Дейл Уэйтмен: Австралиялық футбол жұлдызының өмірі мен жетістіктері
Dale Weightman
Дейл Уэйтмен – австралийский футболист, легенда Richmond FC (AFL). Известен как "Блоха", прославился агрессией, ловкостью и преданностью клубу в трудные годы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық футболшы Дейл Уэйтман (3 қазан 1959 жылы туған) – Австралия футбол лигасының (АФЛ) «Ричмонд» футбол клубында ойнаған бұрынғы австралиялық футболшы. «Шыбын» деп лақап аталған Уэйтман өз дәуірінің ең шебер шабуылшыларының бірі ретінде танылды, оның агрессиясы, батылдығы, қимылдарымен шалқалау қабілеті және нәтижелі пас беруі оның ойынының маңызды ерекшеліктері болды. Ол ойыншылық карьерасының басында жетістікке жетті, бірақ 1980-жылдардың соңында клубтың қиын кезеңінде клубқа адалдығы үшін «Ричмондта» құрметке ие болды. Ол сонымен қатар штаттар аралық матчтарда Виктория құрамасының құрамында табысты өнер көрсетті. Уэйтман VFL/AFL-де ойнаған 1950 жылдары туған соңғы футболшы болды, оның соңғы ойыны 1993 жылғы маусымның соңғы турында өтті. Уэйтманның клуб және штат үшін ойындағы жетістіктері «Ричмонд» клубының ғасыр командасы мен Даңқ залына енгізілуімен, ал 2001 жылы Австралия футбол Даңқы залының мүшесі атанды.
Australian rules footballer
Dale Weightman (born 3 October 1959) is a former Australian rules footballer who played for the Richmond Football Club in the Australian Football League (AFL). Affectionately known as 'The Flea', Weightman was recognised as one of the finest rovers of his era, with his aggression, courage, evasive skills and constructive handpassing being key features of his play. He experienced success at the beginning of his playing career, but won respect at Richmond for staying loyal to the club during their crisis period in the late 1980s. He also represented Victoria with distinction in interstate matches. Weightman also became the last remaining player born in the 1950s to have played in the VFL/AFL, his last game being the final round of the 1993 season. Weightman's achievements in the game for both club and state were recognised when he was named in Richmond's Team of the Century and Hall of Fame, and in 2001 as a member of the Australian Football Hall of Fame.
Алғашқы жылдар
Уэйтман – Брайан "Реджи" Уэйтман мен оның бірінші әйелі Мориннің алты баласының бірі. Оның үш ағасы және екі әпкесі бар. Брайан (2020 жылы қайтыс болған) жергілікті спорт иконы болды, Австралия футбол мен крикетте өте жақсы ойнады. Ол Sunraysia футбол лигасының Mildura Imperials командасымен 289 матч өткізіп, алты клубтың үздік ойыншысы атағын жеңіп, төрт чемпионатта ойнады. Кейін ол түрлі жасөспірімдер футбол командаларын жаттықтырды және жергілікті спорт ұйымдарына қызмет еткені үшін өмір бойына мүшелік алды. Уэйтман әкесінің қадамын басып, Imperials командасында жасөспірімдер құрамында ойнап, 15 және 17 жасқа дейінгі жастағы жарыстарда үздік ойыншы атағын жеңіп алды, сондай-ақ үш рет подряд чемпионат жеңімпазы атанды. Осы кезде Викторияның солтүстік-батысы эксклюзивті түрде Richmond командасына бөлінген. "Tigers" (Тайгерлер) Уэйтманды 1977 жылы, 17 жасында Мельбурнға көшірді. Ол Мельбурн орта мектебіне түсіп, мектеп командасында ойнады, ол мектептер арасындағы "Herald Shield" турнирін жеңіп алды. Бұл матчтар VFL-дің сейсенбілік кешкі матчтарынан бұрын өткізілді. Уэйтман осы турнирде алғаш рет көзге түсті. Сонымен қатар, сенбі күндері ол "Tigers" командасының 19 жасқа дейінгі құрамында ойнап, Fitzroy командасына қарсы өткен финалда бірінші ровер ретінде өнер көрсетті.
