdon in 1899 was to change the face of the area forever. As work on the pit progressed, so the three little hamlets were swallowed up by rows of houses, shops and pubs. Plans for a new church followed, with the Marchioness of Londonderry laying the foundation stone in September 1910. Walter Bolland, the senior curate, took church services in the nearby Cottages Schoolroom while the work progressed. Just two years later, the new £6,500 St Hild and St Helen's was finished, seating up to 700 worshippers in comfort. "Uniquely, it was built from north to south, rather than east to west, because of an unusual fault in the rock formation under the church," Mr McNee recorded. The interior "was beautified by numerous and costly gifts", many from Marchioness Theresa, including a fine organ. But the high altar was a particular highlight, decorated with the face of St Hild and carved as a likeness to Theresa. Church organisations soon flourished, including a successful choir, which opera singer Thomas Allen once belonged to. Decades later, however, the vicarage and church came under attack from Hitler's Luftwaffe during World War II
As explosives dropped in nearby streets, the vicar, James Duncan, sought refuge under the stairs of the vicarage. Just minutes later, two bombs exploded next to the house, bringing down ceilings and ripping doors from hinges. A large hole was also blown in the west wall of the Grade II listed church and almost all the stained glass windows were shattered. Confident the community would be able to raise the £1,000 needed for repairs, the Rev Duncan authorised work to begin. His faith in the people of Dawdon was soon rewarded as, just nine months later, the target was reached. However, the church again faced an uncertain future, eventually closing due to dwindling congregation numbers. While St Hild and St Helen Church was in the process of closing down the local A. O. G. Pentecostal church in the town, The Lighthouse Christian Centre came forward with an offer to buy the building. The Church of England agreed to sell for a nominal sum on condition that it would continue to be used as a Christian church. The keys were handed over to the newly named "St Hild and St Helen Christian Fellowship” in October 2008. A Thanksgiving Service was held in the same month where the congregation was joined by the "Churches Together" group of Seaham Christian churches. It was decided to refurbish and update the building so that it would be better suited to serve the community. Rooms were created to enable a wide range of services to fulfil the aim of becoming a church in the community for the community. Work commenced in January 2009 and lasted 5 months. The church Centenary was celebrated in November 2012, consisting of an "Open Day" featuring a "Victorian Christmas Fayre", "Wedding Fashion Show" and a "Songs of Praise" service. Since then the church has continued and extended its programme of services to the community, reaching out to all ages in Dawdon and beyond. The programme now consists of Toddlers Groups, a Food Bank, Lunch Club, C. A. P. Debt Centre, Craft Group, Healthy Eating on a Budget Courses, Youth Group, funeral services and the free wedding service called "Marriage Matters" which has attracted more than 60 weddings so far. The "Pitman's Cathedral" lives on, and in fact the pastor since it changed hands, Mr David Taylor, is an ex pitman himself. St Hild and St Helen Christian Fellowship is a Charity registered in England No. 1052543.

