Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұрынғы станция Белфаст, Солтүстік Ирландия.
Former station in Belfast, Northern Ireland
Йорк Роуд теміржол станциясы (кейде Белфаст Йорк Роуд деп те аталады) Солтүстік Ирландиядағы Белфаст қаласының солтүстігіне қызмет еткен. Бұрын ол Белфаст қаласындағы үш терминалдық теміржол станциясының бірі болған. Қалғандары – Ұлы Виктория көшесі және Куинс-Кей станциялары.
York Road railway station (also referred to as Belfast York Road) served the north of Belfast in Northern Ireland. It was formerly one of the three terminus railway stations in Belfast. The others were Great Victoria Street, and Queen's Quay.
Ерте тарих
Йорк-роуд станциясы 1848 жылдың 11 сәуірінде Белфаст және Баллимена темір жолы тарапынан ашылды. Бастапқыда ол Белфаст пен Баллимена арасындағы теміржол қызметтері үшін терминал ретінде пайда болды. Кейіннен Лондондерри және Колерайн темір жолы Колерайнге дейінгі бағыт арқылы (Баллимена, Баллимони, Колерайн және Портраш қосылыс темір жолы 1855 жылы ашылған) Дерри Уотерсайдқа дейін ұзартылды. Сондай-ақ, Карикфергусқа (1848, BBR) және Ларнға (1862, Carrickfergus & Larne Railway) тармақтар салынды. Станция ғимараты бастапқыда 1848 жылға дейін қарапайым құрылым болды. Станция төбесін Ричард Тернер, Дублин орнатты. Станция 1873–1875 жылдары, сондай-ақ 1890 жылдары, құрылыс жұмыстары Беркли Дине Уайзтың бақылауында болған кезде кеңейтілді. 1890 жылдарғы қайта құру нәтижесінде сағат мұнарасы, вестибюль, трамвай шатыры, қонақ үй, жүк кеңселері және тауар қоймасы салынды. Компания Белфаст және Солтүстік округтер темір жолы деп аталды. 1903 жылы ол Мидленд темір жолына қосылды, "Мидленд темір жолы, Солтүстік округтер комитеті" атанды. 1923 жылғы топтасудан кейін ол Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолы, Солтүстік округтер комитетіне айналды. 1948 жылдың 1 қаңтарындағы өте қысқа мерзімнен кейін, "Теміржол атқарушы комитеті, Солтүстік округтер комитеті" ретінде Ұлыбритания үкіметінің Британдық көлік комиссиясының меншігіне өтті. 1949 жылдың 1 сәуірінде Ольстер көлік басқармасы "NCC" компаниясын қабылдады және 1950 жылдары желінің көп бөлігін жабуға кірісті. 1930 жылдардың басында Йорк-роуд және Донегалл кейі арасында Солтүстік округтер комитетінің шағын қызметтері іске қосылды, онда LMS кемелері Хейшамға қатынайтын. Алайда, Порт комиссарының доктарындағы желілер арқылы жүзу қиын болды. Пойыздар Уитла көшесіндегі ауладан Принц док көшесімен, содан кейін Кларендон док арқылы айналмалы көпірден өтіп, Альберт және Донегалл кейлері бойымен жүруге тиіс болды. Вагонды бұл мақсат үшін арнайы бейімдеу қажет болды. Донегалл кейінің транзиттік сарайларының сыртындағы төселген алаңнан вагондарға көтерілу үшін жолаушыларға ағаш баспалдақтар ұсынылды. Сонымен қатар, шектеулі биіктігі және ұзындығы бар кейбір вагондар Донегалл кейінен әрі өтіп, Король көпірінің батыс жағындағы туннель арқылы, Король көпірінің метросы ретінде белгілі, Король көпірінің жүк станциясына (қазіргі Оксфорд көшесінің автобус станциясы) дейін бара алатын. 1963 жылдың маусымына дейін бұл Йорк-роудтан қала арқылы теміржол көліктерін тасымалдаудың жалғыз (бірақ тиімсіз) жолы болды. Бұл туннель 1966 жылы жабылып, жаяу жүргіншілерге арналған метроға айналдырылды, осылайша Йорк-роудты Белфасттың қалған бөлігінен толығымен оқшаулады. Туннель 2002 жылға дейін жаяу жүргіншілерге ашық болды, содан кейін ол бұзылды және оның қалдықтары кабельдерді тасымалдауға пайдаланылды.