Weightman is one of six children born to Brian "Reggie" Weightman and his first wife Maureen, and has three brothers and two sisters. Brian (who died in 2020) was a local sporting icon, excelling in Australian rules football and cricket. He played 289 games with the Mildura Imperials in the Sunraysia Football League, winning six club best and fairests and playing in four premierships. He later coached various junior football teams and was recognised for his service to various local sporting associations with life membership. Weightman would follow in his father's footsteps at the Imperials, playing for the junior teams and winning competition best and fairest awards at under 15 and under 17 level, as well as three consecutive premierships. At this time, the north west of Victoria was zoned exclusively to Richmond. The Tigers relocated Weightman to Melbourne in 1977, when he was 17. He enrolled at Melbourne High School and played for the school team, which won the schoolboy "Herald Shield". These matches were played as curtain raisers to the VFL's Tuesday night series games. Weightman first came under notice in this series. Meanwhile, on Saturdays, he turned out for the Tigers' under 19 side, and played as first rover in the team's victory against Fitzroy in the Grand Final.
Аға футболшы
Вейтман 1978 жылы маусымның бірінші турында дебюттік ойынына шақырылды. Ол Джон Эйнзидел және Грег Страканмен бірге, өткен маусымда Вейтманмен бірге чемпиондық титул жеңген команданың мүшесі болды. Вейтман клуб чемпионы Кевин Бартлеттке екінші ровер ретінде шабуылға шықты және VFL/AFL ойыншыларының ерекше тобына қосылып, алғашқы соққысымен гол соқты. Ол күні үш гол соғып, 77 ұпаймен жеңіске жетіп, 12 допты қабылдады, жылдамдығымен және допты қолдану шеберлігімен көзге түсті. Алайда, команданың сәті төмендеген кезде ол тез арада резервке қайта оралды. Бұл оның мансабының алғашқы екі маусымындағы үлгісі болды, 1980 жылы жағдайы өзгергенше. Бірнеше жылдан кейін, Ричмонд Вейтман сияқты жас ойыншылардың жақсаруының арқасында қайтадан жақсы формаға келді. Ол енді батыс австралиялық Роберт Уайлимен бірге роверлік міндеттерді бөлісті. "Тайгерс" үйде және сырттағы ойындарда жеңіс оддасын тікелей ұстап, 4-ші турдан 14-ші турға дейін қатарынан 11 ойынды жеңіп, соңғы турда жеңілгеннен кейін ғана кіші лигада жеңіске жете алмады. Ричмонд жалпы есеп бойынша үшінші орынды иеленді (олардың 2754 ұпайы алдыңғы маусымда Карлтон көрсеткен рекордқа жақын болды) және ең жақсы көрсеткішке ие болды. Үшінші орын алғандықтан, олар VFL паркіндегі бірінші турда қарсыластарымен кездесуге тиіс болды. Кевин Бартлетт сол кездегі VFL ойындарының рекордын жаңартқан және жаттықтырушылар Питер Джонс пен Тони Жюэллдің арасындағы бірінші кезеңде болған қақтығысқа толы ойында Вейтман 21 допты қабылдап, 42 ұпаймен жеңіске жеткен "Тайгерс" командасының ең үздік ойыншыларының бірі болды, төрт гол соқты. 1980 жылғы Ұлы финалда Вейтман бастапқы ровер ретінде тағайындалды және ойынның 5-ші минутында Джим Джесстің пасын қабылдап, алаңдағы кеңістікте позицияны басып, содан кейін ойынды жалғастырып, сәл бұрыштан соққысын өткізіп, ойынның алғашқы голын соқты. Ол ойынды 20 допты қабылдаумен (оның 14-і қолмен берілді) аяқтады және сол күні Ричмондтың ең үздік ойыншыларының бірі деп бағаланды. Маусымнан кейін ол алғаш рет Виктория құрамасына шақырылды. Алайда, Ричмонд 1981 жылы бұрынғы жетістіктерін қайталай алмады. Олар маусымның көп бөлігін бас жүлдедесінде бесінші және жетінші орындар арасында өткізді және Фицройдан бесінші орынды тартып алу үшін соңғы үйде және сырттағы ойында қарсыластары Карлтонды жеңуге тиіс болды. MCG-де төмен ұпай жинаған ойында Карлтон 27 ұпаймен жеңіске жетті және "Тайгерс" маусымды жетінші орында аяқтады. Маусымның