Доудон кен орындары

Доудон қаласында жаңа шахта ашу туралы шешімді Лондондерри маркизі 19 ғасырдың соңында, жақын орналасқан Сихемдегі көмір шахталарындағы мәселелерге байланысты қабылдады. Сихем кенішінің ішкі жұмыстары оңтүстік-шығысқа қарай кеңейген сайын, ескі шахталардың тік тереңдіктерінен кен шығару өте қымбатқа түсті. Сондықтан, Даудонның ежелгі елді мекеніне жақын, Ноуз Пойнт тасты жағалауында жаңа тік тереңдіктер салу туралы шешім қабылданды. Тереңдік салу жұмыстары 1900 жылдың наурыз айында басталды, бірақ көп ұзамай қиындықтар туды. Сулы тау жыныстарын қазу қиын болды, сондықтан оларды қатыру әдістерін қолдануға тура келді. Кеніш, ақыры, 1907 жылдың қазан айында өндіріс үшін ашылды. Даудон 1925 жылы жұмыспен қамтылудың ең жоғары деңгейіне жетті, онда 3862 ер адам мен бала жылына бір миллион тоннадан астам көмір өндіруге көмектесті. Даудон кенішінің жұмысшылары өз пайдаларын сақтап қалуды қалағандармен бірнеше еңбек дауларына тартылды, бірақ Сихем және Изингтон кеніштерінде болған ауыр трагедиялардан құтылды. Даудонның көптеген жұмысшылары оның тереңдігінде қаза тапты, бірақ көбінесе жеке оқиғалар салдарынан. Даудон Лондондерри отбасының меншігінде болған кезде маңызды көмір өндіруші болып табылды, ал кейіннен Ұлттық Көмір Кеңесі үшін де бағалы актив болды. Ұлттықтандыру кезінде үкімет кеніштер кеншілерге тиесілі екенін мәлімдеді. Бұл кейінгі еңбек дауларында дәлелденгендей, бекер болды. Дегенмен, 1980-ші жылдары тау-кен өнеркәсібінің құлдырауы кезінде Даудон да қиындықтарға тап болды. Кеніш, ақыры, 1991 жылдың шілдесінде жабылды. Жақын орналасқан Сихеммен тығыз байланысты бай өнеркәсіптік тарихқа ие Даудон, Сихем портының домна пешіне және Даудон Филд Дендегі ескі Сихем шыны бөтелкелер зауытына үй болды. Алғашқы Сихем шыны бөтелкелер зауыты 1855 жылы осы жерде орналасқан. Домна пештері 1865 жылы жабылды, бірақ олардың орнына Химиялық зауыттар салынып, көп ұзамай жұмыс істеуге кірісті. 1920 жылы жаңа Даудон кеніші 3300 жұмысшыны жұмысқа алды және жылына 1 миллион тоннадан астам көмір өндірді, бұл жергілікті бәсекелестерінен басып өтті. Темір және көмір кеніштерінің аумақтары жақында қайта жаңартылды және Даудонды 21 ғасырға қадам басқан заманауи өнеркәсіптік аймақ құрылды.

The decision to create a new pit at Dawdon was taken by the Marquess of Londonderry in the late 19th century, due to problems at his collieries in nearby Seaham. As Seaham Colliery's workings pushed out to the south east, it became increasing expensive to mine the reserves from the old pit's shafts. It was therefore decided to sink new shafts in the rocky coastal area of Noses Point, close to the ancient settlement of Dawdon. Sinking work began in March 1900, but soon ran into problems. Water bearing rocks proved difficult to excavate, which meant freezing techniques had to be used. The colliery finally opened for production in October 1907. Dawdon reached the peak of its employment in 1925, when 3862 men and boys helped to produce over one million tonnes of coal annually. The men of Dawdon Colliery were forced into several industrial disputes with those who wanted to maintain their profits, but escaped the major tragedies suffered by pits at Seaham and Easington Colliery. Many of Dawdon's men did die within its depths, but usually from individual accidents. Dawdon was a major coal producer for the Londonderry family throughout their ownership, and was later a jewel in the crown for the National Coal Board too. Under nationalisation, the government claimed that the mines belonged to the miners. This proved to be a nonsense as later industrial disputes proved. However, as the mining industry went into decline in the 1980s, Dawdon suffered too. The colliery was eventually closed in July 1991. Home to a rich industrial past relating closely with its near neighbour Seaham, Dawdon was home to the Seaham Harbour Blast Furnace, in Dawdon Field Dene. The original Seaham Bottle Works was situated here in 1855. The blast furnaces closed in 1865 but were soon replaced by the Chemical Works. In 1920 the new colliery, Dawdon, employed 3,300 workers and produced over 1 million tons of coal per year outstripping its local competitors. The ironworks and colliery sites have recently been reclaimed and a modern industrial estate launching Dawdon into the 21st century.

