Фридрих Флик сот процесі: Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін наци индустриясының қылмыстары. Нюрнбергтік соттар, экономикалық көшбасшылардың жауапкершілігі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1947 жылы неміс өнеркәсіпшісі Фридрих Фликке қарсы соғыс қылмыстары бойынша сот.
1947 war crimes trial against German industrialist Friedrich Flick
Америка Құрама Штаттары Фридрих Фликке және басқаларға қарсы, немесе Флик соты – Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Германиядағы (Нюрнберг) АҚШ билігі жүргізген он екі нацилік соғыс қылмыстары соттарының бесіншісі болды. Бұл, нацистік Германияның жетекші өнеркәсіпшілерінің үш ісі бойынша алғашқы сот болды; қалған екеуі – IG Farben соты және Krupp соты. Бұл соттардың барлығы американдық әскери трибуналдар алдында өтті. Флик соты – Нюрнберг сотынан кейін өткен, нацистік Германияның әскери, саяси және экономикалық басшылығының 12 келесі Нюрнберг соттарының бірі («Халықаралық әскери трибунал алдындағы ірі соғыс қылмыскерлерінің соты»), ең танымал сот, онда тұтқындалған 22 маңызды нацистердің ісі қаралды. Басқа соттар сияқты, Флик соты да Әділет сарайында өтті. Осы іс бойынша айыпталушылар – Фридрих Флик және оның компаниялар тобының, Flick Kommanditgesellschaft немесе Flick KG-нің тағы бес жоғары лауазымды директоры болды. Айдарлар негізінен құл еңбегі мен тонауға байланысты болды, бірақ Флик пен ең жоғары лауазымды директор Отто Штайнбринкке «Гиммлердің достар шеңберіне» кіргені үшін де айып тағылды. Бұл шеңбер – 1932 жылы Вильгельм Кепплер құрған, ал 1935 жылы Гиммлер бақылауына алған, ықпалды неміс өнеркәсіпшілері мен банкирлердің тобы, мақсаты – нацистерге қаржылық қолдау көрсету болды. Оның мүшелері жыл сайын Генрих Гиммлердің артықшылығы үшін «Арнаулы шот S»-ке шамамен 1 миллион рейхсмарка «сыйлық» берді. IV әскери трибунал алдында өткен бұл іс бойынша судьялар: Нью-Йорк апелляциялық сотының бұрынғы бас судьясы Чарльз Б. Сирс (төрағалық етуші), Миннесота Жоғарғы сотының бұрынғы судьясы Уильям К. Кристиансон, Индиана Жоғарғы сотының бұрынғы судьясы Фрэнк Ричман және Солтүстік Каролина Жоғарғы сотының бұрынғы судьясы Ричард Д. Диксон (қосымша судья). Прокуратураның бас кеңесшісі – Телфорд Тейлор, ал осы іс бойынша жетекші прокурор – Джозеф М. Стоун, Эск., Вашингтондағы АҚШ Еңбек департаментінің еңбек құқығы бойынша маманы. Айдарлама 1947 жылдың 8 ақпанында жазылып, 18 наурызда өзгертілді; сот 19 сәуірден 22 желтоқсанға дейін жалғасты. Фридрих Флик жеті жылға бас бостандығынан айырылды, қалған екі айыпталушыға қысқа мерзімге жаза тағайындалды, ал қалған үшеуі ақталды.