York Road station was opened on 11 April 1848 by the Belfast & Ballymena Railway. Originally, it acted as terminus for rail services between Belfast and Ballymena. Later this was extended to Derry Waterside by the Londonderry and Coleraine Railway via a route to Coleraine (opened in 1855 by the Ballymena, Ballymoney, Coleraine and Portrush Junction Railway). A branch was also opened to Carrickfergus (1848, BBR) and Larne (1862, Carrickfergus & Larne Railway). The station building was initially a modest structure dating from 1848. The station roof was erected by Richard Turner, Dublin. The station was extended in 1873–1875, and again in the 1890s when the building work was under the control of Berkeley Deane Wise. The 1890s rebuilding resulted in the erection of the clock tower, concourse, tramway canopy, hotel, freight offices and goods store. The company became known as the Belfast and Northern Counties Railway. It was taken over by the Midland Railway in 1903, becoming the "Midland Railway, Northern Counties Committee". After the grouping of 1923, it became the London, Midland and Scottish Railway, Northern Counties Committee. Following a very brief period, from 1 January 1948, in the ownership of the British Government's British Transport Commission as the "Railway Executive, Northern Counties Committee", the Ulster Transport Authority took over the "NCC" on 1 April 1949 and, during the 1950s, set about closing much of the network. For a short time in the 1930s, some passenger services were run by the Northern Counties Committee, between York Road and Donegall Quay, where LMS steamers operated to Heysham. However, navigation through the Harbour Commissioner's lines in the docks was difficult. Trains had to proceed from the yard in Whitla Street, along Prince's Dock Street, then across the Clarendon Dock via a swing bridge, and then along both Albert and Donegall Quays. Coaches had to be specially adapted for this purpose. Wooden steps were provided to allow passengers to climb into the carriages from the paved area outside Donegall Quay's transit sheds. Additionally, some rolling stock of limited height and length could proceed further past Donegall Quay and through a tunnel under the western end of the Queen's Bridge, known as the Queen's Bridge subway to Queen's Bridge goods station (now Oxford Street bus station). Until June 1963, this was the only available (if impractical) way of transferring rail vehicles through the city from York Road. This tunnel was closed in 1966 and converted into a pedestrian subway, thus completely isolating York Road from the rest of Belfast. The tunnel itself stayed open as a pedestrian subway until 2002 when it was demolished and its remnants used to carry cables.
Соғыстан кейінгі тарих
1941 жылы сәуір айындағы әуе шабуылы кезінде станция мен оған жақын орналасқан ғимараттар қатты зақымдалды. Комплекстің Уитла көшесі жағындағы Мидленд қонақ үйі және оның жанындағы жабық трамвай аялдамасы толығымен қирады. Сондай-ақ, Йорк Роуд станциясының платформаларын жауып тұрған екі үлкен, жартылай дөңгелек шыны шатырлар да қирады. Зақым ауыр болғандықтан, 1944 жылы қала жоспарлаушылары Белфаст қаласының алғашқы жоспарында станцияны бірнеше блок оңтүстікке көшіруді ұсынды, бірақ бұл ұсыныс іске аспады. Қонақ үй қайта салынды (әлдеқайда қарапайым түрде), ал станция екі рет (әсіресе 1966 жылы) жаңартылды, бірақ соғысқа дейінгі сәніне толығымен қайта келтіре алмады. Соғыс басталғанда болған теракті салдарынан станция әрі зақымданды. 1968 жылы Ольстер көлік басқармасының ізбасары – Солтүстік Ирландия темір жолдары 1963 және 1968 жылдар аралығында қайта жаңартылған Лондонның Юстон станциясы сияқты стильде Йорк Роудта жаңа станция мен кеңсе ғимаратын салудың амбициялық жоспарларын жасады. Бұл жоспарлардың көшірмелері 1999 жылы Ирландия теміржол қоғамының мүшелері тауып алды, бірақ олар көп ұзамай қолдан шығарылды. Ескі станцияның қалдықтары бұзылып, орнына кішкентай, қоңыр кірпіштен жасалған ғимарат салынды. Бұл ғимарат 1975 жылы ашылды, оның басты кіреберісі Йорк Роудта, ескі станцияның қабырғасында орналасқан. Ол кезде учаскенің бір бөлігі сатылып, сауда орындары салынды.