Доудон кен орнында қаза тапқан шахтерлер мен жігіттер

Атвуд, Джордж: 34 жас, 1907 жылғы 6 қыркүйекте электр шам кабелі жыртылып, оның үстіне құлағаннан кейін. Бекон, Эдвард: 51 жас, 1963 жылғы 6 маусымда. Барден, Джеймс: 34 жас, 1930 жылғы 17 наурызда. Барон, Джозеф: 32 жас, 1968 жылғы 2 қарашада. Блэк, Дж.А.: 27 жас, 1941 жылғы 21 желтоқсанда. Боад, Г: 60 жас, 1943 жылғы 25 қаңтарда. Болтон, Ж: 49 жас, 1952 жылғы 19 наурызда. Бриггс, Роберт: 30 жас, 1907 жылғы 11 қыркүйекте. Браун, Ф: 63 жас, 1945 жылғы 9 сәуірде. Брайан, Джон: 20 жас, 1914 жылғы 27 мамырда, тас құлағаннан кейін. Бакли, Дж: 16 жас, 1940 жылғы 5 қаңтарда. Карр, С: 62 жас, 1945 жылғы 23 наурызда. Кейси, Рэндольф: 44 жас, 1959 жылғы 29 шілдеде. Клоуз, Фрэнсис: 42 жас, 1961 жылғы 27 қыркүйекте. Клайд, Джордж: 44 жас, 1931 жылғы 14 қазанда. Коутс, Томас: 14 жас, 1925 жылғы 22 мамырда. Крейк, Р: 24 жас, 1937 жылғы ақпан айында. Дэвис, В: 55 жас, 1948 жылғы 2 қаңтарда. Дэвисон, Уильям: 24 жас, 1923 жылғы 23 тамызда. Доддс, Чарльз: 31 жас, 1929 жылғы 12 наурызда. Дуглас, Томас: 26 жас, 1901 жылғы 23 қыркүйекте, мұражай жарылып, суға түсіп, батып кетті. Дак, Фредерик: 15 жас, 1910 жылғы 16 қарашада ваннамен қағыстырылды. Дунн, Генри: 27 жас, 1907 жылғы 6 қыркүйекте электр шам кабелі жыртылып, оның үстіне құлады. Эдминсон, М: 60 жас, 1922 жылғы 23 ақпанда. Эмери, Уильям: 26 жас, 1929 жылғы 6 қарашада. Эванс, Джордж: 63 жас, 1934 жылғы 29 сәуірде. Филд, Джон: 51 жас, 1908 жылғы 21 наурызда шахтаға құлап түсті. Флюри, Джеймс: 17 жас, 1925 жылғы 21 тамызда. Фостер, Ральф: 14 жас, 1914 жылғы 18 ақпанда. Фриман, Томас: 37 жас, 1963 жылғы 6 маусымда. Геддес, У: 57 жас, 1927 жылғы 6 мамырда. Глитро, Томас: 25 жас, 1907 жылғы 11 қыркүйекте, биіктіктен шұңқырдың түбіне лақтырылды. Гринвуд, Джордж: 44 жас, 1910 жылғы 30 қарашада, таспен көмілді. Грайвс, Ральф: 1960 жылғы 25 сәуірде. Гамильтон, Чарльз: 19 жас, 1926 жылғы 28 наурызда ваннамен қағыстырылды. Хассон, Фредерик: 20 жас, 1927 жылғы 19 мамырда. Хастингс, Самуил: 19 жас, 1910 жылғы 27 ақпанда. Хепворт, Роберт: 14 жас, 1917 жылғы 20 шілдеде. Хокингс, У: 15 жас, 1929 жылғы 25 шілдеде қағыстырылды. Хьюз, Ричард: 14 жас, 1911 жылғы 14 сәуірде қағыстырылды. Халл, Джеймс: 1924 жылғы 