сирек кездесетін жарқын сәттерінің бірі - 12-ші турдағы VFL паркіндегі жеңіс, бұл клуб чемпионы Фрэнсис Бурктың 300-ші ойыны болды. Соңғы ширекте бес минут өткенде, Жюэлл Майкл Роучті алып, оны толық шабуылда Джим Джесспен алмастырды. Осы кезде 22 ұпайға төмен болған "Тайгерс" тоғыз гол соқты және 15 ұпаймен жеңіске жетті. Вейтман сол күні Ричмондтың ең үздік ойыншыларының бірі болды; ол және оның серігі Роберт Уайли 69 допты қабылдады - Вейтман 36-сын (оның ішінде 24 қолмен берілді) қабылдады және үш гол соқты. Фрэнсис Бурк Жюэллден жаттықтырушылық қызметін қабылдады және Ричмонд маусымды жоғарғы сатыда аяқтады. Вейтман 1982 жылы Карлтонға қарсы жеңілген VFL Grand Final-да жақсы ойнады. 1983 жылы чемпион орталық ойыншы Джефф Рейнс рұқсат сұрап, дүрбелеңмен басталды. "Тайгерс" алғашқы бес ойынды жоғалтып, ешқашан қалпына келмеді, жылдың көп бөлігін екінші соңғы орында өткізді және 21-ші турда SCG-де жеңілгеннен кейін ғана оныншы орынды аяқтады. Бұрынғы чемпиондық команданың бас бапкері Майк Паттерсон Бурктың орнына тағайындалды, бірақ ол бір маусым ғана жұмыс істеді. "Тайгерс" өткен маусымдағы формасын жақсартты, он жеңіспен сегізінші орынды иеленді, бірақ клубқа қаржылық зиян келтіретін қарсыластарымен үздіксіз рекрутинг соғысы жалғасты. 16-шы турда VFL паркіндегі жеңілісте Вейтман 22 допты қабылдап, үш гол соғып, Ричмондтың ең үздік ойыншыларының бірі болды, бірақ далалық төреші Дэвид Хоулетт оны бірінші ширекте Рассел Гриннің басына оң жақ шынтағымен соққы бергені үшін жазбаға алды. Ол VFL трибуналы отырысында кінәсін мойындамады, бірақ екі матчқа тоқтатылды. 1991 жыл Ричмонд үшін тағы бір өкінішті маусым болды. Алайда, бірнеше жарқын сәттер болды. 8-ші турдағы матчта, кейіннен "Аналар күніндағы қырғын" деп аталды, Ричмонд билік басындағы чемпиондарға қарсы маусымның сенсациялық жеңісіне қол жеткізді. Джефф Хогг мансабындағы ең жақсы он гол соқты, ал Вейтман Крейг Ламберт пен Мэтью Найтспен бірігіп, көптеген гол салу мүмкіндіктерін жасады; ол 33 допты қабылдады (18 соққы, 15 қолмен берілді) және екі гол соқты. 1993 жыл Ричмонд үшін жақсы басталды, бұрынғы ойыншы Джон Норти бес финалға қатысқаннан кейін жаттықтырушы ретінде оралды, ал Джефф Хогг жаңа капитан болып тағайындалды. "Тайгерс" 1993 жылғы Foster's Cup Grand Final-ына іліккенімен, олар жеңіліске ұшырады. Бұл жалған үміт болып шықты, ал қарсыластарына ашық турда 94 ұпаймен жеңілгеннен кейін Ричмонд маусымды төрт жеңіспен екінші соңғы орында аяқтады. 13-ші турдағы MCG-дегі матчта Вейтман төреші Коутсқа Пол Уильямстың басына сол қолтығымен соққы бергені үшін жазбаға алынды. Ол трибунал отырысында кінәсін мойындады және үш аптаға тоқтатылды. Тоқтату ұзақ болса, Вейтман зейнетке шығу туралы ойластырғаны туралы әңгімелер болды, бірақ трибуналдағы баспасөз конференциясында ол 300 ойынға жету мақсатын жалғастыруға уәде берді. Вейтман Австралия штаты Викторияның құрамында өнер көрсетті және 1987 және 1988 жылдары Батыс Австралияға қарсы, ал 1990 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльске қарсы штатының капитаны болды. Жалпы, ол 20 Штаттар лигасының ойынында өнер көрсетті. Ол штаты үшін ең жақсы футбол ойындарын көрсеткені және сирек кездесетін ойыншылардың бірі болғаны айтылды - стандарт жоғарылаған сайын, ол одан да жақсы ойнайтын. Оның басқа да наградаларының ішінде 1985 жылғы Tassie медалін Штаттар лигасының сериясындағы ең үздік ойыншыға және 1985 жылғы Симпсон медалін Батыс Австралияға қарсы Виктория матчындағы ең үздік ойыншыға берілді.