The United States of America vs. Friedrich Flick, et al. or Flick trial was the fifth of twelve Nazi war crimes trials held by United States authorities in their occupation zone in Germany (Nuremberg) after World War II. It was the first of three trials of leading industrialists of Nazi Germany; the two others were the IG Farben Trial and the Krupp Trial. These trials were all held before American military tribunals. The Flick trial was one of the 12 Subsequent Nuremberg Trials of the military, political, and economic leadership of Nazi Germany, held after the Nuremberg Trials (the "Trial of the Major War Criminals before the International Military Tribunal"), the most well known trial which tried 22 of the most important captured Nazis. Like the other trials, the Flick trial took place at the Palace of Justice. The defendants in this case were Friedrich Flick and five other high ranking directors of Flick's group of companies, Flick Kommanditgesellschaft, or Flick KG. The charges centered on slave labor and plundering, but Flick and the most senior director, Otto Steinbrinck, were also charged for their membership in the "Circle of Friends of Himmler." The circle was a group of influential German industrialists and bankers—founded in 1932 by Wilhelm Keppler and taken over by Himmler in 1935—for the purpose of giving financial support to the Nazis. Its members "donated" annually about 1 million Reichsmark to a "Special Account S" in favor of Heinrich Himmler. The judges in this case, heard before Military Tribunal IV, were Charles B. Sears (presiding judge), former Chief Judge of the New York Court of Appeals; William C. Christianson, former Minnesota Supreme Court justice; Frank Richman, former Indiana Supreme Court justice; and Richard D. Dixon, former North Carolina Superior Court judge, as an alternate judge. The Chief of Counsel for the Prosecution was Telford Taylor, and the lead Prosecutor in this case was Joseph M. Stone, Esq., a labor lawyer on leave from the U. S. Department of Labor in Washington, D. C. The indictment was filed on February 8 and amended on March 18, 1947; the trial lasted from April 19 to December 22, 1947. Friedrich Flick was sentenced to seven years of imprisonment, two of the other defendants received shorter sentences, and the remaining three were acquitted.
Қылмыстық іс
Соғыс қылмыстары және адамзатқа қарсы қылмыстар Германияның соғыс бақылауындағы немесе басқаша басқарылатын елдер мен аумақтардағы бейбіт тұрғындарды және Флик шахталары мен зауыттарында құлдық еңбекке жұмыс істеу үшін концлагерь тұтқындарын депортациялауға және құлдыққа салуға қатысу арқылы жасалды. Басып алынған аумақтарды тонау және талан-таражға салу, сондай-ақ батыста (Франция) және шығыста (Польша, Ресей) орналасқан кәсіпорындарды тартып алу арқылы соғыс қылмыстары мен адамзатқа қарсы қылмыстар жасалды. Еврейлерді қуғындауға және олардың мүліктерін "арийлендіруге" қатысу арқылы адамзатқа қарсы қылмыс жасалды. НСДАП-қа және "Гиммлердің достар шеңберіне" мүшелік. Қылмыстық ұйым – СС-ге мүшелік. 2-тармақ бойынша Тербергерге қатысты айыптар жоққа шығарылды, 3-тармақ Фликке, Штайнбринкке және Калецке, 4-тармақ Фликке және Штайнбринкке, ал 5-тармақ тек СС бригада фюрері болған Штайнбринкке қатысты. СС бұрын ІМТ-да қылмыстық ұйым деп жарияланған еді. Барлық айыпталушылар "күнәсіз" деп мәлімдеді. Сот 3-тармақты қабылдамады, өйткені ұсынылған дәлелдер (барлығы 1939 жылдың қыркүйегіне дейінгі жағдайларға қатысты) трибуналдың құзыретінен тыс еді, себебі трибуналға Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңінде, яғни 1939 жылдың қыркүйегінен 1945 жылдың мамырына дейін жасалған әрекеттерге қана мандат берілген.
War crimes and crimes against humanity by participating in the deportation and enslavement of the civilian populations of countries and territories under the belligerent occupation of or otherwise controlled by Germany, and of concentration camp inmates, for use in slave labor in Flick mines and factories. War crimes and crimes against humanity through the plundering and spoliation of occupied territories, and the seizure of plants both in the west (France) and the east (Poland, Russia). Crimes against humanity through participation in the persecution of Jews and the "aryanization" of their properties. Membership in the NSDAP and the "Circle of Friends of Himmler". Membership in a criminal organization, the SS. Count 2 excluded Terberger, count 3 applied to Flick, Steinbrinck, and Kaletsch, count 4 to Flick and Steinbrinck, while count 5 applied only to Steinbrinck, who had been an SS Brigadeführer. The SS had been declared a criminal organization previously by the IMT. All defendants pleaded "not guilty". The court dismissed count 3, stating that the evidence presented (which was all for cases prior to September 1939) fell outside its jurisdiction as the tribunal had a mandate only for acts committed during World War II, i. e., from September 1939 to May 1945.