25 желтоқсанда қағыстырылды. Джонс, S: 34 жас, 1944 жылғы 18 сәуірде. Джадд, T: 43 жас, 1945 жылғы 29 желтоқсанда. Кеннеди, Роберт: 18 жас, 1914 жылғы 2 қазанда қағыстырылды. Лэнгли, Норман: 1967 жылғы маусымда, 60 фут биіктіктен құлады. Лоуренс, Джон: 19 жас, 1913 жылғы 4 маусымда қағыстырылды. Литтл, Ж: 21 жас, 1929 жылғы 4 шілдеде апат кезінде қағыстырылды. Маратти, Ж: 45 жас, 1945 жылғы 25 қазанда. Маратти, Патрик: 18 жас, 27 желтоқсанда қағыстырылды. Марш, Эд Джон: 14 жас, 1923 жылғы 26 сәуірде. Макдональд, Александр: 46 жас, 1933 жылғы 14 наурызда. Макдоно, Бернард: 14 жас, 1926 жылғы 21 қаңтарда. Мид, Уильям: 36 жас, 1954 жылғы 15 қазанда. Мьюр, Дж.Х.: 15 жас, 1942 жылғы 28 желтоқсанда. Мерфи, Джон: 29 жас, 1925 жылғы 13 ақпанда. Масгроув, Фрэнк Кэрри: 17 жас, 1931 жылғы 25 маусымында. Никсон, Т: 51 жас, 1943 жылғы 1 қарашада. Нюгент, Х: 15 жас, 1928 жылғы 29 шілдеде. Олли, Эдвард: 1955 жылғы желтоқсан айында. Оуэн, Ральф: 41 жас, 1934 жылғы 23 мамырда. Феллан, Джон: 19 жас, 1929 жылғы 6 қарашада. Пигг, Ф: 17 жас, 1930 жылғы 9 желтоқсанда қағыстырылды. Поттс, Джордж: 22 жас, 1926 жылғы 27 наурызда. Престон, Джон: 17 жас, 1912 жылғы 17 желтоқсанда дөңгелек байлау апаты. Робинсон, Дэниел: 17 жас, 1926 жылғы 23 шілдеде. Робсон, Эмерсон: 38 жас, 1930 жылғы 30 қыркүйекте. Роджерс, Уильям В: 14 жас, 1923 жылғы 10 желтоқсанда. Роган, Винсент: 1925 жылғы 28 мамырда шатыр құлады. Роджерсон, Фредерик: 11 жас, 1916 жылғы 17 маусымында. Рудкин, Ж: 59 жас, 1943 жылғы 27 желтоқсанда. Шнайдер, Джордж: 36 жас, 1903 жылғы 11 тамызда. Шепард, Уолтер: 14 жас, 1923 жылғы 23 ақпанда. Симпсон, Джозеф: 49 жас, 1908 жылғы 5 қыркүйекте. Смит, Джордж: 23 жас, 1907 жылғы 11 қыркүйекте. Снайт, Альфред: 31 жас, 1955 жылғы 25 қарашасында. Спенс, Рэндольф: 1960 жылы қайтыс болды. Темпест, У: 51 жас, 1948 жылғы 21 тамызда. Тирлвелл, Уильям: 44 жас, 1922 жылғы 1 қыркүйекте. Тернс, Дэвид Дик Браун: 50 жас, 1923 жылғы 19 қыркүйекте. Уокер, У: 38 жас, 1931 жылғы 16 қаңтарда. Уолтерс, Эдвард: 45 жас, 1926 жылғы 10 наурызда. Вау, Чарльз: 38 жас, 1927 жылғы 26 сәуірде. Уитман, Ральф: 24 жас, 1937 жылғы 11 ақпанда. Уильямс, Джон: 40 жас, 1910 жылғы 27 шілдеде қағыстырылды. Уильямс, Силас: 53 жас, 1914 жылғы 27 мамырда.