Weightman was selected for his senior debut in the opening round of 1978 against arch rivals at the MCG, along with John Einsiedel and Greg Strachan, who had been a premiership teammate of Weightman the previous season and would also be part of the senior premiership side two years later. Weightman was named in the forward pocket as second rover to club champion Kevin Bartlett, and joined a special group of VFL/AFL players to score a goal with their first kick. He would kick three for the afternoon and gather 12 disposals in a 77 point victory, impressing with his pace and ball use. However, he quickly found himself back in the reserves when the team's fortune slumped. This was the pattern for his first two seasons before his career turned around in 1980. After several years in the wilderness, Richmond returned to form due to the improvement of a number of young players such as Weightman. He was now sharing the roving duties with West Australian Robert Wiley. The Tigers stormed through the home and away season, winning 11 consecutive games from Round 4 to 14 and missing out on the minor premiership only after losing to in the final round. Richmond would finish third on the ladder, with the highest total points aggregate (their 2,754 points falling just shy of the record set by Carlton the previous season) and also the best percentage. The third placed finish meant they would have to face in the Qualifying final at VFL Park. In a game significant for Kevin Bartlett breaking the then VFL games record and a quarter time confrontation between coaches Peter Jones and Tony Jewell, Weightman gathered 21 disposals and kicked four goals to be among the Tigers' best players in a 42 point win. Weightman was named starting rover in the 1980 Grand Final, and kicked the first goal of the game at the 5 minute mark after making position in open space up the ground to mark a pass from Jim Jess, then playing on and steering his shot through from a slight angle. He ended the game with 20 disposals (14 of them handpasses) and was rated among Richmond's best players on the day. In the post season, he won Victorian selection for the first time. However, in a sign of the decade that was to come, Richmond were unable to repeat their success in 1981. They spent much of the season hovering between fifth and seventh position on the ladder, and needed to beat arch rivals Carlton in the final home and away round to have any chance of snatching fifth spot from Fitzroy. In a low scoring game at the MCG, Carlton emerged victorious by 27 points and the Tigers ended the season in seventh position. One of the rare highlights of the season was the Round 12 win against at VFL Park, which was club champion Francis Bourke's 300th game. Five minutes into the last quarter, Jewell sprang a surprise move by dragging Michael Roach and replacing him at full forward with Jim Jess. Down 22 points at this stage, the Tigers then kicked nine goals to run out 15 point winners. Weightman was among Richmond's best players that day; he and fellow small man Robert Wiley combined for 69 disposals – Weightman was credited with 36 of those (which included 24 handpasses) and kicked three goals. Francis Bourke took over from Jewell as coach and Richmond finished the season on top of the ladder. Weightman played well in the losing 1982 VFL Grand Final against Carlton. 1983 began in tumultuous fashion when champion centreman Geoff Raines demanded a clearance. The Tigers lost their first five games and would never recover, spending much of the year in second last position and eventually finishing tenth only after beating at the SCG in Round 21. Former premiership ruckman Mike Patterson was appointed Bourke's replacement but would only last for one season. The Tigers improved on their previous season's form, finishing eighth with ten wins, but the bitter ongoing recruiting war with continued to hurt the club financially. In the Round 16 loss to at VFL Park, Weightman was one of Richmond's best with 22 disposals and three goals, but was reported by field umpire David Howlett for allegedly striking Russell Greene with the right elbow to the head in the first quarter. He pleaded not guilty at the VFL tribunal hearing, but was suspended for two matches. 