Евген Лесли Аһерн: Американ суретшісі және оның шығармалары
Gene Ahern
Евген Лесли Ахерн (1895-1960) – американ суретші, "Our Boarding House" комиксінің авторы. "Major Hoople" және "Squirrel Cage" сияқты еңбектерімен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық карикатурист (1895–1960)
American cartoonist (1895–1960)
Юджин Лесли Ахерн (16 қыркүйек 1895 – 6 наурыз 1960) – ең көп танымал туындысы – мақтанға мас, әжуалық Майор Хупл кейіпкері бар, ұзақ жылдар бойы синдикатталған «Our Boarding House» комикс панелінің авторы болған карикатурист. Ахерннің көптеген комикстері сюрреалистік немесе абсурдтық стильде жасалған, оның ішінде «Сыртқы қашауы» «Nov shmoz ka pop?» деген түсініксіз ұранымен ерекшеленеді.
Eugene Leslie Ahern (September 16, 1895 – March 6, 1960) was a cartoonist best known for his bombastic Major Hoople, a pompous character who appeared in the long run syndicated gag panel Our Boarding House. Many of Ahern's comic strips took a surreal or screwball approach, notably The Squirrel Cage with its nonsensical catchphrase "Nov shmoz ka pop?"
Комикстік мансап
1914 жылы Чикаго өнер институтында үш жылдық оқудан кейін Ахерн Кливлендке барып, Газеттер кәсіпорны қауымдастығының (NEA) синдикатында спорт жазушысы және суретші болып жұмыс істеді. Бастапқыда ол аптасына 18 доллар жалақымен комикстердің сызбаларын бояды. Ол Dream Dope, Fathead Fritz, Sporty Sid and his Pals, Taking Her to the Ball Game, Ain't Nature Wonderful, Squirrel Food, Balmy Benny және Otto Auto сияқты комикстердің жолақтарында жұмыс істеді, соңғысы көлік жүргізуді осы деңгейде жақсы көретін адам туралы, оны тоқтату мүмкін емес еді. Комикстер тарихшысы Аллан Холц Ахерннің осы туындыларының эволюциясын былай сипаттады:
In 1914, after three years study at the Chicago Art Institute, Ahern went to Cleveland and worked for the Newspaper Enterprise Association (NEA) syndicate as a sportswriter and artist, initially inking comic drawings for $18 a week. He worked on such strips as Dream Dope, Fathead Fritz, Sporty Sid and his Pals, Taking Her to the Ball Game, Ain't Nature Wonderful, Squirrel Food, Balmy Benny and Otto Auto, about a man who loved driving so much that he couldn't stop. Comic strip historian Allan Holtz described the transitions of these Ahern creations:
Ағаш ағайындылары
1921 жылы ол "Crazy Quilt" комиксінде "Нут Бразерс", яғни Чес және Уолды таныстырды. Сол жылы NEA бас директоры Франк Росток Ахернге оқиғаның өрісі ретінде пансион үйін пайдалануды ұсынды. "Біздің пансион" 1921 жылдың 16 қыркүйегінде жарық көрді және 1922 жылдың қаңтарында майор Хупл келгеннен кейін оқырмандардың арасында үлкен сәттілікке ие болды.
In 1921 he introduced the Nut Brothers, Ches and Wal, in Crazy Quilt. That same year, NEA General Manager Frank Rostock suggested to Ahern that he use a boarding house for a setting. Our Boarding House began September 16, 1921, scoring a huge success with readers after the January 1922 arrival of the fustian Major Hoople.
Радио
Біздің пансионатымыз "Мейджор Хупл" (1942–1943) радиосериясына бейімделді. Осы радиосерияның бірде-бір түрі сақталмаған.
Our Boarding House was adapted into the radio series Major Hoople (1942–43). No copies of this radio series are known to exist.
Жеке өмір
Калифорнияда 36 жыл өмір сүрген Ахерн 1940 жылдары Лос-Анджелестегі 1280 Stone Canyon мекенжайында тұрды. Ол Лос-Анджелес өнер қауымдастығының, Бел Эйр кантри клубының, Лос-Анджелес филармониялық қауымдастығының және Ұлттық карикатурашылар қоғамының мүшесі болды. 1960 жылы жүрек талмасынан қайтыс болған кезде, оның әйелі Джейн, қызы Нэнси Хейвард (Солтүстік Каролина штатының Клемонс қаласынан), қарындасы Дональд МакКарди ханым және үш інісі Уолтер, Гарольд және Джон (барлығы Чикаго қаласынан) көріне қалды.
Living in California for 36 years, Ahern resided at 1280 Stone Canyon in Los Angeles during the 1940s. He was a member of the Los Angeles Art Association, the Bel Air Country Club, the Los Angeles Philharmonic Association and the National Cartoonists Society. When he died of a heart attack in 1960, he was survived by his wife, Jane; a daughter, Mrs. Nancy Hayward of Clemmons, North Carolina; a sister, Mrs. Donald McCurdy; and three brothers, Walter, Harold and John, all of Chicago.
Ықпал
Ахерннің "Сыртқы тор" (1936–53) комиксінде сақалды, "Жолдас-саяхатшы" деп белгілі болған кейіпкер болды, ол көлік сұрағанда жиі "Нов шмоз ка поп?" деп айтатын. Кейбір деректер бұл фразаның орыс тілінде "Менің жолыммен барасың ба?" деген мағынаны білдіретінін айтса, басқалары оны мағынасыз сөздер жинағы деп санайды. Бұл кейіпкер Роберт Крамбтың "Табиғи мырза" кейіпкерін жасауға шабыт берді. "Сыртқы тор" комиксін баспагер Кен Пирс кітап етіп шығарды. Ол настолько танымал болды, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде кем дегенде екі американдық бомбалаушы ұшақта мұрындық суреті ретінде пайдаланылды: 487-ші бомбалаушы топқа қарасты B-17G және 466-шы, 93-ші және 446-шы бомбалаушы топтарда қызмет еткен B-24.
Ahern's The Squirrel Cage (1936–53) featured a bearded character known as The Little Hitchhiker, who became notorious for his frequent expression, "Nov shmoz ka pop? ", which he uttered while thumbing for a ride. Some sources say that the phrase is Russian for "Going my way? ", others say that the phrase is complete nonsense. The character was the acknowledged inspiration for Robert Crumb's Mr. Natural. The Squirrel Cage was collected into a book by publisher Ken Pierce. It was popular enough that it was used as nose art on at least two US bomber aircraft during the Second World War, a B 17G with 487th Bomb Group and a B 24 that served with the 466th, 93rd, and 446th Bomber Groups.