Attwood, George: 34, on 6 September 1907, after electric lamp cable broke and fell on him. Bacon, Edward: 51, on 6 June 1963. Barden, James: 34, on 17 March 1930. Baron, Joseph: 32, on 2 November 1968. Black, JA: 27, on 21 December 1941. Boad, G: 60, on 25 January 1943. Bolton, J: 49, on 19 March 1952. Briggs, Robert: 30, on 11 September 1907. Brown, F: 63, on 9 April 1945. Bryan, John: 20, on 27 May 1914, after rock fall. Buckley, J: 16, on 5 January 1940. Carr, S: 62, on 23 March 1945. Casey, Randolph: 44, on 29 July 1959. Close, Francis: 42, on 27 September 1961. Clyde, George: 44, on 14 October 1931. Coates, Thomas: 14, on 22 May 1925. Crake, R: 24, February 1937. Davis, W: 55, on 2 January 1948. Davison, William: 24, on 23 August 1923. Dodds, Charles: 31, on 12 March 1929. Douglas, Thomas: 26, on 23 September 1901, scaffolding broke, fell into sump and drowned. Duck, Frederick: 15, on 16 November 1910, crushed by a tub. Dunn, Henry: 27, on 6 September 1907, electric lamp cable broke and fell on him. Edminson, M: 60, on 23 February 1922. Emery, William: 26, on 6 November 1929. Evans, George: 63, on 29 April 1934. Field, John: 51, on 21 March 1908, fell down shaft. Fleury, James: 17, on 21 August 1925. Foster, Ralph: 14, on 18 February 1914. Freeman, Thomas: 37, on 6 June 1963. Geddes, W: 57, on 6 May 1927. Glithro, Thomas: 25, on 11 September 1907, thrown from a cradle to the bottom of the pit. Greenwood, George: 44, on 30 November 1910, buried by stones. Grieves, Ralph: on 25 April 1960. Hamilton, Charles: 19, on 28 March 1926, crushed by a tub. Hasson, Frederick: 20, on 19 May 1927. Hastings, Samuel: 19, on 27 February 1910. Hepworth, Robert: 14, on 20 July 1917. Hockings, W: 15, on 25 July 1929, run over. Hughes, Richard: 14, on 14 April 1911, crushed. Hull, James: on 25 December 1924, crushed. Jones, S: 34, on 18 April 1944. Judd, T: 43, on 29 December 1945. Kennedy, Robert: 18, on 2 October 1914, crushed. Langley, Norman: June 1967, fell 60 ft.
Lawrence, John: 19, on 4 June 1913, crushed. Little, J: 21, on 4 July 1929, crushed in accident. Maratty, J: 45, on 25 October 1945. Maratty, Patrick: 18, on 27 December, crushed. Marsh, Ed John: 14, on 26 April 1923. McDonald, Alexander: 46, on 14 March 1933. McDonough, Bernard: 14, on 21 January 1926. Mead, William: 36, on 15 October 1954. Muir, JH: 15, on 28 December 1942. Murphy, John: 29, on 13 February 1925. Musgrove, Frank Currie: 17, on 25 June 1931. Nixon, T: 51, on 1 November 1943. Nugent, H: 15, on 29 July 1928. Olley, Edward: 39, December 1955. Owen, Ralph: 41, on 23 May 1934. Phelan, John: 19, on 6 November 1929. Pigg, F: 17, on 9 December 1930, crushed. Potts, George: 22, 27 March 1926. Preston, John: 17, on 17 December 1912, binding wheel accident. Robinson, Daniel: 17, on 23 July 1926. Robson, Emmerson: 38, on 30 September 1930. Rodgers, William W: 14, on 10 December 1923. Rogan, Vincent: on 28 May 1925, roof fall. Rogerson, Frederick: 11, on 17 June 1916. Rudkin, J: 59, on 27 December 1943. Schneider, George: 36, on 11 August 1903. Shepherd, Walter: 14, on 23 February 1923. Simpson, Joseph: 49, on 5 September 1908. Smith, George: 23, on 11 September 1907. Snaith, Alfred: 31, on 25 November 1955. Spence, Randolph: Died 1960. Tempest, W: 51, on 21 August 1948. Thirlwell, William: 44, on 1 September 1922. Turns, David Dick Brown: 50, on 19 September 1923. Walker, W: 38, on 16 January 1931. Walters, Edward: 45, on 10 March 1926. Waugh, Charles: 38, on 26 April 1927. Wheatman, Ralph: 24, on 11 February 1937. Williams, John: 40, on 27 July 1910, crushed. Williams, Silas: 53, on 27 May 1914.