The station and adjacent works were very badly damaged in an air raid, in April 1941. The Midland Hotel, on the Whitla Street side of the complex, was destroyed, along with the covered tram terminus next door. The two large overall semi circular glass roofs which covered the platforms of York Road station at the concourse end were also destroyed. The damage was so severe that, in 1944, town planners proposed, in the first area plan for Belfast, that the entire station should be moved several blocks to the south, but this proposal was never implemented. Although the hotel was re built (in much simplified form) and the station was revamped on two occasions (notably in 1966), it never regained its pre war grandeur. A terrorist attack, in the early days of the Troubles, damaged it further. In 1968, the successor of the Ulster Transport Authority, Northern Ireland Railways drew up ambitious plans for a brand new station and office block at York Road, in a style similar to that employed for London's Euston station, which was remodelled between 1963 and 1968. These plans, copies of which were uncovered in 1999 by the Irish Railway Record Society, were soon shelved. Instead, what remained of the old station was demolished and a small, brown brick structure built. This was opened in 1975, with the main entrance in York Road itself, at what had been the side of the old station. Parts of the site were sold at that time, and commercial premises were constructed.
Қазіргі тарих
Дерри/Лондондерри және аралық аймақтарға қызмет көрсету 1978 жылға дейін жалғасты, содан кейін Белфаст терминалы екі жыл бұрын ашылған Белфаст Орталық станциясына (қазіргі Белфаст Лэньон Плейс) көшірілді. Белфаст-Дерри темір жолындағы қызметтер енді Лиcберн станциясы арқылы GNRI-дың бұрынғы Антрим тармағына қосылатын жаңа жеке жолмен жүргізілді, бұл Йорк Роуд Антрим тармағын қажетсіз етті. Белфастағы басқа желілермен тікелей теміржол байланысы болмағандықтан, Йорк Роуд 1978 мен 1992 жылдар аралығында Белфаст-Ларне темір жолындағы қызметтер үшін салыстырмалы түрде тыныш терминал болды, кейбір қысқа саяхаттық пойыздардан және 1980 жылы Йорк Роуд Антрим аялдамаларының қысқа мерзімді қайта жандануынан басқа. Станция ақыры 1992 жылы Белфаст-Ларне темір жолын (қазіргі Белфаст Лэньон Плейс) жалғайтын Кросс-Харбор теміржол желісін салуға дайындық үшін жабылды. Оның орнына жақын жердегі станция салынды, ол Дарган көпірі арқылы теміржол байланысы аяқталғанға дейін Ларн желісі үшін уақытша терминал ретінде қызмет етті, содан кейін Белфаст Орталыққа (қазіргі Белфаст Лэньон Плейс) тікелей қызмет көрсету басталды. Бүгінде станциядан ешқандай із қалмаған, тек жақын маңдағы техникалық жөндеу депосы ғана қолданыста.
Services to Derry/Londonderry and intermediate locations continued to run until 1978 when the Belfast terminus was transferred to Belfast Central station (now Belfast Lanyon Place), which had opened two years previously. Services on the Belfast–Derry railway line were then run through a new spur that accessed the former Antrim branch of the GNRI via Lisburn station, rendering the York Road Antrim branch redundant. With no direct rail link to the rest of the network in Belfast, York Road was relegated to being a fairly quiet terminus for services on the Belfast–Larne railway line between 1978 and 1992, apart from some brief excursion trains, and a short resumption of York Road Antrim stopping services in 1980. The station was finally closed in 1992 in preparation for the construction of the Cross Harbour Rail Link connecting the Belfast–Larne railway line to (Now Belfast Lanyon Place). It was replaced by the nearby station which served as a temporary terminus for the Larne line until the completion of the rail link over the Dargan Bridge when through services began to operate to Belfast Central (Now Belfast Lanyon Place). No traces of the station remain today, apart from the nearby maintenance depot, which is still in use.