1991 was another disappointing season for Richmond. However, there were a few bright moments. In the Round 8 match, later dubbed the 'Mother's Day Massacre', Richmond caused one of the upsets of the season against the reigning premiers After it appeared the Magpies were headed for victory, kicking seven goals in the first quarter to lead by 16 points, the Tigers then kicked 20 goals to 8 to run out 57 point winners. Jeff Hogg kicked a career best ten goals, and Weightman played a captain's game, combining with Craig Lambert and Matthew Knights to set up many scoring chances; he was credited with 33 disposals (18 kicks, 15 handpasses) and also kicked two goals. 1993 began promisingly for Richmond, with former player John Northey returning as coach after taking to five finals series, and Jeff Hogg appointed as new captain. The Tigers qualified for the 1993 Foster's Cup Grand Final but lost to It would turn out to be a false dawn, and after losing to by 94 points in the opening round, Richmond would finish the season second last with four wins. In the Round 13 match against at the MCG, Weightman was reported by emergency umpire Coates for allegedly striking Paul Williams with a left forearm to the head in the final quarter. He pleaded guilty at the Tribunal hearing and was suspended for three weeks. There had been talk of Weightman retiring if the suspension had been lengthy, but at the tribunal press conference he vowed to continue aiming to reach 300 games. Weightman represented the Australian state of Victoria, and was state captain in 1987 and 1988 v Western Australia, and against New South Wales in 1990. Overall, he played a total of 20 State of Origin games. It was said he played some of his best football for the State and was one of those rare players the better the standard the better he would play. His other honours include winning the 1985 Tassie Medal for best player in the State of Origin series and the 1985 Simpson Medal for best player in the Western Australia v Victoria match played in Perth.
Зейнетақыдан кейінгі өмір
Вейтман 1-ші типті диабетпен ауырады, бірақ бұл оны белсенді өмір салтынан тоқтатпады. 2005 жылы Вейтман Тельстра Домда өткен EJ Whitten Legends Game ойынында, өзінен бес-алты жас кіші қарсыластармен көзге түсті. Ол 2006 жылғы матчқа да қатысты. Вейтман Ричмонд футбол клубында жиі көрінеді және соңғы бірнеше жыл бойы матч күндері Ричмонд командасының жүгірушісі болып қызмет етеді. 2017 жылдың қаңтар айында Вейтманның қан қант деңгейінің күрт төмендеуі салдарынан құлап, сол аяқ білегін сындырғаны хабарланды. Ол жедел хирургиялық араласаудан өтіп, білек сүйегінің бір бөлігі алынып, бұрандалармен бекітілді. Содан кейін ол тағы жеті апта бойы арнайы бут киді.
Weightman is a type 1 diabetic, however this has not stopped him from being active, and in 2005, Weightman continued to have an impact in the EJ Whitten Legends Game at the Telstra Dome with competitors that were mostly around five or six years his junior. He also participated in the 2006 match. Weightman continues to be a regular face at the Richmond Football Club, and has been one of the Richmond runners on match day on and off for the past few years. In January 2017, it was reported that Weightman had collapsed due to a drop in his blood sugar level and fractured his left ankle during an early morning round of golf in Mildura. He had emergency surgery to remove some bone and insert screws into the ankle before spending a further 7 weeks in a moon boot.